Monthly Archives: ஜூன் 2015

மணக்கால் நம்பி

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

முந்தைய பதிவில் (https://guruparamparaitamil.wordpress.com/2015/06/21/uyyakkonndar/) உய்யக்கொண்டாரை அநுபவித்தோம். இப்பொழுது ஓராண் வழி ஆசார்யர்களில் அடுத்த ஆசார்யனைப் பற்றிக் காண்போம்.

manakkal-nambiமணக்கால் நம்பி – மணக்கால்

திருநக்ஷத்ரம்: மாசி மகம்

அவதார ஸ்தலம்: மணக்கால் (ஸ்ரீரங்கம் அருகே காவிரி நதிக்கரையில் இருக்கும் கிராமம்)

ஆசார்யன்: உய்யக்கொண்டார்

சிஷ்யர்கள்: ஆளவந்தார், திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் (ஆளவந்தாருடைய திருக்குமாரர்), தெய்வதுக்கரசு நம்பி, பிள்ளை அரசு நம்பி, சிறு புள்ளூருடையார் பிள்ளை, திருமாலிருஞ்சோலை தாஸர், வங்கிபுரத்து ஆச்சி.

ஸ்ரீராமமிச்ரர்  மணக்கால் என்ற கிராமத்தில் அவதரித்தார். நமது சம்ப்ரதாயத்தில் இவருக்கு மணக்கால் நம்பி என்ற திருநாமமே மிகவும் ப்ரஸித்தியாக உள்ளது.

மணக்கால் நம்பி அவருடைய ஆசார்யரான உய்யக்கொண்டாருடன் வாழ்ந்து, அவருக்கு 12 வருடம் கைங்கர்யம் செய்தார். அந்த சமயத்தில் உய்யக்கொண்டருடைய தர்ம பத்தினி பரமபதித்து விட்டார். அதனால் மணக்கால் நம்பி அவருடைய ஆசார்யன் திருமாளிகை மற்றும் அவருடய குழந்தைகளை நன்கு கவனித்து வந்தார். ஒருமுறை அவருடைய ஆசார்யனுடைய திருக்குமாரத்திகள் காவேரியிலிருந்து திரும்பி வரும்பொழுது, வழியில் சேற்று நீர் ஒரு பெரிய குட்டை போல் இருக்க அதைக் கடக்க அவர்கள் தயங்கினார்கள். அப்பொழுது நம்பி சேற்றில் படுத்து, அவர் மேல் அந்த குழந்தைகளை நடக்க சொல்லி அந்த சேற்றை கடக்க வைத்தார். இதை கேட்டவுடன் உய்யக்கொண்டார் மிகவும் மகிழ்ந்து அவருடைய திருவடித்தாமரைகளால், நம்பியினுடைய திருமுடியை அலங்கரித்தார். உடனே உய்யக்கொண்டர் நம்பிக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்க, தன் ஆசார்யருக்கு கைங்கர்யம் பண்ணுவதே தனக்கு விருப்பம் என்று கூறினார். இதைக் கேட்ட உய்யக்கொண்டார், தன் சிஷ்யனுடைய நடத்தையையும் / விருப்பத்தையும் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்து, உடனே மீண்டும் ஒரு முறை த்வய மஹாமந்த்ரோபதேசம் செய்தார் (தனது சிஷ்யர்களுடைய கைங்கர்யத்தைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தால், அவர்களுக்கு த்வய மஹாமந்த்ரோபதேசம் பண்ணுவது என்பது நமது பூர்வாசாரியர்களுடைய பழக்கமாக இருந்தது).

உய்யக்கொண்டார் பரமபதிக்கும் பொழுது, மணக்கால் நம்பியை தர்சன ப்ரவர்தகராக நியமித்து, ஈச்வர முனியினுடைய திருக்குமரரை நமது ஸம்ப்ரதாயத்தின் அடுத்த தலைவராக நியமிக்குமாறு கட்டளையிட்டார். ஈச்வர முனி யமுனைத்துறைவரை பெற்று எடுக்க, நம்பி அவருக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தில் முதன்மையான தாப ஸம்ஸ்காரம் செய்து வைக்கிறார் (அந்த காலத்தில் நாமகரணம் பண்ணும்பொழுதே (11ஆம் நாள்) சங்க சக்ர லாஞ்சனம் செய்வது ஒரு பழக்கமாக இருந்திருக்கிறது. சிஷ்யர்களும் திருமந்திரார்த்த உபதேசம் மற்றும் திருவாராதனத்தை அதற்கான வயது முதிர்ச்சி வரும்பொழுது கற்றுக்கொள்வார்கள்).

யமுனைத்துறைவர் (பிற்காலத்தில் ஆளவந்தார்) மிகவும் அறிவுத்திறம் வாய்ந்தவராக இருந்தார். அவர் ராஜாவாக இருந்தமையால் (இதைப் பற்றி அவருடைய வைபவத்தில் காண்போம்) தனது உண்மை நிலையை (நமது ஸம்ப்ரதயத்தை) மறந்து ராஜ்ய நிர்வாகத்திலேயே இருந்தார். மணக்கால் நம்பி, ஆளவந்தாரை சந்திக்கச் செல்லும்பொழுதெல்லாம் காவலர்கள் அவரை உள்ளே அனுமதிக்கவில்லை.

மணக்கால் நம்பி ஆளவந்தரை திருத்த வேண்டும் என்று நினைத்து, அவர் தினமும் தூதுவளைக் கீரையை அரண்மணையில் உள்ள திருமடப்பள்ளியில் கைங்கர்யம் செய்பவரிடம் கொடுத்து வந்தார். ஆளவந்தாருக்கு அது மிகவும் பிடித்திருந்தது. நம்பி திடீரென்று ஒரு நாள் கீரை கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டார். ஆளவந்தர் கைங்கரயபரர்களிடம் ஏன் கீரை இல்லை என்று கேட்க, ஒரு வயதான ஸ்ரீவைஷ்ணவர் தினமும் கொடுத்து வந்தார், இப்பொழுது அவர் கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டார் என்று கூறினார்கள். பிறகு மணக்கால் நம்பியை அழைத்து வந்து, ஆளவந்தார் அவருக்கு ஒரு இருக்கையை கொடுத்து ஏதேனும் செல்வம் வேண்டுமா என்று கேட்டார். அதற்கு மணக்கால் நம்பி “நாதமுனிகள் கொடுத்த உண்மையான செல்வம் (ஸ்ரீவைஷ்ணவஸ்ரீ) என்னிடம் உள்ளது, அதை கொடுக்கத்தான் வந்தோம்” என்று கூறினார். இதைக் கேட்ட ஆளவந்தார், அவரது காவலர்களிடம் நம்பி எப்பொழுது வந்தாலும் உள்ளே அனுப்புமாறு கூறினார்.

மணக்கால் நம்பி பகவத்கீதையினுடைய அனைத்து விசேஷ அர்த்தங்களையும் ஆளவந்தாருக்கு கற்றுக்கொடுத்தார். அதை கேட்டதும் ஆளவந்தார் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பழைய நிலைமைக்கு மாறினார். ஆளவந்தார் பகவத் சாக்ஷாத்காரத்தைப் பெறுவதற்கு கீதையின் சாரமான பொருளை விளக்குமாறு கேட்க நம்பி சரமஸ்லோகார்த்தத்தை அவருக்கு விரிவாக உபதேசித்தார். பிறகு ஆளவந்தரை திருவரங்கத்திர்க்கு அழைத்துச் சென்று பெரிய பெருமாளை சேவிக்க வைத்தார். பெரிய பெருமாளுடைய அழகைக் கண்டு மெய்மறந்து, ஆளவந்தார் உலகப் பற்று அனைத்தையும் விட்டார்.

இதன்மூலம் மணக்கால் நம்பி நாதமுனிகளுடைய ஆசையை நிறைவேற்றினார். எப்பொழுதும் நாதமுனிகளை தியாநித்துக்கொண்டு ஆளவந்தாரை நமது தரிசனத்தைப் பாதுகாத்து பரப்புமாறு கட்டளை இட்டார். அத்தோடு ஆளவந்தாரை அடுத்த தர்சன ப்ரவர்த்தகரைத் தேர்ந்தெடுத்து நியமிக்குமாறு கட்டளையிட்டார். இதை நினைத்துக்கொண்டு மிகவும் சந்தோஷமாக பரமபதம் சென்றார். ஆளவந்தார் எம்பெருமானாரை கடாக்ஷித்து அடுத்த தர்சனப்ரவர்த்தகராக நியமித்தார்.

மணக்கால் நம்பியினுடைய தனியன்

அயத்நதோ யாமுநம் ஆத்ம தாஸம் அலர்க்க பத்ரார்ப்பண நிஷ்க்ரயேண
ய: க்ரீதவான் ஆஸ்தித யௌவராஜ்யம் நமாமிதம் ராமமேய ஸத்வம்

மேலே, அடுத்த ஆசார்யரான ஆளவந்தாருடைய வைபவத்தை அனுபவிப்போம்.

அடியேன் ரெங்க ராமானுஜம் ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/08/25/manakkal-nambi/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

உய்யக்கொண்டார்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

முந்தைய பதிவில் (https://guruparamparaitamil.wordpress.com/2015/06/07/nathamunigal/) நாதமுனிகளை அநுபவித்தோம். இப்பொழுது ஓராண் வழி ஆசார்யர்களில் அடுத்த ஆசார்யனைப் பற்றிக் காண்போம்.

uyyakondarஉய்யக்கொண்டார் – திருவெள்ளறை

uyyakondar-alwaiஉய்யக்கொண்டார் – ஆழ்வார்திருநகரி

திருநக்ஷத்ரம்: சித்திரை கார்த்திகை

அவதார ஸ்தலம்: திருவெள்ளறை

ஆசார்யன்: நாதமுனிகள்

சிஷ்யர்கள்: மணக்கால்நம்பி, திருவல்லிக்கேணி பாண் பெருமாள் அரையர், சேட்டலூர் செண்டலங்கார தாஸர், ஸ்ரீ புண்டரீக தாஸர், கோமடம் திருவிண்ணகரப்பன், உலகபெருமாள் நங்கை.

புண்டரீகாக்ஷர், திருவெள்ளறை (ச்வேதகிரி) என்ற திவ்ய தேசத்தில் அவதரித்தார். இவருடைய பெற்றோர்கள் அந்த திவ்ய தேசத்து எம்பெருமான் திருநாமத்தையே இவருக்கு வைத்தார்கள். இவருக்கு பத்மாக்ஷர் என்ற திருநாமமும் உண்டு, ஆனால் உய்யக்கொண்டார் என்ற திருநாமமே இன்றளவும் ப்ரசித்தியாக உள்ளது.

உய்யக்கொண்டாரும், குருகைக் காவலப்பனும் நாதமுனிகளுடைய முக்கியமான அந்தரங்க சிஷ்யர்களாக இருந்தார்கள். நாதமுனிகள் நம்மாழ்வாரிடமிருந்து சகல அர்த்த விசேஷங்களைப் பெற்ற பிறகு, காட்டு மன்னார் கோவிலுக்கு வந்து நமது சம்ப்ரதாயத்தைப் பரப்ப ஆரம்பித்தார். அஷ்டாங்க யோகத்தை குருகைக் காவலப்பனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார். அஷ்டாங்க யோகத்தின் மூலம் ஒருவர் உடல் உபாதைகளைப் பற்றி யோசிக்காமல், எந்த தடையும் இல்லாமல் எம்பெருமானை அனுபவிக்க முடியும். நாதமுனிகள், உய்யக்கொண்டாரிடம் உமக்கும் அஷ்டாங்க யோகத்தை கற்றுக்கொள்ள அசை உண்டோ? என்று கேட்க, உய்யக்கொண்டார் “பிணம் கிடக்க மணம் புணரலாமோ?” என்று கூறினார். இதற்கு அர்த்தம் என்னவென்றால் “அறியாமையால் பலரும் இந்த சம்ஸாரத்தில் இருந்து கஷ்டப்பட, அடியேன் மட்டும் எப்படி தனியாக பகவத் அனுபவம் பண்ணமுடியும்” என்று கேட்டார். இதைக் கேட்ட நாதமுனிகள் மிகவும் மகிழ்ந்து, அவருடைய பெருந்தன்மையை “இந்த வையம் உய்யக்கொண்டீரோ?” என்று பாராட்டி அருளிச்செயல் மற்றும் அதனுடைய சகல அர்த்தத்தையும் அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார். அன்றிலிருந்து அவருக்கு “உய்யக்கொண்டார்” என்ற திருநாமம் ப்ரஸித்தியானது. நாதமுனிகள் அஷ்டாங்க யோகம், அருளிச்செயல் மற்றும் அருளிச்செயலினுடைய விசேஷ அர்த்தங்கள் அனைத்தையும் ஈச்வர முனியுடைய குமாரருக்கு (நாதமுனிகளுடைய திருப்பேரனாருக்கு) சொல்லிக்கொடுக்குமாறு உய்யக்கொண்டார் மற்றும் குருகைக் காவலப்பனுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

நாதமுனிகளுக்குப் பிறகு, உய்யக்கொண்டார் தர்சன ப்ரவர்த்தகராக (நம் சம்ப்ரதாயத்தைப் பாதுகாத்துப் பரப்புபவர்) ஆனார். அவருடய சிஷ்யர்களுக்கு அருளிசெயல் மற்றும் சகல அர்த்த விசேஷங்களையும் சொல்லிக்கொடுத்தார். அவர் பரமபத்ததுக்கு செல்வதற்கு முன், மணக்கால் நம்பி (ப்ரதான அந்தரங்க சிஷ்யர்) அடுத்த தர்சன ப்ரவர்தகர் யார் என்று கேட்க, அவர் மணக்கால் நம்பியையே சம்ப்ரதாயத்தை வளர்க்குமாறு கூறினார். யமுனைத்துறைவரை அடுத்த தர்சன ப்ரவர்த்தகராக உருவாக்குமாறு கட்டளையிட்டார்.

உய்யக்கொண்டாருடைய தனியன்

நம: பங்கஜ நேத்ராய நாத: ஸ்ரீ பத பங்கஜே
ந்யஸ்த ஸர்வ பராய அஸ்மத் குலநாதாய தீமதே

அடியேன் ரெங்க ராமானுஜம் ராமானுஜ தாஸன்

மேலே, அடுத்த ஆசார்யரான மணக்கால் நம்பியினுடைய பெருமைகளை அனுபவிப்போம்.

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2012/08/24/uyyakkondar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பெரியாழ்வார்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

periazhvar

திருநக்ஷத்ரம்: ஆனி  ஸ்வாதி

அவதாரஸ்தலம்: ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்

ஆசார்யன்: விஷ்வக்சேனர்

பிரபந்தங்கள்: திருப்பல்லாண்டு, பெரியாழ்வார் திருமொழி

பரமபதம் அடைந்த இடம்: திருமாலிருஞ்சோலை

திருப்பாவை வ்யாக்யானத்தில் பெரியவாச்சான்பிள்ளை பெரியாழ்வாரை அத்புதமாகப் போற்றுகிறார். சம்சாரத்தில் மூழ்கித்தவிக்கும் ஜீவர்களுக்குப் பெரியாழ்வார் ஸஹஜ தாஸ்யம் எனும் எம்பெருமானிடம் ஜீவன் தனக்கு இயல்வான தாஸ்ய பாவத்தோடு கைங்கர்யம் செய்வதைப் பெரியாழ்வார் காட்டியருளினார், கைங்கர்யம் மூலம் எம்பெருமானை அடைய எந்தக் கைங்கர்யம் மேலானது என்றறியவே அவர் சாஸ்த்ரார்த்தங்களை  கற்றார். மதுரைக்குச் சென்ற கண்ணன் எம்பெருமான் கம்சன் மாளிகை புகுமுன் தானே உவந்து மாலாகாரர் குடிலில் நுழைந்து விரும்பி அவர் மாலையை ஸ்வீகரித்தான் என்பதால் இவரும் நந்தவனம் அமைத்து ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் வடபத்ர சாயிக்கு  திருமாலை கட்டிக் கொடுக்கும் கைங்கர்யம் மேற்கொண்டார்.

மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கும் இவர்க்கும் உள்ள வேறுபாடு, அவர்கள் தம் துயர் மயர்வறுக்க எம்பெருமானை வேண்ட, இவர் ஜீவர்கள் யாவரும் எம்பெருமானைப் பரமபதத்தில் எப்போதும் சூழ்ந்திருந்து பல்லாண்டு பாடி மங்களாசாசனம் செய்வதை வேண்டினார். ஈச்வரன் தங்களைக் காப்பதாக அவர்கள் நினைத்தார்கள், இவரோ ஈச்வரனுக்கு ரக்ஷையாகக் காப்பும் பல்லாண்டும் பாடினார். இதைப் பிள்ளை லோகாசார்யரும் மாமுனிகளும் எவ்வாறு அழகாக விளக்கியுள்ளனர் என்பதை மேலே காண்போம்.

மற்றப் பிரபந்தங்கள் அரிய கடிய தத்வார்த்தங்களைச் சொல்லி ஈச்வரனைப் பாட, திருப்பல்லாண்டு ஈச்வரனின் ரக்ஷை ஒன்றிலேயே நோக்குள்ள வாத்ஸல்ய வாசகமாய் பன்னிரண்டே பாசுரங்களில் எல்லாத் தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களும் விளக்குவதாய் அமைந்தது.

ஈச்வரனே உபாயம் எனத்துணிந்த சித்தோபாய நிஷ்டர்களுக்கு மங்களாசாசனம் நித்யானுஷ்டானம் என லோகாசார்யர் ஸ்ரீவசனபூஷணத்தில் காட்டுகிறார்.  ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் திநசர்யை  http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-10.html மற்றும் http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-11.html பக்கங்களில் விரிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

ஒருவரின் நன்மைக்காகப் ப்ரார்த்திப்பதே மங்களாசாசனமாம். ஆழ்வார்கள் பிறரைவிடப் பெரியாழ்வாருக்கு ஈச்வரன்பால் அன்பு மிகுதியால் அவனுக்காக அவர் நன்மைவேண்டிப் ப்ரார்த்திக்கிறார். இந்த விஷயத்தை பெரியாழ்வாரின் அர்ச்சாவதார அனுபவம் கட்டுரையின் (http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html) தொடக்கத்தில் காணலாம். ஸ்ரீவசனபூஷணம் சூர்ணிகை 255ல் லோகாசார்யர், பெரியாழ்வார் பாஷ்யகாரர் இருவரின் பெருமையும் பேசுகிறார்.

அல்லாதவர்களைப் போலே கேட்கிறவர்களுடையவும், சொல்லுகிறவர்களுடையவும் தனிமையைத் தவிர்க்கையன்றிக்கே ஆளுமாளார் என்கிறவனுடைய தனிமையைத் தவிர்க்கைக்காகவாயிற்று பாஷ்யகாரரும் இவரும் உபதேசிப்பது.

ஆழ்வார்/ஆசார்யர்கள் பிறரைப் போலன்றி பெரியாழ்வாரும் பாஷ்யகாரரும் ஜீவர்களை எம்பெருமானின் தனிமையைத் தவிர்க்கவும், சேதனர் அனைவருமே எம்பெருமானின் உடைமைகளாதலால்  மங்களாசாசனத்தில் ஈடுபடுத்தினார்கள். இதில்  உண்மை நோக்கம் உபதேசிப்பவரின் தனிமையைப் போக்கவோ கேட்பவரின் தனிமையைப் போக்கவோ அன்று – எம்பெருமானின் தனிமையைத் தவிர்க்கவும்  ஜீவாத்மாவின் உண்மை ஸ்வரூபத்தை உணர்த்துவதுமே ஆகும்.

மாமுனிகள் இந்த ஸூத்ரத்துக்கு வ்யாக்யானமிட்டருளுகையில்  ஆழ்வார் எம்பெருமானின் ம்ருதுத் தன்மையை (மார்தவம்) நன்கறிந்தவராகையால் இப்படிப்பட்டவன் தன்னடியார்களைப் பிரிந்திருக்கத் தரியான் என்பதால் அதொன்றிலேயே நோக்குள்ளவராய் இருப்பதைக் காட்டினார். இதில் பிள்ளைலோகாசார்யர், எம்பெருமானார், இராமானுசர் என்னாமல் பாஷ்யகாரர் என்றது வேதாந்த விழுப்பொருளைச் சொன்னவர் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் எம்பெருமானின் திருவுள்ள உகப்பு எனும் இதையே மேலான வேதாந்தசாரமாகக் காட்டினார் என்று நிரூபித்தருளினார்.

மாமுனிகள் உபதேசரத்தினமாலையில் ஐந்து பாசுரங்களில் தொடர்ந்து பெரியாழ்வார் பெருமை பேசுகிறார்.

  • பதினாறாம் பாசுரத்தில் திருப்பல்லாண்டு பாடி நமக்கு சேமம் விளைவித்த பட்டர்பிரான்(பெரியாழ்வார்) வந்தருளிய ஆனியில் ஸ்வாதியை வாழ்த்தத் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.
  • பதினேழாம் பாட்டில்  பெரியாழ்வார் அவதரித்த திருநாளைப் புகழும் ஞாநியர்க்கு ஒப்பார் எவருமிலர் என்கிறார்.
  • பதினெட்டாம் பாட்டில் ஆழ்வார்கள் பிறரைக்காட்டிலும் எம்பெருமானை மங்களாசாசனம் செய்யும் பேரன்பில் விஞ்சியவராதலின் அவரே பெரியாழ்வார் எனப்படுகிறார் என்கிறார்.
  • பத்தொன்பதாம் பாசுரத்தில் திவ்யப்ரபந்தப் பாசுரங்கள் அனைத்தினும் திருப்பல்லாண்டே யாதொரு கோதுமற்றது ஏனெனில் இதில் எம்பெருமான் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு மங்களாசாசனம் தவிர எம்பெருமானை அடைய வழியாக கர்ம ஞான பக்தி போன்ற  வேறு யாதொரு விஷயமும் சொல்லப்படாததால் வேதத்துக்குப் ப்ரணவம் போலே இதுவும் என்கிறார்.
  • இருபதாம் பாசுரத்தில் திருப்பல்லாண்டு போலே ஒரு ப்ரபந்தமுமில்லை, பெரியாழ்வார் போல்வார் ஓர் ஆழ்வாருமிலர் என நெஞ்குக்குச் சொல்கிறார்.

தம் திருமகளாரான ஆண்டாளை எம்பெருமானுக்கு பத்நியாகத் தந்து மாமனாரான தனிப்பெருமை இவர் ஒருவர்க்கே உண்டு.

இதை மனதிற்கொண்டு அவர் சரித்ரம் அனுபவிப்போம்.

வேதம் வல்லார் பலர் வாழ்ந்த ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் இவர் அவதரித்தார். ஆனியில் ஸ்வாதியில்  தோன்றியவர்க்குப் பெற்றோர் விஷ்ணுசித்தன் என்று திருநாமமிட்டனர். வேதாத்மா எனப்பட்டு எம்பெருமானை எப்போதும் தம் திருத்தோளில்  தாங்கும் கருடாழ்வர்போலே இவரும் விஷ்ணுபரத்வத்திலேயே ஊன்றி அதையே நிறுவியதால் கருடாம்சராகக் கருதப்படுகிறார். ப்ரஹ்லாதாழ்வான் போல் இவரும் கருவிலேயே வடபத்ரசாயியின் நிர்ஹேதுக க்ருபையடியாக பகவத் பக்தியோடே பிறந்தார். ”ந அகிஞ்சித் குர்வதச் சேஷத்வம்” – எம்பெருமானுக்குச் சிறுபணிவிடைகளாகிலும் செய்யாவிடில் ஆத்மாவுக்கு சேஷத்வமில்லை என்றபடி. இதை உணர்ந்த ஆழ்வார், தானும் எம்பெருமானுடைய ஆநந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் செய்ய விரும்பி, புராண இதிஹாஸங்களில் ஆராய்ந்தார்.

ஸர்வேச்வரனான கண்ணன் மதுராபுரியில் வந்து அவதரித்ததை:

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீமாந் க்ஷீரார்ணவ நிகேதந:
நாக பர்யங்கம் உத்ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம்

திருப்பாற்கடலில் பைந்நாகணைப்  பள்ளிகொண்டவன் அதைவிட்டு நீங்கி மதுரையில் கண்ணனாக வந்து அவதரித்தான்.  நம்மாழ்வாரும், “மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தான்” என பூமிப் பிராட்டியின் துயர் துடைக்கவே க்ருஷ்ணாவதாரம் என்றார். தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பண்ணவும், சாது சம்ரக்ஷணம் செய்யவும், துஷ்ட நிக்ரஹம் பண்ணவும் எம்பெருமான் த்வாரகையில் வீற்றிருந்தான் என்பதை மஹாபாரதத்திலிருந்து அறியலாம். இவ்வெம்பெருமான் அழகிற்சிறந்த தேவகி மகனாய்ப் பிறந்து, அழகியான யசோதையின் மகனாய் வளர்ந்து, நித்யசூரிகள் சூட்டும் மாலைகள் கிடக்க, மாலாகாரரிடம் தானே வந்து விரும்பி மாலை கேட்டுவாங்கி அணிந்து கொண்டதால் புஷ்ப கைங்கர்யம் அவன் உகக்குமது எனத்தேறி வடபத்ரசாயிக்கு இவர் நந்தவனம் அமைத்து மாலைகள் சமர்ப்பித்து வந்தார்.

அப்போது  மேருசிகரத்தில் மீன் கொடி பதித்த பாண்டிய குலத்து ஸ்ரீவல்லப தேவன் எனும் அரசன்  பாண்டிய நாட்டைச் சிறப்பாக ஆண்டு வந்தான். ஓர் இரவு அவன் அரச கடமையில் மாறுவேடமிட்டு நகரசோதனை வர, ஒரு வீட்டு முன்பாக ஓர் அந்தணனைக் கண்டு யார் என வினவ, அவ்வந்தணன் தான் கங்காஸ்நானம் செய்து வந்திருப்பதாகக் கூற, அரசன் அவனிடம் ஒரு ச்லோகம் சொல்லுமாறு வேண்டினன். இந்த ச்லோகத்தைக் கூறினான்:

வர்ஷார்தமஷ்டௌ ப்ரயதேத மாஸாந் நிசார்த்தமர்த்தம் திவஸம் யதேத
வார்த்தக்யஹேதோர் வயஸா நவேந பரத்ர ஹேதோரிஹ ஜந்மநா ச

மக்கள் எட்டுமாதங்கள் கடுமையாக உழைத்து மழை வரும் நாலு மாதங்கள் நிம்மதியாய் உள்ளனர். இரவில் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கப் பகலில் உழைக்கின்றனர். முதுமையில் வசதியாய் இருக்க இளமையில் பொருளீட்ட உழைக்கின்றனர் அதேபோல் இறந்த பின்னும் நல்வாழ்வு வாழ உழைக்கவேண்டும் எனும் பொருள்பட ச்லோகம் சொல்லினன்.

இதுகேட்ட மன்னவன், சிந்தையில் ஆழ்ந்து தன் குருவை அணுகி யார் பரம்பொருள், இறந்தபின் அவனை எப்படி அடைவது என வினவினான். குருவான செல்வநம்பி சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவராதலால், “தர்மஜ்ஞஸமய: ப்ரமாணம் வேதாச்ச” (வேதம் வல்லார்களின் அனுஷ்டானம் ப்ரமாணம்; வேதமும் ப்ரமாணம்) என்கிறபடி வித்வத் சபை கூட்டி வேதாந்த விசாரம் செய்து இதை அறியலாம் என்று கூறி அரண்மனையில் வேதம் வல்லார்களின் சபைக்கு ஏற்பாடு செய்தார்.

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் வடபத்ரசாயி எம்பெருமான்,வேதாந்தத்தின்படி தன்  பரத்வம் காட்டி,விஷ்ணுசித்தர் மூலம்  சம்சாரிகளை உத்தரிப்பிக்க எண்ணி, அவர் கனவில் தோன்றி வித்வத் சபையில் சென்று பேசிப் பரிசை வெல்ல ஆணையிட்டனன். ஆழ்வார் பணிவுடன் தமக்கு வேதாந்தம் தெரியாததால் தாம் வித்வத் சபை செல்ல இயலாதென்ன, எம்பெருமான் “நீர் போம், வேதாந்தம் உமது வாக்கில் வரும்” என்றானாக, விழித்தெழுந்த விஷ்ணுசித்தர் ப்ராஹ்ம முஹுர்த்தத்தில் வந்த கனவு பலிக்கும் என்பதால் “ப்ராஹ்மே முஹுர்த்தே ச உத்தாய” என்கிறபடி அதிகாலையில் எழுந்து நித்ய கர்மானுஷ்டானங்களை முடித்து, மதுரையில் அரசன் அரண்மனை சென்றார்.

ப்ராஹ்மணோத்தமரான ஆழ்வாரை அரசனும் செல்வநம்பியும் தக்க மரியாதைகளோடு வரவேற்றனர். உள்ளூர் அறிஞர்கள் சிலர் இவர் முறைப்படி கற்றவர் அல்லர் என்றனர். செல்வநம்பியும் அரசனும் உண்மை அறிந்தோராதலின் அதைப் பொருட்படுத்தாது,  அவரது கைங்கர்ய மேன்மை, வடபத்ரசாயின் பால் ஆழ்ந்த பக்தி, வினயம் முதலான குணாதிசயங்களை நினைத்து மிக்க மரியாதையோடு பரதத்வ நிரூபணம் செய்யப் ப்ரார்த்தித்தனர்.  அவ்வளவிலே பிரம்மன் காட்டியவளவிலே வால்மீகி மஹரிஷிக்கு எல்லாப் பொருளும் விளங்கினாப்போலே எம்பெருமான் திருவருளால் ச்ருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்கள் யாவும் பெருக்கெடுத்து  வேத வேதாந்தக் கருத்துகளை மேற்கோளாக உதாஹரித்து விஷ்ணுசித்தர் பரதவ நிர்ணயம் பண்ணப் புக்கு, எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாராயணனே பரம்பொருள், அவனை சரணாகதி செய்தலே உஜ்ஜீவனத்துக்கு வழ எனக் காட்டினார்.

ஆழ்வார் செய்த பரத்வ நிரூபணத்தை, மேல் வரும் ப்ராமாணங்களில் காணலாம்:

ஸமஸ்த சப்த மூலத்வாத் அகாரஸ்ய ஸ்வபாவத:
ஸமஸ்த வாச்ய மூலத்வாத் ப்ரஹ்மணோபி ஸ்வபாவத:
வாச்யவாசக ஸம்பந்தஸ் தயோர் அர்த்தாத் ப்ரதீயதே

எல்லாச் சொற்களும் அகாரத்திலே தோன்றுகின்றன, எல்லாப் பொருள்களும் எம்பெருமானிடத்திருந்து தோன்றி அவனிடமே லயமாகின்றன, கீதாசார்யன் “அக்ஷராணாம் அகாரோஸ்மி” என்றான். “அகாரோ விஷ்ணு வாசக:” என்கிறது சாஸ்திரம்.

யதோ வா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே, யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி, யத்ப்ரயந்தி அபிஸம்விசந்தி, தத் விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ, தத் ப்ரஹ்மேதி என்கிற  தைத்திரிய உபநிஷத் ப்ரமாணமும் ஸ்ரீமன் நாராயணனே சகல ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி யிலும் உள்ளான்,  ஆக அவன் ஜகத் காரணன், ஜகத் காரணனே பரம்பொருள், உபாசிக்கத் தக்கவன்  என்று விளக்கினார். மோக்ஷத்தை அளிக்க வல்லவனே முமுக்ஷுவால் உபாசிக்கத் தக்கவன் என்பது முக்கியப் ப்ரமாணம்.

“விஷ்ணோஸ் ஸகாசாதுத்பூதம் ஜகத் தத்ரைவ ச ஸ்திதம் ஸ்திதி ஸம்யமகர்த்தாஸௌ ஜகதோஸ்ய ஜகச்ச ஸ:” என்கிற ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண ச்லோகமும்  எம்பெருமானே  ஜகத் ஸ்ருஷ்டி, ஸ்திதி, ப்ரலய கர்த்தா என்றும்  எல்லாப் பொருள்களிலும் அவனே உளன் என்று காட்டினார்.

நாராயணாத்பரோ தேவோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி
ஏதத் ரஹஸ்யம் வேதாநாம் புராணாநாம் ச ஸம்மதம்

என்று  நாராயணனே பர தேவதையாக உள்ளான், வேறு எவரும் இலர், இரார் என்று வராஹ புராண ச்லோகத்தைக் கொண்டு அறுதியிட்டார்.

ஸத்யம் ஸத்யம் புநஸ்ஸத்யம் உத்த்ருத்ய புஜமுச்யதே
வேத சாஸ்த்ராத் பரம் நாஸ்தி ந தைவம் கேசவாத் பரம்

என்று நாரத புராணம் சொல்வதையும் காட்டி, மும்முறை சத்யப்ரமாணம் செய்து எம்பெருமான் பரத்வம் மட்டுமே கூறப்பட்டது என உறுதிப்படுத்தினார்.

இவ்வளவில் அரசன் வைத்த பொற்கிழி அறுந்து விஷ்ணுசித்தரிடம் தானே வீழ்ந்தது. இது கண்ட அந்த வித்வான்கள்  சத்ர சாமரங்களோடு அவரைக் கொண்டாடினர். எங்கும் விஜயகோஷம் எழுந்தது.

வித்வான்கள், அரசன் மற்றும் அனைவரும் மிக மகிழ்ந்து ஆழ்வாரை வணங்கினர். வேதாந்த விழுப்ப்பொருளைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்ததால் பெரியாழ்வாரை மிகவும் கொண்டாடி, அவரை ஆனை மேலேற்றி, சத்ர சாமரங்களுடனும் வாத்யங்களுடனும், நகர்வலம் வருவதற்கு ஏற்பாடு செய்தனர். வித்வான்கள் “வேதாந்த விழுப்பொருளை உணர்த்தியவர் வருகிறார்” என்று கோஷமிட்டனர். பட்டர்களான வேதாந்திகளுக்கு பேருபகாரம் செய்ததால் அரசன் ஆழ்வாருக்கு பட்டர்பிரான் என்ற பிருதத்தைச் சாற்றினார்.

pallandu

தன் மகன் பெரும் சிறப்பைத் தந்தை பெருமிதத்தோடு காணுமாபோலே, எம்பெருமான் பட்டர்பிரானின் வெற்றியைக் காணத் தம் நாச்சிமாரோடு பரமபதத்தில் இருந்து புள்ளூர்ந்து தோன்றினான். சக்கரமும் சங்கமும் ஏந்தி எம்பெருமான் தேஜோமயமாய் அழகு பொழிய வரவும், ஐயோ இந்த அழகுக்கு என்ன ஆபத்து வருமோ என்றஞ்சி, அரச மரியாதையோடு ஆனை மீதிருந்த விஷ்ணுசித்தர், ஆனையின் மணிகளையே தாளமாகக்கொண்டு எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனமாகத் திருப்பல்லாண்டு பாடி, அவன் அழகுக்கு ஈக்ஷை சமர்ப்பித்தார்.

எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்தபோதே  அர்த்த பஞ்சகமும், மனிதரின் நிலைகளும் அவற்றுக்கேற்ப அவர்தம் லக்ஷ்யங்களும், கைங்கர்யப்ரார்த்தனையே குறிக்கோளாகக் கொண்டோர்க்கு பரமபதத்துள்ளும் எம்பெருமான் கைங்கர்யமும் மங்களாசாசனமுமே நிரந்தரமாகும் என்றும் காட்டியருளினார்.

பிரம்ம ருத்ரர்கள் தேவைகள் திரள் நடுவே எம்பெருமான் கருடாரூடனாக பிரகாசித்தான், சர்வ ஆபரணமும், திவ்யாயுதங்களும் தாங்கிப் பிராட்டிமாரோடு அவனைக் கண்டுகளித்தவர் மங்களாசாசனம் செய்தார்.

ஐஸ்வர்யார்த்தி, கைவல்யார்த்தி, பகவச் சரணார்த்தி என மூவகைப்பட்ட சமஸ்த சேதனர்களையும் அன்போடு அழைத்து எல்லாரும் எம்பெருமான் திவ்ய ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய லீலாதிகளை அனுபவியுங்கோள் அவற்றுக்குக் கேடு வாராமல் அவன் மார்தவம் நோக்கி மங்களாசாசனம் செய்யுங்கோள் அதுவே ஸ்வரூபம் என தமக்குப் பரமபதமும் வேண்டாது அவன் வாழ்ச்சியைத் தாய்போல் விரும்பிப் பாடினார். எனவே பொங்கும் பரிவாலே பெரியாழ்வார் எனும் பெயர் பெற்றார்.

ஆழ்வார் அரசனை ஆசீர்வதிக்க அரசனும் ஆழ்வாரை மிகவும் கௌரவித்தான். அங்கிருந்து விடை பெற்று ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் திரும்பினார்.

த்ரய ஏவாதநா ராஜந் பார்யா தாஸஸ் ததா ஸூத:
யத்தே ஸமதிகச்சநதி யஸ்யைதே தஸ்ய தத்தநம்

என்ற மனு ஸ்ம்ருதி வாக்கின்படி ஆழ்வார் “எப்பொருளும் எவன் சம்பாதித்தாலும் பிரானுக்கே உரித்தாமாபோல்“, தாம் பெற்ற பொற்கிழியை வடபத்ர சாயிக்கே சமர்ப்பித்து  அவர் பழையபடியே வடபெரும்கோயில் உடையானுக்குப் புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்யலானார்.

ஆழ்வார் மாலாகாரர் போல் பூமாலை சமர்ப்பித்தார். யசோதைப் பிராட்டிபோலே எம்பெருமானுக்குத் தாயாகவும் இருந்தார்.  இக்காதல் பெருக்கில் அவர் கண்ணன் எம்பெருமானைப் பலவாறாக அனுபவித்துப் பாடியவை பெரியாழ்வார் திருமொழி என பிரசித்தி பெற்று விளங்குகின்றன

எம்பெருமானான ச்ரிய:பதியை எப்பொழுதும் மனத்தில் கொண்டு, தன்னுடைய சிஷ்யர்களையும், அபிமானிகளையும் எப்பொழுதும் உஜ்ஜீவித்து வாழ்ந்து வந்தார்.

உலகம் நிறைந்த புகழாளரான இவர் சரித்திரம் ஸ்ரீ ஆண்டாள் சரித்திரத்தொடும் பிணைந்துள்ளது.

பெரியாழ்வார் தனியன்

குருமுகம் அநதீத்ய ப்ராஹவே தாந் அஸேஷாந்
நரபதி பரிக்லுப்தம் ஸுல்கமாதாது காம:
ஸ்வஸுரம் அமர வந்த்யம் ரங்கநாதஸ்ய ஸாக்ஷாத்
த்விஜ குல திலகம் விஷ்ணுசித்தம் நமாமி

பெரியாழ்வார் அர்ச்சாவதார அனுபவம்: http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html.

பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/20/periyazhwar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பொன்னடிக்கால் ஜீயர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:
ஸ்ரீ வரதநாராயண குரவே நம:

ponnadikkal-jiyarபொன்னடிக்கால் ஜீயர் – வானமாமலை

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் – திருவல்லிக்கேணி

திருநக்ஷத்ரம் : புரட்டாசி , புனர்பூசம்

அவதார ஸ்தலம் : வானமாமலை

ஆசார்யன்: அழகிய மனவாள மாமுனிகள்

பரமபதம் அடைந்த ஸ்தலம் : வானமாமலை

க்ரந்தங்கள்: திருப்பாவை ஸ்வாபதேசம் முதலியன

பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் பூர்வாச்ரமப் பெயர் “அழகிய வரதர்”. வானமாமலை ஜீயர், வானாத்ரி யோகி, ராமாநுஜ ஜீயர், ராமாநுஜமுனி என்று இவருக்கு பல திருநாமங்கள் உண்டு. இவர் அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் முதல் சிஷ்யர் மட்டுமல்லாது ப்ரதான சிஷ்யருமாவார்.

அழகிய வரதரான இவர் அழகிய மணவாள மாமுனிகளுக்கு க்ருஹஸ்தராய் எழுந்தருளியிருந்த காலத்தே சிஷ்யரானார். முதல் சிஷ்யரும் இவர்தான். அழகிய வரதர் உடனே சந்யாஸாச்ரமம் ஏற்று வெகுகாலம் மாமுனிகளோடே தங்கி, கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். மாமுனிகளின் சிறந்த சிஷ்ய செல்வத்துக்கு இவர் முதலடி இட்டமையால் இவருக்கு பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்ற திருநாமம் வழங்கலாயிற்று. இவர் பாரத தேசம் முழுவதும் பல இடங்களில் தோதாத்ரி மடங்களை நிறுவி நம் சம்பிரதாயத்தை விஸ்தாரம் செய்தார்.

மாமுனிகள் திருமலை திவ்யதேசத்து யாத்திரைக்கு முதல் முறையாக செல்ல, அப்போது பெரிய கேள்வியப்பன் ஜீயர் ஸ்வப்னத்தில் ஒரு க்ருஹஸ்தர் சயனித்திருக்க அவர் திருவடி நிலையில் ஒரு சந்யாசியையும் கண்டார். உடனே கேள்வியப்பன் ஜீயர் இது குறித்து விசாரிக்க, அதற்கு அங்கிருந்தோர்கள் “ஈட்டுப் பெருக்கர்” என்கிற அழகிய மனவாளாப்பெருமாள் நாயனார்  மற்றும் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்று கூறினர்.

பல ஆசார்யர்கள் மாமுனிகளை தரிசிக்கப் பொன்னடிக்கால் ஜீயரே புருஷகரமாக இருந்தார். பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் புருஷகாரத்தாலேயே மாமுனிகளை தர்சிக்க , பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் மகிழ்வோடு அவர்களை ஆதரித்து, கைங்கர்யத்தையும் தந்து அருளினார்.

கந்தாடை அண்ணனும் அவர் திருமேனி சம்பந்திகளும் மாமுனிகளுக்குச் சிஷ்யர்கள் ஆன பின்னே , பொன்னடிக்கால் ஜீயரைத் தன் “ப்ராண ஸுக்ருத்” என்றும், தனக்குக் கிடைத்திருக்கும் எல்லாப் பெருமைகளும் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்றும் அருளினார். அப்பாச்சியாரண்ணா மாமுனிகளை அணுகி சிஷ்யராக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்ட, மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை அழைத்துத் தன் ஆசனத்தில் அவரை அமரச்செய்து , தன் திருவாழி – திருச்சக்கரத்தையும் (திருச்சங்கு – திருச்சக்கரம்) கொடுத்து அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கு திருவிலச்சினை (சமாச்ரயணம்) செய்யுமாறு கட்டளை இட்டார் . முதலில் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் சங்கோஜத்துடன் இதை மறுத்தார். ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து மாமுனிகள் வலியுறுத்த அவ்வாரே அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கும் அவருடன் வந்துருந்த சிலருக்கும் சமாச்ரயணம் செய்து  மாமுனிகள் கட்டளையை பூர்த்தி செய்துவித்தார். மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் அஷ்டதிக்கஜங்களை நியமித்தார். அவர்கள் – சோளசிம்ஹபுரம் மஹார்யர் (தொட்டாசார்யர்), சமரபுங்கவாசார்யர், சுத்தசத்வம் அண்ணா, ஞானக்கண்ணாத்தான், ராமானுஜம் பிள்ளை , பள்ளக்கால் சித்தர், கோஷ்டிபுரத்தய்யர் மற்றும் அப்பாச்சியாரண்ணா.

மாமுனிகள் அப்பாச்சியாரண்ணாவை ஸ்ரீரங்கத்தை விட்டுக் காஞ்சிபுரம் செல்லுமாறு பணிக்க, அதை கேட்டு அவர் மனம் நொந்தார். உடனே மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஆராதித்த தன் பழைய ராமாநுஜனை (தீர்த்த சொம்புக்கு நம் சம்ப்ரதாயத்தில் வழங்கப்படும் சொல்) அப்பாச்சியாரண்ணாவை ஏற்கச்செய்து, தன்னைப்போல் இரண்டு அர்ச்சா திருமேனிகளை செய்து ஒன்றை ஆசார்யரான பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் மற்றொன்றை சிஷ்யரான அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கும் தந்தருளினார்.

பிறகு தெய்வநாயகன் எம்பெருமான் (வானமாமலை) சேனைமுதலியார் வாயிலாக “பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலை எழுந்தருளி கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்” என்று ஒரு ஸ்ரீமுகத்தை மாமுனிகளுக்கு விண்ணப்பித்தார்.  உடனே இதை பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு மாமுனிகள் தெரிவித்தார். அதன் பிறகு தன் முதலிகள் எல்லோரையும் (பொன்னடிக்கால் ஜீயர் உட்பட) பெரிய பெருமாள் முன்னிலையில் தினம் 100 பாசுரக்ரமமாக 4000 திவ்யப்ரபந்தத்தை அந்வயிக்குமாறு பணிக்க, அவ்வாறே பெரிய பெருமாள் திருச்செவி சாற்றுகிறார் (பெரிய பெருமாள் கேட்கிறார்). “அணியார் பொழில் சூள் அரங்கநகரப்பா” என்று முதலிகள் (சிஷ்யர்கள்) செவிப்பதைக்கேட்டு பெருமான் மனம் குளிர தன் சந்நிதியிலிருந்து அரங்கநகரப்பனை (ஸ்ரீ லக்ஷ்மிநாராயண விக்ரஹம்) பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு வழங்கி வானமாமலை எழுந்தருளப்பண்ணுமாரு பணித்தார். மேலும் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு தனிப்ரசாதமும், ஸ்ரீசடகோபமும் அளித்தார். மாமுனிகள் மேற்கொண்டு பொன்னடிக்கால் ஜீயரை மடத்துக்கு வரச்செய்து விசேஷ ததியாராதனை செய்து வானமாமலைக்கு வழியனுப்பி வைக்கிறார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலையில் தங்கிப் பல கைங்கர்யங்களை செய்து வந்தது மட்டுமின்றி அருகிலிருக்கும் நவ திருப்பதி, திருக்குறுங்குடி கைங்கர்யங்களையும் ஏற்றார். மேலும் பதரீகாச்ரமத்திற்கும் யாத்திரை சென்றார். இந்த மார்க்கத்தில் இவருக்கு பல சிஷ்யர்கள் கிடைத்து அவர்களுக்கு காலக்ஷேபமும், கைங்கர்யங்களையும் நல்கினார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மேலும் ஒரு நெடிய வடதேச யாத்திரை மேற்கொண்டார். அப்பொழுது மாமுனிகள் இந்த நில உலகைத் துறந்து பரமபதம் சென்று திருநாடு அலங்கரித்தார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் யாத்திரை முடித்துக்கொண்டு திரும்புகையில் திருமலையை அடைந்தபோது விஷயம் தெரிந்து மிகவும் கலக்கமுற்றார். அதனால் சில காலம் திருமலையிலேயே தங்கி இருந்தார். மேலும் அங்கிருந்து தான் யாத்திரையின் பொது சேகரித்த செல்வங்களோடு ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தார். அங்கு ஜீயர் நாயனாரையும் (பூர்வாச்ரமத்தில் மாமுனிகளின் திருப்பேரனார் ) சில ஸ்ரீவைஷ்னவர்களையும் தண்டன் சமர்ப்பித்து தன் ஆசார்யனை பிரிந்து தான் வாடும் சோகத்தை பகிர்ந்துகொண்டார். அப்பொழுது மாமுனிகளின் ஆணைப்படி அவருடைய உபதண்டம் (தன் தண்டத்தின் மீதம்), திருவாழி மோதிரம் மற்றும் பாதுகைகளும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரிடம் சமர்ப்பிக்க பட்டன. இப்பொழுதும் வானமாமலை ஜீயர்கள் உற்சவ காலங்களில் மாமுனிகளின் திருவாழி மோதிரத்தை அணிகிறார்கள். அதன் பிறகு வானமாமலையில் தொடர்ந்து கைங்கர்யங்களை மேற்கொண்டார்.

அக்காலத்தில் வானமாமலையில் ஸ்ரீவரமங்கை நாச்சியாருக்கு உற்சவ விக்ரஹம் எழுந்தருளப்பண்ணவில்லை. ஒரு முறை தெய்வநாயகன் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் ஸ்வப்பனத்தில் எழுந்தடருளி திருமலையிலிருந்து நாச்சியாரை எழுந்தருளப்பண்ணுமாறு ஆணையிட்டார். எனவே பொன்னடிக்கால் ஜீயர் திருமலைக்கு யாத்திரை புறப்பட்டு அடைந்தார். அப்பொழுது திருமலை நாச்சியார் ஸ்வப்பனத்தில் எழுந்தருளி “அப்பா, எம்மை வானமாமலைக்கு எழுந்தருளப்பண்ணி தெய்வநாயகனோடு திருக்கல்யாணம் செய்து வெய்யும்” என தன் சங்கல்பத்தை தெரிவித்தாள். இதே போல் திருமலை ஜீயர்களின் ஸ்வப்பனத்திலும் எழுந்தருளினாள். இதையேற்ற ஜீயர்கள் அவ்வாறே பொன்னடிக்கால் ஜீயரிடம் அர்ச்சா திருமேனியை ஒப்படைத்தனர். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தானே தாயாரை எம்பெருமானுக்குக் கன்னிகாதானம் செய்து கொடுக்கிறார். தெய்வனாயகனும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை பெரியாழ்வாரைப்போலே “மாமனாராக” கொள்கிறார். இன்றும் இந்த வைபவம் வானமாமலையில் கொண்டாடப்படுகின்றது.

இதன் பிறகு பல திருநக்ஷத்ரங்கள் வாழ்ந்து பல சத்தான உபதேசங்களை எல்லோருக்கும் நல்கி , பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தன் ஆசார்யரான அழகிய மணவாளமாமுனிகளை த்யானித்து தன் சரம திருமேனியைத் துறந்து திருநாடு அலங்கரித்தார் (பரமபதம் அடைந்தார்). அவர் நியமித்த அடுத்த ஜீயர் ஸ்வாமிகளைத் தொடர்ந்து இன்றுவரை வானமாமலையில் ஆசார்ய பரம்பரை தொடர்ந்து வருகிறது.

நாமும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் திருவடியை இதேபோல் எம்பெருமான் மற்றும் ஆசார்ய சம்பந்தத்துக்காகப் பிரார்த்திப்போம்!!!

பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் தனியன்:

ரம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர பாதரேகா மயம் ஸதா
ததா யத்தாத்ம ஸத்தாதிம் ராமானுஜ முநிம் பஜே

இப்போது நாம் தொட்டாசார்யர் ஸ்வாமி அருளிய முக்யமான சம்ஸ்க்ருத அருளிசெயல்களை அனுபவிக்கலாம். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மங்களாசாஸனம் மற்றும் பிரபத்தி ஆகியவை அவருடைய பெருமைகளை பெரிதும் பறைசாற்றுகின்றன. இதற்கான மூலமும் மற்றும் அதற்கான தென்திருப்பேரை உ.வே. அரவிந்தலோசனன் ஸ்வாமி அவர்களின் எளிய தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் கீழ்க்கண்ட தொடர்பில் காண்க:

http://www.kaarimaaran.com/downloads/PrapathiMangalasasanam.pdf

ஸ்ரீ வானமாமலை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியை பற்றிய மங்களாசாஸனம் – ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ தொட்டையங்கார் அப்பை என்னும் மஹாசார்யர் அருளிச்செய்தது

  1. அழகிய மணவாள மாமுனிகளுடய அருளுக்கு இருப்பிடமானவரும், கருணைக்குக் கடல்போல் இருப்பவரும், தூய மனதுடையவரும், பிறந்தது முதலாகவே நல்லொழுக்கத்தையும் ஞானத்தையும் உடையவரும், அழகிய வரதர் என்னும் பெயரை உடையவருமான வாநமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  2. அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் தயையால் பெறப்பட்ட நற்குணக் கூட்டங்களுக்கு கடல்போல் இருப்பவரும், முனிவர்களுக்குத் தலைவரும், எங்கள் குலத்திற்கு நாதருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு எப்பொழுதும் வணக்கம் உரித்தாகுக.
  3. அழகிய மணவாள மாமுனிகளுடைய திருவடித்தாமரைகளில் வண்டுபோல் இருப்பவரும், கருணை நிறைந்த மனதுடையவரும், அடியேனுடைய மனதாகிற சந்த்ரகாந்தக்கல்லுக்கு முழுமதி போன்றவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  4. வாத்சல்யம், சீலம், ஞானம் முதலான நற்குணங்களுக்கு கடல் போன்று இருப்பவரும், அழகிய மாமுனிகளை தனக்கு ப்ராணனாக கொண்டிருப்பவருமான ராமாநுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  5. எவருடைய அனாதரத்தால் பிரம்மச்சர்ய-சந்யாஸாச்ராமங்களுக்கு நடுவிலுருக்கும் மற்றய இரண்டு ஆச்ரமங்களும் வெட்கத்தை அடைந்தனவோ, அந்த வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன். (வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமி பிரம்மச்சர்ய ஆச்ரமத்திலிருந்து நேரே சந்யாஸாச்ரமத்திற்கு ச்வீகாரம் செய்தவர். எனவே நடுவில் இருக்கும் ஆஸ்ரமங்கள் வெட்கம் அடைந்தனவாம். )
  6. அழகிய மணவாளமாமுனிகளின் அருளுக்கு முதல் இலக்கானவரும், காமம் முதலிய தோஷங்களைக் களைபவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்.
  7. நற்குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவரும், விருப்பு வெறுப்பு ஆகியவைகளிலிருந்து விடுபட்டவரும், தாமரை இதழ் போன்ற திருக்கண்களையுடையவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்.
  8. வைராக்கியமாகிற செல்வமானது வாயுகுமாரனிடத்தில் உற்பத்தியை அடைந்தது. பின்பு அது சந்தனு புத்ரரான பீஷ்மரிடம் நன்கு வளர்ச்சியை அடைந்து அது இப்பொழுது வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை அடைந்து பலவிதமாகப் பிரகாசிக்கிறது. அந்த ஜீயர் ஸ்வாமியை நாம் எப்பொழுதும் கண்களால் கண்டு களிப்போம்.
  9. யாருடைய வ்யாக்யானமானது வித்வத் ஜனங்களின் மனதை கவர்ந்திழுக்கக்கூடியதோ, யாருடைய நித்யானுஷ்டேயங்களான நற்கிரிசைகள் மற்ற யதிவரர்களுக்கு முன்னுதாரணமாக இருக்கின்றனவோ, அத்தகையவரும், குற்றமற்றவரும், ஞானம் முதலிய நற்குணங்கள் நிறைந்தவரும், அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித்தாமரையினை ஆச்ரயித்தவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை ஸேவிக்கிறேன்.
  10. யாருடைய கோஷ்டியில் அருகில் இருக்கும் பக்ஷிகளானது “ச்ரியப்பதியான நாராயணனே வேதாந்தப் பிரதிபாத்யன், பரம் ஜ்யோதி, பரம் தத்த்வம், எப்பொழுதுமுள்ளவன்” என்றும், “மற்ற நான்முகன் தொடக்கமான தேவர்கள் அவனுக்கு சேஷபூதர்கள்” என்று ஒன்றுக்கொன்று பேசுகின்றனவோ, அந்த ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  11. காருண்யமாகிற அம்ருத அலைகள் விளங்காநிற்கும் எவருடைய கடைக்கண் பார்வைக்கு இலக்கானவர்கள் அர்த்தபஞ்சக ஞானம் பெற்ற வித்வான்களில் தலைவராக ஆவாரோ, அத்தகைய ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமி, சிஷ்யர்களுக்கு கற்பகவ்ருக்ஷம் போன்றும், ஸ்ரீ வானமாமலை திவ்ய தேசத்திற்குச் சிறந்த பல கைங்கர்யங்களைச் செய்து கொண்டும் சிறந்து விளங்குகின்றார்.
  12. எலும்பு. நரம்பு, கொழுப்பு, உதிரம், சதை இவற்றின் கூட்டுரவானதும், மாறுபாடுடையதும், அழியக்கூடியதுமான, இந்த நான் அல்லாத உடம்பில், நான் என்ற எண்ணத்தை உடையவனும், தன்னை நோக்கிக்கொண்டு போரும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலும் பாராமுகமாக இருப்பவனுமாகிய அடியேன் இடத்திலும் எவர் அருள்புரிந்தாரோ, அத்தகைய வானமாமலை திவ்ய க்ஷேத்தரத்திற்கு நிதியான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்
  13. வித்யை விளையாடுமிடமாக இருப்பவரும், வைராக்யமாகிற கொடியானது ஓய்வெடுக்கும் கல்பகவ்ருக்ஷம் போன்றும், உயர்ந்த காந்தி பொருந்திய குணங்களாகிற் ரத்னங்களை வைக்கும் பெட்டி போன்றும் இருப்பவரும், எம்பெருமானால் நியமிக்கப்பட்ட ஆசார்ய பீடத்தை நிர்வஹிப்பதிலும் உறுதிபூண்டவரும், ஸ்ரீ வானமாமலை எம்பெருமானிடத்தில் எப்பொழுதும் ஈடுப்பட்டு இருப்பவருமான வானமாமலை எம்பெருமானிடத்தில் எப்பொழுதும் ஈடுபட்டிருப்பவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை ஆஸ்ரயிக்கிரேன்.
  14. அழகிய மனவாளமாமுனிகளின் தயைக்கு இருப்பிடமானவரும், வைராக்கியம் முதலிய நற்குணங்களுக்கு கடல் போன்றிருப்பவரும், ஸ்ரீதெய்வனாயகப்பெருமானுடய திருவடிகளில் மிகுந்த அன்புடயவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை எப்பொழுதும் வணங்குகின்றேன்.

வானமாமலை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியை பற்றிய பிரபத்தி – ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ தொட்டையங்கார் அப்பை என்னும் மஹாசார்யர் அருளிச்செய்தது

  1. அப்போதலர்ந்த செந்தாமரையை ஒத்த அழகு பொருந்தியவரும், காண்போர் கண்களுக்கு ஆனந்தத்தை கொடுப்பவனாகவும், சம்சாரக்கடலை தாண்டுவிப்பதில் வல்லமை உடவனாகவுமிருக்கும் வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை சரணமாகப்பற்றுகிறேன்.
  2. மணவாள மாமுனிகளுடய கருணையினால் பெருமை பெற்றவரும், காமம் முதலிய தோஷங்களை அழிக்கக்கூடியவரும், நற்குணங்களுக்குக் கடல் போன்றிருப்பவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய, அடிபணிந்தார்க்கு கல்பகவ்ருக்ஷம் போன்றிருக்கும் திருவடிகளை சரணமாகப்பற்றுகிறேன்.
  3. மனைவி மக்கள் இவர்களாலே உருவாகும் இவ்வுலக சுகத்தை, சிறையிலுண்டாகும் வேதனைக்குச் சமமாக நினைத்து, அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் திருவடியிணையை ஆச்ரயித்த வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாக பற்றுகிறேன்.
  4. முதலில் விரக்தியான கொடி ஹனுமானிடத்தில் உண்டானது. பின்னர் ஆசார்ய ச்ரேஷ்டரான வானமாமலை ஜீயரை அடைந்து பணைத்துத் தழைத்து ஆயிரம் கிளைகளாக வளர்ந்து அழகாக விளங்குகிறது. அந்த வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை கதியாக பற்றுகிறேன்.
  5. யதிஷ்ரேஷ்டரான மணவாள மாமுனிகளின் உகப்புக்காக வானமாமலை திவ்யதேசதிற்கு சிறந்த மண்டப-கோபுராதி கைங்கர்யத்தை ஆதிசேஷனைப்போல் நன்ராக செய்தவரான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை ப்ராபகமாகப் பற்றுகிறேன்.
  6. செவிக்கினிய அமுதமாய், தமிழ் மொழியில் வேதத்தின் அர்த்தத்தை வெளியிட்ட நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை நல்லோர்க்கு வண்மையோடு உபதேசித்தவரான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன்.
  7. யாருடைய திருநாம சங்கீர்த்தனமானது, சம்ஸாரமாகிற பாம்பினுடைய விஷத்தைப் போக்கும் மந்த்ரமோ, ஜீவாத்மாக்களுக்கு பரமபுருஷனான எம்பெருமானோடு சாம்யத்தை அளிக்கவல்லதோ, அந்த ராமனுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன்.
  8. எவைகளை நினைத்த மாத்திரத்திலே, அநாதிகால சம்ஸாரதால் உண்டான பாவக்குவியலானது அழிவை அடையுமோ அத்தகையவைகளும், சாதுக்களாலே வணங்கப்படுபவைகளும், பரமபாவனத்வத்தை ஸ்வரூபமாக உடையவைகளுமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  9. புனிதமான எந்த ஸ்ரீபாததீர்த்தமானது ஜனங்களுடைய கலிகாலமாகிற வாயுவினால் கிளர்ந்து தாபத்ரயமாகிற நெருப்பை அணைக்கவல்லதோ, எந்த ஸ்ரீபாததூளியானது, மனிதனின் அழுக்குகளைப போக்கவல்லதோ, அத்தகைய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  10. வாதூலகுலதிலகராய், வரதார்யன் என்கிற திருநாமத்தை உடையவராய், வாத்சல்யம் முதலான குணங்களுக்கு கடல் போன்றிருப்பவராய், அனைத்து ஆத்ம குணங்களோடு கூடியிருப்பவருமான, அப்பாசியாரண்ணா, எந்தத் திருவடிகளில், தன்னை ரக்ஷிக்கும் பரத்தை சமர்ப்பிதாரோ, அந்த வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  11. நல்லொழுக்கங்களுக்குப் பிறப்பிடமாய், சமதமாதி நற்குணங்களுக்கு எல்லை நிலமாய் நல்லோர்களால் வணங்கப்படுபவராய், வேதாந்தசாரத்தை அறிந்ததனால் பெருமைப் படைத்தவரான போரேற்று  நாயனாராலே நன்கு பூஜிக்கப்பட்டவைகளான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன் (போரேற்று நாயனார் என்பார் ஒன்றான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் அஷ்டதிக்கஜங்களிலே ஒருவர்)
  12. வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியிடத்திலுள்ள வாயுபுத்ரரான ஸ்ரீ ஹனுமான் – ஸ்ரீ பீஷ்மர் இவர்களுடையதை விஞ்சியதாயுள்ளது. இவரிடமிருக்கும் பக்தி சடகோபர் முதலான ஓராண்வழி சம்பிரதாயத்தை அனுஸரித்ததாக இருக்கிறது. இவர் யதிஸ்ரேஷ்டரான நாதமுனி யாமுனமுனி ஆகியோரின் ஞானத்திற்கு ஒத்ததான உயர்ந்த ஞானத்தையுடையவர். ஆகையால் இத்தகைய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு சமமாக இந்த ஜகத்தில் யவருளர்? ஒருவருமில்லை என்றபடி!
  13. ஆதிசேஷனைப்போலே வானமாமலை ஸ்ரீ தெய்வநாயகப்பெருமாளுக்கு கைங்கர்யம் செய்பவராகவும், அவ்வெம்பெருமானின் அடியார்களைப் பூஜிப்பதில் குலசேகர ஆழ்வாரைப்போலே ப்ரீதியை உடையவராகவும், தன் ஆசார்யருடைய திருவடித்தாமரைகளை அர்சிப்பதில் மதுரகவியாழ்வாரைப்போலே சிறந்து விளங்குபவராகவும் நற்குணங்களுக்கு ஒரே இருப்பிடமாகவும் ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமி எழுந்தருளியிருக்கிறார்.
  14. முன் காலத்தில் ச்ரியப்பதியானவன் தானே, ஆசார்யனாகவும் சிஷ்யனாகவும் இரண்டு திருமேனிகளை எடுத்துக்கொண்டான். அதில் சிஷ்யன் நரன், ஆசார்யன் நாராயணன். இப்பொழுது அவர்களில் ஒருவர் கருணைக்கடலான மணவாள மாமுனிகளாகவும், மற்றொருவர் அவருடைய சிஷ்யர்களில் தலைவராகிய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியாய் விளங்குகின்றனர்.

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/09/30/ponnadikkal-jiyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நாதமுனிகள்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

முந்தைய பதிவில் (https://guruparamparaitamil.wordpress.com/2015/06/07/nammazhwar/) நம்மாழ்வாரை அநுபவித்தோம். இப்பொழுது ஓராண் வழி ஆசார்யர்களில் அடுத்த ஆசார்யனைப் பற்றிக் காண்போம்.

நாதமுனிகள் – காட்டு மன்னார் கோயில்

திருநக்ஷத்ரம்: ஆனி அனுஷம்

அவதார ஸ்தலம்: காட்டு மன்னார் கோவில் (வீர நாராயணபுரம்)

ஆசார்யன்: நம்மாழ்வார்

சிஷ்யர்கள்: உய்யக்கொண்டார், குருகைக் காவலப்பன், பிள்ளை கருணாகர தாஸர், நம்பி கருணாகரதாஸர், ஏறுதிருவுடையார், திருக்கண்ணமங்கை ஆண்டான், வானமாமலை தெய்வநாயக ஆண்டான், உருப்பட்டூர் ஆச்சான் பிள்ளை, சோகத்தூராழ்வான், கீழை அகத்தாழ்வான், மேலை அகத்தாழ்வான்.

ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள் அருளிச்செய்தவை: நியாய தத்வம், யோக ரஹஸ்யம், புருஷ நிர்ணயம்

ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள், வீர நாராயணபுரம் (காட்டு மன்னார் கோவில்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், ஈச்வர பட்டாழ்வார்க்கு திருக்குமாரராக அவதரித்தார். இவருக்கு ஸ்ரீ ரங்கநாத முனி, நாத ப்ரஹ்மர் என்றும் திருநாமங்கள் உண்டு. இவர் அஷ்டாங்க யோகம் மற்றும் தேவ கானத்தில் வல்லவராக இருந்தார். முதன்முதலில் அரையர் சேவையை இவர் தான் தொடங்கி வைத்தார். அது இன்றளவும் திருவரங்கம், ஆழ்வார் திருநகரி, ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் மற்றும் சில திவ்ய தேசங்களில் நடந்துவருகிறது.

நாதமுனிகள் அவருடைய திருத்தகப்பனார் மற்றும் அவருடைய திருக்குமாரருடன் (ஈச்வர முனி) வட மதுரை, வ்ருந்தாவனம், கோவர்தன கிரி, த்வாரகை, பதரிகாஸ்ரமம், நைமிசாரண்யம் மற்றும் பல திவ்ய தேசங்களை மங்களாசாஸனம் பண்ணுவதற்காக சென்றார். அப்பொழுது யமுனை நதிக்கரையில் கோவர்தனபுரம் என்ற கிராமத்தில் இருந்துகொண்டு எம்பெருமானுக்கு (யமுனைத் துறைவனுக்கு) கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். ஓரு நாள் எம்பெருமான் இவர் கனவில் வந்து திரும்பவும் காட்டு மன்னார் கோவிலுக்கே எழுந்தருளுமாறு கட்டளையிட, நாதமுனிகளும் திரும்பச் செல்கிறார். திரும்பும் வழியில் வாரணாசி, பூரி ஜகந்நாத், ஸிம்ஹாசலம், திருவேங்கடம், கடிகாசலம், காஞ்சிபுரம் (மற்றும் பல திவ்ய தேசங்கள்), திருவஹிந்திரபுரம், திருக்கோவலூர், திருவரங்கம் மற்றும் திருக்குடந்தை திவ்ய தேசங்களை மங்களாஸாசனம் பண்ணிவிட்டுக் காட்டு மன்னார் கோவிலுக்குச் செல்கிறார்.

ஒரு நாள் சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் மேல்நாட்டிலிருந்து (மேல்கோட்டை திருநாராயணபுரம்) காட்டு மன்னார் கோயில் எம்பெருமான் மன்னனார் முன்பு திருவாய்மொழியில் உள்ள “ஆராவமுதே…” பதிகத்தை சேவித்தார்கள். அந்த பாசுரத்தின் அர்த்தத்தை அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடம் நாதமுனிகள் கேட்க, அந்த 11 பாசுரத்தை தவிர வேறு எதுவும் எங்களுக்குத் தெரியாது என்று சொல்லிவிட்டனர். திருக்குருகூருக்கு சென்றால் இந்த பாசுரங்களை பற்றி ஏதெனும் தெரிந்துகொள்ளலாம் என்று அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் நாதமுனிகளிடம் சொல்ல, உடனே நாதமுனிகளும் மன்னனாரிடம் நியமனம் பெற்றுக்கொண்டு திருக்குருகூருக்கு (ஆழ்வார் திருநகரி) சென்றார். ஆழ்வார் திருநகரியில் மதுரகவி ஆழ்வார் சிஷ்யரான பராங்குச தாசரை சந்தித்தார். பராங்குச தாசர், நாதமுனிகளுக்கு கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு 11 பாசுரங்களை சொல்லிக் கொடுத்து, அதை 12000 முறை திருப்புளியாழ்வார் ((நம்மாழ்வார் வாழ்ந்த புளிய மரம்) முன்பு அனுசந்திக்க சொன்னார். நாதமுனிகள் ஏற்கனவே அஷ்டாங்க யோகத்தில் வல்லவராக இருந்தமையால், உடனே நம்மாழ்வாரைத் தியானித்து 12000 முறை கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பை அனுசந்தித்து முடித்தார். உடனே நம்மாழ்வாரும் நாதமுனிகளுக்கு ப்ரத்யக்ஷமாகி அஷ்டாங்க யோகம், நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தம் மற்றும் அதனுடைய சகல அர்த்த விஷேசங்களையும் அருளினார். எப்படி எம்பெருமான் நம்மாழ்வாருக்கு ஸகல அர்த்த விஷேசங்களையும் அருளினானோ, அதே அர்த்தங்களை நம்மாழ்வார் நாதமுனிகளுக்கு அருளினார். இதைத் தான் உபதேசரத்தினமலையில், மணவாளமாமுனிகள் “அருள் பெற்ற நாதமுனி” என்று அருளிச்செய்தார்.

நாதமுனிகள் ஆழ்வார் திருநகரியிலிருந்து காட்டு மன்னார் கோவிலுக்கு வந்து மன்னனார் முன்பு நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தைச் சேவித்தார். மன்னனார் மிகவும் மகிழ்ந்து நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தை வகைப்படுத்தி உலகெங்கும் பரப்புமாறு நியமித்தார். நாதமுனிகள் அருளிச்செயலை (நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தை) தேவ கானத்தில் இசைத்து, அதைத் தன் மருமகன்களான கீழை அகத்தாழ்வான் மற்றும் மேலை அகத்தாழ்வானுக்கு கற்றுக்கொடுத்து அவர்கள் மூலம் உலகமெங்கும் பரப்பினார்.

நாதமுனிகள் தேவகானத்திலும் வல்லவராக இருந்தார். ஒரு முறை ஒரு ராஜா சாமான்ய கானம் இசைப்பவரையும், தேவ கானம் இசைப்பவரையும் வேறுபடுத்த முடியாமல் குழம்ப, நாதமுனிகள் தேவ கானம் இசைப்பவரை அடையாளம் காட்டினார். அந்த ராஜா அவருடைய திறமையைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்க,  ஒரே சமயத்தில் 4000 தாளங்களை ஒலிக்கச் செய்து அதைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே ஒவ்வொரு தாளத்தின் ஒலியையும் உணர்ந்து கூறினார். இதைக் கண்ட அந்த ராஜா, நாதமுனிகளுடைய திறமையை அறிந்து அவருக்குச் செல்வங்களைக் கொடுத்தார், ஆனால் நாதமுனிகளோ அந்தச் செல்வத்தில் ஆசை இல்லாமல் இருந்தார்.

நாதமுனிகள் கண்ணன் எம்பெருமான் மீது உள்ள ப்ரீதியினால் தன்னுடைய திருப்பேரனாருக்கு “யமுனைத்துறைவன்” என்று பெயர் சூட்டுமாறு ஈச்வரமுனியிடம் (நாதமுனிகள் குமாரர்) கூறினார். பிறகு அனைத்து ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களையும் யமுனைத்துறைவருக்குக் கற்றுகொடுக்குமாறு அவருடைய சிஷ்யர்களிடம் கூறினார்.

நாதமுனிகள் எம்பெருமானை தியானித்துக்கொண்டிருக்கும் போது அனைத்தையும் மறந்து விடுவார். ஒருமுறை நாதமுனிகள் யோகத்தில் இருக்கும் பொழுது ஒரு ராஜா தன்னுடைய மனைவிகளுடன் அவரைச் சந்திக்க வந்தார். அவருடைய யோகத்திற்கு இடையூறாக இருக்க வேண்டாம் என்று நினைத்து அவர்கள் சென்றுவிட்டனர். ஆனால் நாதமுனிகளோ அவருடைய பக்தி பாவத்தினால் அவர்களை “கிருஷ்ணர் மற்றும் கோபிகைகள்” என்று நினைத்து அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து சென்றார்.

மற்றோரு முறை அந்த ராஜா வேட்டையாடிவிட்டு, அவருடைய துணைவி, ஒரு வில்லாளன் மற்றும் ஒரு குரங்குடன் நாதமுனிகளைச் சந்திக்க வந்தார். மறுபடியும் நாதமுனிகளின் பக்தி பாவத்தினால் அவர்களை “ராமன், சீதை, லக்ஷ்மணன் மற்றும் ஹனுமன்” என்று நினைத்து அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து சென்றார். தன் பார்வையிலிருந்து மறைந்தவுடன் அங்கேயே மயங்கி விழுந்தார். எம்பெருமானுடைய பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் உடனே இவ்வுடலை விட்டுப் பரமபதம் சென்று அடைந்தார். இதை அறிந்த ஈச்வர முனி மற்றும் நாதமுனிகளுடைய சிஷ்யர்கள் அந்த இடத்திற்கு வந்து அவருக்கு சரம கைங்கர்யங்களைச் செய்தார்கள்.

நாதமுனிகள் முயற்சியால் தான் நமக்கு இந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவஸ்ரீ (அருளிச்செயல்) கிடைத்தது. ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் ஆளவந்தார் முதல் மூன்று ச்லோகத்தில் நாதமுனிகளுடைய பெருமைகளையே கூறுகிறார்.

“சிந்திக்க முடியாத, அற்புதமான, எம்பெருமானுடைய நிர்ஹேதுக க்ருபையினால் கடல் போல ஞானம், பக்தி, வைராக்யத்தைப் பெற்ற நாதமுனிகளை வணங்குகிறேன்” என்று முதல் ச்லோகத்தில் கூறுகிறார்.

“மதுஸூதனன் திருவடித்தமரைகளில் உண்மையான அன்பும் அறிவும் உடைய நாதமுனிகளின் திருவடித்தாமரைகளே இந்த சம்ஸாரத்திலும் அந்தப் பரமபதத்திலும் எனக்குத் தஞ்சம்” என்று இரண்டாம் ச்லோகத்தில் கூறுகிறார்.

“அச்சுதன் மீது அளவில்லாத, உண்மையான அன்பும் அறிவும் உடையவரை, ஸம்ஸாரத்திலிருந்து அனைவரையும் காப்பற்ற வந்தவரை, முழுமையான பக்தியும் உடையவரை, யோகிகளுகெல்லாம் தலைவருமான நாதமுனிகளை வணங்குகிறேன்” என்று மூன்றாம் ச்லோகத்தில் கூறுகிறார்.

ஆளவந்தார் “எனது பாபத்தையும், சாதனைகளையும் பார்க்காமல், உனது திருவடிகளில் உண்மையான அறிவும், அன்பும் வைத்திருந்த எனது பாட்டனார் நாதமுனிகளைப் பார்த்து எனக்கு அருள்புரிய வேண்டும்” என்று கடைசி ச்லோகத்தில் எம்பெருமானிடம் கூறுகிறார்.

மேலே கண்ட 4 ச்லோகங்களிலிருந்து நாதமுனிகளுடைய பெருமையை நாம் அறிகிறோம். அச்சுதன் மீதும் ஆழ்வார் மீதும் ப்ரீதி அபிவ்ருத்தி அடைய நாமும் நாதமுனிகளுடைய திருவடித்தாமரைகளை வணங்குவோம்.

நாதமுனிகளுடைய தனியன்

நம: அசிந்த்ய அத்புத அக்லிஷ்ட ஜ்ஞான வைராக்ய ராஸயே
நாதாய முனயே அகாத பகவத் பக்தி ஸிந்தவே

அடியேன் ரெங்க ராமானுஜம் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/08/22/nathamunigal/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நம்மாழ்வார்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

கீழே நாம் ஸேனைமுதலியாரை ஸேவித்தோம். மேலே, நம் குருபரம்பரையின் அடுத்த ஆசார்யரான நம்மாழ்வாரை தரிசிப்போம்.

நம்மாழ்வார் - ஆழ்வார்திருநகரிநம்மாழ்வார் – ஆழ்வார் திருநகரி

திருநக்ஷத்திரம் – வைகாசி, விசாகம்
அவதார ஸ்தலம்ஆழ்வார் திருநகரி
ஆசாரியன்விஷ்வக்ஸேநர்
சிஷ்யர்கள் – மதுரகவியாழ்வார், ஸ்ரீமந்நாதமுநிகள் வழி மற்றைய ஆசார்யர்கள்

இவர் மாறன், சடகோபன், பராங்குசன், வகுளாபரணன், வகுளாபிராமன், மகிழ்மாறன், சடஜித், குருகூர் நம்பி என்று பல திருநாமங்களால் போற்றப்படுபவர்.

திருக்குருகூர் என்றழைக்கப்படும் ஆழ்வார் திருநகரியில், காரி உடையநங்கை என்பாருக்கு மகனாக, கலியுகம் தொடங்கி சில நாட்களிலே நம்மாழ்வார் பிறந்தார். “ஒவ்வொரு ஜீவாத்மாவும் பல கோடி பிறவிக்குப் பிறகே இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் வாசுதேவனின் சொத்து என்று அறிந்துகொள்கிறது. அப்படிப்பட்ட ஜ்ஞாநியைக் காண்பது அரிது” என்று பகவத் கீதையில் கண்ணன் எம்பெருமான் அறிவிக்கிறார். எம்பெருமானுக்கு மிகவும் உகந்த அப்படிப்பட்ட அரிய ஜ்ஞாநிகளுள் நம்மாழ்வார் ஒருவர் என்பதை அவரது வாழ்க்கையின் மூலமாகவும், ஸ்ரீஸுக்திகளின் மூலமாகவும் நாம் நன்கு அறிந்து கொள்ளலாம். இப்பூவுலகில் முப்பத்திரண்டு வருடங்கள் வாழ்ந்த ஆழ்வார், ஸம்ஸாரத்தில் பற்றில்லாமல் எம்பெருமானையே எப்பொழுதும் த்யாநித்து ஒரு புளியமரத்தடியில் வாழ்ந்ததார். எப்பொழுதெல்லாம் நாம் குருகூர் என்ற வார்த்தையைக் கேட்கிறோமோ, திருவாய்மொழி பாசுரங்களில் பலச்ருதி ஸேவிக்கும்பொழுது குருகூரை உச்சரிக்கிறோமோ, அப்பொழுதெல்லாம் தென்திசையில் உள்ள ஆழ்வார் திருநகரியை நோக்கி அஞ்சலி செலுத்துவேண்டும் என்று நம் பூர்வாசாரியர்களின் வ்யாக்யானங்கள் நமக்கு வழிகாட்டுகின்றன.

நம்மாழ்வார் ப்ரபந்ந ஜநகூடஸ்த்தர் – அதாவது ப்ரபந்ந குலத்தவருக்கு முதன்மையானவர், முதல்வர் என்று போற்றப்படுபவர். அதேபோல் வைஷ்ணவ குல அதிபதி அதாவது வைஷ்ணவர்களுக்கு முதல்வர் என்று ஆளவந்தார் அவரை போற்றுகிறார். தன்னுடைய ஸ்தோத்ர ரத்னத்தின் 5-வது ஸ்லோகத்தில் தனக்கும் தன்னுடைய சிஷ்யர்களுக்கும், குலத்தவருக்கும் தந்தை, தாய், பிள்ளை, செல்வம் மற்றும் எல்லாம் வகுளாபரணனே என்று ஆளவந்தார் அவரது திருவடிகளில் ஸேவிக்கிறார்.

AzhwAr emperumAnAr

மாறன் அடிபணிந்துய்ந்தவன் என்று ஆதிசேஷனின் அவதாரமான எம்பெருமானாரே, நம்மாழ்வாரிடம் சரணாகதி செய்து மேன்மை அடைந்தார் என்பதன் மூலம் மாறனின் பெருமையை நாம் அறியலாம்.

தன்னுடைய கல்யாண குணங்களை எல்லோருக்கும் புரியும்படி த்ராவிட பாஷையில் பாடி, பத்தாத்மாக்களை உய்வித்து, ஸ்ரீவைஷ்ணவ மார்கத்தில் சேர்க்க எம்பெருமான் நம்மாழ்வாரையே தேர்ந்தெடுத்தார் என்று நம்பிள்ளை தம்முடைய ஈடு மற்றும் திருவிருத்த வ்யாக்யாநத்தின் அவதாரிகையில் ஸ்தாபித்திருக்கிறார். அங்கு கண்டுகொள்வது. இதை ஸ்தாபிப்பதற்கு அவர் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களையே ஆதாரமாகக் கொள்கிறார். நம்மாழ்வார் தம்முடைய பாசுரங்களின் மூலம் தான் ஸம்ஸாரத்தில் உழன்றதாகவும், தன்னால் இதில் இனிமேல் இருக்க முடியாது என்றும், நெருப்பில் தகிப்பது போன்று இருப்பதாகவும் கூறுவதன் மூலம் அவர் ஸம்ஸார துயரில் இருந்தார் என்று உணரலாம். ஆனால், திருவாய்மொழி முதல் பாசுரத்தின் மூலம் எம்பெருமானால் மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்றார் என்பதையும் அதனால் ஆழ்வார் முக்காலத்தையும் நேராக பார்த்து உணர்ந்தவர் என்பதையும் நாம் அறியலாம்.

அவயவி அவயவ பாவத்தின் மூலம் ஆழ்வார் அவயவி என்றும் ஏனைய ஆழ்வார்கள் அவயவம் என்றும், அவர்கள் எல்லோரும் ஸம்ஸாரத்தில் துன்புற்று பின்பு எம்பெருமானின் க்ருபையால் ஆழ்வாரை போலே மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்று உய்ந்தார்கள் என்று அறிந்துகொள்கிறோம்.

நம்மாழ்வார் நான்கு திவ்யப்ரபந்தங்களைப் பாடியுள்ளார்:

  • திருவிருத்தம் (ரிக் வேத ஸாரம்)
  • திருவாசிரியம் (யஜுர் வேத ஸாரம்)
  • பெரிய திருவந்தாதி (அதர்வண வேத ஸாரம்)
  • திருவாய்மொழி (ஸாம வேத ஸாரம்)

நம்மாழ்வாரின் இந்நான்கு ப்ரபந்தங்களும் நான்கு வேதத்திற்கு ஈடாகும். அதனாலேயே அவர் “வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்” என்றழைக்கப்படுகிறார், அதாவது ஸம்ஸ்க்ருத வேதத்தின் ஸாரத்தை தமிழில் அருளிச்செய்தவர் என்று. மற்றைய ஆழ்வார்களின் ப்ரபந்தங்களும் வேதத்தின் மற்ற அங்கங்களேயாகும். திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் நாலாயிரத்திற்கும் திருவாய்மொழியே ஸாரமென்று போற்றப்படுகிறது. நம் பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானம், மற்றும் ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் எல்லாம் திருவாய்மொழியை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளன. இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த ஸ்ரீஸுக்திக்கு ஐந்து வ்யாக்யானங்களும் அரும்பதங்களும் எம்பெருமானின் க்ருபையால் இன்று நம்மிடையே கிடைக்கப்பெற்றுள்ளது.

நம்மாழ்வாருக்கு பரம பாகவதோத்தமர்களான ஸ்ரீதேவி, பூதேவி, நீளா தேவி, கோபிகைகள், லக்ஷ்மணன், பரதாழ்வான், சத்ருக்னாழ்வான், தசரதன், கௌசல்யை, ப்ரஹ்லாதாழ்வான், விபீஷணாழ்வான், ஹனுமான், அர்ஜுனன் போன்றோரின் குணங்கள் அனைத்தும் உள்ளன என்றும், ஆனால் ஆழ்வாரின் குணங்களில் ஒரு சிலவற்றையே நாம் மற்றவரிடம் காணலாம் என்று நம் பூர்வாசார்யர்கள் கூறுவதன் மூலம் ஆழ்வாரின் பெருமையை நாம் அறியலாம்.

நம்பிள்ளை தம்முடைய ஈடு வ்யாக்யானத்தில், திருவாய்மொழி 7.10.5 ஆம் பதிகமான ‘பலரடியார் முன்பருளிய‘ என்ற பாசுரத்தில் ஆழ்வாரின் திருவுள்ளம் என்ன என்பதை அழகாக விளக்கியுள்ளார். ஸ்ரீ வேதவ்யாஸர், ஸ்ரீ வால்மீகி, ஸ்ரீ பராசரர், முதலாழ்வார்கள் போன்ற தமிழ் புலமை பெற்றவர்களை தன்னைப் பாடும்படி செய்யாமல், ஆழ்வாரையே எம்பெருமான் தேர்ந்தெடுத்ததன் நோக்கம் அவனது நிர்ஹேதுக க்ருபா (காரணமற்ற கருணை) மாத்திரமேயன்றி வேறில்லை என்பதே அவரது திருவுள்ளம்.

இவற்றை மனதில் கொண்டு ஆழ்வாரின் சரித்திரத்தைப் மேலே பார்ப்போம்:

அவயவங்களான மற்ற ஆழ்வார்களுக்கு அவயவியான நம்மாழ்வார், கங்கை, யமுனை, ஸரஸ்வதி போன்ற புண்ணிய நதிகளை விட உயர்ந்ததாகக் கருதப்படும் தாமிரபரணி நதிக்கரையோரம், திருக்குருகூரிலே அவதரித்தார். எம்பெருமானைத் தவிர்த்து, மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் என்று திருமழிசையாழ்வார் போற்றிய ப்ரபந்ந குலத்தவரான காரி என்பாருக்கு மகனாக அவதரித்தார் ஆழ்வார். திருவழுதி வள நாடர் என்பவரின் மகனாக அறந்தாங்கியார், அவருடைய மகனாக சக்ரபாணியார், அவரின் மகனாக அச்யுதர், அவர் மகனாக செந்தாமரைக் கண்ணர், அவருடைய மகனாக பொற்காரியார், அவரின் மகன் காரியாருக்கு மகனாக நம்மாழ்வார் அவதரித்தார்.

பொற்காரியார் வம்ச வ்ருத்திக்காகவும், லோகக்ஷேமத்திற்காகவும் தன் மகன் காரிக்கு ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவப் பெண்னைத் தேடினார். இதற்காக திருவண்பரிசார திவ்யதேசம் சென்று அங்கு திருவவாழ்மார்பர் என்பவரிடம் அவருடைய பெண்னான உடையநங்கையை திருமணத்திற்குப் பெண் கேட்டார். திருவாழ்மார்பரும் ஸம்மதித்து, காரியாருக்கும் உடையநங்கைக்கும் விமர்சையாக திருமணம் நடந்தது. அவர்கள் தம்பதிகளாக திருக்குருகூர் வரும் காட்சி, மிதிலையிலிருந்து ராமன் சீதையை அயோத்திக்கு அழைத்து வந்ததைப் போல் இருந்தது. அந்த ஊரில் உள்ளோர் அவர்களை அன்போடும் பக்தியோடும் வரவேற்றனர்.

ஒருமுறை தம்பதிகள் திருவண்பரிசாரம் சென்று திரும்பும் வழியில் திருக்குருங்குடி நம்பியை தரிசித்து வம்சம் வளரப் பிள்ளை வரம் வேண்டினர். எம்பெருமான் தானே அவர்களுக்கு மகனாகப் பிறப்பதாக அருளினார். இருவரும் ஸந்தோஷமாக ஊர் திரும்பிய சில நாட்களில் உடையநங்கை கருவுற்றாள். கலியுகம் தொடங்கி 43-ம் நாளில், திருமாலால் அருளப் பெற்ற சடகோபன் என்று தன்னைப் பற்றி பாடிய நம்மாழ்வார், எம்பெருமானின் அதீனத்திற்குட்பட்டு விஷ்வக்சேநரின் அம்ஸமாக, பஹுதாந்ய வருடத்தில் (ப்ரமாதி வருடம் என்றும் கூறுவதுண்டு), வஸந்த காலத்தில், வைகாசி மாதத்தில், சுக்ல பக்ஷத்தில், பௌர்ணமி திதியில், திருவிசாக நக்ஷத்திரத்தில் ஆழ்வார் அவதரித்தார்.

ஆதித்ய ராமதிவாகர அச்யுத பாநுக்களுக்கு நீங்காத உள்ளிருள் நீங்கி சோஷியாத பிறவிக்கடல் சோஷித்து விகஸியாத போதில் கமலம் மலரும்படி வகுளபூஷண பாஸ்கரோதயம் உண்டாய்த்து உடையநங்கையாகிற பூர்வஸந்த்யையிலே

அர்த்தம்: திவாகரன் என்றழைக்கப்படும் சூரியன் உதயமாகும்போதும், திவாகரன் என்று போற்றப்படும் ராமனோ, கண்ணனோ பிறந்த போதும் போகாத ஸம்ஸாரம் என்ற இருள் அல்லது அறியாமை, நம்மாழ்வார் பிறந்ததும் ஸம்ஸாரிகளுக்கு உள்ளிருள் நீங்கி ஞானம் மலர்ந்தது. ஆகையினாலே ‘வகுள பூஷண பாஸ்கரன்’ என்றழைக்கப்படுகிறார். பாஸ்கரன் என்றால் சூரியன் என்று பொருள். இவர் உடையநங்கையால் பெற்றெடுக்கப்பட்டார்.

ஆழ்வார் திருக்குருகூர் ஆதிநாத பெருமாள் கோவில் புளியமரத்தடியில் தவமிருப்பார் என்றறிந்து அவரை காப்பதற்கு ஆதிசேஷனே இங்கு புளியமரமாகத் தோன்றினார் என்று குருபரம்பரையிலிருந்து நாம் தெரிந்துகொள்கிறோம்.

ஆழ்வாரின் மேல் வரலாற்றை நாம் மதுரகவியாழ்வாரின் சரித்திரத்திலே காணலாம்.

நம்மாழ்வாரின் தனியன்:

மாதா பிதா யுவதயஸ் தநயா விபூதி:
ஸர்வம் ய தேவ நியமேந மத் அந்வயாநாம்
ஆத்யஸ்யந: குலபதேர் வகுளாபிராமம்
ஸ்ரீமத் ததங்க்ரி யுகளம் ப்ரநமாமி மூர்த்நா

ஆழ்வாரின் அர்ச்சாவதார அநுபவங்களை இங்கே காணலாம் – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-nammazhwar.html.

ஆழ்வாரைப்பற்றி பகவத் அடியார்கள் பாடியவை இங்கே காணலாம் – காரிமாறன் வலைதளம்

திருக்குருகூர் (ஆழ்வார் திருநகரி) கோவிலில் உள்ள ஆழ்வாரின் 32 திருநாமங்களை காண இங்கு க்ளிக் செய்யவும் – தமிழ் அல்லது ஆங்கிலம்

மேலே, அடுத்த ஆசார்யரான ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளை தரிசிப்போம்.

அடியேன் வேங்கடேஷ் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/08/18/nammazhwar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org