Monthly Archives: ஓகஸ்ட் 2016

பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருநக்ஷத்ரம்: மாசி, ஆயில்யம்

அவதார ஸ்தலம்: உறையூர்

ஆசார்யன்: எம்பெருமானார்

பரமபதித்த இடம்: ஸ்ரீரங்கம்

பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸர்  என்பவர் அவருடைய பத்தினி பொன்னாச்சியாருடன் உறையூரில் வாழ்ந்து வந்தார். இவர் உறையூர் அரசவையின் சிறந்த மல்யுத்த வீரராக விளங்கினார். இவருடைய இயற்பெயர் தனுர் தாசர் என்பதாகும். தன் பத்தினியிடம் மிகவும் ஆசையுடன் இருந்தார் (இதற்குக் காரணம் பொன்னாச்சியாரின் மிக அழகிய கண்கள்). இவர் பெரிய செல்வந்தராகவும் மற்றும் அந்த ராஜ்யத்தில் வீரம் பொருந்தியவராக இருந்ததால் நன்மதிப்புடன் விளங்கினார்.

pud-1

ஒருமுறை ஸ்ரீ ராமானுஜர் தன்னுடைய சிஷ்யர்களுடன் நடந்து சென்ற பொழுது, தாஸர் பொன்னாச்சிக்கு வெயிலில் இருந்து பாதுகாப்பதற்காக  ஒரு கையால் குடை பிடித்துக் கொண்டும் மற்றொரு கையால் அவள் நடக்கும் பொழுது அவளது கால்கள் புண்ணாகாமல் இருப்பதற்குத் தரையில் ஒரு துணியை விரித்துக் கொண்டும் செல்வதைக் கவனித்தார். தாஸருடைய  அன்யோன்யமான இச்செயலைக் கண்டு வியப்படைந்த எம்பெருமானார், தாஸரை அழைத்து அந்த பெண்மணிக்கு சேவை செய்வதற்குக் காரணம் என்ன என்று வினவினார். அதற்கு, தாஸர் அவளுடைய கண்களின் அழகில் முழுமையாக அடிமையாகி விட்டேன்; மேலும் அந்தக் கண்களின் அழகை பாதுகாக்கத் தான் எதையும் செய்யத் தயார் என்றும் கூறினார். இதைக் கேட்ட உடனேயே அப்பொழுதொரு சிந்தை செய்த எம்பெருமானார் தாஸரிடம் , தாஸரின் பத்தினியின் கண்களைவிட வேறு அழகான கண்களைக் காண்பித்தால் அதற்கு அடிமையாகி விடுவாரா என்று கேட்க தாஸரும் உடனே அத்தகைய கண்களுக்கு தான் அடியாமையாவதாக ஒப்புக்கொண்டார். எம்பெருமானாரும் தாஸரை ஸ்ரீரங்கநாதரிடம் அழைத்துக் கொண்டு சென்று , எம்பெருமான்  திருப்பாணாழ்வாருக்குத் தாம் காட்டியருளிய அழகிய கண்களை தாஸருக்குக் காண்பித்தருளும்படி வேண்டினார். எம்பெருமானும் தம்முடைய  அழகிய கண்களைக்  காட்டியருள, தாஸரும் அக்கண்களின் உண்மையான அழகை உணர்ந்து கொண்டார். தாஸர் உடனேயே எம்பெருமானாரிடம் சரணடைந்து தன்னை சிஷ்யனாக ஏற்றுக் கொள்ளும்படி விண்ணப்பம் செய்தார். தாஸருடைய பத்தினியும் எம்பெருமான் மற்றும்  எம்பெருமானாருடைய பெருந்தன்மையை உணர்ந்து , எம்பெருமானரிடம் சரணடைந்து தங்களுக்கு வழிகாட்ட வேண்டினாள். தம்பதிகள் இருவரும் தங்களுடைய உடைமைகளைத் துறந்து, எம்பெருமானை மற்றும் எம்பெருமானாருடைய திருவடித் தாமரைகளுக்குத் தொண்டு செய்வதற்காக ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தனர். எம்பெருமானும் தாஸரை முழுமையாக கடாக்ஷித்தருளினார். மேலும் ஸ்ரீராமரின் வனவாசத்தின்பொழுது லக்ஷ்மணர் எப்படி உறங்காமல் இருந்தாரோ , அதுபோல் தாஸரும் எம்பெருமானை இடைவிடாது துதித்துக் கொண்டிருந்ததால் பிரபலமாக அவருக்குப் பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸர் என்ற திருநாமம் ஏற்பட்டது.

தாஸரும் பொன்னாச்சியாரும் எம்பெருமானாரிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்கள் ஆனர். எம்பெருமானாருக்குப் பணிவிடை செய்து தங்களுடைய எளிமையான வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒருமுறை நம்பெருமாளின் தீர்த்தவாரியன்று (கடைசி நாள் உத்ஸவம்) எம்பெருமானார் ஏற தாஸரின் கரங்களை பற்றிய வண்ணம் கோயிலின் குளத்திலிருந்து ஏறி வந்தார். சில சிஷ்யர்கள் ஸந்யாஸியாகிய எம்பெருமானார் ஒரு தாஸரின் (பிறந்த குலத்தால்) கரங்களை பிடிப்பது முறையன்று என்று நினைத்தார்கள். சிஷ்யர்களும் தாம் நினைத்ததை எம்பெருமானாரிடம் கூற எம்பெருமானாரும், தாஸர்  மற்றும் பொன்னாச்சியாரின் மகிமையை அவர்கள் புரிந்து கொள்வதற்காக ஒரு அற்புத நிகழ்ச்சியின் மூலம் நிரூபணம் செய்தார்.

எம்பெருமானார் அந்த சிஷ்யர்களை தாஸரின் இல்லத்திற்குச் சென்று அங்கேயுள்ள நகைகள் எத்தனை களவாட முடியுமோ அத்தனையையும் களவாடிக் கொண்டு வரச்சொன்னார். சிஷ்யர்கள் தாஸரின் இல்லத்திற்குச் சென்ற பொழுது பொன்னாச்சியார்  உறங்கிக் கொண்டிருந்தார். மிகவும் நிசப்தமாக அவரிடம் சென்று அவர் அணிந்திருந்த நகைகளைக் கழற்ற முற்பட்டனர். பொன்னாச்சியாரும் இந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் வறுமையின் காரணமாக களவாடுகிறார்கள் என்று எண்ணி அவர்கள் நகைகளை எளிதில் கழற்றுவதற்கு இடம் கொடுத்தார். அந்த சிஷ்யர்கள் அவருடைய ஒரு பக்கத்தின் நகைகளை கழற்றியபின், அடுத்த பக்கத்தின் நகைகளை எளிதில் கழற்றுவதற்காக தான் இயல்பாக தூக்கத்தில் திரும்புவது போல பாசாங்கு செய்தார். ஆனால் அவர் திரும்புவதைக் கண்டு அச்சமடைந்து அந்த சிஷ்யர்கள் தாஸரின் இல்லத்திலிருந்து  எம்பெருமானாரிடம் ஓடினர். நடந்த சம்பவங்களைக் கேட்டபின், எம்பெருமானார் சிஷ்யர்களை மறுபடியும் அவர்களை  தாஸரின் இல்லத்திற்கு சென்று அங்கு நடப்பவைகளை கவனிக்கச் சொன்னார்.  திரும்ப வந்த அவர்கள்,  தாஸர் தன் இல்லத்தில்  பொன்னாச்சியாரிடம் உரையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். தாஸர், பொன்னாச்சியாரின் ஒரு பக்க நகைகளை மட்டும் காணவில்லையே என்று வினவினார். அதற்கு பொன்னாச்சியார் சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அவள் அணிந்திருந்த நகைகளை களவாட வந்த பொழுது, நான் உறங்குவது போல் பாவனை செய்து அவர்கள் எளிதில் களவாடும்படி செய்தேன். பிறகு அவர்கள் அடுத்த பக்கம் களவாடுவதற்கு ஏதுவாக நான் திரும்பிப் படுக்கும் பொழுது அவர்கள் பயந்து ஓடி விட்டார்கள் என்று சொன்னாள். அதைக் கேட்ட தாஸர் மன வருத்தமுற்று நீ கல்லை போல கிடந்து அவர்கள் விருப்பம் போல  நகைகளை எடுத்துக் கொள்ள அனுமதித்திருக்க வேண்டும் என்று கூறினார். அவர்கள் இருவரும் களவாட வந்தவர்களுக்குக் கூட உதவும் மனப்பான்மை உடையவர்களாக இருந்தனர். தாஸர் தம்பதிகளுடைய உரையாடலைக் கேட்ட அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் எம்பெருமானரிடம் திரும்பச் சென்று நடந்தவைகளை விவரித்து அந்த சிறந்த தம்பதிகளின் பெருந்தன்மையை ஒப்புக் கொண்டனர். அதற்கு மறுநாள் எம்பெருமானார் தாஸரிடம் நடந்தவற்றை விவரித்து நகைகளை அவரிடம் திருப்பிக் கொடுத்தார்.

ஸ்ரீவிதுரரும்  மற்றும் பெரியாழ்வாரும், எம்பெருமானிடம் மிக ஈடுபாட்டுடன் இருந்தது போல தாஸரும் இருந்ததால் மஹாமதி (மிகவும் அறிவுள்ளவர்) எனப் போற்றப்படுகிறார். பொன்னாச்சியாரின் அறிவுக் கூர்மையைப் பற்றி பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் சில இடங்களில் விளக்கி உள்ளதைக் கொண்டு பொன்னாச்சியார் சாஸ்திர அறிவு மிக உள்ளவராக இருந்தார் என்பதை அறியலாம்.

தாஸரும் அவருடைய தர்ம பத்தினியாரையும் பற்றி நமது பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் பல ஐதிஹ்யங்களில் காணலாம். அவற்றில் சிலவற்றை இப்போது நாம் காண்போம்.

  • 6000 படி குருபரம்பரா ப்ரபாவம் – ஒருமுறை எம்பெருமானார் விபீஷண சரணாகதி பற்றி வ்யாக்யானம் அருளிக்கொண்டிருந்தார். கோஷ்டியிலிருந்த தாஸர் எழுந்திருந்து ” ஸ்ரீராமர் சுக்ரீவனுடனும்  ஜாம்பவானுடன் விவாதம் செய்து  எல்லாவற்றையும் துறந்த விபீஷணரை ஏற்றுக் கொண்டதைப் போல், தனக்கும்  (இன்னும் க்ருஹாஸ்ரமத்தில் ஈடுபாட்டுடன் இருக்கின்ற படியால்)  எவ்வாறு மோக்ஷம் கிட்டும்” என்று வினவினார். எம்பெருமானாரும் ” தமக்கு மோக்ஷம் கிட்டினால், உமக்கும் மோக்ஷம் கிட்டும், பெரிய நம்பிக்கு மோக்ஷம் கிட்டினால், தமக்கு அது  கிட்டும், ஆளவந்தார் மோக்ஷமடைந்தால் பெரிய நம்பிக்கு அது கிட்டும்; இது சங்கிலித்தொடர் போல்  பரம்பரையில் மேற்செல்லும்; மேலும்  நம்மாழ்வார் தமக்கு மோக்ஷம் கிட்டியதென்று அறிவித்ததைப் போலவும்,  பெரிய பிராட்டியாரும் நாம் அனைவரும் மோக்ஷம் அடைய எம்பெருமானிடம் பரிந்துரைக்கிறார்” என்று பதிலளித்தார். விபீஷணனுடன் உடன் வந்த நான்கு ராக்ஷஸர்களும் விபீஷணனையே நம்பி வந்ததால் எப்படி  ஸ்ரீராமர் தானாக அந்த ராக்ஷஸர்களுக்கும் நற்கதி அளித்தரோ  அதே போல் பாகவத சேஷத்வம் கொண்டவர்கள் அனைவரும் நற்கதி அடைவார்கள் என்பது திண்ணம்.
  • பெரிய திருமொழி 2.6.1- பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – எம்பெருமானிடம் தாஸருக்கு உள்ள அளவு கடந்த பற்று (யசோதை, பெரியாழ்வாரைப் போல) இங்கு எடுத்து காட்டப்படுகிறது. நம்பெருமாள் (ஸ்ரீரங்கநாதர்) புறப்பாடு நடக்கும் வேளையில் தாஸர் எப்பொழுதும் தன் கையில் வாளை ஏந்திக்கொண்டு நம்பெருமாள் முன்பாக நடந்து செல்வது வழக்கம். நம்பெருமாளுக்குச் சிறிதேனும் இடையூறு அல்லது இடறுதல் ஏற்படினும் தன்னை வாளால் முடித்துக்கொள்வார், (ஆனால் அவர் அப்படி முடித்துக்கொள்ளவில்லை. இதிலிருந்து நம்பெருமாளை மிக கவனத்துடன் எழுந்தருளிக்கொண்டு சென்றார்கள் என்பது தெரிய வருகிறது). இதன் காரணத்தால் தாஸரை மஹாமதி என்று அழைக்கிறோம். மஹாமதி என்றால் எம்பெருமானின் நலனில் அக்கறை கொண்டவர் என்று பொருள்படும்.
  • திருவிருத்தம் 99 – நம்பிள்ளை வ்யாக்யானம் – எப்பொழுதெல்லாம் கூரத்தாழ்வான் திருவாய்மொழியை விளக்க ஆரம்பித்தாலும், தாஸர் மிகவும் உணர்ச்சிவயப்பட்டு கிருஷ்ண சரிதத்திலே ஆழ்ந்து அனுபவிக்க ஆரம்பித்து விடுவார். இதனால் தாஸரின் பெருமையைக் கண்ட ஆழ்வான் “நாங்களெல்லாம் பகவத் விஷயத்தைக் கற்றதற்குப்பின் மற்றவர்களுக்கு அதை விளக்குவதைப் போல் அல்லாமல், தாங்களோ பகவானை எண்ணி உருகுகின்றீர்கள் – தங்கள் குணம் மேன்மையுடையதாக உள்ளது” என்று தாஸரிடம் கூறினார். ஆழ்வானும் எப்பொழுதும் எம்பெருமானை நினைத்து உருகுவார் – அவரே தாஸரைப் பற்றி இவ்வாறு கூறினால், தாஸர் எவ்வளவு சிறந்தவர் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.
  • திருவிருத்தம் 9 – நம்பிள்ளை  ஸ்வாபதேசம் – ஒருமுறை எம்பெருமானார் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து திருமலைக்கு செல்லச் உத்தேசித்தார். அந்த சமயம் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை (தாஸரின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள) ஸ்ரீ பண்டாரத்திற்குச் சென்று அரிசி வாங்கி வரும்படி சொன்னார். அச்சமயம், தாஸர் எம்பெருமானார் ஸ்ரீரங்கங்கத்தை விட்டு செல்லத் திட்டமிட்டிருப்பதை  அறிந்து மிகவும் வருத்தத்துடன்  அங்கே அழுது கொண்டிருந்தார். இது எம்பெருமானாரிடம் தாஸர் கொண்டுள்ள பற்றைக் காட்டுகிறது. ஸ்ரீ பண்டாரத்திற்குச் சென்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர் எம்பெருமானரிடம் வந்து இதைக் கூற, எம்பெருமானாரும் தாஸரின் மனநிலையைப் புரிந்து கொண்டு தாஸரை விட்டுப் பிரிந்திருக்க தன்னாலும் முடியாது என்று கூறினார்.
  • திருவாய்மொழி  4.6.6 – நம்பிள்ளை வ்யாக்யானம் –  தாஸரின்  வண்டர் மற்றும் சொண்டர் என்ற பெயரையுடைய  மருமகன்கள் இருவரும் ஒருமுறை மன்னனுடன்  நடந்து சென்று கொண்டிருந்த பொழுது, அந்த மன்னன் ஓர் சமணக் கோயிலைக் காண்பித்து அது ஒரு விஷ்ணுவின் ஆலயம் என்றும்  அவர்களிருவரையும் அந்த ஆலயத்தை வணங்கும்படியும்  சொன்னான். அந்த கோவிலின் கட்டமைப்பைப் பார்த்து ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கோயிலின் கட்டமைப்பைப் போல் இருந்ததால் அவ்விருவரும் உடனே வணங்கினார்கள், மன்னனும் தான் அவர்களை நையாண்டி செய்வதற்காகவே அது போல் செய்தான் என்று கூறினான். ஆனால் வண்டரும் சொண்டரும் ஸ்ரீமந்நாராயணனைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை வழிபட்டுவிட்டோம் என்பதை உணர்ந்து மயக்கமுற்று விழுந்தார்கள். இச்சம்பவத்தைக் கேட்ட தாஸர் உடனே  ஓடிச்சென்று தன்னுடைய திருவடித் தாமரைகளின் தூசியை எடுத்து அவர்களிருவரின் மேலேயும் தடவ அவர்களும் உடனே தன் சுயநிலைமைக்கு மீண்டும் வந்தார்கள். இதிலிருந்து பாகவதர்களின் திருவடித் தாமரைகளின் தூசு கொண்டே தேவதாந்தர பஜனத்தால்  (தெரியாமல் செய்தாலும் கூட) வந்த குறையைப் போக்க முடியும் என்பது தெளிவாகிறது.
  • திருவாய்மொழி 1.5.11 – நம்பிள்ளை வ்யாக்யானம் –  “பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர்” என்ற வாக்கியத்திற்கு, ஆழ்வான் ஒருமுறை ” ஸ்ரீபராங்குச நம்பிதான் – பாலேய் தமிழர் (தமிழில் பெரிய வல்லுநர்) என்றும், ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர்தான் – இசைகாரர் (இசையில் வல்லுநர்) மற்றும் பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸர்தான் பத்தர் (பக்தர் – சிறந்த பக்தன்) என்றும் கூறினார்.

கண்ணன் எம்பெருமானிடம் தாஸர் கொண்டுள்ள பற்றுதல் பல சம்பவங்களில் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

  • திருவிருத்தம் 95 – பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – ஒரு சமயம் இடையர் சிறுவன் அரசருக்கு எடுத்து செல்ல வேண்டிய பாலை களவாடியதற்காகப் படைவீரர்கள் அச்சிறுவனை அடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அதைப் பார்த்த தாஸர், அச்சிறுவனையே ஆயர்குல க்ருஷ்ணனாக பாவித்து அப் படை வீரர்களிடம் சென்று அவர்கள்  கொடுக்கும் தண்டனையை தாம் ஏற்றுக்கொள்வதாகவும் அவ்விடைச் சிறுவனை விடுவிக்குமாறும் கேட்டுக் கொண்டார்.
  • நாச்சியார் திருமொழி 3.9 – பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – தாஸர் “க்ருஷ்ணன் பிறந்த குழந்தையாக இருந்ததால் தன்னைத்தானே காத்துக் கொள்ள இயலாது. மேலும் அவருடைய பெற்றோர் சிறைப் பட்டிருந்ததாலும், மென்மையான குணம் உடையவர்கள் ஆனதாலும் க்ருஷ்ணரைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. கம்சனும் அவனுடைய ஆட்களும் க்ருஷ்ணரை அழிப்பதற்காக எப்போதும் தயார் நிலையில் இருந்தனர். காரிருள் ஒன்றே (இரவு நேரத்தில் கிருஷ்ணன் பிறந்ததால்) அவனை பிழைக்க வைத்தது. ஆகவே எம்பெருமானைக் காத்த அந்த காரிருளை நாம் வணங்குவோம்” என்று கூறுவார்.
  • பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.2 – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – க்ருஷ்ணர் வெண்ணெய் திருடியதைப்பற்றி யசோதையிடம் கோபியர்கள் பரிபவம் செய்ததைக் கேட்ட தாஸர் க்ருஷ்ணருக்காகப்  பரிந்து இவ்வாறு பேசலானார் – க்ருஷ்ணன் என்ன பூட்டை உடைத்தானா? நகைகளைத் திருடினானா? எதற்காக கோபியர்கள் பரிபவம் செய்கிறார்கள். அவனுடைய வீட்டிலேயே நிறைய பசுக்களும் வெண்ணெயும் இருக்கும் போது அவன் ஏன் அயலகத்தாரிடம் திருட வேண்டும்? அவன் தன்னுடைய வீடு என்று எண்ணி அவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்றிருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அவன் வெண்ணெயையும் பாலையும் திருடினான் என்று பரிபவம் செய்கிறார்கள்?.

பொன்னாச்சியாரும், இவருக்கு நிகரான ஞானம் உள்ளவராகக் கருதப்படுகிறார் என்பதைப் பல சம்பவங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சரமோபாய நிர்யணத்தில் எம்பெருமானார், பொன்னாச்சியாரின் சிறந்த அறிவாற்றலை அறிந்து, தன்னுடைய ஏற்றத்தை அவர் மூலம் நிரூபிக்கிறார். இதைப் பற்றிய முழு நிகழ்வை அறிந்துகொள்ள இந்த வலைத்தளம் உதவும்.  http://ponnadi.blogspot.com/2012/12/charamopaya-nirnayam-ramanujar-our-saviour-2.html

பிள்ளை லோகாசார்யர் தனது தலை சிறந்த க்ரந்தமான ஸ்ரீவசன பூஷணத்தில் எம்பெருமானின் மங்களாசாஸனத்தை (எம்பெருமானின் நலனுக்காக வழிபடுதல் ) விவரிக்கும்பொழுது, பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸரைக் கொண்டாடியுள்ளார்.

சில நாட்கள் கழித்து தாஸர் தனது இறுதி நாட்களின் பொழுது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் எல்லோரையும் தனது திருமாளிகைக்கு அழைத்துத் ததியாராதனம் செய்து வைத்து அவர்களின் ஸ்ரீபாத தீர்த்தத்தைப் பெற்றார். அப்பொழுது பொன்னாச்சியாரிடம் தாம் பரமபதத்தை அடையப் போவதாகவும், அவரைத் தொடர்ந்து வாழ வேண்டும் என்றும் சொன்னார்.  எம்பெருமானாரின் பாதுகைகளை சிரஸில் வைத்துக் கொண்டே தனது  சரம திருமேனியை நீத்தார். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அவருடைய அந்திம பயணித்திற்கான  ஏற்பாடுகளைச் செய்து திருக்காவிரி நதியிலிருந்து தீர்த்தம் கொணர்ந்து ஸ்ரீசூர்ண பரிபாலனம் (புண்ட்ரம் தரித்தல்) ஆகியவற்றைச் செய்தார்கள். பரமபதத்தில் தாஸருக்கு கிடைக்கப்போகும் வரவேற்பை அறிந்த பொன்னாச்சியார் மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் திருமாளிகையை அலங்கரித்து, வந்திருந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை நன்றாக உபசரித்தார். தாஸரின் திருமேனியை பல்லக்கில் வைத்து தெருக்கோடி வரை சென்றவுடன் தாஸரின் பிரிவை தாங்கமுடியாமல் பொன்னாச்சியார் வாய்விட்டு கதறி அழுது தன் உயிரை அப்பொழுதே நீத்தார். அதைக்கண்டு திகைத்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பொன்னாச்சியாரையும் தாஸருக்கு பக்கத்தில் வைக்க ஏற்பாடு செய்தனர். இதிலிருந்து சிறிது நேரம் கூட பாகவதர்களின் பிரிவை தாங்க முடியாமல் இருப்பது பாகவதர்களின் மீதுள்ள எல்லையற்ற பற்றை உணர்த்துகிறது.

மணவாள மாமுனிகள் இயல் சாற்றுமுறையை (உத்ஸவகாலங்களின் முடிவில் ஓதப்படுவது) பல்வேறு ஆசார்யர்களின் பாசுரங்களின் அடிப்படையாக கொண்டு தொகுக்கும் பொழுது, பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸர் இயற்றிய பாசுரம்தான் முதலில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதுவே நம் சம்பிரதாயத்தின் சாரமாக விளங்குகிறது.

நன்றும் திருவுடையோம் நானிலத்தில் எவ்வுயிர்க்கும்
ஒன்றும் குறை இல்லை ஓதினோம்
குன்றம் எடுத்தான் அடிசேர் ராமனுசன் தாள்
பிடித்தார் பிடித்தாரைப் பற்றி

கோவர்தன மலையை தூக்கிப் பிடித்துத் தனக்கு பிரியமான கோப  கோபியர்களை ரக்ஷித்த கண்ணன்  எம்பெருமானுக்கு  அடியவரான ஸ்ரீ ராமானுஜரும், அவர்க்கு அடியவர்களான  ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு நாங்கள்  அடியவர்களாக (தொண்டர்கள்)  இருப்பதால் எங்களுக்கு ஒரு குறையும் வருத்தமும் இல்லை, மிகுந்த செல்வம் உள்ளவர்கள் நாங்கள்  என்று அறிவிக்கிறோம்.

இச்சிறிய பாசுரத்தில் மிக முக்கியமான கொள்கைகளை தாஸர் அறிவுறுத்துக்கிறார்.

  • ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின் சிறந்த செல்வம் கைங்கர்யமே (அடியார்களுக்குத்  தொண்டு செய்வது)
  • ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உலகியல் விவகாரங்களில் ஈடுபாடு கொள்ளக்கூடாது.
  • எம்பெருமான் மற்றும் எம்பெருமானாரின் அளவு கடந்த கருணையினால் தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யும் இந்த பெருஞ்செல்வத்தை அடைகிறார்கள்.
  • ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ஆசார்ய பரம்பரையின் மூலம்  எம்பெருமானாருடன் சம்பந்தம் பெறுகிறார்கள்.

காலம் காலமாக , ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின்  தனிச்சிறப்பு   குறிப்பிட்ட குலத்தில்  பிறந்ததால் இல்லை.  அவர்களுக்கு எம்பெருமானரிடமும், மற்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களிடமும் உள்ள பாகவத பக்தியே என்று  நம் பூர்வாசார்யர்கள் தெளிவாக எடுத்துக்காட்டி உள்ளனர்.  பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாஸரின் வாழ்க்கை மற்றும் ஆசார்யர்கள் தாஸரின் மேன்மையைப் பற்றி கூறியுள்ளது, நம் ஆசார்யர்களின் தெளிவான மனநிலையும் அணுகுமுறையையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.

இதுவரை நாம்  பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாஸர், பொன்னாச்சியார் இவர்களின்  மேன்மைகள்  சிலவற்றை அனுபவித்தோம். அவர்கள் இருவரும் பாகவத நிஷ்டையில் அதிகமாகவும், எம்பெருமானாரிடம் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடனும் இருந்தனர். நாமும் சிறிதளவாவது பாகவத நிஷ்டை அடைவதற்கு அவர்களின் திருவடித் தாமரைகளில் ப்ரார்த்திப்போம் .

பிள்ளை உறங்காவில்லி தாஸரின் தனியன் :

ஜாகரூக தநுஷ்பாணிம் பாணௌ கட்கஸமந்விதம்
ராமானுஜஸ்பர்சவேதிம் ராத்தாந்தார்த்த ப்ரகாசகம்
பாகிநேயத்வயயுதம் பாஷ்யகார பரம்வஹம்
ரங்கேசமங்களகரம் தநுர்தாஸம் அஹம் பஜே

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/02/22/pillai-uranga-villi-dhasar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

அப்பிள்ளை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

appiLLai

திருநக்ஷத்ரம்: தெரியவில்லை

அவதார ஸ்தலம்: தெரியவில்லை

ஆசார்யன்: மணவாள மாமுனிகள்

அருளிச்செயல்கள்: இயற்பாவில் உள்ள அனைத்துத் திருவந்தாதிகளுக்கும் வ்யாக்யானங்கள், திருவிருத்த வ்யாக்யானம் (முதல் 15 பாசுரங்கள்), யதிராஜ விம்சதி வ்யாக்யானம், வாழி திருநாமங்கள்.

ப்ரணதார்த்திஹரன் என்ற திருநாமம்கொண்டு அவதரித்தார், பின்னர் “அப்பிள்ளை” என்று எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டார். இவரே பிற்காலத்தில் மாமுனிகளின் நெருங்கிய சீடரும் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவருமாகத் திகழ்ந்தார்.

பெரிய பெருமாளின் ஆணைப்படி மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கத்தில் தங்கியிருந்து சம்பிரதாய விஷயங்களைப் பரப்பினார். இதைக் கண்ட பல ஆச்சார்யர்கள் மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களாயினர்.

எறும்பியப்பா ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்து மாமுனிகளின் சிஷ்யரானார். அவர் மாமுனிகளோடே சில காலம் தங்கியிருந்து, பின்னர் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து புறப்படத் திருவுள்ளம் கொண்டார். அவர் சிறிது காலம் மாமுனிகளுக்கு கைங்கர்யம் செய்யது விட்டு தமது ஊரான எறும்பிக்குத் திரும்பத் திருவுள்ளம் கொண்டிருந்தார். ஆனால் சில அசுப நிகழ்வுகள் நடப்பதை உணர்ந்து புறப்படவில்லை. பின்னர் மாமுனிகளிடம் வந்தடைந்தபோது, “நீர் பொறுத்திரும், ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் உமக்காய் காத்திருக்கிறது, அதன் பின்னர்  நீர் புறப்படலாம்” என்றார். அங்கிருந்த மற்றவர்கள் அது கேட்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்து, அந்த நல்ல சந்தர்ப்பம் என்னவாயிருக்கும் என எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

அந்த சமயம் அப்பிள்ளையும், அப்பிள்ளாரும் தங்களது குடும்பத்தோடே ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தனர். ஸ்ரீரங்கநாதனை சேவிக்கவே ஆர்வமாய் இருந்தனர். மாமுனிகளைப் பற்றிக் கேள்வியுற்றிருந்தாலும் மாமுனிகளிடம் அவ்வளவாய் ப்ரீதியில்லாமல் இருந்தனர். பெரும் பண்டிதர்களாய் இருந்தமையால், தர்க்கத்தில் ஜெயித்த பெரும் செல்வத்துடனே காவிரிக்கரையில் சில காலம் தங்க முடிவு செய்தனர். அப்படித் தங்கியிருந்த போது மாமுனிகளின் வைபவங்களைக் கேள்விப் படுகின்றனர். ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்களான கந்தாடை அண்ணன் மற்றும் எறும்பியப்பா ஆகியோர் மாமுனிகளைத் தஞ்சமடைந்திருப்பதையும் கேள்விப்படுகின்றனர். இதனால் மிகவும் ஆச்சர்யமடைகின்றனர். எறும்பியப்பாவின் சாஸ்த்ர ஞானத்தை நன்குணர்ந்த அப்பிள்ளார், அப்படிப்பட்ட ச்ரேஷ்டரான எறும்பியப்பாவே மாமுனிகளிடம் சிஷ்யரானார் என்றால் மாமுனிகளின் வைபவம் சாமான்யமானது இல்லை என உணர்ந்தார். உடனே தனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவரும் சிறந்த ஞானம் பெற்றிருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவருடனே ஜீயர் மடத்தை அடைந்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரை உள்ளே அனுப்பி எறும்பியப்பாவைப் பார்த்து “அப்பிள்ளான் வந்திருக்கிறார்” எனத் தெரிவிக்கச் செய்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரும் எறும்பியப்பாவைக் கண்டு அவ்வாறே தெரிவித்தார். இதைக் கேட்ட எறும்பியப்பா அப்பிள்ளாரைக் காணப் போவதை நினைத்து மிகவும் அகமகிழ்ந்தார். உடனே எறும்பியப்பாவும் அப்பிள்ளாரும் சந்தித்தனர். எறும்பியப்பாவின் திருத்தோள்களில் சங்கு-சக்கரப் பொறிகளைக் கண்டு அப்பிள்ளார், எறும்பியப்பா மாமுனிகளின் சிஷ்யரானமையை உணர்ந்தார். உடனே அப்பிள்ளார் எறும்பியப்பாவை தண்டன் சமர்பிக்கிறார். பிறகு இருவரும் நலம் விசாரித்துக் கொள்கின்றனர். எறும்பியப்பா தாம் எப்படி எம்பெருமானின் ஆணைப்படி மாமுனிகளை அடைந்தார் என ஒன்று விடாமல் சாதித்தருளினார். மெதுவாக மாமுனிகளின் அருமை அப்பிள்ளாருக்குப் புரிகிறது. பிறகு தம்முடன் அப்பிள்ளையும் மற்றும் பலரும் வந்திருப்பதையும், அவர்கள் காவிரிக்கரையில் தங்கியிருப்பதையும் தெரிவித்தார். எறும்பியப்பா மற்ற அனைவருக்கும் மாமுனிகளின் வைபவத்தை அருளுமாறு பிரார்த்தித்தார். எறும்பியப்பா மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்றார். உடனே இதனை எறும்பியப்பா வானமாமலை ஜீயரிடம் தெரிவித்து, அப்பிள்ளாராய் ஆசீர்வதிக்குமாறு பிரார்த்தித்தார். பிறகு காவிரிக்கரைக்குச் சென்று அனைவரையும் சந்தித்து மாமுனிகளின் வைபத்தை அருளினார்.

இதற்கிடையே வானமாமலை ஜீயர் மாமுனிகளை சந்தித்து அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் என்று இரு பெரும் பண்டிதர்கள் எழுந்தருளியிருப்பதைத் தெரிவித்தார். மேலும் அவர்கள் மாமுனிகளிடம் சம்பந்தம் பெற ஆர்வத்துடன் உள்ளார்கள் என்றும் தெரிவித்தார். ஆசார்ய சம்பந்தம் ஏற்படும் முன் ஆறு விஷயங்கள் நடக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதை இந்த ச்லோகத்தில் காணலாம்

ஈச்வரஸ்ய ச ஸௌஹார்தம் யத்ருச்சா ஸுஹ்ருதம் ததா விஷ்ணோ: கடாக்ஷம் அத்வேஷம் ஆபிமுக்யம் ச ஸாத்விகை: ஸம்பாஷணம் ஷடேதாநி

  • முதலில் பகவான் மிகவும் நல்லுள்ளம் கொண்டவன், அவன் எல்லோரின் க்ஷேமத்திற்காவே இருப்பவன்.
  • இரண்டாவதாக நல்ல விஷயத்தை அடைய சந்தர்ப்பமும் அவாவும் இருத்தல் வேண்டும்
  • மூன்றாவதாக, பகவானின் காருண்யமான கடாக்ஷம் அந்த ஜீவாத்மாவிற்குக் கிட்டவேண்டும்
  • நான்காவதாக – அந்த ஜீவாத்மா அத்வேஷத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும்; அதாவது பகவானின் கருணையை தடுக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
  • ஐந்து – அந்த ஜீவாத்மா பரமாத்மாவிடத்தில் ஆபிமுக்யம் பண்ண வேண்டும்; பகவானிடத்தில் ஈடுபாடு கொள்தல்.
  • ஆறு : அந்த ஜீவாத்மா பகவத் விஷயத்தை அறிந்து அதனால் பரிசுத்தமடைந்த பாகவதர்களோடு ஸம்பாஷிக்க வாய்ப்புக் கிட்டி, அதனால் ஆசார்யனை அடைதல் வேண்டும்.

வந்திருப்பவர்கள் எறும்பியப்பாவிடம் பேசும் பாக்கியம் பெற்றுவிட்டதால் அவர்களை நீர் சிஷ்யர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும் தகுதி அடைந்தனர் என்று பொன்னடிக்கால் ஜீயர் (வானமாமலை ஜீயர்) மாமுனிகளிடம் தெரிவித்தார். எப்போதுமே ஜீவாத்மாவின் உய்வைக் கருதும் நீர் எறும்பியப்பாவின் விருப்பத்தினையும் அடியேன் விருப்பத்தினையும் இதன் மூலம் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்றும் மாமுனிகளிடம் பிரார்தித்துக் கொண்டார். மாமுனிகள் இதனை ஏற்றுக் கொண்டு “எம்பெருமான் தன விருப்பத்தினை தெரிவித்து விட்டான், மேலும் வந்திருப்பவர்களில் ஒருவருக்கு எம்பெருமானாரின் திருநாமம் (பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் போது) தாஸ்ய நாமமாகக் கொடுக்க உள்ளோம்” என்றும் சாதித்தருளினார். அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் முதலானோரை அழைத்து வர பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மாமுனிகளின் அனுமதியினை பிரார்தித்துப் பெற்றார். உடனே ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அனுப்பி தாம் அவர்களை சந்திக்க இருப்பதாக செயதி அனுப்பினார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயரும், மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களும் வரப்போவதை நினைத்து அப்பிள்ளார் பூரிப்படைந்தார். தன்னுடன் இருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அவர்களின் வழியில் தனக்கு மிகவும் விருப்பமான ஒரு பச்சை சால்வையை விரிக்கச் செய்து, வந்தவர்கள் அதன் மேல் பொன்னடிகளை சாற்றிய பிறகு அந்த ஸ்ரீபாத தூளியினை தன் சென்னியில் சாற்றிக் கொண்டார். பிறகு பழங்கள் மற்றும் தாம்பூலம் (வெற்றிலை பாக்கு முதலியன) சமர்ப்பித்து சுவீகரிக்கச் செய்தார். அத்தனை பேர்களையும் ச்ரத்தையுடன் வரவேற்று அனைவரின் ஸ்ரீபாத தூளிகளையும் தன் தலை மேல் ஏற்றார். அனைவரின் நலன்களையும் விசாரித்தபின் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அனைவரையும் கோயில் அண்ணன் திருமாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றார். கோயில் அண்ணன் மாமுனிகளை எம்பெருமானாரின் மறு அவதாரம் என்று எடுத்துரைத்தார். இதைக்கேட்ட அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் மாமுனிகளிடம் தஞ்சம் புக எண்ணினர். பிறகு வெற்றிலை, பழம், முதலியவைகளை எழுந்தருளப் பண்ணிக் கொண்டு ஜீயர் மடத்தை அடைந்தனர். அப்போது அவர்கள் திருமலை ஆழ்வார் மண்டபத்தை அடைந்தபோது பேரொளியுடன் மாமுனிகள் எழுந்தருளியிருப்பதைக் கண்டனர். அழகான, அகண்ட தோள்களுடனும், திருமார்பு, அழகான கண்கள் மற்றும்  மிகுந்த தேஜசுடனும் மாமுனிகள் இருப்பதைத்
தரிசித்தனர். தூய்மையான காஷாயத்தையும், த்ரிதண்டத்தையும் தரித்துக்கொண்டு அனைவரையும் அன்பான புன்முறுவலுடன் வரவேற்றார். அவருடைய வடிவழகைக் கண்டு வியந்த அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து தண்டன் சமர்பித்தபடியே மாமுனிகள் வார்த்தைக்காக காத்திருந்தனர். மாமுனிகள் அன்புடன் அனைவரது மரியாதையையும் ஏற்று  சம்பிராதாயத்திலுள்ள சில சாரரமான அர்த்தங்களைச் சாதிக்க, பெரும் பண்டிதர்களான அப்பிள்ளையும்  அப்பிள்ளாரும் வியந்தனர். உடனே அவர்கள் தங்களுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாக ஏற்குமாறு தெரிவித்தனர். இதனை மாமுனிகள் ஏற்று அனைவருக்கும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாய் ஏற்றார். அடுத்து மாமுனிகள் அனைவரையும் பெரிய பெருமாளிடத்தே முறைப்படி அழைத்துச் சென்றார். (பூர்வ தினச்சார்யா எனும் ஸ்தோத்ர பாடத்தில் காட்டியுள்ளபடி முறைப்படி மாமுனிகள் ஆண்டாள், எம்பெருமானார், நம்மாழ்வார், சேனை முதலியார், கருடாழ்வார், ஸ்ரீரங்கநாதன், ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், பரமபதநாதன் என்று சேவை செய்துவைத்தார்). இவ்வாறாக அனைவரையும் எம்பெருமானிடம் சரணாகதி செய்து வித்தார். பிறகு அனைவரும் ஜீயர் மடத்தை அடைந்து,  சாஸ்திரப்படி, மாமுனிகள் போனகம் செய்த சேடத்தை சுவீகரித்தனர்.

அப்பிள்ளை திருவந்தாதிகளுக்கு மாமுனிகள் ஆணைப்படி வ்யாக்யானம் அருளி, மாமுனிகள் பல திவ்யப் பிரபந்த கைங்கர்யங்களில் உதவினார்.

அப்பிள்ளையின் வைபவத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை அனுபவித்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர். நாமும் அவரது திருவடியில் சிறிதேனும் ஈடுபாடு பெற ப்ரார்த்திப்போம்.

அப்பிள்ளையின் தனியின்

காந்தோபயந்த்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட்பதம்
வத்ஸாந்வயபவம் வந்தே ப்ரணதார்த்திஹரம் குரும்

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/10/19/appillai/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவரங்கத்து அமுதனார்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுனயே நம:
ஸ்ரீ வானாசல மஹாமுனயே நம:

Thiruvarangathu-Amudhanar

திருநக்ஷத்ரம் : பங்குனி ஹஸ்தம்

அவதார ஸ்தலம் : ஸ்ரீரங்கம்

ஆசார்யன் : கூரத்தாழ்வான்

பரமபதம் அடைந்த இடம் : ஸ்ரீரங்கம்

பூர்வத்தில் பெரிய கோயில் நம்பி என்ற திருநாமம் பூண்டிருந்த திருவரங்கத்து அமுதனார் கோயில் காப்பாளராகவும் புரோஹிதராயும் இருந்தார். பௌரோஹித்யமாவது கோயிலில் பஞ்சாங்கம், புராணம் வாசிப்பது வேத விண்ணப்பம் செய்வது முதலியன. முதலில் இவர் எம்பெருமானாரின் கோயில் சீர் திருத்த முயற்சிகளை ஆதரிக்கவில்லை. ஆனால் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் மனம் மாறி, அவர் அருளுக்குப் பாத்ரபூதரானார்.

பெரிய பெருமாள் எம்பெருமானாருக்கு உடையவர் எனும் திருநாமம் சூட்டி, சந்நிதி க்ரமங்களைச் சீர்படுத்தத் திருவுள்ளமானபோது, பெரிய கோயில் நம்பி எம்பெருமானார் பக்கல் சற்று உதாசீனராய் இருக்கவே, ஸ்வாமி திகைப்பூண்டு என் செய்வோம் என்று கவலை கொண்டிருந்தார். அவரை அப்பதவியிலிருந்து விலக்குவதே சரியான உபாயம் என ஸ்வாமி திருவுள்ளம் பற்றியபோது ஒருநாள் புறப்பாட்டின் போது பெருமாள் ஸ்வாமிக்குப் பெரிய கோயில் நம்பி தமது நெடுநாள் அந்தரங்கக் கைங்கர்யபரர் என உணர்த்தினார்.

எம்பெருமானார் கோயில் நம்பி பால் தமக்குள்ள வருத்தம் நீங்கி, ஆழ்வானைக் கொண்டு அவரைத் திருத்திப் பணிகொள்ளத் திருவுள்ளமாகி நம்பியே சீர்திருத்தங்களை ஆதரிக்குமாறு செய்தார், ஆழ்வானின் உபதேசங்களால் மனம் மாறிய நம்பி, எம்பெருமானாரிடம் சிஷ்யராக விரும்பினார். ஆழ்வானால் அவர் திருத்தப்பட்டதால், எம்பெருமானார் அவரை ஆழ்வானுடைய சிஷ்யராகவே ஆக்கினார். அவர் ஆழ்வானின் சிஷ்யரானபின் அவரது அபார கவிதா சாமர்த்யத்தைப் பற்று ஸ்வாமி தாமே அவர்க்கு அமுதனார் என்னும் திருநாமம் சாற்றினார், இதன்பின் அமுதனார் ஆழ்வானிடமும் எம்பெருமானாரிடமும் அளவிறந்த பக்தி பூண்டொழுகலானார்.

அமுதனார் பெரிய கோயில் நிர்வாகத்தை எம்பெருமானாருக்கு ஸமர்ப்பித்தல்

அமுதனாரின் தாயார் பரமபதித்தபோது, அவரது சரம கைங்கர்யங்களில் ஒரு பகுதியாகப் பதினோராம் நாள் செய்யப்படும் ஏகாஹத்தில் பங்குகொள்ள  ஒரு ஸ்ரீ  வைஷ்ணவரைத் தேடினர் , அந்நிகழ்ச்சியில் பங்கு கொள்பவர் இறந்தவரின் பிரேதமாகக் கருதப் படுவார். மேலும் ஓராண்டு  காலம் அவர கோயில் கைங்கர்யம் எதுவும் செய்ய முடியாது, எம்பெருமானார் நியமனப் படி ஆழ்வான் அந்த ஏகாஹத்தில் அமர்ந்தார். அந்த ஸ்தானத்தில் அமர்பவர் த்ருபதோஸ்மி (த்ருப்தி அடைந்தேன்) என்று சொன்னாலே ச்ரார்த்தம் சம்பூர்ணமாகும் என்ற நியமமிருப்பதால், எம்பெருமானாரின் திருவாணைக்குப் பெரியகோயிலை உட்பட்டதாக்க வேணும் என்ற ஆர்ப்பத்தோடு, ஆழ்வான் நம்பியிடம் கோயில் திறவு கோல் கொண்டு சொல்வேன் என்று கூறி, கோயில்  கதவுச் சாவியைப் பெற்று நேரே எம்பெருமானார் மடம் சென்று தொழுது “தேவர் நியமித்த படி ச்ராத்த கார்யம் ஆயிற்று, சாவிகள் இதோ சமர்ப்பித்தேன் இனி கோயில் கார்யங்கள் ஸ்வாமி திருவுளப்படி” என்றார்.  எம்பெருமானாரும், பெருமாள் திருவாக்கை நினைந்து, கோயிலில் பௌரோஹித்யம் புராண படநங்கள் ஆழ்வான் வம்சத்தார்க்கும், திவ்ய ப்ரபந்த சேவைகளை அரையர்க்கும் ஆக்கி, இயற்பாவை அமுதனார் வம்சத்தார்க்காக்கி, அவை இன்றளவும் அவ்வாறே நடக்கிறது,

இராமானுச நூற்றந்தாதி தோற்றமும் பெருமைகளும்

இதன்பின் அமுதனார் எம்பெருமானார் விஷயமாக இராமாநுச நூற்றந்தாதி எனும் 108 பாசுரங்களை இயற்றி நம்பெருமாளுக்கும் எம்பெருமானார்க்கும் சமர்ப்பிக்க, அதை உகந்த நம்பெருமாள் அன்றைய புறப்பாட்டில் எம்பெருமானாரை வாராமல் தடுத்து, அந்தாதியை சேவிக்கச் சொல்லிக் கேட்டுகந்து,அதன்பின் அதை வழக்கமாக்கி சேவிக்க நியமிக்கவும், எம்பெருமான் திருவுளமறிந்த ஸ்வாமியும், நம்மாழ்வார் விஷயமான கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பூர்வர்களால் முதலாயிரத்தில் சேர்க்கப்பட்டது போல, அதை இயற்பாவில் சேர்த்து எப்போதும் சேவிக்க நியமித்தார், இதுவே ப்ரபந்ந காயத்ரி என  ப்ரஸித்தி பெற்றது. யஜ்யோபவீதம் பெற்றோர் தினமும் காயத்ரி அநுஸந்தித்தல்போல்  ஸமாச்ரயணமானோர், ஸ்ரீவைஷ்ணவர், ப்ரபன்னர் எனப்படுவோர் இதை ஒரு முறையாகிலும் தினமும் அநுஸந்திக்கவேணும்,

இதில் இராமானுசர் திருநாமம் ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் வருவதால் இப்பெயர் பெற்றது, ஆசார்ய அபிமான  நிஷ்டர் அறிய வேண்டும் அர்த்தங்கள் யாவும் இதிலுள்ளதால், ஆசார்யன் (எம்பெருமானார்) சம்பந்தமடியாக எம்பெருமான் சம்பந்தம் நமக்குண்டு என்றும் எம்பெருமானார் திருவடித் தாமரைகளே நமக்கு உத்தாரகம் என்பதை இப்ரபந்தம் உறுதிப்படுத்துகிறது.

பேறொன்று மற்றில்லை எனும் 45ம் பாசுரத்தையும், நின்றவண் கீர்த்தி எனும் 76ம் பாசுரத்தையும்  வைத்து ஆசார்யர்களில் தலைவரான நடாதூரம்மாள் எம்பெருமானாரே ப்ராப்ய ப்ராபகங்கள் என்று அறுதியிட்டார், பெரியவாச்சான் பிள்ளை குமாரர் நாயனாராச்சான் பிள்ளை தம் சரமோபாய நிர்ணயத்தில் (http://ponnadi.blogspot.in/p/charamopaya-nirnayam.html) ஸ்வாமியின் வைபவங்களை விளக்க இப்ரபந்தத்தைப் பரக்க உதாஹரிக்கிறார்,

மாமுனிகள் இதற்கு ரத்தினச் சுருக்கமான ஒரு திவ்ய வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார். அதன் தொடக்கத்தில் அமுதனார் மற்றும் நூற்றந்தாதியின் பெருமைகளை மிக அழகாக விளக்கியுள்ளார்:

ஆசார்யனையே சார்ந்திருக்கும் சரம பர்வ நிஷ்டையே திருமந்திரம், மற்றும் அனைத்துப் பாசுரங்களின் உட்பொருள். நம்மாழ்வார் விஷயமான தம் பிரபந்தத்திலும்  தம் அனுஷ்டானத்திலும் மதுரகவி ஆழ்வார் இதைக் காட்டினார், அமுதனாரும் மதுரகவி ஆழ்வார் போன்றே எம்பெருமானாரிடத்துத் தம் ப்ரதிபத்தியை வெளியிடுகிறார், ஆசார்ய நிஷ்டர்கள் தம் நிஷ்டையால் எம்பெருமானையே அடிக்கிறார்கள். இவர் எம்பெருமனாரின் நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலும் ஆழ்வானின் கருணைமிக்க விடா முயார்சியாலும் திருத்தப்பட்டவர். எப்படி மதுரகவி ஆழ்வார்  11 பாசுரங்கள் மூலமாக தன்னுடைய ஆசார்ய நிஷ்டையை எல்லோருடைய நன்மைக்காகவும் வெளியிட்டாற்போலே, இவரும் 108 பாசுரங்கள் மூலமாக அனைவரும் ஆசார்ய நிஷ்டையைப் பற்றி அறிந்து கொண்டு அனுஷ்டிப்பதற்காக வெளியிட்டார். உபவீததாரிகளுக்கு காயத்ரிபோலே ப்ரபன்னர்களுக்கு இது என்று மாமுனிகள் திருவுள்ளம், ஆகையால் இது ப்ரபன்ன ஸாவித்ரி என்று அழைக்கப் படுகிறது,

அமுதனார் நிபுணத்வம்

அமுதனார் தென்கலையும் (தமிழ்) வடநெறியும் (ஸம்ஸ்க்ருதம்) திகழ்ந்த நாவர், அவரது அளவற்ற பாண்டித்யத்துக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு:

திருவிருத்தம் 72ம் பாசுரத்தில் ஆழ்வார் நிலையை நம்பிள்ளை அப்பாசுரத்துக்கான தம் உரையில் விளக்குகிறார், பராங்குச நாயகி இரவில் எம்பெருமானின் பிரிவை உணர்கிறாள். நிலவில் விரகம் அதிகம், அப்போது குளிர் தென்றல் மேலும் கொடிது. இந்நிலையில் சிறு பிறை நிலா வரினும் இருள் விலகும். சேர்த்தியில் நிலவு இனிது, பிரிவில் பிறை நிலவும் கொடிது. இதை விளக்க அமுதனார் தரும் உதாரணம் சுவையானது. காட்டு வழியில் தனியே இரவில் சென்று கொண்டிருந்த ஒரு மெலிந்த பிராமணனை ஒரு கொடிய விலங்கு துரத்த, அவன் ஓடி ஒரு மரம் ஏறித் தன்னைக் காத்து கொண்டான். அப்பொழுது அவ்விலங்கை ஒரு புலி அடித்து உண்கிறது, பிராமணன் நிம்மதி அடையும் போது புலி மேலே மரத்தை நிமிர்ந்து பார்க்க அவன் அச்சம் பன்மடங்காகிறது போல், பிறை நிலவில் பராங்குச நாயகி பிரிவுத் துயர் இருளில் இருந்ததை விட மிகுந்து விட்டதாம்.

பட்டரும் அமுதனாரும்

பட்டர் தாம் ஞான வைராக்கியங்கள் மிக்க ஆழ்வான் குமாரர் என்பதில் செருக்குள்ளவர், இதை அவரே ஸஹஸ்ரநாம பாஷ்யத்தில் வெளியிடுகிறார். அமுதனாரும் நூற்றந்தாதியுயில் “மொழியைக் கடக்கும்” பாசுரத்தில் ஆழ்வான் பெருமையைப் பரக்கத் பேசி ஸத்தை பெற்றார். ஒருக்கால் அமுதனார் வேறொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் மூலம் பட்டருக்கு, “நீர் ஆழ்வானோடு தேஹ சம்பந்தமுள்ளவர், அடியேனுக்கு அவரோடு ஆத்ம சம்பந்தமுண்டு காணும்” என்று தெரிவிக்க, பட்டர், “அந்தப் பெருமையை நீரே சொல்லலாகாது” என்கிறார். நம் பூர்வாசார்யர்கள் இவ்விஷயங்களை பெரிது படுத்தார், அமுதனார் ஆழ்வான் பக்தியிலேயே ஊன்றி இருந்தார். நம் பூர்வர்கள் மிகவும் அரிய சமயங்களில் சில மனவேற்றுமைகள் கொண்டிருந்தாலும் அதைப் பெரிதுபடுத்தாமல் பெருந்தன்மையுடன் வாழ்ந்து காட்டியது நாம் உணர்ந்து கைக்கொள்ளத்தக்கது.

ஆர்த்தி ப்ரபந்தத்தில் மாமுனிகள் 40ம் பாசுரசத்தில் நாம் ஆசார்ய பக்தியில் இடையறாதிருந்து எம்பெருமானாரிடம் சரணடைந்து, இராமானுசரடியார்களுடன் பொழுது போக்கி, இராமானுச நூற்றந்தாதியை அநுஸந்தித்து சம்சாரக் கடலைத் தாண்டலாம் என்கிறார்.

இப்படி, நாமும் அமுதனாரின் மேன்மைமிகு சரித்திரத்தில் ஒரு சில துளிகளை அநுபவித்தோம். இவர் பாகவத நிஷ்டையில் நிலை நின்று, எம்பெருமானார் மற்றும் ஆழ்வானின் அபிமானத்தைப் பெற்றவர். நாமும் இப்படிப்பட்ட பாகவத நிஷ்டையை அடைய இவர் திருவடிகளில் ப்ரார்த்திப்போம்.

அமுதனாரின்  தனியன்:

ஸ்ரீரங்கே மீநஹஸ்தே ச ஜாதம் ரங்கார்யநந்தநம்
ராமாநுஜபதாஸ்கந்தம் ரங்கநாதகுரும் பஜே

அமுதனார் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2013/03/26/thiruvarangathu-amudhanar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org