Author Archives: santhanakrishnanramanujadasn

திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளான்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுனயே நம:
ஸ்ரீ வானாசல மஹாமுனயே நம:

திருநக்ஷத்ரம்: ஐப்பசி பூராடம் (ஆவணி மிருகசீர்ஷம் என இவருடைய தனியன் ஒன்றிலிருந்து தெரிய வருகிறது)

அவதார ஸ்தலம்: ஆழ்வார் திருநகரி

ஆசார்யன்: எம்பெருமானார்

அருளிச்செய்தவை: திருவாய்மொழி 6000 படி வ்யாக்யானம்

பிள்ளான், பெரியதிருமலை நம்பியின் சிறப்பு வாய்ந்த திருக்குமாரர் ஆவார்.  குருகேசர், குருகாதிநாதர் என்றும் இவர் அறியப்படுகிறார். எம்பெருமானாரே இவருக்கு இந்தத் திருநாமத்தைச் சாற்றி, திருவாய்மொழிக்கு முதல் வ்யாக்யானத்தை எழுதுமாறு பணித்தார். இதுவே ஆறாயிரப்படி என்று பிரசித்தி பெற்று விளங்குகிறது.

எம்பெருமானார்  குருகைப்பிள்ளானை, தன் மானஸ  புத்திரராக  (அபிமான  – அன்புக்குப்பாத்திரமான குமாரராக) கருதினார். ஒருமுறை எம்பெருமானாரின் சிஷ்யர்கள் பிள்ளானை எம்பெருமானரிடம் சென்று திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானம் எழுதும்படி கேட்கச் சொன்னார்கள். பிள்ளானும் எம்பெருமானரிடம் தண்டன் சமர்ப்பித்து  “தேவரீர் ஸ்ரீபாஷ்யம் எழுதியுள்ளீர் , எல்லா இடத்திற்கும் யாத்திரை மேற்கொண்டு விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தை நிலை நிறுத்தியுள்ளீர், நாங்கள் இப்பொழுது தேவரீரை ஆழ்வாரின் பாசுரத்திற்கு  வ்யாக்யானம் எழுதி (மற்றவர்கள் அதைத் தவறாக அர்த்தம் செய்யாமல் இருப்பதற்கு)  மற்றும் அதை பாதுகாக்கும்படி ப்ரார்த்திக்கிறோம்” என்று விண்ணப்பித்தார். அதற்கு எம்பெருமானார் “இது மிக அவசியமே, ஆனால், அதை நான் எழுதினால், வித்வான்கள் அல்லாதவர் ஆழ்வாரின் அருளிசெயல்கள் அவ்வளவே என்று கருதலாம் மற்றும் மற்றவர்கள் இதற்கு மேலும் வ்யாக்யானம் செய்யத் தயங்கலாம். இது ஆழ்ந்த அர்த்தங்கள் பொதிந்த ஆழ்வாரின் சிறந்த அருளியச்செயலுக்கு குற்றமாகிவிடும். ஏனென்றால் பிற்காலத்தில்  அதிகார பூர்வமான பல ஆசார்யர்களால் சிறந்த வ்யாக்யானங்கள் வழங்கப் படவிருக்கலாம். ஆகையால், திருவாய்மொழியின் முதல் வ்யாக்யானத்தை ஆறாயிரம் ச்லோகம் உடைய விஷ்ணு புராணத்திற்கு இணையாக இருக்கும்படியான வ்யாக்யானம் அருளிச் செய்வதற்கு அடியேன் உமக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன்” என்று கூறினார். இவ்வாறு எம்பெருமானாரின் அனுமதியுடன் பிள்ளான் ஆறாயிரப்படி வ்யாக்யானத்தை அருளிச்செய்ய, பின்னர்  இதையே பட்டர் நஞ்சீயருக்கு உபதேசத்தருளினார்.

055_4762658378_lஎம்பெருமானாரின் ஆசிர்வாதத்தால் மற்றும் அவருடைய மேற்பார்வையில் நடந்த பிள்ளானின் திருமணம்

பிள்ளான் ஸ்ரீபாஷ்யம் மற்றும் பகவத் விஷயத்திலும் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். பிள்ளான்  ஒருமுறை சிறுப்புத்தூரில் இருக்கும்போது, சோமாசியாண்டான்  இவரிடம் மூன்று முறை ஸ்ரீபாஷ்யத்தை கற்றுக் கொண்டார். சோமாசியாண்டான் பிள்ளானிடம் தனக்கு சிறந்த அறிவுரையை  உபதேசிக்குமாறு விண்ணப்பித்தார். பிள்ளான் சோமாசியாண்டான்க் குறித்து  நீர் “ பட்டர் பிரபாகர மீமாம்ஸைபோன்ற பிற ஸித்தாந்தங்களை விளக்க வல்லவர், ஸ்ரீபாஷ்யத்திற்கு ப்ரவர்த்தகர் என்று மேன்மை பாராட்டித் திரியாதே  எம்பெருமானார் திருவடிகளே தஞ்சமென்றிரும்” என்று அருளினார்.

எம்பெருமானார் திருநாட்டிற்கு எழுந்தருளும்போது, எம்பெருமானார் கிடாம்பி ஆச்சான், கிடாம்பி பெருமாள், எங்களாழ்வான், நடாதூராழ்வான் ஆகியோரை அழைத்து, பிள்ளானிடம் சரணடையும் படியும்,  அதே சமயத்தில் பிள்ளானிடம் இவர்களை வழி காட்டும் படியும் சொன்னார். மேலும் எம்பெருமானார் தன் காலத்துக்குப்பின் பட்டரை ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை தலைமை வகித்து பிள்ளான் உட்பட எல்லோருக்கும் வழி காட்டியாக இருக்கச் சொன்னார். பிள்ளான் எம்பெருமானாரின் அபிமான குமாரர் ஆதலால் சரம கைங்கர்யத்தை அவரே முன்னின்று நடத்தினார்.

நமது வ்யாக்யானங்களில், திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளானின் சிறப்பை  சில ஐதிஹ்யங்களில்  காணலாம். அவற்றில் சிலவற்றை இப்போது நாம் காண்போம்.

  • நாச்சியார் திருமொழி 10.6 – பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – ஆண்டாள் இங்கு கிருஷ்ணனைப்போல நடனம் ஆடுகின்ற மயிலை வணங்குகிறாள். இதைப்போல அம்மணியாழ்வான் என்ற ஆசார்யர் தனது சிஷ்யர் ஒருவரை தண்டன் சமர்ப்பித்து வணங்குவார். இதற்கு அவர், நாம் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைச் சேவிப்பது நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் உள்ளது, ஆகையால் சிஷ்யர் ஒருவர் தகுந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவராக இருப்பதால் அவரைச் சேவிப்பது முறையே என்றார். இதற்கு நஞ்சீயர், சிஷ்யர்கள் போதிய ஞானம் அடையாமல் இருக்கும்போது அவர்களை  வணங்கினால் அவர்களுக்கு அஹங்காரம் மேலிட்டு  அதனால் அவர்கள் ஆன்மீக வளர்ச்சியில் குறை உண்டாகலாம் என்று வாதிட்டார். பிள்ளான் இதற்கு “ஒரு சிஷ்யர் அம்மணியாழ்வான் போன்ற  ஆசார்யரால் அனுக்ரஹிக்கப்பட்டபின் அவர்  இயல்பாகவே களங்கமற்றவராகி விடுவார், அதனால் ஆசார்யர் செயல் சரியே” என்று விளக்கினார்.
  • பெரிய திருமொழி 2.7.6 – பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – திருமங்கை ஆழ்வார் தன்னைப் பெண்ணாக பாவித்து (எங்களுடைய  குடும்பம் என்று சொல்லாமல்)  பரகால நாயகியின் குடும்பம் என்று சிறப்புடன் கூறுவதை இங்கு பிள்ளான் எப்படி நம்பெருமாள் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை எம்பெருமானாரின் தரிசனம் என்று பெயரிட்டு எல்லா ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களையும் ராமானுசருடையார் (ராமானுஜ சம்பந்தம் பெற்றவர்) என்றும்,  எம்பெருமான் அவருடைய பக்தர்களை நேராக தன்னிடம் அடைவதை விட  ராமானுஜரின் சம்பந்தம்  பெற்ற பின் தன்னை அடைவதை விரும்புகிறார்.    எப்படி ஒரு அழகான சங்கிலியின் நடுவில் ஒரு கல் வைத்திருந்தால் அச்சங்கிலி எப்படி மேலும் அழகாக தோன்றுமோ அப்படித்தான் நம்முடைய ஸ்ரீவைஷ்ணவ குருபரம்பரை என்னும்  சங்கிலித் தொடரும்  எம்பெருமானார்  நடுவில் இருப்பதால்  மேலும் அழகாக இருக்கின்றது.
  • திருவாய்மொழி 1.4.7 –  நம்பிள்ளை ஈடு வ்யாக்யானம் – நம்பிள்ளை தனது ஈடு வ்யாக்யானத்தில் நம்மாழ்வார் தாம் எம்பெருமானிடமிருந்து பிரிந்த சோகத்தில், எம்பெருமானை “அருளாத திருமாலார்” என்று அழைக்கின்றார் என்று கூறியுள்ளார். இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால் ஸ்ரீமந் நாராயணன் இரக்கமற்றவர் என்றும்  (இதற்கு முரண்பாடாக எம்பெருமான் பிராட்டியுடன் உள்ள போது மிகவும் இரக்கமுள்ளவராக இருப்பார் என்றும்) அர்த்தம் விளக்கியுள்ளார். நஞ்சீயரும் இதற்கு “மிகவும் இரக்க குணமுள்ள பிராட்டியுடன் நீங்கள் இருந்தாலும் நீங்கள் அடியேனுக்கு அருள மறுக்கின்றீர்கள்” என்று ஆழ்வார் கூறியுள்ளதாக வ்யாக்யானம்  அருளியுள்ளார்.  இதை வேறு ஒரு கோணத்தில் “எம்பெருமான் பிராட்டியுடைய  திருமுகம் கண்டு மயக்கத்தில் உள்ளதால் எனக்கு அருளாமல் இருக்கின்றான் ” என்று  ஆழ்வார் கூறியுள்ளதாக  பிள்ளான் வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார்.
  • திருவாய்மொழி 6.9.9 – நம்பிள்ளை ஈடு வ்யாக்யானம் – ஆழ்வார் எம்பெருமானிடம்  ஸம்ஸாரம் என்ற துன்பக் கடலிலிருந்து தன்னை விடுவித்து திருவடித் தாமரையின் கீழ்  சேர்த்துக் கொள்ளும்படி ஏங்கினார். பிள்ளான் தன் இறுதி நாட்களில் ஆழ்வாருடைய இந்த ஏங்கலைத் தானும் எம்பெருமானிடம் பிராத்திக்க,  இதைக்கண்ட  நஞ்சீயர் மனம் வருந்தி  அழுதார். அதற்குப் பிள்ளான்  நஞ்சீயரைப் பார்த்து உயர்ந்த பரமபதத்தில் கிடைக்கும் சிறப்பான வாழ்க்கை, இந்த பூலோகத்தின் வாழ்க்கையை வித்ட  தாழ்ந்தது என்று எண்ணி நீர் வருந்துகிறீரோ என்று கேட்டு அவரை “வேதனைப்படாமல் சந்தோஷமாய் இரும்” என்றார்.

சரமோபாய நிர்ணயத்தில் பின் வரும் நிகழ்வு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது –  உடையவர் திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை  தன் அபிமான புத்ரனாகிய திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளானுக்கு உபதேசிக்கும்பொழுது  “பொலிக பொலிக”  என்ற பாசுரத்தை கேட்கும்பொழுது,   அதைக் கேட்ட பிள்ளான் உணர்ச்சி மேலீட்டால் பரவசத்துடன் காணப்பட்டார். இதைக் கண்ட உடையவர் எதனால் உணர்ச்சி வயப்படுகிறீர் என்று வினவினார். அதற்குப் பிள்ளான்  “ஆழ்வாரின் கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் என்று உற்சாகமாக கூறிய பாசுரத்தில் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில்  தேவரீருடைய  அவதாரத்தினால் கலி அழிந்துவிடும் என்பதை நினைத்துத்  தான் உணர்ச்சி வசப்பட்டதாக கூறினார்.  தேவரீரும் எவ்வளவு சிறப்புடையவர் என்பதை ஒவ்வொரு முறையும் தாங்கள் உபதேசிக்கும்பொழுது என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் உணர்ச்சி வசப்படுகிறேன்.  மேலும்,  தேவரீரின் திருவாயால் திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை கேட்க  நான் மிகவும் பாக்கியம் பெற்றேன்” என்றார். இதைக் கேட்ட உடையவர் மிகவும் திருப்தி அடைந்தார். அன்று இரவு பிள்ளானை அழைத்து,தனது  திருவராதனப்பெருமாளின் முன்பு நிறுத்தித் தன் திருவடியைப்  பிள்ளான் தலையில் வைத்து “எப்பொழுதும் இந்தத் திருவடித்தாமரைகளே கதி என்று  இரும், உன்னைச் சரண் அடைந்தவர்களுக்கும் இவ்வழியையே காட்டும்” என்றார்.  உடையவர் , மறுநாளே பிள்ளானை திருவாய்மொழிக்கு   ஆறாயிரப்படி வ்யாக்யானம் எழுத ஆரம்பிக்கும்படி சொன்னார் (விஷ்ணுபுராணத்தின் எழுத்து எண்ணிக்கைப்படி). இவ்வாறு உடையவர்  தன் அபிமான புதல்வரான திருகுருகைப் பிள்ளானுக்கு தனது உத்தாரகத்வத்தை வெளியிட்டார்.

ஸ்ரீவசனபூஷண திவ்ய சாஸ்திரத்தில்  பிள்ளை லோகாசார்யார் நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பிள்ளான் சில முக்யமான கொள்கைகளை அருளியுள்ளார் என மேற்கோள் காட்டி அவரை வெகுவாகக் கொண்டாடியுள்ளார். அவற்றில் சிலவற்றை இப்போது நாம் காண்போம்:

  • சூத்திரம் 122 – பக்தியோகத்தின் குறைகள் – சுத்தமான நீர் நிறைந்த பொற்குடத்தில்  சிறிதளவு மது சேர்ந்தாலும் எப்படி அதை அருந்த முடியாதோ, அது போல ஜீவாத்மா (என்ற குடத்தில்) சுத்தமான நீரைப்போல பக்தியில் சிறிதளவு மது போன்ற அஹங்காரம் என்ற விஷம் சேர்ந்தால் அது ஸ்வரூப  விரோதத்திற்கு இட்டுச்செல்லும்.   அஹங்காரம் இல்லாத பக்தி விரும்பப்படுகிறது. ஆனால் இது சாத்தியமாகாது ஏனென்றால், பக்தி யோகம் என்பது  பக்தி செய்பவன் மனதில் பகவானை த்ருப்திப் படுத்த நாம் இதைச் செய்கிறோம் என்ற மனப்பான்மை கொள்கிறான்.  அதற்குப் பிள்ளான், ஜீவாத்மாவிற்கு, பக்தி யோகம் என்பது  இயற்கையிலேயே வரும் சுபாவாமல்ல, ப்ரபத்தி  ஒன்றே (சரணாகதி – எம்பெருமான் ஒருவரே உபாயம்) என்று ஏற்றுக்கொள்வதே ஜீவாத்மாவிற்கு உய்யும் வழி என்கிறார்.
  • சூத்திரம் 177 – பரகத ஸ்வீகாரத்தின் சிறப்பு – எம்பெருமான்    காரணமின்றி  செய்யும் உபகாரத்தினால்தான் நாம் உய்வடைகிறோம் (கைங்கர்ய ப்ராப்தி அடைகிறோம்). எம்பெருமானையொழியத் தான் தனக்கு நன்மை தேடிக்கொள்வது தவறு; எம்பெருமானே நமக்குத் தேடித்தரும் நன்மைதான் கைக்கொள்ளத் தக்கது என்ற கருத்தை உள்ளடக்கிப் பிள்ளான் அருளிச்செய்யும் வார்த்தை ஒன்றுண்டு – “தன்னால் வரும் நன்மை விலைப்பால்போலே; அவனால் வரும் நன்மை முலைப்பால்போலே“. தன் முயற்சியாலே தான் தனக்கு உண்டாக்கிக்கொள்ளும் நன்மையானது விலைகொடுத்து வாங்கின பால் போலே ஒளபாதிகமுமாய் விரஸமுமாய்  அப்ராப்தமுமாய் இருக்கும். ஸ்வாமியான  எம்பெருமான் தானே  “இவனுக்கு இது  வேணும்” என்று விரும்பி உண்டாக்கும் நன்மையானது  முலைப்பால் போலே நிருபாதிகமுகமாய் ஸரஸமுமாய் ப்ராப்தமுமாயிருக்கும் என்றபடி.

மணவாள மாமுனிகளின் உபதேச ரத்தின மாலையில் (பாசுரம் 40 – 41) திருவாய்மொழியின் ஐந்து வ்யாக்யானங்கள் இல்லையென்றால்  திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை நாம் அறிந்து கொள்ள இயலாது என்னும் கருத்தை அருளுகிறார். மாமுனிகள் “தெள்ளாறும் ஞானத் திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளான்” என்று சிறப்பித்துச் சொல்லியிருப்பதிலிருந்து பிள்ளான் பகவத் விஷயத்தில் தெளிந்த ஞானம் பெற்றவராய் இருந்தார் என்பது தெரிய வருகிறது. மேலும் திருவாய்மொழியின் தெய்வீக அர்த்தங்களை “பிள்ளான்  மிகவும் ப்ரேமையுடனும்   இனிமையாகவும்  விளக்குவார்” என்று  மணவாளமாமுனிகள் புகழ்கிறார். இதன் பின்னர் பட்டரின் ஆணைப்படி  நஞ்சீயர் 9000 படியும், நம்பிள்ளையின் 36000 படி  காலக்ஷேபத்தை வடக்குத்திருவீதிப்பிள்ளை பதிவு செய்துள்ளபடியையும், நம்பிள்ளையின் ஆணைப்படி பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய 24000 படியும் மற்றும் வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் அருளிச்செய்த 12000 படியிலும் திருவாய்மொழியின் பாசுரங்களின் வார்த்தைக்கு வார்த்தை அர்த்தத்தை விளக்கியுள்ளனர்.

இதுவரை  திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளானின் சிறப்பான வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை அனுபவித்தோம். அவர் தன்னை முழுவதும் பாகவத  நிஷ்டையில் ஈடுபடுத்திக்   கொண்டதால் எம்பெருமானாருக்கு மிகவும் பிரியாமானவரானார். நாமும் நமக்கு அத்தகைய பாகவத நிஷ்டை சிறிதாவது கிடைப்பதற்கு அவரது திருவடித் தாமரைகளில் ப்ரார்த்தனை செய்வோம்.

திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளானின் தனியன் (பகவத் விஷய காலக்ஷேபத்தில் பாராயணம் செய்வது)

த்ராவிடாகம ஸாரக்யம்  ராமானுஜ  பதாச்ரிதம் |
ஸுதீயம் குருகேசார்யம் நமாமி சிரஸாந்ஹவம் ||

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்:  http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/14/thirukkurugaippiran-pillan/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பிள்ளை லோகம் ஜீயர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுனயே நம:
ஸ்ரீ வானாசல மஹாமுனயே நம:

pillailokam-jeeyar

திருநக்ஷத்ரம் : சித்திரை திருவோணம் (ச்ரவணம்)

அவதார ஸ்தலம் : காஞ்சிபுரம்

ஆசார்யன்: சடகோபாசார்யர்

அருளிச் செய்தவை: தனியன் வ்யாக்யானங்கள், ராமானுஜ திவ்ய சரிதை, யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவம், இராமானுச நூற்றந்தாதி வ்யாக்யானம், மாமுனிகளின் அநேக ஸ்ரீஸுக்திகளுக்கு வ்யாக்யானங்கள், ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் சிலவற்றிற்கு வ்யாக்யானங்கள், மாமுனிகளின் வாழித்திருநாமம் – “செய்ய தாமரை தாழிணை”க்கு வ்யாக்யானம், ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸமயாசார நிஷ்கர்ஷம் ஆகியவை.

காஞ்சிபுரத்தில் அவதரித்த இவர் பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயரின் (மாமுனிகளின் அஷ்ட திக் கஜங்களில் ஒருவர்)  கொள்ளுப் பேரனாவார். இவருடைய திருநாமம் வரதாசார்யர் என்பதாகும். இவர் பிரபலமாக பிள்ளை லோகம் ஜீயர் என்றும் பிள்ளை லோகாசார்ய ஜீயர் என்றும் அறியப் படுகிறார்.

இவர் திருகடல்மல்லை ஸ்தலசயன பெருமாள் (மஹாபலிபுரம் – மாமல்லபுரம்)  ஆலயத்தை புதுப்பித்து, கோவிலில் முறையான வழிபாடு செய்வதையும் நிலை நிறுத்தினார். இதற்காக மன்னரால் கௌரவிக்கப்பட்டு இன்றும் இவருடைய சந்ததியினர் அந்தச் சிறப்பு  கௌரவத்தை  கோவிலில் பெற்று வருகிறார்கள்.

மேலும் இவர் பெரிய பண்டிதரும் வரலாற்றாசிரியரும் ஆவார். இவருடைய வாழ்க்கையைப்  பற்றி அதிகம் தெரியவில்லையாயினும் நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு இவர் அளித்துள்ள பங்கு மிகவும் முக்கியமானதாகும்.

இவர் திவ்யதேசங்களுக்கு செய்த உபகாரங்களை சில கல்வெட்டுகளில் காணலாம்.

  • திருகடல்மல்லை திவ்யதேசத்தில் கி. பி. 1614 என்ற வருடத்தை பொறிக்கப்பட்ட உள்ள ஒரு தாமிரத் தட்டில், இந்த ஜீயரை யதீந்திர ப்ரவண ப்ரபாவம் ஜீயர்  என்று அழைக்கப்பட்ட  குறிப்பு உள்ளது (இதிலிருந்து அக்காலத்திலேயே இவர் மணவாள மாமுனிகளின் சரித்திரத்தை எழுதியவரென்று மிகவும் பிரபலமாகவும் பரவலாகவும் அறியப் பட்டார் என்பது தெளிவாகிறது).
  • ஸ்ரீரங்கத்தில் இரண்டாவது ப்ரகாரத்தில்  கி.பி. 1614 என்ற வருடம் பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டில், பிள்ளை லோகம் ஜீயருடைய சிஷ்யர் ஒருவர் எம்பெருமானாரின் திருநக்ஷத்ரத்தன்று பக்தர்களுக்கு சக்கரைப்பொங்கல் விநியோகத்திற்கு 120 பொற்காசுகளை மூலதனமாக கொடுத்துள்ளார் என்ற தகவல் உள்ளது.

திவ்ய ப்ரபந்தங்களின் பெரும்பாலான தனியன்களுக்கு இவர் வ்யாக்யான உரை அருளிச் செய்துள்ளார். இந்த வ்யாக்யான உரையானது தனிப்பட்ட ப்ரபந்தங்களின் முக்கியமான அம்சங்களை வெளிக்காட்டுவது மட்டுமல்லாமல் அந்தந்த  திவ்ய பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்த ஆழ்வாரின் மனநிலையை உணர்ந்து எழுதப்பட்டவையாகும்.

இவர் அருளிச்செய்த ராமாநுஜார்ய திவ்ய சரிதையில், எம்பெருமானாரின் வாழ்க்கை வரலாறு மிகவும் அழகாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கிரந்தத்தில் எம்பெருமானாரின் பல்வேறு யாத்திரைகள், அவருடைய சிஷ்யர்களுடன் நடந்த சம்பவங்கள் அனைத்தும் நன்றாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன.

மேலும்  யதீந்திர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, பிள்ளை லோகாசார்யர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார், திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, மணவாள மாமுனிகள் மற்றும் சிலருடைய புகழ் மிக்க வாழ்க்கை வரலாற்றை அழகாக இவர் அருளிச் செய்துள்ளார். மாமுனிகளின் வாழ்க்கை வரலாற்றை மிகவும் விரிவாக கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல் மாமுனிகளின் உபதேசங்களை இந்த கிரந்தத்தில் அழகாக கூறியுள்ளார்.

ராமாநுஜார்ய திவ்ய சரிதையிலும் யதீந்திர ப்ரவண ப்ரபாவத்திலும் அதிகம் தமிழ் பாசுரங்கள் நிறைந்திருப்பதிலிருந்து தமிழ் மொழியில் இவருக்கு உள்ள ஞானம் தெரிய வருகிறது.

ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் சிலவற்றிற்கும் இவர் வ்யாக்யானம் அருளிச் செய்துள்ளார்.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் ஸப்த காதைக்கு இவர் மிகவும் அற்புதமான வ்யாக்யானம் அருளிச் செய்துள்ளார். ஸப்த காதை பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்திரத்ரத்தின் ஸாராம்சத்தை (ஆசார்ய நிஷ்டை)   வெளிக்கொணர்ந்து காண்பிக்கும் நூலாகத் திகழ்கிறது.

மாமுனிகளின் ஸ்ரீ ஸூக்தியான உபதேச ரத்தின மாலை, திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி மற்றும் ஆர்த்தி ப்ரபந்தம் ஆகியவற்றிற்கு விரிவான வ்யாக்யானங்கள் அருளிச் செய்துள்ளார்.

இவர் எம்பெருமானார் தரிசனத்திற்கு (நம்முடைய ஸத் ஸம்ப்ரதாயத்தின் முக்கியமான விதிமுறைகளை, கோட்பாடுகளை) ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸமயாசார நிஷ்கர்ஷம் என்கின்ற மிகவும் அற்புதமான உரைநடை கிரந்தத்தை அருளிச் செய்துள்ளார். இந்த கிரந்தத்தில் நிறைய ப்ரமாணங்களை மேற்கோள் காட்டுவதிலிருந்து பிள்ளை லோகம் ஜீயருக்கு சாஸ்திரத்தில் உள்ள ஆழ்ந்த ஞானத்தை உணர்ந்து கொள்ளலாம்.

இது வரை நாம், பிள்ளை லோகம் ஜீயரின் பெருமை மிக்க வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை அனுபவித்தோம்.

பூர்வாசார்யர்களின் ஸ்ரீஸுக்திகளுக்கு மிகவும் விரிவான வ்யாக்யானங்களை அருளிச் செய்தது, எம்பெருமானார் மற்றும் மணவாள மாமுனிகளின் சிறப்பு மிக்க வாழ்க்கையை ஆவணம் செய்து ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு  பெரும் தொண்டு  புரிந்துள்ளார். நாமும் இது போல் எம்பெருமானார் மற்றும் மாமுனிகளிடம் அன்புடையவராய்  இருக்க இவரது  திருவடித் தாமரைகளில் பிரார்த்தனை செய்வோம்.

பிள்ளை லோகம் ஜீயரின் தனியன் (யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில் உள்ளது)

ஸ்ரீசடாரி குரோர்திவ்ய ஸ்ரீபாதாப்ஜ மதுவ்ரதம் |
ஸ்ரீமத்யதீந்த்ரப்ரவணம் ஸ்ரீ லோகார்ய முனிம் பஜே ||

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்:  http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/08/pillai-lokam-jiyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

வேதாந்தாசார்யர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுனயே நம:
ஸ்ரீ வானாசல மஹாமுனயே நம:

vedanthachariarThiruvallikeni

ஸ்ரீமான் வேங்கடநாதார்ய: கவிதார்க்கிக கேசரீ |
வேதாந்தாசார்யவர்யோ மே ஸந்நிதத்தாம் ஸதா ஹ்ருதி ||

எதிர்த்து வாதாடும் பண்டிதர்களுக்குச் சிங்கம் போலவும், சிறந்த செல்வத்தைப் பெற்றவரும் (ஞானம், பக்தி, வைராக்கியம் மற்றும் பல), வேங்கடநாதன் என்ற திரு நாமம் உடையவரும் ஆகிய ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்  என்னுடைய மனதில் எப்பொழுதும் உறைவாராக.

திருவவதாரம்

திருநாமம்: வேங்கடநாதன்

அவதரித்த வருடம்: கலியுகம் 4370 (1268 கி.பி.)

மாதம், திருநக்ஷத்ரம்:  புரட்டாசி,  திருவோணம் (திருவேங்கடமுடையான் திருநக்ஷத்ரம்)

அவதாரஸ்தலம்: காஞ்சிபுரம்,  திருத்தண்கா

கோத்ரம்: விச்வாமித்திர கோத்ரம்

அவதாரம்: திருவேங்கமுடையானின் கண்டம் (மணி) – சங்கல்ப ஸூர்யோதய என்று தன்னுடைய கிரந்தத்தில் கூறியது போல.

பெற்றோர்கள்: அநந்த சூரி, தோத்தாரம்பா

பரமபதம்: சுமார் நூறு வயதிருக்கும் பொழுது, அதாவது  கலியுக வருடம் 4470 (கி.பி. 1368 ல்) ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து பரமபதத்துக்கு எழுந்தருளினார்.

இவர் ஸ்ரீ ரங்கநாதரிடமிருந்து ” வேதாந்தாசார்யர் ” என்கின்ற திருநாமமும், ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரிடமிருந்து ” கவிதார்க்கிக கேசரீ ” மற்றும் “ஸர்வதந்திர ஸ்வதந்திரர்” என்ற திருநாமங்களையும் பெற்றார்.

இவருக்கு “வரதாசாரியார்” என்ற திருநாமம் உடைய ஒரு புதல்வரும், “ப்ரஹ்மதந்திர ஸ்வதந்திரர் ஜீயர்” என்ற ஜீயரும் சிஷ்யர்களாக இருந்தனர்.

கிடாம்பி ஆச்சானின் பேரன் கிடாம்பி அப்புள்ளார், ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாளின் சிஷ்யர்களில் ஒருவர் ஆவார்.

திருவிருத்தம் 3 ல் “அப்புள்” என்பது கருடனை குறிப்பிடும். அப்புள்ளார் என்ற இவருடைய பெயரில் உள்ள வார்த்தைக்கு,  கருடனைப் போன்ற குணங்கள் உடையவர் என்பதாகும். இவர்க்கு “வாதி ஹம்ஸாம்புவாஹர்” என்ற மற்றொரு திருநாமம் உள்ளது. இதற்கு ஹம்சங்களை தோற்கடிக்கக் கூடிய மேகத்தைப் போன்றவர் என்ற பொருளாகும். “ராமானுஜர்” என்பது இவருடைய இயற் பெயராகும்.

இப்படியாகிய ஸ்ரீ கிடாம்பி அப்புள்ளாரின் மருமகனும், சிஷ்யரும்தான் உலகப் புகழ் பெற்ற ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்  ஆவார்.

வேதாந்தாசார்யர்  தனது சிறு பிராயத்திலேயே நடாதூர் அம்மாளின் காலக்ஷேப கோஷ்டிக்கு தன்னுடைய மாமா (ஸ்ரீ கிடாம்பி அப்புள்ளார்) உடன் சென்றார்.  வேதாந்தாசார்யர்  தனது சிறு பிராயத்திலேயே நடாதூர் அம்மாளின் காலக்ஷேப கோஷ்டிக்குத்  தன்னுடைய மாமா ஸ்ரீ கிடாம்பி அப்புள்ளாருடன் சென்றார்.  இது பற்றி வேதாந்தாசார்யர் ,  ஸ்ரீ  நடாதூர் அம்மாள்  இவர்  விசிஷ்டாத்வைத  ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை  எதிர்க்கும் அனைத்தையும்  அகற்றி நிலை நாட்டுவார் என்று  தன்னை ஆசிர்வதித்ததாக  குறிப்பிடுகிறார்.

அருளிச்செய்த கிரந்தங்கள் –

ஸ்ரீ  நடாதூர் அம்மாள் ஆசிர்வதித்ததுபோல் ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்  எண்ணற்ற கிரந்தங்களையும், விசிஷ்டாத்வைதத்தை எதிர்த்த பல தத்துவ ஞானிகளையும், வாதிகளையும் வென்றார்.

ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்  நூற்றுக்கணக்கான கிரந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். அவை ஸம்ஸ்க்ருதம், தமிழ் மற்றும் மணிப்ரவாளம் (ஸம்ஸ்க்ருதமும் தமிழும் கலந்த) போன்ற மொழிகளில் அருளியுள்ளார்.

இவருடைய கிரந்தங்களில் முக்கியமானவை பின்வருமாறு:

  • தாத்பர்ய சந்திரிகை – கீதா பாஷ்யத்தின் வ்யாக்யானம்
  • தத்வதீகை – ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் ஒரு பகுதிக்கு வ்யாக்யானம்
  • ந்யாய சித்தாஞ்சனம் – நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் தத்துவத்தை ஆய்வு செய்யும் நூல்
  • சத தூஷணி- அத்வைத தத்துவத்தை எதிர்த்து வாதிடும் நூல்.
  • அதிகரண  சாராவளி -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் உட்பிரிவுகளைப் பற்றியது.
  • தத்வ முக்தாகல்பம் – நம்முடைய தத்துவத்தைப் பற்றி விளக்கும் நூல்; “ஸர்வார்த்த ஸித்தி” என்பது இதனுடைய வ்யாக்யானம்.
  • சது:ச்லோகிக்கும், கத்ய த்ரயத்திற்கும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் பாஷ்யங்கள்.
  • நாடக வடிவில் அமைந்துள்ள ஸங்கல்ப சூர்யோதயம்.
  • தயா சதகம், பாதுகா சஹஸ்ரம், யாதவப்யுதயம், ஹம்ச ஸந்தேசம்.
  • ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம், ஸம்ப்ரதாய பரிஸுத்தி , அபயப்ரதான ஸாரம், ஸ்ரீபரமதபங்கம்.
  • முனிவாஹன போஹம் – அமலனாதிபிரானின் வ்யாக்யானம்.
  • ஆகார நியமம் – ஆகார பழக்க வழக்கங்களை பற்றிய தமிழ் நூல்.
  • ஸ்தோத்ரங்கள்- தசாவதார ஸ்தோத்ரம், கோதா ஸ்துதி, ஸ்ரீ ஸ்துதி, யதிராஜ சப்ததி.
  • த்ரமிடோபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி, த்ரமிடோபநிஷத் ஸாரம் – இவை திருவாய்மொழியின் உள்ளர்த்தங்களையும் மேலும் பலவற்றையும் விளக்கும்.

இக்கட்டுரையில் இது வரை கொடுக்கப்பட்டுள்ளவை பெரும்பாலும் புத்தூர் ஸ்வாமி பதிப்பகத்தில் வெளியிட்டுள்ள ஒரு மலரை அடிப்படையாக கொண்டதாகும்.

SriVedanthachariar_Kachi_IMG_0065காஞ்சி ஸ்ரீ தூப்புல் வேதாந்தாசார்யர் , அவதார உத்சவத்தின்போது

வேதாந்தாசார்யாரும் மற்ற ஆசார்யார்களும்

  • வேதாந்தாசார்யர், பிள்ளை லோகாசாரியரை பெருமைப்படுத்தும்படியான “லோகாசார்ய பஞ்சாசத்” என்ற அற்புதமான பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்துள்ளார். வேதாந்தாசார்யர்  பிள்ளை லோகாசாரியரை விட ஐம்பது வயது இளையவராயினும், இவர் பிள்ளை லோகாசாரியரை போற்றிப் புகழ்வதைப் பற்றி இந்த கிரந்தத்திலிருந்து எளிதில்  புரிந்து கொள்ளலாம்; இந்த கிரந்தத்தை இன்றும் திருநாராயணபுரத்தில் (கர்நாடக மாநிலத்தில் உள்ள மேலக்கோட்டை) சேவிக்கப்படுகிறது.
  • வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர், “தத்வதீபம்” என்ற தன்னுடைய கிரந்தத்தில் வேதாந்தாசார்யருடைய க்ரந்தங்களை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.
  • ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள், தனது தத்வத்ரயம் மற்றும் முமுக்ஷுப்படி(பிள்ளை லோகாசார்யார் எழுதிய) வ்யாக்யானங்களில் வேதாந்தாசார்யர்  அருளிய வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்; மேலும் மணவாள மாமுனிகள், வேதாந்தாசார்யரை அன்புடன் ” அப்யுக்தர்” என்று அழைக்கின்றார்.
  • மணவாள மாமுனிகளின் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவராகிய ஸ்ரீ எறும்பியப்பா, தனது விலக்ஷணமோக்ஷதிக்நிர்ணயத்தில் வேதாந்தாசார்யரின் “ந்யாய விம்சதி”யை மேற்கோள் காட்டி அதன் சாரார்த்தத்தையும் கொடுத்துள்ளார்.
  • ஸ்வாமி  தொட்டாசார்யர், சோழசிம்மபுரம்  (சோளிங்கர்) , வேதாந்த தேசிகனின் “சத தூஷணி”க்கு “சண்டமாருதம்” என்ற விளக்க உரை எழுதியுள்ளார். அதனால் இவர் ” சண்டமாருதம் தொட்டாசார்யர்” என்று அழைக்கப்பட்டார். இவரை தொடர்ந்து வரும் ஆசார்யர்கள் இன்றும் இப்பெயரை வைத்துக் கொள்கின்றனர்.
  • பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணாவும் அவருடைய சிஷ்யர்களும் மற்றும் அவர்களுடைய வம்சத்தில் வந்தவர் அனைவரும் , வேதாந்தாசார்யரிடம் கொண்டுள்ள ஈடுபாடு மிகவும் தெரிந்ததே. திருவிந்தளூரில் வசிக்கும் மற்றும் தெற்கு பகுதியில் உள்ளவர்களும் வேதாந்தாசார்யரின் திருகுமாரராகிய நயினாராசாரியரின் திருநாமத்தைத் தங்களுடைய திருநாமத்துடன் சேர்த்து அழைக்கின்றனர். இது  வேதாந்தாசார்யரின் திருகுமாரரிடம் தங்களுடைய  ஈடுபாட்டைத் தெரியப் படுத்துவதாக உள்ளது.
  • வேதாந்தாசார்யரின் க்ரந்தங்களுக்கு பல்வேறு ஆசார்யர்களும் வித்வான்களும் வ்யாக்யான உரை எழுதியும், மேற்கோள் காட்டியும் உள்ளார்கள்.

இவற்றுள் சில பின்வருமாறு:

  • ஸ்வாமி தொட்டாசார்யரின் சீடராகிய நரசிம்மராஜாசார்ய ஸ்வாமி , “ந்யாய பரிஸுத்தி” என்ற வேதாந்தாசார்யரின் கிரந்தத்திற்கு வ்யாக்யான உரை எழுதியுள்ளார்.
  • பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்த மைசூர் (மண்டயம்) அனந்தாழ்வான், வேதாந்தாசார்யரின் கிரந்தங்களை தான் அருளிச் செய்தவைகளில் பல இடங்களில் கோடிட்டுக் காண்பித்துள்ளார்.
  • பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின்  பிற்பகுதியில்  காஞ்சிபுரத்தில் வாழ்ந்த குன்றப்பாக்கம் ஸ்வாமி, தனது “தத்வ-ரத்னாவளி”யில், வேதாந்தாசார்யரை “ஜயதி பகவான் வேதாந்தராயஸ் ஸ தார்க்கிக-கேஸரீ” என்று மிகவும் அன்புடன் அழைத்துள்ளார்.

ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யரும் , தனது  பூர்வாசார்யர்களுக்கும் மற்றும்  அவருடைய காலத்தில் வாழ்ந்த ஆசார்யர்களுக்கும் அபிமான அன்பையும் மதிப்பையும் தந்துள்ளார். இது ” ஸ்ரீ அபீதி-ஸ்தவம்” என்ற ச்லோகத்தின் மூலம் உறுதியாகின்றது. “க்வச ந ரங்கமுக்யே  விபோ! பரஸ்பர ஹிதைஷிணாம் பரிஸரேஷு மாம் வர்த்தய” (ஆண்டவனே!  ஸ்ரீ ரங்கத்தின் நலம் கருதும் அடியார்களுடைய பாத கமலங்களில் அடியேன் என்றும் இருக்க அருள் புரிவீராக).

“பகவத்-த்யான சோபனத்தின்” கடைசி ச்லோகத்தில், ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர் பல அறிவார்ந்த அறிஞர்களையும், ஸ்ரீரங்கத்தின் கலை ப்ரியர்களையும் மிகவும் உயர்த்திப் பாராட்டியுள்ளார். ஏனென்றால் தன்னுடைய    எண்ணங்கள் தெளிவு பெறவும், எளிய மகிழ்வளிக்கக்கூடிய பாணியை அடைவதற்கும் அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளனர்.

ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர், ஸ்ரீ ராமாநுஜரிடம் கொண்டுள்ள பக்தி நன்றாக அறிந்ததே. இவரது ந்யாஸ திலகத்தில் “உக்த்ய தனஞ்சய” என்று தொடங்கும் வரிகளில், எம்பெருமானிடம்  அவருடைய கருணனையை மட்டும் அருளுமாறு வேண்டுகிறார். ஏனென்றால்  ஸ்ரீ ராமானுஜருடன் தமக்கு ஏற்பட்ட சம்பந்தத்தால் மோக்ஷம் உறுதியாக கிட்டும் என்று கூறுகிறார், இதிலிருந்து ஸ்ரீ இராமாநுஜரிடம் இவர் கொண்டுள்ள பக்தி புலப்படுகிறது.

இதிலிருந்து ஸ்ரீ வேதாந்தாசாரியரும்   மற்ற அறிஞர்களும் ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பும், மரியாதையை, மற்றும் அன்பும் கொண்டு உரையாடல்களை மேற்கொண்டு சுமுகமான ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்கு வழி வகுத்தனர்.

ஆசார்ய சம்பு

ஸ்ரீ. சத்தியமூர்த்தி ஐயங்கார், குவாலியர் (குவாலியர் ஸ்வாமி) 1967 ல் வெளியிட்ட தனது “A critical appreciation of Sri Vedanta Desika Vis-à-vis the Srivaishnavite World”, என்னும் ஆங்கிலப்  புத்தகத்தில் ஸ்ரீ வேதாந்தாசாரியரைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆதாரமான பல விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளவையுள் அநேகமாக இந்த நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவையாகும்.

கி.பி. 1717 ஆம் ஆண்டு வாழ்ந்த “கௌசிக கவிதார்க்கிக சிம்ஹ வேதாந்தாசாரியர்”  பெரும் பண்டிதரும் கவிஞரும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் கவிதையாகவும் உரை நடையாகவும் எழுதிய “வேதாந்தாசார்ய விஜயா” என்றும் “ஆசார்ய சம்பு ” எனவும் அறியப்படும் நூலை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார். இந்த சம்பூ கிரந்தம் ஒன்று தான் வேதாந்தாசாரின் வைபவத்தை உள்ளபடி உணர்த்தும் நூலாகும். இதில் ஆறு ஸ்தபகங்கள் உள்ளன.

  • முதல் ஸ்தபகத்தில் மங்களா சரணம், க்ரந்த கர்த்தாவின் வம்சாவளி பற்றிய பேச்சு, காஞ்சிபுரியின் வர்ணனை மற்றும் வேதாந்தாசார்யரின் பிதாமஹரான ஸ்ரீ புண்டரீகாக்ஷ யஜ்வாவின் வர்ணனை ஆகியவை உள்ளது.
  • இரண்டாவது ஸ்தபகத்தில், வேதாந்தாசார்யருடைய திருத்தகப்பனாருமான அநந்த சூரி பற்றிய பேச்சு, அவருடைய தாயார் கர்ப்பவதியானது, திருமலை மால் திருமணி அந்த கர்ப்பத்திலே வந்து ஆவேசித்தது ஆகியவை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • மூன்றாவது ஸ்தபகத்தில்- வேதாந்தாசார்யருடைய திருவவதாரம், பால்ய வர்ணனம், ஸ்ரீ பாஷ்ய காலக்ஷேபம் செய்து வரும் நடாதூரம்மாள் திருமாளிகைக்கு தம்முடைய மாதுலரான கிடாம்பியாப்புள்ளாரோடு சென்று அங்கு அம்மாளுடைய ஆசிர்வாதத்தைப் பெற்றது, தக்க காலத்தில் உபநயனம் நடைபெற்று  வேதாத்யானமும், சாஸ்த்ர பாராயணமும் செய்தது, விவாஹம் செய்து  கொண்டது, ஹயக்ரீவ மந்த்ரத்தை ஜபித்தது, வாதிகளை வென்றது, ந்யாய ஸித்தாஞ்ஜநம் முதலிய கிரந்தங்கள் சாதித்தது, கவிதார்க்கிகஸிம்ஹ என்ற விருது பெற்றது ஆகியவை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • நான்காவது ஸ்தபகத்தில் காஞ்சி  வைகாசோத்சவத்தில் பங்கு கொள்ளுதல், வரதராஜ பஞ்சாசத் ஸ்தோத்ரம் அருளிச் செய்தது, வித்யாரண்ய யதி என்ற அத்வைத ஞானியை வாதத்தில் வென்றது, புரட்டாசி மாதத்தில் திருவேங்கடமுடையானுத்சவத்தில் கலந்து கொண்டது ஆகியவை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • ஐந்தாவது ஸ்தபகத்தில் திருவேங்கடயாத்திரை, திருமலையில் தயா சதகமருளிச் செய்தது, வித்யாரண்யர் அழைப்பின் பேரில் விஜயநகரத்தரசின் இராஜ சபையில் வைராக்ய பஞ்சகத்தை அருளிச்செய்தது, வடநாட்டிற்கு சென்று கங்காநதி தீர்த்த யாத்திரை செய்தருளி பின்னர் காஞ்சிபுரம் வந்தது, வித்யாரண்யருக்கும் அக்ஷ்ஷோபிய முனி என்ற த்வைத அறிஞருக்கும் இடையே நடைபெற்ற வாதத்திற்கு மத்யஸ்தாபிப்ராயம் செய்து வைத்தது, பின்னர் ஸ்ரீரங்கநாதனைச் சேவிக்க விரும்பிய வேதாந்தாசார்யர் திருவஹீந்திரபுரத்தில் சிறிது காலம் தங்கியிருந்து நிறைய ஸ்தோத்ரங்களையும், கிரந்தங்களையும் இயற்றியது, ஸ்ரீமுஷ்ண யாத்திரை முடித்து பின்னர் கோயில் சேர்ந்தார் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • ஆறாவது ஸ்தபகத்தில், ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர் ஸ்ரீரங்கநாதனை சேவித்து பகவத் த்யாந சோபனம் முதலான ஸ்துதிகளருளிச்செய்தது, க்ருஷ்ணமிச்ர என்கிற துர்வாதியோடு பதினெட்டு நாள் வாதயுத்தம் செய்து வெற்றி பெற்றது, வேதாந்தாசார்யர் என்றும் ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்திரரென்றும் விருதுகள் பெற்றது, கவித்வச் செருக்குடன் வந்த துர்வாதியின் கர்வத்தை அகற்ற பாதுகா ஸஹஸ்ரமருளிச் செய்தது, முகலாயர்கள் ஸ்ரீரங்கத்தை முற்றுகையிட்டது, தேசத்தின் மேற்கு பகுதியில் சில காலம் தங்கியிருந்து அபீதிஸ்தவத்தை அருளிச்செய்தது, பின்னர் காஞ்சிபுரம் வந்தது, அங்கு ஒரு பாம்பாட்டியின் செருக்கை அடக்க கருட தண்டகமருளிச் செய்தது, பிறகு திருகுமாரர் அவதரித்தது, ரஹஸ்யத்ரயசாரம் அருளிச் செய்தது ஆகியவைகளை கொண்டு இந்த கிரந்தம் முடிவு பெறுகிறது.

ஆசார்ய சம்பு என்ற புகழ் பெற்ற இந்த நூல் ஸமஸ்க்ருத பண்டிதர்கள் மிகவும் விரும்பிப் படிப்பது; பொக்கிஷமான இந்த அறிய நூலை மீண்டும் வெளியிட முயற்சி ஏதும் எடுக்கப்படவில்லை.

———–

ஆதாரங்கள்:

  1. புத்தூர் ஸ்வாமியின் பொன் விழா மலர்.
  2. ஸ்ரீ. சத்தியமூர்த்தி ஐயங்கார், குவாலியர் (குவாலியர் ஸ்வாமி) “A critical appreciation of Sri Vedanta Desika Vis-à-vis the Srivaishnavite World”; c 1967.
  3. ‘ தமிழர் தொழு வேதாந்தவாசிரியன்’ (தமிழ்)- ஸ்ரீ. காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் ஸ்வாமி. http://acharya.org/books/eBooks/vyakhyanam/LokacharyaPanchasatVyakhyanaSaram-English.pdf , Sep 25, 2012 அன்று எடுக்கப்பட்டது
  4. பூர்வாசார்ய ப்ரபாவம்- இரண்டாவது மலர்.
  5. ஸ்ரீ. உ. வே. V. V. ராமானுஜம் ஸ்வாமியின் “லோகாசார்ய பஞ்சாசத்” தமிழ் நூலுக்கு ஸ்ரீ. உ. வே. T.C.A. வேங்கடேசனின் ஆங்கில மொழியாக்கம். அன்று எடுக்கப்பட்டது.
  6. புகைப்படம் உபகாரம்: கோயில் ஆத்தான் கஸ்தூரிரங்கன் ஸ்வாமி, திருவல்லிக்கேணி.
  7. ஏனைய புகைப்படங்கள் உபகாரம்: https://picasaweb.google.com/113539681523551495306/ Sep 25, 2012 அன்று எடுக்கப்பட்டது.

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்:  https://guruparamparai.wordpress.com/2015/06/05/vedhanthacharyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

viLAnchOlai piLLai

திருநக்ஷத்ரம் : ஐப்பசி மாதம் – உத்திரட்டாதி

அவதார ஸ்தலம் : திருவனந்தபுரத்தின் அருகில் கரைமணை ஆற்றின் கரையில் உள்ள அரனூர் என்ற கிராமம்.

ஆசார்யன் : பிள்ளை லோகாசார்யர்

இவரின் தாஸ்ய நாமம் “ நலம் திகழ் நாராயணதாஸர் “ என்பது.

ஈழவ குலத்தில் அவதரித்த இவரால் அக்காலத்தில் கோயிலின் உள்ளே சென்று சேவிக்க முடியவில்லை. அவருடைய  கிராமத்தில் உள்ள விளா மரத்தின் உச்சியில் ஏறி திருவனந்தபுரம் அனந்தபத்மநாபர் கோவில் கோபுர தரிசனம் செய்து அங்கிருந்தே மங்களாசாஸனம் செய்வது வழக்கம்.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையைப் பற்றி  சில விவரங்கள்:

இவர்  பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருத்தம்பியாரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆசார்யரிடம் ஈடு, ஸ்ரீபாஷ்யம்,  தத்வத்ரயம் மற்றும் பல ரகஸ்ய க்ரந்தங்களைக் கற்றார்.

ஸ்ரீவசனபூஷணத்தைத் தன் ஆசார்யரான ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசார்யரிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டார். அதன் அர்த்தங்களை மிக நேர்த்தியாக கற்று அதற்கே அவர் அதிகாரியானார்.

ஸ்ரீ விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை “ஸப்த காதை” என்கிற நூலை எழுதினார். இது இவருடைய ஆசார்யரின் ஸ்ரீ வசனபூஷணத்தின் சாராம்சம் ஆகும்.

குறிப்பு: ஸப்த காதையின் மூலத்தை ஸம்ஸ்க்ருதத்தில், தமிழிலும் மற்றும் ஆங்கிலத்திலும் அறிய http://acharya.org/sloka/vspillai/index.html .

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் மிகப்பெரிய கைங்கர்யம்,  தனது ஆசார்யரின் சரம தசையின் போது ஆசார்யர் கூறிய ஆணையை நிறைவேற்றியது. ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசார்யர் அவருடைய  சிஷ்யர்களை அழைத்து (திருமலை ஆழ்வார்) திருவாய்மொழிப் பிள்ளையிடம் சென்று  , ஆசார்ய வம்சாவளியின் அடுத்த ஆசார்யராக பொறுப்பேற்பதற்குத் தயாராக்கியது.  மேலும் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் அர்த்தங்களைத் திருமலை ஆழ்வாருக்கு  உபதேசிக்கும்படி கூறினார்.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் :

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவனந்தபுரத்திற்கு வந்தபோது அங்குள்ள நம்பூதிரிகள் அவரை வரவேற்றனர். இவர் அனந்தபத்மநாபரை மூன்று வாயில்கள் வழியாக சென்று தரிசித்து மங்களாசாஸனம் செய்துவிட்டு விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையைத் தேடிச்  சென்றார். அவர் இருக்கும் இடத்தை   கண்டுபிடித்து அடைந்தபோது அவருக்கு ஆச்சர்யம் காத்திருந்தது! அங்கு விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை யோகமார்க்கத்தில் தன் ஆசார்யர் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருமேனியையும், அவருடன் இருந்த  சிஷ்யர்களின் பெருமையையும் அவர்களுடன் திருவரங்கத்தில் கழித்த நாட்களை எண்ணி த்யானத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அவரின் திருமேனி முழுவதும் சிலந்தி வலைகளால் மூடப் பட்டிருந்தது .

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின்  திருவடிகளில் தண்டன் சமர்ப்பித்து ஒன்றும் பேசாமல் அவர் முன்னே நின்று கொண்டிருந்தார். விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை விழித்த உடனே அவரின் அருட்கடாட்ஷம் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் மேல் விழுந்தது. சிஷ்யன் காத்திருப்பதை அறிந்து மிகவும் ஆனந்தமடைந்தார்.

ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் ஆழ்ந்த  அர்த்தங்களை திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு அருளினார்.  மேலும் அவர் இயற்றிய ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் சாரமாகிய  சப்த காதையையும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு விளக்கினார்.

“கொடுமின் கொண்மின்” என்ற  தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின்  பாசுரத்தின் மிகச் சிறந்த உதாரணம் – ஈழவ குலத்தைச் சேர்ந்த விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையிடம் இருந்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்தின் சாரத்தை  பிராமண குலத்தைச் சேர்ந்த திருவாய்மொழிப் பிள்ளை பெற்றுக்கொண்டது.

சிறிது காலத்திற்குப் பின் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையிடமிருந்து விடை பெற்றுக் கொண்டு, ஸ்ரீ ராமானுஜ தர்சனத்தின் தர்சன ப்ரவர்த்தகராகத்  திருவாய்மொழிப் பிள்ளை காலத்தைக் கழித்தார்.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் சரம காலம்:

ஒருநாள் திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள நம்பூதிரிகள் அனந்தபத்மநாபருக்குத் திருவாராதனம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை கோயிலின் கிழக்கு வாசல் வழியாக நுழைந்து த்வஜ ஸ்தம்பத்தைக் கடந்து நரசிம்மரையும் தாண்டி கர்ப்ப க்ருஹத்தின்  வடக்கு வாசல் வழியாக படிகளில் ஏறி உரைகல் மண்டபம் அருகில் சென்று  பெருமானை சேவிக்கும்  மூன்று வாயில்களில் ஒன்றான பகவானின் திருவடித் தாமரைகளைக் காணும் வாயிலின் முன் சென்று நின்று விட்டார்.  இதைக் கண்ட நம்பூதிரிகள், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் குலத்தின் காரணத்தால் அக்காலத்தில்  இருந்த நடைமுறையின் படி கர்ப்ப க்ருஹத்திலிருந்து வெளியேறி சன்னதி கதவுகளை தாழிட்டு கொண்டு கோவிலை விட்டு வெளியில் சென்று விட்டனர்.

அதே சமயத்தில் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள் சிலர் கோயிலை அடைந்து அவர்களுடைய ஆசார்யர் ,  பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருவடியை அடைந்து விட்டார்.  அதனால் பகவானின் திருப்பரிவட்டமும், பூமாலையும் சரம திருமேனியில் சாற்றுவதற்கு வேண்டும் என்று அறிவித்தனர். அவர்கள் கோவிலின் வாசலில் நின்று கொண்டு இராமானுச நூற்றந்தாதி இயல் பலவற்றையும்  ஓதிக் கொண்டிருந்தனர்.

இதைப் பார்த்த நம்பூதிரிகள் ஆச்சர்யப்பட்டு கோயில் கர்ப்ப க்ருஹத்தில் சற்று முன் நடந்த அதிசயத்தை எல்லோரிடமும் விவரித்தனர்.

திருப்பாணாழ்வார் எவ்வாறு பெரிய பெருமாளின் திருவடிகளை அடைந்தாரோ அதுபோல் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையும் அனந்தபத்மநாபரின் திருவடிகளை அடைந்தார்.

இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட திருவாய்மொழிப் பிள்ளை ஆசார்யனுக்கு ஒரு சிஷ்யன் எவ்வாறு சரம கைங்கர்யங்களைச் செய்வார்களோ அதுபோல் இவரும் செய்து திருவத்யயனமும் பூரணமாகச் செய்து முடித்தார். இது நமக்கு பெரிய நம்பி, மாறனேரி நம்பிக்குச் செய்த கைங்கர்யத்தை நினைவுபடுத்துகிறது.

பின்வரும் ச்லோகமானது திருவாய்மொழிப் பிள்ளை விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையிடம் கொண்ட சிஷ்ய பாவத்தை சிறப்பித்து, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள் அருளிச் செய்தது.

பற்றாதவெங்கள் மணவாளயோகி பதம்பணிந்தோன்
நற்றேவராசனலந்திகழ் நாரண தாதருடன்
கற்றாரெங்கூரகுலோத்தமதாதன் கழல் பணிவோன்
மற்றாருமொவ்வாத் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை வாழியவே.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையைப் பற்றி திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அருளிச் செய்த வாழித்திருநாமம்:

வாழி நலம் திகழ் நாரண தாதன் அருள்
வாழி அவன் அமுத வாய்மொழிகள் – வாழியவே
ஏறு திருவுடையான் எந்தை உலகாரியன் சொல்
தேறு திருவுடையான் சீர்.

தனியன்கள்:

துலாSஹிர்பு3த்4ந்யஸம்பூ4தம் ஸ்ரீலோகார்ய பதா3ஸ்ரிதம் |
ஸப்தகா3தா2 ப்ரவக்தாரம் நாராயணமஹம் ப4ஜே ||

ஸ்ரீலோகார்ய பதா3ரவிந்த3மகி2லம் ஸ்ருத்யர்த்த2 கோஸாம்ஸ்ததா2
கோ3ஷ்டீ2ஞ்சாபி ததே3கலீநமநஸா ஸஞ்சிதயந்தம் முதா3 |

ஸ்ரீநாராயண தா3ஸமார்யமமலம் ஸேவே ஸதாம் ஸேவதி4ம்
ஸ்ரீவாக்3பூ4ஷண கூ34பா4வவிவ்ருதிம் யஸ்ஸப்தகா3தா2ம் வ்யதா4த் ||

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2015/05/29/vilancholai-pillai/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

 

வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

vadhi-kesari-azhagiya-manavala-jiyar

திருநக்ஷத்ரம் : ஆனி, ஸ்வாதி

அவதார ஸ்தலம் : மன்னார் கோயில் (ப்ரஹ்ம தேசம்) – அம்பாசமுத்திரம் அருகில்

ஆசார்யன் : பெரியவாச்சான் பிள்ளை (ஸமாச்ரயணம்), நாயனாராச்சான் பிள்ளை (க்ரந்த காலக்ஷேபம்)

சிஷ்யர்கள் :  யமுனாச்சார்யார் (தத்வபூஷணம், ப்ரமேயரத்னம் ஆகியவற்றின் ஆசிரியர் ), பின்சென்ற வில்லி மற்றும் பலர்.

பரமபதித்த இடம் : ஸ்ரீரங்கம்

அருளிச் செய்தவை : திருவாய்மொழி 12000 படி வ்யாக்யானம், திருவிருத்தம் ஸ்வாபதேச வ்யாக்யானம், த்ராவிடோபநிஷத்  சங்கதி – திருவாய்மொழி சங்கதி ச்லோகங்கள், அத்யாத்ம சிந்தை, ரஹஸ்யத்ரய விவரணம், தீப ஸங்க்ரஹம், தத்வ தீபம், தீப ப்ரகாசிகை, தத்வ நிரூபணம், பகவத் கீதை வெண்பா – ஸ்ரீ பகவத் கீதையின் ச்லோகங்களுக்குத் தமிழ் பாசுரங்கள், பகவத் கீதையின் வ்யாக்யானம் மற்றும் பல.

இவர் பிறந்தவுடன், இவருக்கு  வரதராஜர் என்ற திருநாமம் பெற்றோர்களால் சூட்டப்பட்டது. தனது சிறு  பிராயத்திலேயே  பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் சிஷ்யராய்ச்  சேர்ந்து அவருடைய திருமாளிகையில் திருமடப்பள்ளி கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். இவர் சுமார்  முப்பத்து இரண்டு வயது  இருக்கும் பொழுது  சில வித்வான்கள் தத்வ உரையாடல்கள் நிகழ்த்துவதை கவனித்த இவர், அவர்களை அணுகி அவர்களின் உரையாடலைப்பற்றி மிக ஆவலுடன் வினவினார் . வரதராஜர் அடிப்படை ஞானம் இல்லாதவர் என்பதை அறிந்த வித்வான்கள் முஸலகிஸலயத்தைப் (இல்லாத  ஒரு க்ரந்தத்தைப்) பற்றி உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம்  என்றனர் . மேலும் வரதராஜரிடம் கல்வி அறிவு உனக்கு இல்லாததால் சாஸ்திரம் ஒன்றும் புரியாது என்று சொல்லி மனதை வேதனைப்படுத்தினர். வரதராஜர் தன்னுடைய ஆசார்யரான பெரியவாச்சான் பிள்ளையிடம் சென்று இந்த நிகழ்ச்சியை விவரித்தார். “கல்வி அறிவு உனக்கு இல்லாததால் உன்னை வேதனைப்படுத்தினர்” என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளையும் எடுத்துரைத்தார். அதற்கு வரதராஜர் மிகவும் வெட்கப்பட்டுத் தனக்கு சாஸ்திரம் கற்றுத்தரும்படி வேண்டினார். மிக அன்பு கூர்ந்து தன் கருணை உள்ளத்துடன் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அவருக்கு சாஸ்திரங்களை உபதேசித்தார். மேலும் அவருக்குக்  காவியம், நாடகம், அலங்காரம், சப்தம், தர்க்கம், பூர்வ மீமாம்ஸா, உத்தர மீமாம்ஸா மற்றும் பலவற்றைக் கற்பித்தார்.  ஆசார்யரின் அநுக்ரகத்தினால் வரதராஜர் குறைந்த கால அளவிலேயே சாஸ்திரத்தில் சிறந்த வல்லுநராகி முஸலகிஸலயம் என்ற க்ரந்தத்தை இயற்றி இவரை முன்னால் படிப்பறிவு இல்லாதவர் என்று அவமதித்த வித்வான்களிடம் கொடுத்தார். நாயனார் ஆச்சான்  பிள்ளையிடம் சாஸ்திரங்களையும் பகவத் விஷயம் மற்றும் பல வற்றையும் இவர் கற்றார். ஆசார்யரின் கடாக்ஷத்தினால் ஒருவர் எவ்வாறு உயர்ந்தவர் ஆகலாம் என்பதற்கு வரதராஜரின் வாழ்க்கை தக்க  ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

வெகு சீக்கிரத்திலேயே முழுப் பற்றற்று ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஸ்வீகரித்து அழகிய மணவாள ஜீயர் (ஸுந்தர ஜாமாத்ரூ முனி) என்ற திருநாமம் பெற்றார். மேலும்  மற்ற தத்வவாதிகளை வாதத்தில் தோற்கடித்து “வாதி கேஸரி” (வாதியர்களின் சிங்கம்) என்ற பட்டத்தையும் பெற்றார்.

நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு  பெருமை சேர்க்கும் க்ரந்தங்களை இவர் அருளிச் செய்துள்ளார்.  இவர் திருவாய்மொழிக்கு பன்னிரண்டாயிரப்படி வியாக்கியான உரை எழுதியுள்ளார். ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் பன்னிரண்டாயிரம் ச்லோகத்திற்கு ஒப்பானது. இது மிகச்சிறந்த உரையாகும் –  திருவாய்மொழிக்கு மற்றவர்கள் உரை எழுதும்போது பாசுரத்தின் ஒட்டுமொத்தமான  நடையும், ஆழ்வார் உள்ளத்தின் உணர்வும் மட்டுமே வெளிப்படுத்தும்.  ஆனால் வேறு எந்த வ்யாக்யானத்திலும் பாசுரங்களை தெள்ளத்தெரிவுற   அறிந்து கொள்வதற்கு, இது போன்று பத-பதார்த்தம் (வார்த்தைக்கு வார்த்தை அர்த்தம்) விளக்கப்படவில்லை. கீதையின் ஒவ்வொரு ச்லோகத்திற்குத் தமிழ் பாசுரமாக அருளிச்செய்தது இவரின் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த க்ரந்தத்தில் ஒன்றாகும். கீதை ச்லோகங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள கொள்கைகளை  எளிய தமிழ் பாசுரங்களாக விளக்கியுள்ளார். அவர் மேலும் பல க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார்.

வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயரின் சிஷ்யரான திருமாலை ஆண்டான் வம்சத்தில் அவதரித்த யாமுனாசாரியாரின்  இரண்டு ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் (தத்வபூஷணம், ப்ரமேயரத்னம்) நமது ஸம்ப்ரதாயத்தின் மதிப்புமிக்க அம்சங்கள் நிறைந்தவையாகும். மணவாள மாமுனிகள்  திருவாய்மொழியின் பல  வ்யாக்யானங்களைப்பற்றி  விவாதிக்கும் பொழுது வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயரை பெருமைப் படுத்தியும்  அவருடைய பன்னிரண்டாயிரப்படி வ்யாக்யானத்தையும் மிக விரிவாகச் சிறப்பித்துள்ளார். நாம் உபதேச ரத்தின மாலையின் நாற்பத்தி ஐந்தாவது பாசுரத்தை இங்கு விவரமாகப் பார்ப்போம்.

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர்
பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்காகத்
தம் பெரிய போதமுடன் மாறன் மறையின் பொருள் உரைத்தது
ஏதமில் பன்னீராயிரம்

எளிய மொழியாக்கம்:  அழகிய மணவாள ஜீயர் மிக அன்புடன் திருவாய்மொழிக்குத் தமது பன்னிரண்டாயிரப்படியில் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் அறிவாற்றல் மிகுந்த அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து,  வருங்காலத்தில் எல்லோரும் திருவாய்மொழியைப் பற்றிப் பேசும்படி விவரித்துள்ளார்.

இந்த வ்யாக்யானத்திற்கு பின் வரும் குறிப்புகளை பிள்ளை லோகம் ஜீயர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்:

  • அன்போடு என்ற சொல்லுக்கு – 1) திருவாய்மொழி மீது உள்ள பற்று/ஈடுபாடு 2) ஜீவாத்மாக்களிடம் உள்ள இரக்கம் (ஜீவாத்மாக்கள் உஜ்ஜீவனம் அடைய  இந்த வ்யாக்யானத்தை அருளினார்).
  • திருவாய்மொழிக்கு மற்ற நான்கு வ்யாக்யானங்கள் இருந்த போதிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட பாசுரத்தில் ஏதேனும் ஒரு பதத்தில் (வார்த்தையில்) சந்தேகம் இருந்தால் ஒவ்வொருவரும் பன்னிரண்டாயிரப்படி வ்யாக்யானத்தையே நம்பி இருக்க வேண்டியுள்ளது. ஆகையால் இதுவும் முக்கியமான வ்யாக்யானம் என்று கருதப்படுகிறது.
  • திருவாய்மொழியில் சிறந்த வல்லுனராக இருந்ததால் அதனின் அரிய அர்த்தங்களை அளித்துள்ளதால், மாமுனிகள் வாதி கேஸரி  அழகிய மணவாள ஜீயரின் ஞானம் மற்றும் அறிவாற்றலை பெரிதும் கொண்டாடியுள்ளார்.
  • ஆழ்வாரின் உள்ளக்கருத்தினை/உணர்வுகளை இவரது வ்யாக்யானத்தில் உண்மை உருவில் அழகாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். மற்ற வ்யாக்யானங்களையும் இது அனுசரித்து உள்ளது. உதாரணமாக, பிள்ளானின் ஆறாயிரப்படியில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற பொருளை, விரித்து வ்யாக்யானம் அளித்துள்ளார்.  பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் இருபத்திநாலாயிரப்படியில் அல்லது நம்பிள்ளையின் முப்பத்தாறாயிரப்படியில் என்ன விளக்கப்பட்டுள்ளதோ அதையே சுருக்கமாக இவர் அருளிச் செய்துள்ளார்.
  • ஆழ்வாரே , ஏதமில் (தூய்மையான/ மாசற்ற) என்று தன் பாசுரங்களை  அறிவித்தது போல மாமுனிகளும்  வாதி கேஸரி ஜீயரின் பன்னிரண்டாயிரப்படியை அவ்வாறே  தூய்மையானதும் மாசற்றதும்  என்று அறிவித்துள்ளார்.

இது வரை நாம், வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயரின் பெருமை மிக்க வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை அனுபவித்தோம். இவர் சிறந்த பாகவத நிஷ்டை உடையவராயும், பெரியவாச்சான் பிள்ளை  மற்றும்  நாயனாராச்சான் பிள்ளை இவர்களின்  அன்புக்கு மிகவும் பாத்திரமானவரும் ஆவார்.  நாமும் இது போன்று சிறிதளவாவது  பாகவத நிஷ்டையில் ஈடுபாடு கொள்ள அவரது திருவடித் தாமரைகளில் ப்ரார்த்தனை செய்வோம்.

வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயரின் தனியன்:

ஸுந்தரஜாமாத்ருமுநே: ப்ரபத்யே சரணாம்புஜம் |
ஸம்ஸாரார்ணவ ஸம்மக்ந ஜந்து ஸந்தாரபோதகம் ||

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/03/22/vadhi-kesari-azhagiya-manavala-jiyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நாயனாராச்சான் பிள்ளை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருநக்ஷத்ரம் : ஆவணி ரோஹிணி (யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில் சித்திரை என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது)

அவதார ஸ்தலம் : ஸ்ரீரங்கம்

ஆசார்யன் : பெரியவாச்சான் பிள்ளை

சிஷ்யர்கள் : வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர், ஸ்ரீ ரங்காசார்யார், பரகாலதாஸர் மற்றும் பலர்.

பரமபதித்த இடம் : ஸ்ரீரங்கம்

அருளிச் செய்தவை : சரமோபாய நிர்ணயம் (http://ponnadi.blogspot.in/p/charamopaya-nirnayam.html), அணுத்வ புருஷகாரத்வ ஸமர்த்தனம், ஞானார்ணவம், முக்த போகாவளி, ஆளவந்தாரின் சது:ச்லோகீ வ்யாக்யானம், பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் விஷ்ணு சேஷி ச்லோகத்திற்கு வ்யாக்யானம், தத்வத்ரய விவரணம், கைவல்ய நிர்ணயம் மற்றும் பல.

நாயனாராச்சான் பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் ஸ்வீகார புத்ரர் (வளர்ப்புப் பிள்ளை) ஆவார். இவருக்கு அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் (ஸுந்தரவர ராஜாசார்யார்) என்ற திருநாமம் சூட்டப்பட்டது. மேலும் பரகால தாஸரின் பரகால நல்லான் ரஹஸ்யத்தில் ஸௌம்யவரேஸ்வரர் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். மேலும் இவர் “ஸ்ரீ ரங்கராஜ தீக்ஷிதர்” என்றும், நன்கு தேர்ந்த பண்டிதராக அடையாளம் காட்டப்படுகிறார். இவர் நம்முடைய ஸத் ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளை நிலை நாட்ட மிகவும் அதிகாரப்பூர்வமான விதத்தில் பல க்ரந்தங்களை எழுதியுள்ளார். பிள்ளை லோகாசார்யார் மற்றும் அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் போன்றோர் வாழ்ந்த காலத்தில் இவரும் வாழ்ந்தார்.

இவர் அருளிச் செய்தவை எல்லாம் நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தின் ஸாரார்த்தங்களை வெளிக் கொணர்வதாக அமைந்துள்ளது. இவர் அருளிச் செய்த சரமோபாய நிர்ணயம் எம்பெருமானாரின் பெரும் புகழை காட்டுவது மட்டுமல்லாமல், நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தில் எம்பெருமானாருக்கு உள்ள சிறப்பான நிலையையும் காட்டுவதாக உள்ளது. இவருடைய சது:ச்லோகீ வ்யாக்யானத்தில் பெரிய பிராட்டியின் ஸ்வரூபத்தை இவர் மிகவும் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயரின் சிஷ்யரான யாமுனாசார்யர் தாம் எழுதிய ப்ரமேய ரத்னத்தில், நாயனாராச்சான் பிள்ளை சிறு பிராயத்தில் இருக்கும் பொழுது முக்த போகாவளியை எழுதியதாகவும், அதை பெரியவாச்சான் பிள்ளையிடம் காண்பித்ததாகவும் கூறியுள்ளார். முக்த போகாவளியின் ஆழ்ந்த அர்ததங்களையும் கருத்துக்களையும் கண்ட பெரியவாச்சான் பிள்ளை, அதை மிகவும் புகழ்ந்து நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தின் ஸாரத்தை மேலும் அவருக்கு விவரமாக கற்பித்தார்.

வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர், ஸ்ரீ ரங்காசார்யர், பரகால தாஸர் ஆகியோர் பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் சிஷ்யர்களாக இருப்பினும் பகவத் விஷயங்களை நாயனாராச்சான் பிள்ளையிடமிருந்தே கற்றுக் கொண்டனர்.

இது வரை நாம், நாயனாராச்சான் பிள்ளையின் பெருமை மிக்க வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை அனுபவித்தோம். அவர் நன்கு கற்றறிந்த பண்டிதரும் பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் அன்புக்கு மிகவும் பாத்திரமானவரும் ஆவார். நாமும் இது போன்று சிறிதளவாவது பாகவத நிஷ்டையில் ஈடுபாடு கொள்ள அவரது திருவடித் தாமரைகளில் பிரார்த்தனை செய்வோம்.

நாயனாராச்சான் பிள்ளையின் தனியன்

ச்ருத்யர்த்த ஸாரஜநகம் ஸ்ம்ருதிபாலமித்ரம்
பத்மோல்லஸத் பகவதங்க்ரி புராணபந்தும்
ஜ்ஞாநாதிராஜம் அபயப்ரதராஜ ஸூநும்
அஸ்மத் குரும் பரமகாருணிகம் நமாமி

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/21/nayanarachan-pillai/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

வேத வ்யாஸ பட்டர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

azhwan_bhattarsகூரத்தாழ்வான்பராசர பட்டர் மற்றும் வேத வ்யாஸ பட்டருடன்

திருநக்ஷத்ரம் : வைகாசி, அனுஷம்

அவதார ஸ்தலம்: ஸ்ரீரங்கம்

ஆசார்யன் : எம்பார்

பரமபதித்த இடம் : ஸ்ரீரங்கம்

வேத வ்யாஸ பட்டர் கூரத்தாழ்வானின் ஒப்பற்ற குமாரரும் பராசர பட்டரின் இளைய சகோதரரும் ஆவார். இவர் ஸ்ரீ ராமபிள்ளை என்றும் ஸ்ரீ ராமசூரி என்றும் அழைக்கப்படுவார். ஸ்ரீபாஷ்யத்திற்கு வ்யாக்யான உரை எழுதிய ஸுதர்சன ஸூரி (ச்ருத பிரகாசிகா பட்டர்), இவருடைய சந்ததியில் வந்தவராவார்.

பராசர பட்டரும் வேத வ்யாஸ பட்டரும் பெரிய பெருமாளின் (ஸ்ரீ ரங்கநாதர்) ப்ரசாதத்தினால், ஆழ்வானுக்கும் ஆண்டாளுக்கும் குமாரர்களாக அவதரித்தார்கள். ஒரு நாள் சாயரக்ஷையில் ஆழ்வானும் ஆண்டாளும் ப்ரஸாதம் ஏதும் உட்கொள்ளாமல் (மழை காரணமாய் ஆழ்வான் உஞ்ச விருத்தி செய்ய முடியாததாலும், திருமாளிகையிலே சஞ்சித பதார்த்தம் ஒன்றும் இல்லாமையாலும்) பட்டினியுடன் கண்வளர்த்தருளினர். அச்சமயம் கோயிலிலிருந்து கடைசி நைவேத்தியத்திற்கான மணி ஓசையை செவி மடுத்தார்கள். உடனே அதைக் கேட்டு ஆண்டாள் எம்பெருமானிடம் “தங்களுடைய பக்தன் ஆழ்வான் பட்டினியாயிருக்க நீர் என்ன அமுது செய்து அருளுகிறீர்” என்று கேட்டாள். அதை உணர்ந்த பெரிய பெருமாள் உத்தம நம்பியிடம் சென்று அவருடைய பிரசாதத்தை சகல வாத்திய சகிதமாக ஆழ்வான், ஆண்டாளிடம் கொண்டு போய் கொடும் என்று சொன்னார். உத்தம நம்பியும் பெருமாள் அருளிச்செய்தபடியே தளிகையை ஆழ்வான் திருமாளிகைக்குச் சென்று கொடுத்தார். ஆழ்வானும் பதறி அடித்துக்கொண்டு எழுந்து , அதைப்பார்த்து எம்பெருமானிடம் என்ன விண்ணப்பித்தாய் என்று ஆண்டாளிடம் கேட்க அதற்கு ஆண்டாளும் தான் விண்ணப்பித்ததைக் கூறினாள். நீ இப்படி சொல்லலாமோ ? என்று ஆண்டாளை வெறுத்து இரண்டு திரளைகளை மட்டுமே எடுத்து பிரசாதத்தை தாமும் ஸ்வீகரித்து ஆண்டாளுடன் பகிர்ந்துகொண்டார். அந்த இரண்டு கைப்பிடி அளவே உள்ள பிரசாதம் தான் இரண்டு திருக்குமாரர்கள் அவதரிக்க ஹேதுவாகியது.

குமாரர்கள் அவதரித்த பன்னிரண்டாம் நாள், எம்பெருமானார் ஆழ்வான் திருமாளிகைக்கு தன் சிஷ்யர்களுடன் சென்றார். எம்பெருமானார் எம்பாரைப் பார்த்து “ஆழ்வான் குமாரர்களை எடுத்துக்கொண்டு வாரும்” என்று சொல்ல அவரும் குழந்தைகளை எடுத்துக்கொண்டு வரும்போது, எம்பார் குழந்தைகளின் செவியில் த்வயத்தை அனுசந்தித்துவிட்டு குழந்தைகளை அவரிடம் கொடுத்தார். எம்பெருமானார் குழந்தைகளுக்கு த்வய மந்திரோபதேசம் நடந்து முடிந்ததை அறிந்து எம்பாரையே அவர்களுக்கு ஆசார்யராகும்படி சொன்னார் [எம்பாரும் மிக ஆனந்தத்துடன் அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்கு எல்லா சாஸ்திரங்களையும் மற்றும் நமது சித்தாந்ததையும் கற்பித்தார்]. பிறகு எம்பெருமானார் அவர்களுக்கு பராசர பகவானின் திருநாமமாக பராசர பட்டர் என்றும் ஸ்ரீவேதவ்யாஸரின் நினைவார்த்தமாக வேத வ்யாஸ பட்டர் என்றும் நாமகரணம் சாற்றினார். இவ்வாறாக நாமகரணத்தைச் சாற்றி ஆளவந்தாருக்குக் கொடுத்த வாக்குகளில் ஒன்றான “பராசர வேத வ்யாஸர்களுக்கு நன்றியை வெளிப்படுத்தும்” செயலைச் செய்து முடித்தருளினார்.

இவ்விரு சகோதரர்களில், பராசர பட்டர் சிறிது காலமே வாழ்ந்து சம்சாரத்தைத் துறந்து மிக இச்சையுடன்  பரமபதம் சென்றடைந்தார். பட்டர் தான் பரமபதம் அடைந்து அங்கு ஸ்ரீமன் நாராயணனுக்கு நித்ய கைங்கர்யம் செய்வதற்குத் தயாரானதால், ஆண்டாள் (பட்டரின் தாயார்) பட்டரின் கடைசி காலத்தில் அவருடன் கூட இருந்ததுடன் பட்டரின் சரம கைங்கர்யங்களை (இறுதிச் சடங்குகளை) நிறைவான மகிழ்ச்சியுடன் நடத்தி வைத்தார். பட்டரின் இறுதிச் சடங்குகளை முடித்துவிட்டு தன்னுடைய திருமாளிகைக்குத் திரும்பிய வேத வ்யாஸ பட்டர், பராசர பட்டரின் பிரிவை தாள முடியமால் மிக உரக்கமாக அழுது வெளிப்படுத்தினார். உடனே ஆண்டாள் வேத வ்யாஸ பட்டரை சமாதானப்படுத்தி அவரிடம் “பராசர பட்டர் பரமபதத்திற்குச் சென்றதைப் பார்த்து உமக்குப் பொறாமையா?” என்று வினவினார். வேத வ்யாஸ பட்டரும் தன்னுடைய தவற்றை உணர்ந்து தன்னை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு, தாயாரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, பராசர பட்டருக்காக மிக விமரிசையாக விழா எடுத்து கொண்டாடினார்.

பெரிய பெருமாள் வேத வ்யாஸ பட்டரை தனது சந்நிதிக்கு வரவழைத்து அவரிடம் “பராசர பட்டர் உம்மை விட்டு பிரிந்ததாக எண்ணி கவலைப்பட வேண்டாம், உம்முடைய தந்தைபோல் நாமே உள்ளோம்” என்று உரைத்தார். வேத வ்யாஸ பட்டரும் , நஞ்சீயர் மற்றும் பலருடன் நம்முடைய சம்பிரதாயத்தை நடத்தி வந்தார்.

நமது வ்யாக்யானங்களில், வேத வ்யாஸ பட்டரின் சிறப்பைச் சில ஐதிஹ்யங்களில் காணலாம். அவற்றில் சிலவற்றை இப்போது நாம் காண்போம்.

  • திருமாலை 37 – பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானம் – இந்த பாஸுரத்தில் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் “பெரிய பெருமாள் நம்முடைய நித்ய உறவினர் , அவர் மேலும் நம்மை எப்பொழுதும் ரக்ஷிப்பார்” என்று விளக்கியுள்ளார். வேத வ்யாஸ பட்டர் ஏதோ சங்கடத்தில் உள்ளதை அறிந்த பராசர பட்டர், இந்த பாஸுரத்தில் உள்ள நெறி முறையை வேத வ்யாஸ பட்டருக்கு உணர்த்தி பெரிய பெருமாளையே முழுதுமாக நம்பியிருக்குமாறு அறிவுறுத்துகிறார்.
  • முதல் திருவந்தாதி 4 – நம்பிள்ளை/பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானங்கள் – பொய்கையாழ்வார் அவர் பாடிய முதல் திருவந்தாதியில் அகஸ்தியர் புலஸ்தியர் தக்ஷன் மற்றும் மார்க்கண்டேயன் முதலான ரிஷிகளுக்கு சிவபெருமான் பகவத் விஷயங்களை விவரித்தார் என்று பாடி இருக்கிறார். இதைப்படித்த வேதவ்யாஸ பட்டர் கேலியுடன் “ருத்ரன் பகவான் எம்பெருமானை முற்றும் அறிந்தவர் போல் பிறருக்கு உபதேசிக்கிறாரே” என்றார் .அதைக்கேட்ட பராசர பட்டர் ருத்ரனை தமோகுணம் ஆட்கொண்டதால் குழப்பம் அடைவது உண்டு, ஆனால் இப்போது அவர் பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபட்டுள்ளார் அதனால் அவரை கேலி செய்வது கூடாது என்றார்.
  • திருவாய்மொழி 1.2.10 – நம்பிள்ளை ஈடு வியாக்யானம் – இந்தப் பாசுரத்தில் நம்மாழ்வார் திருமந்திரத்தின் (அஷ்டாக்ஷரம்) அர்த்தம் தெரிவிக்கிறார். இங்கு அழகான ஒரு நிகழ்வு நம்பிள்ளையால் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் ஆசார்யரின் மூலமே தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒருமுறை ஆழ்வான் தன் சிஷ்யர்களுக்கு இந்தப் பாசுரத்திற்கு விளக்கம் அளிக்கும் சமயத்தில் இவ்விரு குமாரர்கள் அங்கிருப்பதை அறிந்து அவர்களை அவர்களது ஆசார்யர் எம்பாரிடம் சென்று விளக்கம் பெறச்சொன்னார். அதற்கு சம்மதித்து எழுந்திருக்கும்போது ஆழ்வான் குமாரர்களிடம் இந்த உலகத்தில் எல்லாம் நிரந்தரம் இல்லாமல் இருப்பதால் (நீங்கள் ஆசார்யரின் மடத்தை அடைய முடியாமல் உங்களுக்கு எதுவும் நேரலாம்) அதனால் நானே அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தின் பொருளை விளக்குகிறேன் என்று சொல்லி மந்திரத்திற்கு விளக்கம் அளித்தார். ஒரு வைஷ்ணவர் எப்படி மற்றவரிடத்தில் கருணையுடனும், அவர்களின் ஆன்மீக நலத்தில் அக்கறை உள்ளவராகவும், எல்லாரிடத்திலும் பௌதிக பற்றற்று இருக்கவேண்டும் என்பதற்கு ஆழ்வான் தகுந்த உதாரணமாவார்.
  • திருவாய்மொழி 3.2 முகவுரை – நம்பிள்ளை ஈடு வியாக்யானம் – இதில் நம்மாழ்வார் திருமாலிருஞ்சோலை அழகரின் அழகை முற்றிலும் அனுபவிக்க முடியாமல் தவித்தார். இங்கே வேதவ்யாஸ பட்டர் , பராசரபட்டரிடம் ஒரு கேள்வி எழுப்புகிறார். பகவான் அர்ச்சாவதார நிலையில் முன்னால் எழுந்தருளி இருக்கும் போது ஏன் ஆழ்வார் அவரை அனுபவிக்காமல் கவலைப் படுகிறார் (பரமபதம் வெகு தொலைவில் இருக்கிறது அல்லது விபவ அவதாரம் வெகு நாட்களுக்கு முன் ஏற்பட்டது). அதற்கு, பராசர பட்டர் குறைவாக பகவத் ஞானம் உள்ளவர்களுக்கு பர, வியூக, விபவ, அர்ச்சை மற்றும் அந்தர்யாமி ஆன பகவானின் ஐந்து நிலைகள் வேறு வேறு என்றே கொள்வர். எல்லா நிலைகளிலும் ஒரே பகவான் தான் உள்ளார் என்றும், ஒரே குணம் கொண்டவர் பகவான் என்றும் முற்றும் உணர்ந்தவர்கள் கொள்வர். இப்பொழுது ஆழ்வார் அழகரின் அழகில் மயங்கி உணர்ச்சி வயப்பட்டவராய் துன்புற்றார் – என்று விளக்கினார்.
  • திருவாய்மொழி 6.7.5 – நம்பிள்ளை ஈடு வியாக்யானம் – திருக்கோளூர் வைத்தமாநிதி எம்பெருமான் கோயிலைப் பற்றியும் அந்த ஊரின் செழிப்பையும் பராசர பட்டர் வேதவ்யாஸ பட்டருக்கு விவரிக்கும்போது வேதவ்யாஸ பட்டர் அவ்விடத்தில் “ஆழ்வார் அந்த திவ்ய தேசத்தின் அழகையும், சுற்றுச் சூழலையும் கண்டு ஆறுதல் அடைகிறார்” என்று தனது ஆசார்யர் எம்பார் விவரித்ததை பராசர பட்டருக்கு ஞாபகப்படுத்தினார் .
  • திருவாய்மொழி 7.2 – நம்பிள்ளை ஈடு வியாக்யானம் – இரு பட்டர்களுக்கும் திருமண வயது வந்த பொழுது, பெரிய பெருமாளிடம் சென்று அறிவிக்கும்படி ஆண்டாள் ஆழ்வானிடம் விண்ணப்பித்தாள். அதற்கு ஆழ்வானும் “பகவானின் குடும்பத்தைப் பற்றி நாம் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?” என்றார். மேலும் அவர் எம்பெருமானையே முற்றிலும் சார்ந்திருந்தால் தன்னுடைய சொந்த முயற்சி எதையும் எடுக்காது இருந்தார். ஆழ்வான் பெரிய பெருமாளிடம் சென்றபோது, பெரிய பெருமாளே ஆழ்வானிடம் “என்ன சொல்ல வந்தீர்” என்று கேட்க அதற்கு ஆழ்வான் “இரண்டு குமாரர்களுக்கும் திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்று மற்றவர்கள் சொல்கிறார்கள்” என்று பதிலுரைக்க, உடனே எம்பெருமானும் அவர்களின் திருமணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தார்.

இது வரை நாம், வேத வ்யாஸ பட்டரின் பெருமை மிக்க வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை அனுபவித்தோம். அவர் முழுமையாய் பாகவத நிஷ்டையில் ஈடுபாடு கொண்டவர், மற்றும் எம்பெருமானாரின் அன்புக்கு மிகவும் பாத்திரமானவர் ஆவார். நாமும் இது போல் சிறிதளவாவது பாகவத நிஷ்டையில் ஈடுபாடு கொள்ள அவரது திருவடித் தாமரைகளில் பிரார்த்தனை செய்வோம்.

வேத வ்யாஸ பட்டரின் தனியன்:

பௌத்ரம் ஸ்ரீராமமிச்ரஸ்ய ஸ்ரீவத்ஸாங்கஸ்ய நந்தநம் |
ராமஸூரிம் பஜே பட்டபராசரவராநுஜம் ||

அடியேன் ஸந்தான க்ருஷ்ண ராமாநுஜ தாஸன்
அடியேன் ஸ்ரீவரமங்கா ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/16/vedha-vyasa-bhattar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org