Author Archives: magizhmaran

அப்பிள்ளார்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுனயே நம:
ஸ்ரீ வானாசல மஹாமுனயே நம:

appiLLAr

திருநக்ஷத்ரம் : தெரியவில்லை

அவதாரஸ்தலம் :தெரியவில்லை

ஆசார்யன் : மணவாள மாமுனிகள்

அருளிச் செயல்கள்: சம்ப்ரதாய சந்திரிகை, கால ப்ரகாசிகை

அப்பிள்ளான் என்று அழைக்கப்பட்ட அப்பிள்ளார் ஒரு சிறந்த பண்டிதர் ஆவார். இவர் எம்பெருமானாரின் சிஷ்யரான கிடாம்பியாச்சானின் திருவம்சத்தில் அவதாரம் செய்ததாய்க் கூறுவர். இவரே பிற்காலத்தில் மணவாள மாமுனிகள் நெருங்கிய சிஷ்யரும் அஷ்டதிக் கஜங்களில் ஒருவருமாய்த் திகழ்ந்தார்.

பெரிய பெருமாளின் ஆணைப்படி மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கத்தில் தங்கியிருந்து சம்பிரதாய விஷயங்களைப் பரப்பினார். இதைக் கண்ட பல ஆச்சார்யர்கள் மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களாயினர்.

எறும்பியப்பா ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்து மாமுனிகளின் சிஷ்யரானார். அவர் மாமுனிகளோடே சில காலம் தங்கியிருந்து, பின்னர் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து புறப்படத் திருவுள்ளம் கொண்டார். அவர் சிறிது காலம் மாமுனிகளுக்கு கைங்கர்யம் செய்யது விட்டு தமது ஊரான எறும்பிக்குத் திரும்பத் திருவுள்ளம் கொண்டிருந்தார். ஆனால் சில அசுப நிகழ்வுகள் நடப்பதை உணர்ந்து புறப்படவில்லை. பின்னர் மாமுனிகளிடம் வந்தடைந்தபோது, “நீர் பொறுத்திரும், ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் உமக்காய் காத்திருக்கிறது, அதன் பின்னர்  நீர் புறப்படலாம்” என்றார். அங்கிருந்த மற்றவர்கள் அது கேட்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்து, அந்த நல்ல சந்தர்ப்பம் என்னவாயிருக்கும் என எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

அந்த சமயம் அப்பிள்ளையும், அப்பிள்ளாரும் தங்களது குடும்பத்தோடே ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தனர். ஸ்ரீரங்கநாதனை சேவிக்கவே ஆர்வமாய் இருந்தனர். மாமுனிகளைப் பற்றிக் கேள்வியுற்றிருந்தாலும் மாமுனிகளிடம் அவ்வளவாய் ப்ரீதியில்லாமல் இருந்தனர். பெரும் பண்டிதர்களாய் இருந்தமையால், தர்க்கத்தில் ஜெயித்த பெரும் செல்வத்துடனே காவிரிக்கரையில் சில காலம் தங்க முடிவு செய்தனர். அப்படித் தங்கியிருந்த போது மாமுனிகளின் வைபவங்களைக் கேள்விப் படுகின்றனர். ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்களான கந்தாடை அண்ணன் மற்றும் எறும்பியப்பா ஆகியோர் மாமுனிகளைத் தஞ்சமடைந்திருப்பதையும் கேள்விப்படுகின்றனர். இதனால் மிகவும் ஆச்சர்யமடைகின்றனர். எறும்பியப்பாவின் சாஸ்த்ர ஞானத்தை நன்குணர்ந்த அப்பிள்ளார், அப்படிப்பட்ட ச்ரேஷ்டரான எறும்பியப்பாவே மாமுனிகளிடம் சிஷ்யரானார் என்றால் மாமுனிகளின் வைபவம் சாமான்யமானது இல்லை என உணர்ந்தார். உடனே தனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவரும் சிறந்த ஞானம் பெற்றிருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவருடனே ஜீயர் மடத்தை அடைந்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரை உள்ளே அனுப்பி எறும்பியப்பாவைப் பார்த்து “அப்பிள்ளான் வந்திருக்கிறார்” எனத் தெரிவிக்கச் செய்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரும் எறும்பியப்பாவைக் கண்டு அவ்வாறே தெரிவித்தார். இதைக் கேட்ட எறும்பியப்பா அப்பிள்ளாரைக் காணப் போவதை நினைத்து மிகவும் அகமகிழ்ந்தார். உடனே எறும்பியப்பாவும் அப்பிள்ளாரும் சந்தித்தனர். எறும்பியப்பாவின் திருத்தோள்களில் சங்கு-சக்கரப் பொறிகளைக் கண்டு அப்பிள்ளார், எறும்பியப்பா மாமுனிகளின் சிஷ்யரானமையை உணர்ந்தார். உடனே அப்பிள்ளார் எறும்பியப்பாவை தண்டன் சமர்பிக்கிறார். பிறகு இருவரும் நலம் விசாரித்துக் கொள்கின்றனர். எறும்பியப்பா தாம் எப்படி எம்பெருமானின் ஆணைப்படி மாமுனிகளை அடைந்தார் என ஒன்று விடாமல் சாதித்தருளினார். மெதுவாக மாமுனிகளின் அருமை அப்பிள்ளாருக்குப் புரிகிறது. பிறகு தம்முடன் அப்பிள்ளையும் மற்றும் பலரும் வந்திருப்பதையும், அவர்கள் காவிரிக்கரையில் தங்கியிருப்பதையும் தெரிவித்தார். எறும்பியப்பா மற்ற அனைவருக்கும் மாமுனிகளின் வைபவத்தை அருளுமாறு பிரார்த்தித்தார். எறும்பியப்பா மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்றார். உடனே இதனை எறும்பியப்பா வானமாமலை ஜீயரிடம் தெரிவித்து, அப்பிள்ளாராய் ஆசீர்வதிக்குமாறு பிரார்த்தித்தார். பிறகு காவிரிக்கரைக்குச் சென்று அனைவரையும் சந்தித்து மாமுனிகளின் வைபத்தை அருளினார்.

இதற்கிடையே வானமாமலை ஜீயர் மாமுனிகளைச் சந்தித்து அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் என்று இருபெரும் பண்டிதர்கள் எழுந்தருளியிருப்பதைத் தெரிவித்தார். மேலும் அவர்கள் மாமுனிகளிடம் சம்பந்தம் பெறத் தகுதியானவர்கள் என்றும் தெரிவித்தார். ஆசார்ய சம்பந்தம் ஏற்படும் முன் ஆறு விஷயங்கள் நடக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதை இந்த ச்லோகத்தில் காணலாம்

ஈச்வரஸ்ய ச ஸௌஹார்தம் யத்ருச்சா ஸுஹ்ருதம் ததா விஷ்ணோ: கடாக்ஷம் அத்வேஷம் ஆபிமுக்யம் ச ஸாத்விகை: ஸம்பாஷணம் ஷடேதாநி

  • முதலில் பகவான் மிகவும் நல்லுள்ளம் கொண்டவன், அவன் எல்லோரின் க்ஷேமத்திற்காவே இருப்பவன்.
  • இரண்டாவதாக நல்ல விஷயத்தை அடைய சந்தர்ப்பமும் அவாவும் இருத்தல் வேண்டும்
  • மூன்றாவதாக, பகவானின் காருண்யமான கடாக்ஷம் அந்த ஜீவாத்மாவிற்குக் கிட்டவேண்டும்
  • நான்காவதாக – அந்த ஜீவாத்மா அத்வேஷத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும்; அதாவது பகவானின் கருணையை தடுக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
  • ஐந்து – அந்த ஜீவாத்மா பரமாத்மாவிடத்தில் ஆபிமுக்யம் பண்ண வேண்டும்; பகவானிடத்தில் ஈடுபாடு கொள்தல்.
  • ஆறு – அந்த ஜீவாத்மா பகவத் விஷயத்தை அறிந்து அதனால் பரிசுத்தமடைந்த பாகவதர்களோடு ஸம்பாஷிக்க வாய்ப்புக் கிட்டி, அதனால் ஆசார்யனை அடைதல் வேண்டும்.

வந்திருப்பவர்கள் எறும்பியப்பாவிடம் பேசும் பாக்கியம் பெற்றுவிட்டதால் அவர்களை நீர் சிஷ்யர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும் தகுதி அடைந்தனர் என்று பொன்னடிக்கால் ஜீயர் (வானமாமலை ஜீயர்) மாமுனிகளிடம் தெரிவித்தார். எப்போதுமே ஜீவாத்மாவின் உய்வைக் கருதும் நீர் எறும்பியப்பாவின் விருப்பத்தினையும் அடியேன் விருப்பத்தினையும் இதன் மூலம் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்றும் மாமுனிகளிடம் பிரார்தித்துக் கொண்டார். மாமுனிகள் இதனை ஏற்றுக் கொண்டு “எம்பெருமான் தன விருப்பத்தினை தெரிவித்து விட்டான், மேலும் வந்திருப்பவர்களில் ஒருவருக்கு எம்பெருமானாரின் திருநாமம் (பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் போது) தாஸ்ய நாமமாகக் கொடுக்க உள்ளோம்” என்றும் சாதித்தருளினார். அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் முதலானோரை அழைத்து வர பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மாமுனிகளின் அனுமதியினை பிரார்தித்துப் பெற்றார். உடனே ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அனுப்பி தாம் அவர்களை சந்திக்க இருப்பதாக செயதி அனுப்பினார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயரும், மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களும் வரப்போவதை நினைத்து அப்பிள்ளார் பூரிப்படைந்தார். தன்னுடன் இருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அவர்களின் வழியில் தனக்கு மிகவும் விருப்பமான ஒரு பச்சை சால்வையை விரிக்கச் செய்து, வந்தவர்கள் அதன் மேல் பொன்னடிகளை சாற்றிய பிறகு அந்த ஸ்ரீபாத தூளியினை தன் சென்னியில் சாற்றிக் கொண்டார். பிறகு பழங்கள் மற்றும் தாம்பூலம் (வெற்றிலை பாக்கு முதலியன) சமர்ப்பித்து சுவீகரிக்கச் செய்தார். அத்தனை பேர்களையும் ச்ரத்தையுடன் வரவேற்று அனைவரின் ஸ்ரீபாத தூளிகளையும் தன் தலை மேல் ஏற்றார். அனைவரின் நலன்களையும் விசாரித்தபின் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அனைவரையும் கோயில் அண்ணன் திருமாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றார். கோயில் அண்ணன் மாமுனிகளை எம்பெருமானாரின் மறு அவதாரம் என்று எடுத்துரைத்தார். இதைக்கேட்ட அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் மாமுனிகளிடம் தஞ்சம் புக எண்ணினர். பிறகு வெற்றிலை, பழம், முதலியவைகளை எழுந்தருளப் பண்ணிக் கொண்டு ஜீயர் மடத்தை அடைந்தனர். அப்போது அவர்கள் திருமலை ஆழ்வார் மண்டபத்தை அடைந்தபோது பேரொளியுடன் மாமுனிகள் எழுந்தருளியிருப்பதைக் கண்டனர். அழகான, அகண்ட தோள்களுடனும், திருமார்பு, அழகான கண்கள் மற்றும்  மிகுந்த தேஜசுடனும் மாமுனிகள் இருப்பதைத் தரிசித்தனர். தூய்மையான காஷாயத்தையும், த்ரிதண்டத்தையும் தரித்துக்கொண்டு அனைவரையும் அன்பான புன்முறுவலுடன் வரவேற்றார். அவருடைய வடிவழகைக் கண்டு வியந்த அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து தண்டன் சமர்பித்தபடியே மாமுனிகள் வார்த்தைக்காக காத்திருந்தனர். மாமுனிகள் அன்புடன் அனைவரது மரியாதையையும் ஏற்று  சம்பிராதாயத்திலுள்ள சில சாரரமான அர்த்தங்களைச் சாதிக்க, பெரும் பண்டிதர்களான அப்பிள்ளையும்  அப்பிள்ளாரும் வியந்தனர். உடனே அவர்கள் தங்களுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாக ஏற்குமாறு தெரிவித்தனர். இதனை மாமுனிகள் ஏற்று அனைவருக்கும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாய் ஏற்றார். அடுத்து மாமுனிகள் அனைவரையும் பெரிய பெருமாளிடத்தே முறைப்படி அழைத்துச் சென்றார். (பூர்வ தினச்சார்யா எனும் ஸ்தோத்ர பாடத்தில் காட்டியுள்ளபடி முறைப்படி மாமுனிகள் ஆண்டாள், எம்பெருமானார், நம்மாழ்வார், சேனை முதலியார், கருடாழ்வார், ஸ்ரீரங்கநாதன், ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், பரமபதநாதன் என்று சேவை செய்துவைத்தார்). இவ்வாறாக அனைவரையும் எம்பெருமானிடம் சரணாகதி செய்து வித்தார். பிறகு அனைவரும் ஜீயர் மடத்தை அடைந்து,  சாஸ்திரப்படி, மாமுனிகள் போனகம் செய்த சேடத்தை சுவீகரித்தனர்.

நித்யப்படி ஜீயர் மடத்தின் ததீயராதனை முதலிய அத்தனை கைங்கரியங்களும் அப்பிள்ளாரிடம் அளிக்கப்பட்டது. எப்படிக் கிடாம்பியாச்சான் மடத்தின் எல்லாப் பொறுப்புகளையும் எம்பெருமானாருக்குக் கைங்கர்யமாகச் செய்தாரோ அதே போல், மாமுனிகளுக்கு அப்பிள்ளார் கைங்கர்யம் செய்தார்.

மாமுனிகளின் அந்திம காலத்தில் அப்பிள்ளாரும் ஜீயர் நாயனாரும் (ஜீயரின் பூர்வாச்ரமத்தில் திருப்பேரானார்) நித்ய திருவாராதனத்திற்காக ஆசார்ய விக்ரஹம் வேண்டிப் பிரார்த்தித்தனர். மாமுனிகள் தாம் தினம் உபயோகிக்கும் சொம்பினை அளித்து அனுகிரஹித்தார். அதில் அப்பிள்ளாரும் ஜீயர் நாயனாரும் ஆளுக்கொரு மாமுனிகள் விக்ரஹத்தைச் செயது திருவராதனத்தில் எழுந்தருளப்பண்ணிக் கொண்டனர்.

அப்பிள்ளாரின் வைபவத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை அனுபவித்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர். நாமும் அவரது திருவடியில் சிறிதேனும் ஈடுபாடு பெற ப்ரார்த்திப்போம்.

அப்பிள்ளார்தனியன் :

காந்தோபயந்த்ரு யோகீந்த்ர ஸர்வ கைங்கர்யதூர்வஹம் |
ததேக தைவதம் ஸௌம்யம் ராமாநுஜ குரும் பஜே ||

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாசன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/10/19/appillar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

அப்பிள்ளை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

appiLLai

திருநக்ஷத்ரம்: தெரியவில்லை

அவதார ஸ்தலம்: தெரியவில்லை

ஆசார்யன்: மணவாள மாமுனிகள்

அருளிச்செயல்கள்: இயற்பாவில் உள்ள அனைத்துத் திருவந்தாதிகளுக்கும் வ்யாக்யானங்கள், திருவிருத்த வ்யாக்யானம் (முதல் 15 பாசுரங்கள்), யதிராஜ விம்சதி வ்யாக்யானம், வாழி திருநாமங்கள்.

ப்ரணதார்த்திஹரன் என்ற திருநாமம்கொண்டு அவதரித்தார், பின்னர் “அப்பிள்ளை” என்று எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டார். இவரே பிற்காலத்தில் மாமுனிகளின் நெருங்கிய சீடரும் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவருமாகத் திகழ்ந்தார்.

பெரிய பெருமாளின் ஆணைப்படி மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கத்தில் தங்கியிருந்து சம்பிரதாய விஷயங்களைப் பரப்பினார். இதைக் கண்ட பல ஆச்சார்யர்கள் மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களாயினர்.

எறும்பியப்பா ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்து மாமுனிகளின் சிஷ்யரானார். அவர் மாமுனிகளோடே சில காலம் தங்கியிருந்து, பின்னர் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து புறப்படத் திருவுள்ளம் கொண்டார். அவர் சிறிது காலம் மாமுனிகளுக்கு கைங்கர்யம் செய்யது விட்டு தமது ஊரான எறும்பிக்குத் திரும்பத் திருவுள்ளம் கொண்டிருந்தார். ஆனால் சில அசுப நிகழ்வுகள் நடப்பதை உணர்ந்து புறப்படவில்லை. பின்னர் மாமுனிகளிடம் வந்தடைந்தபோது, “நீர் பொறுத்திரும், ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் உமக்காய் காத்திருக்கிறது, அதன் பின்னர்  நீர் புறப்படலாம்” என்றார். அங்கிருந்த மற்றவர்கள் அது கேட்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்து, அந்த நல்ல சந்தர்ப்பம் என்னவாயிருக்கும் என எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

அந்த சமயம் அப்பிள்ளையும், அப்பிள்ளாரும் தங்களது குடும்பத்தோடே ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தனர். ஸ்ரீரங்கநாதனை சேவிக்கவே ஆர்வமாய் இருந்தனர். மாமுனிகளைப் பற்றிக் கேள்வியுற்றிருந்தாலும் மாமுனிகளிடம் அவ்வளவாய் ப்ரீதியில்லாமல் இருந்தனர். பெரும் பண்டிதர்களாய் இருந்தமையால், தர்க்கத்தில் ஜெயித்த பெரும் செல்வத்துடனே காவிரிக்கரையில் சில காலம் தங்க முடிவு செய்தனர். அப்படித் தங்கியிருந்த போது மாமுனிகளின் வைபவங்களைக் கேள்விப் படுகின்றனர். ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்களான கந்தாடை அண்ணன் மற்றும் எறும்பியப்பா ஆகியோர் மாமுனிகளைத் தஞ்சமடைந்திருப்பதையும் கேள்விப்படுகின்றனர். இதனால் மிகவும் ஆச்சர்யமடைகின்றனர். எறும்பியப்பாவின் சாஸ்த்ர ஞானத்தை நன்குணர்ந்த அப்பிள்ளார், அப்படிப்பட்ட ச்ரேஷ்டரான எறும்பியப்பாவே மாமுனிகளிடம் சிஷ்யரானார் என்றால் மாமுனிகளின் வைபவம் சாமான்யமானது இல்லை என உணர்ந்தார். உடனே தனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவரும் சிறந்த ஞானம் பெற்றிருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவருடனே ஜீயர் மடத்தை அடைந்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரை உள்ளே அனுப்பி எறும்பியப்பாவைப் பார்த்து “அப்பிள்ளான் வந்திருக்கிறார்” எனத் தெரிவிக்கச் செய்தார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரும் எறும்பியப்பாவைக் கண்டு அவ்வாறே தெரிவித்தார். இதைக் கேட்ட எறும்பியப்பா அப்பிள்ளாரைக் காணப் போவதை நினைத்து மிகவும் அகமகிழ்ந்தார். உடனே எறும்பியப்பாவும் அப்பிள்ளாரும் சந்தித்தனர். எறும்பியப்பாவின் திருத்தோள்களில் சங்கு-சக்கரப் பொறிகளைக் கண்டு அப்பிள்ளார், எறும்பியப்பா மாமுனிகளின் சிஷ்யரானமையை உணர்ந்தார். உடனே அப்பிள்ளார் எறும்பியப்பாவை தண்டன் சமர்பிக்கிறார். பிறகு இருவரும் நலம் விசாரித்துக் கொள்கின்றனர். எறும்பியப்பா தாம் எப்படி எம்பெருமானின் ஆணைப்படி மாமுனிகளை அடைந்தார் என ஒன்று விடாமல் சாதித்தருளினார். மெதுவாக மாமுனிகளின் அருமை அப்பிள்ளாருக்குப் புரிகிறது. பிறகு தம்முடன் அப்பிள்ளையும் மற்றும் பலரும் வந்திருப்பதையும், அவர்கள் காவிரிக்கரையில் தங்கியிருப்பதையும் தெரிவித்தார். எறும்பியப்பா மற்ற அனைவருக்கும் மாமுனிகளின் வைபவத்தை அருளுமாறு பிரார்த்தித்தார். எறும்பியப்பா மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்றார். உடனே இதனை எறும்பியப்பா வானமாமலை ஜீயரிடம் தெரிவித்து, அப்பிள்ளாராய் ஆசீர்வதிக்குமாறு பிரார்த்தித்தார். பிறகு காவிரிக்கரைக்குச் சென்று அனைவரையும் சந்தித்து மாமுனிகளின் வைபத்தை அருளினார்.

இதற்கிடையே வானமாமலை ஜீயர் மாமுனிகளை சந்தித்து அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் என்று இரு பெரும் பண்டிதர்கள் எழுந்தருளியிருப்பதைத் தெரிவித்தார். மேலும் அவர்கள் மாமுனிகளிடம் சம்பந்தம் பெற ஆர்வத்துடன் உள்ளார்கள் என்றும் தெரிவித்தார். ஆசார்ய சம்பந்தம் ஏற்படும் முன் ஆறு விஷயங்கள் நடக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதை இந்த ச்லோகத்தில் காணலாம்

ஈச்வரஸ்ய ச ஸௌஹார்தம் யத்ருச்சா ஸுஹ்ருதம் ததா விஷ்ணோ: கடாக்ஷம் அத்வேஷம் ஆபிமுக்யம் ச ஸாத்விகை: ஸம்பாஷணம் ஷடேதாநி

  • முதலில் பகவான் மிகவும் நல்லுள்ளம் கொண்டவன், அவன் எல்லோரின் க்ஷேமத்திற்காவே இருப்பவன்.
  • இரண்டாவதாக நல்ல விஷயத்தை அடைய சந்தர்ப்பமும் அவாவும் இருத்தல் வேண்டும்
  • மூன்றாவதாக, பகவானின் காருண்யமான கடாக்ஷம் அந்த ஜீவாத்மாவிற்குக் கிட்டவேண்டும்
  • நான்காவதாக – அந்த ஜீவாத்மா அத்வேஷத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும்; அதாவது பகவானின் கருணையை தடுக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
  • ஐந்து – அந்த ஜீவாத்மா பரமாத்மாவிடத்தில் ஆபிமுக்யம் பண்ண வேண்டும்; பகவானிடத்தில் ஈடுபாடு கொள்தல்.
  • ஆறு : அந்த ஜீவாத்மா பகவத் விஷயத்தை அறிந்து அதனால் பரிசுத்தமடைந்த பாகவதர்களோடு ஸம்பாஷிக்க வாய்ப்புக் கிட்டி, அதனால் ஆசார்யனை அடைதல் வேண்டும்.

வந்திருப்பவர்கள் எறும்பியப்பாவிடம் பேசும் பாக்கியம் பெற்றுவிட்டதால் அவர்களை நீர் சிஷ்யர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும் தகுதி அடைந்தனர் என்று பொன்னடிக்கால் ஜீயர் (வானமாமலை ஜீயர்) மாமுனிகளிடம் தெரிவித்தார். எப்போதுமே ஜீவாத்மாவின் உய்வைக் கருதும் நீர் எறும்பியப்பாவின் விருப்பத்தினையும் அடியேன் விருப்பத்தினையும் இதன் மூலம் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்றும் மாமுனிகளிடம் பிரார்தித்துக் கொண்டார். மாமுனிகள் இதனை ஏற்றுக் கொண்டு “எம்பெருமான் தன விருப்பத்தினை தெரிவித்து விட்டான், மேலும் வந்திருப்பவர்களில் ஒருவருக்கு எம்பெருமானாரின் திருநாமம் (பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் போது) தாஸ்ய நாமமாகக் கொடுக்க உள்ளோம்” என்றும் சாதித்தருளினார். அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் முதலானோரை அழைத்து வர பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மாமுனிகளின் அனுமதியினை பிரார்தித்துப் பெற்றார். உடனே ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அனுப்பி தாம் அவர்களை சந்திக்க இருப்பதாக செயதி அனுப்பினார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயரும், மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களும் வரப்போவதை நினைத்து அப்பிள்ளார் பூரிப்படைந்தார். தன்னுடன் இருந்த ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அவர்களின் வழியில் தனக்கு மிகவும் விருப்பமான ஒரு பச்சை சால்வையை விரிக்கச் செய்து, வந்தவர்கள் அதன் மேல் பொன்னடிகளை சாற்றிய பிறகு அந்த ஸ்ரீபாத தூளியினை தன் சென்னியில் சாற்றிக் கொண்டார். பிறகு பழங்கள் மற்றும் தாம்பூலம் (வெற்றிலை பாக்கு முதலியன) சமர்ப்பித்து சுவீகரிக்கச் செய்தார். அத்தனை பேர்களையும் ச்ரத்தையுடன் வரவேற்று அனைவரின் ஸ்ரீபாத தூளிகளையும் தன் தலை மேல் ஏற்றார். அனைவரின் நலன்களையும் விசாரித்தபின் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அனைவரையும் கோயில் அண்ணன் திருமாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றார். கோயில் அண்ணன் மாமுனிகளை எம்பெருமானாரின் மறு அவதாரம் என்று எடுத்துரைத்தார். இதைக்கேட்ட அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் மாமுனிகளிடம் தஞ்சம் புக எண்ணினர். பிறகு வெற்றிலை, பழம், முதலியவைகளை எழுந்தருளப் பண்ணிக் கொண்டு ஜீயர் மடத்தை அடைந்தனர். அப்போது அவர்கள் திருமலை ஆழ்வார் மண்டபத்தை அடைந்தபோது பேரொளியுடன் மாமுனிகள் எழுந்தருளியிருப்பதைக் கண்டனர். அழகான, அகண்ட தோள்களுடனும், திருமார்பு, அழகான கண்கள் மற்றும்  மிகுந்த தேஜசுடனும் மாமுனிகள் இருப்பதைத்
தரிசித்தனர். தூய்மையான காஷாயத்தையும், த்ரிதண்டத்தையும் தரித்துக்கொண்டு அனைவரையும் அன்பான புன்முறுவலுடன் வரவேற்றார். அவருடைய வடிவழகைக் கண்டு வியந்த அப்பிள்ளையும் அப்பிள்ளாரும் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து தண்டன் சமர்பித்தபடியே மாமுனிகள் வார்த்தைக்காக காத்திருந்தனர். மாமுனிகள் அன்புடன் அனைவரது மரியாதையையும் ஏற்று  சம்பிராதாயத்திலுள்ள சில சாரரமான அர்த்தங்களைச் சாதிக்க, பெரும் பண்டிதர்களான அப்பிள்ளையும்  அப்பிள்ளாரும் வியந்தனர். உடனே அவர்கள் தங்களுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாக ஏற்குமாறு தெரிவித்தனர். இதனை மாமுனிகள் ஏற்று அனைவருக்கும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து சிஷ்யர்களாய் ஏற்றார். அடுத்து மாமுனிகள் அனைவரையும் பெரிய பெருமாளிடத்தே முறைப்படி அழைத்துச் சென்றார். (பூர்வ தினச்சார்யா எனும் ஸ்தோத்ர பாடத்தில் காட்டியுள்ளபடி முறைப்படி மாமுனிகள் ஆண்டாள், எம்பெருமானார், நம்மாழ்வார், சேனை முதலியார், கருடாழ்வார், ஸ்ரீரங்கநாதன், ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், பரமபதநாதன் என்று சேவை செய்துவைத்தார்). இவ்வாறாக அனைவரையும் எம்பெருமானிடம் சரணாகதி செய்து வித்தார். பிறகு அனைவரும் ஜீயர் மடத்தை அடைந்து,  சாஸ்திரப்படி, மாமுனிகள் போனகம் செய்த சேடத்தை சுவீகரித்தனர்.

அப்பிள்ளை திருவந்தாதிகளுக்கு மாமுனிகள் ஆணைப்படி வ்யாக்யானம் அருளி, மாமுனிகள் பல திவ்யப் பிரபந்த கைங்கர்யங்களில் உதவினார்.

அப்பிள்ளையின் வைபவத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை அனுபவித்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர். நாமும் அவரது திருவடியில் சிறிதேனும் ஈடுபாடு பெற ப்ரார்த்திப்போம்.

அப்பிள்ளையின் தனியின்

காந்தோபயந்த்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட்பதம்
வத்ஸாந்வயபவம் வந்தே ப்ரணதார்த்திஹரம் குரும்

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/10/19/appillai/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:
ஸ்ரீமத் வரதநாராயண குரவே நம:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

திருநக்ஷத்ரம் : கார்த்திகை புனர்பூசம்

அவதார ஸ்தலம் : காஞ்சிபுரம்

ஆசார்யன்: மணவாள மாமுனிகள்

சிஷ்யர்கள்: கோயில் அப்பன் (தன்னுடைய பூர்வாச்ரம திருக்குமாரர்), பரவஸ்து அண்ணன், பரவஸ்து அழகிய மணவாள ஜீயர், அண்ணராய சக்ரவர்த்தி, மேல்நாட்டுத் தோழப்பர் நாயனார் எனப் பலர்.

அருளிச் செயல்கள்: அந்திமோபாய நிஷ்டை

திருநாடு அலங்கரித்த திவ்யதேசம் : திருமலை

கோவிந்தர் என்னும் திருநாமத்துடன் மதுரகவி ஐயர் (அரணபுரத்தாழ்வான் திருவம்சம் என்றும் நடுவில் ஆழ்வான் திருவம்சம் என்றும் கூறுவர்) என்பவருடைய திருக்குமாரராக பரவஸ்து திருவம்சத்தில் அவதரித்தார். இவரை கோவிந்த தாஸரப்பன் என்றும் பட்டநாதன் என்றும் பூர்வாச்ரமத்தில் அழைப்பர். ஸந்யாஸாச்ரமம் ஏற்ற பின் பட்டர்பிரான் ஜீயர் என்றும் பட்டநாத முனி என்றும் அழைக்கப் பெற்றார். மாமுனிகள் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவர் (மாமுனிகள் பிரதான சிஷ்யர்களும் நம் சம்பிரதாயத்தின் முக்கியத் தலைவர்களும் அஷ்டதிக் கஜங்கள் ஆவர்). நம் சம்பிரதாயத்திற்குப் பல கிரந்தங்களை அருளிச்செய்த பிள்ளைலோகம் ஜீயர் இவருடைய திருப்பேரனார் ஆவார்.

மாமுனிகளே இவரைத் தன் கோஷ்டியில் கோவிந்தப்பாதசர் (பட்டர் பிரான் ஜீயர்)  என்று போற்றியிருக்கிறார். ஒருமுறை மாமுனிகள் தன் கோஷ்டியார் குழுமியிருந்த போது பட்டர்பிரான் ஜீயர் ஒருவரே “தேவுமற்றறியேன்” என்ற  மதுரகவியாழ்வார் நிலைக்குத் தகுதியானவர் (நம்மாழ்வரைத் தவிர வேறு தெய்வம் அறியேன்) என்று சாதித்தார். பட்டர்பிரான் ஜீயரை மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாருக்கும், தெய்வவாரியாண்டான் ஆளவந்தாருக்கும், வடுக நம்பி எம்பெருமானாருக்கும் போன்று ஒப்பிட்டுக் கூறுவர். எம்பார் எப்படி எம்பெருமானாரை விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தாரோ அதேபோல் பட்டர்பிரான் ஜீயர் மாமுனிகளை விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தார். இதனால் அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் மாமுனிகளிடத்தே நேரடியாய்க் கற்று தொடர்ந்து மாமுனிகளுக்குத் தொண்டு பூண்டார்.

பட்டர்பிரான் ஜீயர் தன் பூர்வாச்ரமத்தில் முப்பது ஆண்டுகளாக மாமுனிகள் போனகம் செய்த சேடத்தை (பெரியோர்கள் சுவீகரித்த பிரசாதத்தின் மீதம்) உண்டார். “மோர் முன்னார் ஐயர்” என்று ப்ரஸித்தமாய் அழைக்கப் பட்டார் (பக்தி ச்ரத்தையாலே மோர் பிரசாதத்தை முதலில் சுவீகரிப்பவர்). வழக்கமாக நாம் முதலில் அருரிசி சோறுடன் பருப்பு – குழம்பு முதலியன உண்டு இறுதியாய் மோர் பிரசாதத்தை உண்போம். ஆனால் பட்டர்பிரான் ஜீயர் மாமுனிகளின் இலையில் அமர்ந்து மாமுனிகள் சுவீகரித்த மோர் பிரசாதத்தை சுவை மாறாமலிருக்க மோர் பிசாதத்தை முதலில் தினப்படி உண்பார் (மோர் பிரசாதம் ஆரம்பித்து பருப்பு – குழம்பு முதலியன). இதனாலேயே இவர் “மோர் முன்னார் ஐயர்” என்று என்னும் திருநாமம் கொண்டு வழங்கப் பெற்றார்.

மாமுனிகள் சிஷ்யர்கள் மாமுனிகளை “பட்டநாத முனிவர அபீஷ்ட தைவதம்” எனக் குறிப்பிடுவர்கள். பட்டர்பிரான் ஜீயரின் அன்பைப் பெற்ற ஆசார்யன் என்று பொருள். அதேபோல் பட்டர்பிரான் ஜீயரை மாமுனிகளிடம் மதுரகவி நிஷ்டை உடையவராய்க் கொண்டாடுவர்.

மாமுனிகள் அந்திம காலத்தில் அண்ணராயச் சக்ரவர்த்தி (திருமலை நல்லான் சக்ரவர்த்தி வம்சத்தில் அவததரித்தவர்) திருமலையிலிருந்து ஸ்ரீரங்கத்திற்கு எழுந்தருளினார். பெரியகோயிலை மங்களாசாசனம் செய்யது விட்டு, தன் தாயார் சொன்னதை சிரமேற்கொண்டு, பெரிய ஜீயரை தண்டன் சமர்ப்பிக்க பெரிய ஜீயர் மடத்தை அடைந்தார். தன் குடும்பத்துடன் பட்டர்பிரான் ஜீயர் மூலமாக மாமுனிகளை அணுகுகிறார். பெரிய ஜீயர் தன் திவ்ய பாதத்தை அண்ணராயச் சக்ரவர்த்தி சென்னியில் (தலையில்) பதித்து பரிபூரணமாய் அனுகிரஹிக்கிறார். அண்ணராயச் சக்ரவர்த்தியின் திருமலை கைங்கர்யங்களை புகழ்ந்து, பிறகு பட்டர்பிரான் ஜீயரிடம் அண்ணராயச் சக்ரவர்த்தியை தன் சிஷ்யராக ஏற்கும்படி அழைத்தார். மாமுனிகள் “ராமஸ்ய  தக்ஷிணோ பாஹு” என்று சாதித்து , இராமனுக்கு இலட்சுமணன் வலது கரம்போலே – அடியேனுக்குப் பட்டர்பிரான் ஜீயர் வலது கரம் போலே; எனவே பட்டர்பிரான் ஜீயர் உமக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்யது வைத்து, சிஷ்யராய் ஏற்று நம் சம்பிரதாயத்தின் ஒரு தலைவராய் உம்மை நியமனம் பண்ணட்டும் – என சாதித்தருளினார். இதை அண்ணராயச் சக்ரவர்த்தி மகிழ்வுடன் ஏற்று பட்டர்பிரான் ஜீயரை தன் ஆசார்யராக ஏற்றுக்கொண்டார்.

மாமுனிகள் திருநாடு அலங்கரித்த பிறகு பட்டர்பிரான் ஜீயர் திருமலையில் இருந்து பல ஜீவாத்மாக்களை உய்வித்தார். அந்திமோபாய நிஷ்டை என்னும் அற்புதமான கிரந்தத்தை அருளி அதில் நம் ஆசார்ய பரம்பரையைக் கொண்டாடி, எப்படி நம் பூர்வாசார்யர்கள் தம் தமது ஆசார்யர்களை ஆச்ரயித்து இருந்தனர் என விவரித்தருளினார். இந்த கிரந்தத்தின் ஆரம்பத்திலேயே அனைத்து சம்பவங்கள் மற்றும் தாத்பர்யங்கள் அனைத்தும் மாமுனிகள் தன் திருவாய் மலர்ந்து அருளியது என்றும் , தான் எழுதும் கரணமாகவே இருப்பதாயும் அறிவித்திருக்கிறார்.

இதுவரை நாம் பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயரின் விசேஷமான வைபவத்தில் சிலவற்றை அனுபவித்தோம். இவர் ஒரு சிறந்த அறிஞர் மற்றும் மாமுனிகளின் அபிமானத்துக்கு மிகவும் பாத்திரமானவர். இவரின் திருவடிகளை வணங்குவதன் மூலம் சிறிதேனும் இவரைப் போல் பாகவதநிஷ்டையைப் பெறுவோம்.

பரவஸ்து பட்டர்பிரான் தனியன்:

ரம்யஜாமாத்ருயோகீந்த்ர பாதஸேவைக தாரகம் |
பட்டநாத முநிம் வந்தே வாத்ஸல்யாதி குணார்ணவம் ||

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/06/01/paravasthu-pattarpiran-jiyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

 

ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

pb-annan-kanchi

திருநக்ஷத்ரம்: ஆடி – பூசம்

அவதார ஸ்தலம்: காஞ்சிபுரம் (திருத்தண்கா, தீபப்ரகாசர் சந்நிதி அருகே)

ஆசார்யன்: மணவாள மாமுனிகள்

சிஷ்யர்கள்: தமது திருக்குமாரர்களான அண்ணனப்பா, அனந்தாசார்யர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்

அருளிச்செயல்கள்:

  • ஸ்ரீபாஷ்யம், ஸ்ரீமத் பாகவதம், ஸுபாலோபநிஷத் ஆகியவைகளுக்கு குறுகிய வ்யாக்யானங்கள்.
  • பராசர பட்டரின் அஷ்டச்லோகீ வ்யாக்யானம்
  • மாமுனிகளின் நியமனப்படி : ஸ்ரீ வேங்கடேச ஸுப்ரபாதம், ஸ்தோத்ரம், ப்ரபத்தி, மங்களாசாசனம் – http://acharya.org/books/ebooks/index-all.html (வேங்கடேச ஸுப்ரபாதம் காணவும்).
  • வரவரமுனி சதகம் (மாமுனிகளை மேன்மைப்படுத்தி 100 ஸம்ஸ்க்ருத ச்லோகங்கள் )
  • வரவரமுனி மங்களம் – http://acharya.org/sloka/pb-anna/index.html
  • வரவரமுனி ஸுப்ரபாதம் – http://acharya.org/sloka/pb-anna/varavaramuni-suprabhatam-tml.pdf.
  • மாமுனிகளின் வாழி திருநாமமாகிய “செய்யதாமரைத் தாளினை வாழியே…” (அருளிச்செயல் கோஷ்டியில் இறுதியில் சேவிக்கப்படும்)
  • மற்றும் பல ச்லோகங்கங்கள் / ஸ்தோத்ர க்ரந்தங்கள்.

முடும்பை நம்பி திருவம்சத்தில் “ஹஸ்திகிரிநாதர்” என்னும் திருநாமம் கொண்டு அவதரித்தார். இவரை அண்ணா என்றும் அழைப்பார்கள். ப்ரதிவாதி பயங்கரர் என்றும் பிரபலமாக அறியப்பட்டார்.

எப்படி கூரத்தாழ்வான் எம்பெருமானாருக்கு முற்பட்டு அவதாரம் செய்திருந்தாலும் எம்பெருமானாருடைய ப்ரியமான சிஷ்யரானாரோ, அதேபோல் அண்ணாவும் மாமுனிகளுக்கு முற்பட்டு அவதாரம் பண்ணியிருந்தாலும் மாமுனிகளுக்கு இவர் ப்ரியமான சிஷ்யரானார். இவர் மாமுனிகளின் அஷ்டதிக்கஜங்களில் (மாமுனிகளின் எட்டு முக்கிய சிஷ்யர்கள்) ஒருவருமாவார்.

தமது சிறுப்ராயத்தில் அண்ணா காஞ்சிபுரத்தில் வாழ்ந்து வேதாந்தாசார்யரின் அருளுக்குப் பாத்திரமானார். வேதாந்தாசார்யரின் திருக்குமாரரான நாயனாராசார்யரிடம் சம்ப்ரதாயம் பயின்றார். அண்ணா ஸம்ப்ரதாயத்தில் சிறந்து திகழ்ந்து மாற்று ஸம்ப்ரதாய வல்லுனர்களை   தன் வாதத் திறமையினால் வென்றார். மாற்று ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருந்து தன்னை வாதத்திற்கு அழைப்பவர்களின் மனதில் அண்ணா ஒரு பயங்கரமாகவே திகழ்ந்தார். அதோடு வாதத்தைத் தெளிவாக நிறுவும் திறன் கொண்டிருந்தார். இதை விளம்பும் வகையில் அனைவரும் இவரை ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணா எனத் திருநாமம் சாத்தினர்.
க்ருஹஸ்தாச்ரமம் ஏற்று அண்ணா திருமலை (திருவேங்கடம்) சென்று திருவேங்கடமுடையானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்தார். அவரது தர்மபத்னியும் அண்ணாவிற்குச் சரிசமமாக சாஸ்த்ரங்களில் தேர்ந்தவர். கூரத்தாழ்வானின் தர்மபத்னியான ஆண்டாளுக்கு நிகராய் (ஆழ்வானின் தர்மபத்னியான ஆண்டாள் என்பார் சாஸ்த்ரங்களில் சிறந்தும், எல்லாப்பெண்டிர்க்கும் பகவானிடத்திலும் பாகவதர்களிடத்தும் பூரணமாய் ஆச்ரயித்திருக்கத்   தாமே சிறந்ததோர் எடுத்துக்காட்டாய்த் திகழ்தார்) பாண்டித்யம்/வைராக்கியம் ஆகியவைகொண்ட அவர் மூன்று திருக்குமாரர்களை ஈன்றார். அவர்களும் மிகுந்த பாண்டித்யம் பெற்றவர்களாய் வளர்ந்தார்கள். உலக விஷயங்களிலே ஈடுபாடின்றி அண்ணா திருவேங்கடமுடையானிடத்தே சென்று வழுவிலா கைங்கர்யத்தைப் பிரார்த்தித்தார் (ஆழ்வார் திருவாய்மொழி 3.3 யில் “ஒழிவில் காலமெல்லாம்” பதிகத்தில் ப்ரார்த்தித்ததைப் போலே). இதற்குத் திருச்செவி சாய்த்த திருவேங்கடமுடையான், தோழப்பர் (திருவேங்கடத்தில் இருந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசார்யர்) முகமாக  அண்ணாவிற்கு திருமஞ்சனத்திற்கும், திருவாராதனத்திற்கும் தீர்த்தம் பூரிக்கும் கைங்கர்யத்தை நியமித்தார். தோழப்பர் அண்ணாவிடத்தில், எம்பெருமான் எளிதில் அகமகிழ்வான் என்றும், நித்யப்படி தீர்த்தம் ஸமர்ப்பிப்பதினாலேயே எம்பெருமான் மிகவும் ப்ரீதியடைவான் என்றும் கூறினார். தோழப்பர் அண்ணாவிடம் ஒரு வெள்ளிக்குடத்தை ஸமர்ப்பித்து ஆகாச கங்கையிலிருந்து தீர்த்தம் பூரித்து, அர்ச்சகரிடத்தில் திருவாராதனத்திற்காக ஸமர்ப்பிக்குமுன் தீர்த்தத்தில் தீர்த்தப் பரிமளம் (ஏலக்காய், கிராம்பு முதலியன) சேர்க்குமாறு  ஆணையிட்டார். அண்ணா இதனை ஆனந்தத்துடன் சிரமேற்கொண்டு இந்தக் கைங்கர்யத்தை மிகுந்த அன்புடனும் பகவானிடத்தில் கைங்கர்ய ச்ரத்தைக்கு எடுத்துக்காட்டாய் செய்து வந்தார்.

ஒரு நாள் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து திருமலைக்கு எழுந்தருளினார். அண்ணா அவரை எம்பெருமான் முன்னிறுத்தி சேவை செய்து வைத்தார். பிறகு அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் மூலமாக ஸ்ரீரங்கத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதன், ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்கள் ஆகியோருக்கு நடக்கும் மேன்மையான கைங்கர்யங்கள் குறித்துக் கேட்கலானார். அதற்கு மேலாக ஸ்ரீரங்கத்தில் மணவாள மாமுனிகளின் மேன்மை மற்றும் தெய்வீக அனுஷ்டானங்கள் பற்றியும் கேட்கலானார். கேட்ட மாத்திரத்தில் மணவாள மாமுனிகளின் கருணை மற்றும் புலமை குறித்து அண்ணா மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டார். சில நாட்களுக்குப் பின்னர் அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரைத் தன்னுடைய கைங்கர்யத்தை முன்னிட்டு ஆகாச கங்கைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அந்தப் பாதையில் செல்லும்போதும் திரும்பி வரும்போதும் அண்ணா அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் மூலம் மாமுனிகளின் அனுபவத்திலே ஆழ்ந்து இருந்தார். இதனாலே தீர்த்தத்தில் தீர்த்தப் பரிமளம் சேர்க்க மறந்து விட்டார். இதை உணர்ந்தவுடன் அதை சரி செய்ய முற்பட்டார். இதனிடையில் ஒரு ஏகாங்கி (பரிபூர்ணமாக பகவத் கைங்கர்யத்தில் தன்னை அற்பணித்துக்கொண்டவர்) திருவாராதனத்திற்கு நேரமாகவே தீர்த்தக்குடத்தை எழுந்தருளப் பண்ணிவிட்டார். அண்ணா பரிமளம் சேர்க்காததை சொன்ன போது ஏகாங்கி அதனைக் கேட்கவில்லை. ஆகவே பதட்டத்துடன் சந்நிதிக்குச் சென்றார். அங்கே திருவாரதனம் தொடங்கிவிட்டதைக் கண்டார். அர்ச்சகரிடம் தீர்த்தப் பரிமளத்தை ஸமர்ப்பித்தார். ஆனால் அர்ச்சகர், “இன்றுதான் தீர்த்தம் மிகவும் பரிமளத்துடன் விளங்குகின்றது” என அண்ணாவிடம் கூறினார். அண்ணாவிற்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. தான் மாமுனிகளின் வைபவத்தை ஆழ்ந்து கேட்டமையால் பகவானும் உகப்பில் அகமகிழ்ந்து, தீர்த்தப் பரிமளம் சேர்க்காமலேயே பகவானின் கருணையினால் தீர்த்தமும் பரிமளத்துடன் விளங்கியது. அண்ணா அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு இனிய அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டதற்காக மிகவும் நன்றி தெரிவித்து, தான் மாமுனிகளை விரைவில் தரிசிக்கவேண்டுமென தெரிவித்தார். சில நாட்கள் கழித்து திருவேங்கடமுடையானிடம் நியமனம் பெற்றுத் தன் குடும்பத்துடன் மாமுனிகளிடம் தஞ்சம்புக ஸ்ரீரங்கம் சென்றடைந்தார்.

ஸ்ரீரங்கம் அடைந்து ஸன்னிதிக்குசென்ற அண்ணா, முறைப்படி சேவிக்கலானார் (ஆண்டாள், எம்பெருமானார், சேனைமுதலியார் என முறைப்படி சேவித்து இறுதியில் பெரியபெருமாளும் பெரியபிராட்டியாரும்). பெரியபெருமாளை சேவிக்கும் முன்னர்,  மாமுனிகள் நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி 4.10 பதிகம் – ஒன்றும் தேவும் – காலக்ஷேபம் செய்துகொண்டிருப்பதை அண்ணா கண்டார்.  அர்ச்சாவதாரத்தில் முக்கியமாக ஆழ்வார்திருநகரி எம்பெருமான் ஆதிநாதனிடத்தில் பகவானின்  பரத்வத்தை ஆழ்வார் இதில் நிர்ணயிக்கிறார். அண்ணா கோஷ்டி முன்பே தண்டன் (சாஷ்டாங்கமாக திருமேனி பூமியில் படுமாறு சேவித்தல்) சமர்ப்பித்தார். மாமுனிகள் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அண்ணாவைத் தழுவிக்கொண்டு அண்ணாவின் நலம் கேட்டறிந்தார். அண்ணாவை சந்திப்பதில் தனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி என மாமுனிகள் தெரிவித்தார். மாமுனிகள் பதிகத்தில் முதல் மூன்று பாசுரங்களை காலக்ஷேபம் செய்து நிறுத்திக்கொண்டார். மாமுனிகளின் உபய வேதாந்த (ஸம்ஸ்க்ருத வேதாந்தமும் திராவிட வேதாந்தமும்) நிபுணத்துவத்தைக் கண்டு களிப்படைந்த அண்ணா , தான் மாமுனிகளின் சிஷ்யரானாலொழிய மாமுனிகளின் பரிபூர்ண அனுக்ரஹத்தைப்   பெறமுடியாது என்றும், எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதார நிலையில் உள்ள கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்க முடியாது என்றும் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார். மாமுனிகள் தன் காலக்ஷேபத்தை நிறுத்திக்கொண்டு அண்ணாவை பெரிய பெருமாளிடம் அழைத்துச் சென்றார். பெரிய பெருமாள் அண்ணாவை அனுக்ரஹித்து தீர்த்தம், ஸ்ரீ சடகோபம், புஷ்பம் முதலியன அருளி, அர்ச்சகர் வாயிலாக திருவாய்மலர்ந்து அருளினான்: “ப்ரதிவாதி பயங்கராசாரியரே! நினைவிருக்கிறதா, ஒருமுறை நீர் திருமலையில் மாமுனிகளின் வைபவத்தில் மூழ்கியதால் ஆகாச கங்கையிலிருந்து பூரித்த தீர்த்தம் தானாகவே பரிமளம் கமழ்ந்தது. இப்போது நீர் இங்கு வந்திருப்பது எம்மை மகிழ்விக்கிறது. இனி நீர் மாமுனிகளுடன் சிறந்ததோர் சம்பந்தியாய் வாய்க்கப் பெற்றீர்” என மாமுனிகளை சுட்டிக் காட்டினான். இதையடுத்து பெரிய ஜீயர் தன் மடத்திற்கு எழுந்தருளினார்.

அண்ணா மிகவும் அகமகிழ்ந்து கந்தாடை அண்ணன் திருமாளிகையை அடைய அண்ணாவும் கந்தாடை அண்ணனும் ஒருவரை ஒருவர் தண்டன் சமர்ப்பித்துகொள்கின்றனர் (இது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடையே இயல்பான வழக்கமாதலால்). “வைஷ்ணவோ வைஷ்ணவம் த்ருஷ்ட்வா தண்டவத் ப்ரணமேத் புவி” என்கிறது சாஸ்த்ரம் – ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் மற்றோர் ஸ்ரீவைஷ்ணவரை தரிசித்தால் பரஸ்பரம் தண்டன் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இருவரும் தத்தம் ஆத்ம க்ஷேம லாபங்களைக் குறித்து விசாரித்து , கந்தாடை அண்ணன் திருமாளிகை உள்ளே சென்றனர். தற்செயலாக  பொன்னடிக்கால் (வானமாமலை) ஜீயரும் அங்கே எழுந்தருளியிருந்தார். அண்ணா பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு “அருள்கொண்டாடும் அடியவர்” (கண்ணிணுன்சிறுத்தாம்பு – 7) என்று பல்லாண்டு பாடினார் – அதாவது மனவாள மாமுனிகளின் வைபவத்தைப் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அனுபவித்தும், போற்றியும் வருவதை அனுசந்தித்தார். பிறகு பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு தண்டன் சமர்ப்பித்தார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அண்ணாவை அரவணைத்து, யதிபுனரவதார (ராமானுசர் மாமுனிகளாக அவதரித்தமை) விசேஷங்களை அருளினார். அண்ணா தனது திருமேனி சம்பந்திகளோடே (தர்மபத்தினியார் – குழந்தைகள்) பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மற்றும் கந்தாடை அண்ணன் உதவியோடு பெரிய ஜீயர் மடத்தை அடைந்தார். எல்லோரும் ஜீயரிடம் பஞ்சசம்ஸ்காரம் பெற்று, ஜீயரே ஒரே புகல் என ஏற்றுக்கொண்டனர். அண்ணா மாமுனிகளிடமிருந்து ஸ்ரீபாத தீர்த்தமும் ப்ரசாதமும் பெற்றார். மாமுனிகள் அண்ணாவை நோக்கி “நீரோ ப்ரதிவாதி பயங்கராசார்யர். நீர் எவ்வாறு  எம்மை ஆசார்யனாக ஏற்பீர் ? ” என வினவினார். அதற்கு அண்ணா மிகுந்த பணிவுடன், தாம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்திற்கு புறம்பானவர்களுக்கு மட்டுமே ப்ரதிவாதி பயங்கராசார்யர் என்றும், ஆனால் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் பாதாரவிந்தங்களில் தொண்டன்  என்றும் பதிலளித்தார். மாமுனிகள் இதுகேட்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்து அண்ணாவிற்கு “ஸ்ரீவைஷ்ணவ தாசன்” எனத் திருநாமம் சாத்தினார். எப்போழுதும் ஆசார்ய நிஷ்டையில் மூழ்கியிருந்ததால் அண்ணா தன் திருநக்ஷத்ரங்கள் முழுக்க மாமுனிகளையே ஆச்ரயித்திருந்தார். கூரத்தாழ்வான் எம்பெருமானாருக்கு சித்தாந்தத்தை ஸ்திரப்படுத்த உதவியது போலவே அண்ணா தம் வாழ்நாள் முழுவதும் மாமுனிகளுக்கு சத் சம்பிரதாய சித்தாந்தத்தை ஸ்திரப்படுத்த உதவினார்.

மாமுனிகள் காஞ்சிபுரம், சோளசிம்ஹபுரம், எறும்பி முதலான திவ்ய தேசங்கள் வழியாக திருமலைக்கு செல்ல முற்பட்டார். அண்ணாவும் யாத்திரையில் சேர்ந்துகொண்டார். திருமலையில் திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஸுப்ரபாதம் இல்லாததை உணர்ந்து மாமுனிகள் அண்ணாவை எம்பெருமானுக்கு ஸுப்ரபாதம் சாதித்து அருளும்படி ஆணையிட்டார். அண்ணா ஆசார்யனை நோக்கித் த்யானித்து, ஸ்ரீ வேங்கடேச ஸுப்ரபாதம், ஸ்தோத்ரம், பிரபத்தி, மற்றும் மங்கல ச்லோகங்களை சாதித்தார். மாமுனிகள் அண்ணாவின் பாண்டித்யம் கண்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்து, இந்த ஸ்தோத்ரங்களை இனி தினமும் திருமலையில் திருவேங்கடமுடையானின் ப்ரீதிக்காக சேவிக்கும் படி ஆணையிட்டார்.

ஸ்ரீரங்கத்திற்கு திரும்பிய பிறகு, மாமுனிகள் ஒரு நாள் அண்ணாவை அழைத்து ஸ்ரீ பாஷ்யத்தைக் கந்தாடை அண்ணன், போரேற்று நாயனார், ஆனந்தய்யனப்பை, எம்பெருமானார் ஜீயர் நாயனார், கந்தாடை நாயன்  மற்றும் பலருக்கு உபதேசிக்கும்படி ஆணையிட்டார். மாமுனிகள் பிறகு அண்ணாவிற்கு “ஸ்ரீபாஷ்யாசார்யர்” என பட்டம் சாற்றி, அண்ணாவை ஸ்ரீபாஷ்ய சிம்ஹாசனத்திற்குத் தலைவராக உயர்த்தினார்.

அண்ணா மாமுனிகள் விஷயமாக பல கிரந்தங்களை அனுக்ரஹித்தார். “செய்யதாமரைத் தாழிணை வாழியே .. ” என்பது இவருடைய மாமுனிகளின் வடிவழகும், எல்லையில்லா கருணையையும் விளம்பும் ஸ்ரீசூக்தியாகும். இதுபோல் மாமுனிகள் விஷயமாக பல அழகான கிரந்தங்களை அருளியிருக்கிறார். இப்போது நாம் அவற்றுள் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்:

malayappan-mamunigal-pbannanthirupathi

ஸ்ரீ வேங்கடேச பிரபத்தி (ஸ்லோகம் 15)

ஸத்வோத்தரைஸ் ஸதத ஸேவ்ய பதாம்புஜேந
ஸம்ஸார தாரக தயார்த்ர த்ருகஞ்சலேந
ஸௌம்யோபயந்த்ரு முநிநா மம தர்ஷிதௌ தே
ஸ்ரீவேங்கடேச சரணௌ சரணம் ப்ரபத்யே

தனது அளவிலாக் கருணையினால் மணவாள மாமுனிகள் காட்டி அருளிய ஸ்ரீ வேங்கடேசனின் பாதாரவிந்தத்தில் நான் சரணம் அடைகிறேன். பரம சாத்விகர்கள் தமது தூய ஹ்ருதயத்தினால் மாமுனிகளை வணங்குகின்றனர். அப்படிப்பட்ட மாமுனிகள் எம்பெருமானுடைய இந்தத் திருப்பாதங்கள்தான் சம்சாரத்திலிருந்து நம்மை உயர்த்தி பரமபதத்தில் வைக்கும் எனக் காட்டியருளினார்.

ஸ்ரீ வேங்கடேச மங்களம் :

 ஸ்ரீமத் ஸுந்தரஜாமாத்ருமுநி மாநஸ வாஸிநே
ஸர்வலோகநிவாஸாய ஸ்ரீநிவாஸாய மங்களம்

எல்லா மங்கலங்களும் சர்வவ்யாபகனான திருவேங்கடமுடையானிடம்  மேம்படட்டும், அப்படிப்பட்ட அவன் திருமார்பில் ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி குடிகொண்டிருப்பாள், மேலும் அவனே என்றென்றும் மணவாள மாமுனிகளின் ஹ்ருதயத்தில் தங்கியிருக்கிறான்.

திருவேங்கடமுடையான் விஷயமாக ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணனின் எல்லா ஸ்தோத்ரங்களும் பல்வேறு மொழிகளில் இங்கு http://acharya.org/acharya/pbanna/index.html  என்ற  இணைய தளத்தில் உள்ளது

இதுவரையில்  ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணனின் உன்னத வாழ்வில் சில துளிகளைத் தெரிந்துகொண்டோம். அவர் உபயவேதாந்தத்தில் மிக்க அறிஞராகவும், ஆசார்ய நிஷ்டையில் முழுமையாகத் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டும், மாமுனிகளின் மிக்க அன்புக்குப் பாத்திரமாகவும் விளங்கினார். நாம் எல்லோரும் அவருடைய திருப்பாதங்களில் துளியேனும் இப்படிப்பட்ட பாகவத நிஷ்டையைப் பிரார்த்திப்போம்.

ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணனின் தனியன் :

வேதாந்த தேசிக கடாக்ஷ விவ்ருத்தபோதம்
காந்தோபயந்த்ரு யமிந: கருணைக பாத்ரம்
வத்ஸாந்வவாயமநவத்ய குணைருபேதம்
பக்த்யா பஜாமி பரவாதி பயங்கரார்யம்

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/08/06/prathivadhi-bhayankaram-annan/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

கோயில் கந்தாடை அண்ணன்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:
ஸ்ரீமத் வரதநாராயண குரவே நம:

koilannanகோயில் கந்தாடை அண்ணன் – ஸ்ரீரங்கம் அண்ணன் திருமாளிகை

திருநக்ஷத்ரம்: புரட்டாசி பூரட்டாதி

ஆசார்யன்: மணவாள மாமுனிகள்

அவதார ஸ்தலம்: ஸ்ரீரங்கம்

சிஷ்யர்கள்: கந்தாடை அண்ணன் (திருமகனார்), கந்தாடை இராமாநுஜ ஐயங்கார் மற்றும் பலர்

அருளிச்செயல்கள்: ஸ்ரீ பராங்குச பஞ்ச விம்சதி, வரவரமுனி அஷ்டகம், மாமுனிகள் கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு

உயர்ந்ததான யதிராஜ பாதுகை என்று அழைக்கப்பட்ட முதலியாண்டான் திருவம்சத்தில், தேவராஜ தோழப்பர் என்பாருடைய திருமகனாராக அவதரித்தார். இவருடைய திரு அண்ணனார் கோயில் கந்தாடை அண்ணன் என்பார். இவருக்கு பெற்றோர் சாற்றிய பெயர் “வரதநாராயணன்”. இந்த ஸ்வாமியே பிற்காலத்தில் மணவாள மாமுனிகளுடைய ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவரும், அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவருமாக விளங்கும்படித் திகழ்ந்தார்.

கோயில் அண்ணன் (ப்ராபல்யமாக விளங்கும் திருநாமம்) தன் சிஷ்யர்களோடு ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழ்ந்து வந்தார். அப்போது, அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் (மாமுனிகளின் க்ருஹஸ்தாஸ்ரமம்) ஸ்ரீரங்கம் வந்து வந்தடைந்தார். அவரை ஸ்ரீரங்கநாதனும், கைங்கர்யாபரர்களும் விமர்சையாக வரவேற்றனர். சில காலம் கழிந்து நாயனார் சந்யாஸ்ரமம் ஏற்றார். அவருக்கு ஸ்ரீரங்கநாதன் அழகிய மணவாள மாமுனிகள் என்று திருநாமம் சாற்றினார் (தன்னுடைய விசேஷ திருநாமமான அழகிய மணவாளன் என்னும் திருநாமத்தையே சாத்தி அருளுதல்). எம்பெருமான் மணவாளமாமுனிகளை பல்லவராயன் மடத்தை (ராமாநுஜர் தங்கியிருந்த ப்ராசீனமான மடம்) ஏற்கச்செய்து ராமாநுஜரைப்போலே பரமபதம் அடையும் வரை அங்கேயே ஸ்ரீரங்கத்தில் தங்கப் பணித்தார். மாமுனிகள் போன்னடிக்கால் ஜீயர் முதற்கொண்டு தன் சிஷ்யர்களை மடத்தைப் புதுப்பிக்கும் படி ஆணையிட்டு, மண்டபத்தை தன் நித்ய காலக்ஷேபதிற்காக உபயோகித்தார். மடத்தைப் புதுப்பிக்கும் போது பிள்ளைலோகாசார்யரின் திருமாளிகயிலிருந்து ஸ்ரீ பாததூளி (பிள்ளைலோகாசார்யர் திருப்பாதம் பட்ட மண்) சேகரித்து அதனைக்கொண்டு கட்டினார் (பிள்ளைலோகாசார்யர் சம்ப்ரதாயதிற்கான அஷ்டாதச ரஹச்யங்களை அருளிச்செய்தார்). ஸ்ரீரங்கத்தில் படையெடுப்பின்போது பாதிக்கப்பட்டிருந்த சத்சம்ப்ரதாயத்தையும், திருவோலக்கங்கங்களயும், ஸ்ரீகோசங்களயும் மீண்டும் நிர்மாணம் செய்வதற்காகவே தன் திருநக்ஷத்ரங்கள் (வாழ்நாள்) முழுவதையும் சமர்ப்பித்தார். இந்த காருண்யத்தைக் கேள்வியுற்ற மக்கள் பலரும் அவரை அடைந்து சிஷ்யர்களாயினர்.

திருமஞ்சனம் அப்பா என்பாருடைய திருமகளார் ஆய்ச்சியார் ஒருமுறை மாமுனிகளிடம் ஆசீர்வாதம் பெற்றுக்கொண்டார். ஆய்ச்சியார் மாமுனிகளிடம் பக்தி மிகுந்தமையால் தன்னை சிஷ்யையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி கேட்டுக்கொண்டார். மாமுனிகள் முதலில் மறுத்து பின்னர் ஆய்ச்சியாருடைய பக்தியைக்கண்டு சிஷ்யையாக ஏற்றார். இந்த விஷயத்தை தன் பர்த்தா (கணவன்) கந்தாடை சிற்றண்ணர் முதற்கொண்டு யாரிடமும் ஆய்ச்சியார் தெரிவிக்கவில்லை. அப்போது கோயில் அண்ணனுடைய திருத்தகப்பனாருக்கு ச்ரார்த்தம் நடக்கையில் ஆய்ச்சியார் தளிகை செய்யும் கைங்கர்யமேற்று மிக பக்தி ச்ரத்தையுடன் செய்து முடிக்கிறார். ச்ரார்த்தம் முடிந்தவுடன் அனைவரும் மடத்தின் வாயிலருகே சயனிக்கலாயினர்.

அந்த சமயம் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் பெரிய ஜீயர் மடத்தை விட்டு வெளியில் வருவதைக் கோயில் அண்ணன் கண்டார். உடனே அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அங்கு எழுந்தருளியதன் காரணத்தை வினவினார். அதற்க்கு அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் தன் திருநாமம் சிங்கரைய்யர் என்றும் தான் வள்ளுவ ராஜேந்திரம் கிராமத்திலிருந்து வருவதாகவும், பெரிய ஜீயரிடதில் சிஷ்யராக விருப்பம் என்றும் ஆனால் இதுவரை அந்த ஆசை நிறைவேறவில்லை என்றும் தெரிவித்தார். அண்ணன் அதற்கு ஸ்ரீரங்கத்தில் பல ஆசார்யர்கள் இருக்கிறார்கள், தேவரீர் அவர்களில் யாருக்கும் சிஷ்யராகலாம் என்று தெரிவித்தார். அதற்கு அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் , தாம் மாமுனிகளிடம் சிஷ்யராகவேண்டும் என்பது பகவானின் திருவுள்ளம் என்று சாதித்தார். அண்ணன் ப்ரமித்துப்போய் மேற்கொண்டு விஷயத்தை அறிய வினவினார். ஆனால் அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் விஷயம் மிகவும் ரஹஸ்யம் என்றும் மேற்கொண்டு கூற இயலாதென்றும் கூறினார். அண்ணன் சிங்கரைய்யரை உள்ளே அழைத்து பிரசாதமும் தாம்பூலமும் அளித்து அன்றிரவு அங்கேயே சயனிக்கும்படி செய்தார். இரவுப்போதில் அண்ணன் மற்றும் அவரது திருத்தம்பியார் வெளியே உறங்க, உள்ளே இருந்த ஆய்ச்சியார் சயனிக்க முற்பட்டு , “ஜீயர் திருவடிகளே சரணம், பிள்ளை திருவடிகளே சரணம், வாழி உலகாசிரியன்” என்று சாதித்தார். அதை அண்ணனும், திருத்தம்பியாரும் கேட்டு ஒருவர் உள்ளே செல்ல முற்பட, அண்ணன் காலையில் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று தடுத்தார்.

அண்ணன் மாமுனிகள் மீது பயபக்தி மிகுந்து அன்றிரவு உறக்கம் வரவில்லை. ஆகவே இரவுப் போதானாலும் சிங்கரைய்யரை மீண்டும் சந்தித்து வினவினார். சிங்கரைய்யர் ஒரு பெரிய சம்பவத்தை விண்ணப்பித்தார். “அடியேன் வழக்கமாக காய்கறிகள் முதலியவைகளை அடியேன் கிராமத்திலிருந்து சேகரித்தது ஸ்ரீரங்கத்திலுள்ள மடங்களுக்கும் திருமாளிகைகளுக்கும் வழங்கி வருகிறேன். ஒரு சமயம் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் அடியேனை பெரிய ஜீயர் மடத்திற்கு வழங்கும் படி சொன்னார். அதனை சிரமேற்கொண்டு பெரிய ஜீயர் மடத்திற்கு காய்கறிகளோடு சென்றேன். ஜீயர் அடியேனை பல கேள்விகள் கேட்டார் – “எங்கே இந்த காய்கறிகள் விளைகின்றன? யார் இவைகளுக்கு தண்ணீர் பாய்ச்சுகின்றனர்? “எனப் பல கேள்விகள் கேட்டார். “இவைகள் சுத்தமான பகுதியிலிருந்து விளைகின்றன, இவைகளுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சுவது தங்கள் சிஷ்யர்கள் தான்” என்று பவ்யமாக சாதித்தேன். பெரிய ஜீயர் அகமகிழ்ந்து காய்கறிகளை ஏற்றார். மேலும் மாமுனிகள் அடியேனை ஊர் திரும்பு முன் பெரியபெருமாளை சேவித்துச்செல்லச் சொன்னார். அர்ச்சகர் என்னை இந்த முறை யாருக்கு வினியோகித்தீர் என வினவினார். அடியேன் இந்த முறை பெரியஜீயர் மடத்திற்கு சமர்பித்ததைச் சொன்னேன். அர்ச்சகர் இதைக்கேட்டதும் மிகவும் மகிழ்ந்து போய் இனி உமக்கு ஆசார்ய ஸம்பந்தம் கிட்டிவிடும் என சாதித்தார். அடியேனுக்கு தீர்த்தம் (சரணாம்ருதம்), ஸ்ரீசடகோபம், மாலை, அபயஹஸ்தம் முதலியன சாதித்தார். அதனால் அடியேன் எம்பெருமான் அருளுக்கு மிகவும் பாத்திரமானேன். அடியேன் மீண்டும் ஜீயரிடம் சென்று தங்கள் கிருபையால் பெரியபெருமாள் அனுக்ரஹத்திற்கு பாத்திரமானேன் என்று சொல்லி ஊர் திரும்ப நியமனம் பெற்றேன். மடத்திலிருந்த கைங்கர்யபரர்கள் அடியேனுக்கு பிரசாதம் அழித்து வழியனுப்பி வைத்தனர். செல்லும் வழியில் அடியேன் பிரசாதத்தை ஸ்வீகரித்தேன். அதனால் அடியேன் ஆத்மா சுத்தி அடைத்தது”. அன்றிரவு ச்வப்னம் ஒன்று கண்டேன். அடியேன் பெரியபெருமாள் சந்நிதியில் இருந்தேன். பெரிய பெருமாள் ஆதிசேஷனை நோக்கிக் காட்டினார் “அழகிய மணவாள ஜீயர் ஆதிசேஷனுக்குச் சமம். நீர் அவருடைய சிஷ்யனாகக் கடவது”. அந்த நேரம் முதல் மாமுனிகளுடய சிஷ்யனாகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” – என்று முடித்தார் சிங்கரைய்யர். இதைக்கேட்ட அண்ணன் ஆழ்ந்து சிந்தித்து சயநித்தார்.

அண்ணன் கண்மலர்ந்து ஒரு ச்வப்னம்  கண்டார். ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் மச்சில் (மாடி) படிகளிலிருந்து இறங்கிவந்து சவுக்கினால் அண்ணனை அடிக்கத் தொடங்கினார். அண்ணனால் அதைத் தடுக்க முடியும் ஆயினும் தான் ஏதோ தவறு செய்ததாக எண்ணித் தடுக்கவில்லை. பிறகு அந்த சவுக்கு உடைந்து விடுகிறது. அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் படிகளின் வழியாக அண்ணனை ஒரு சன்யாசியிடம் அழைத்துச் செல்கிறார். அந்த சன்யாசி மிகவும் கோபமாகக் காணப் படுகிறார். மேலும் அவரும் ஒரு சவுக்கைக் கொண்டு அண்ணனை அடிக்கிறார். சவுக்கு உடைந்து விழுகிறது. உடனே அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் சன்யாசியை நோக்கி “இவர் ஒரு சிறு பிள்ளை. தான் செய்வதறியாது செய்துவிட்டார்” என்று தெரிவிக்கிறார். சன்னியாசியும் சாந்தமடைந்து அண்ணனைத் தன் திருமடியின் மீது அமரச் செய்து “நீயும் உத்தம நம்பியும் தவறு செய்திருக்கிறீர்கள்” என்று சாதித்தார். “மணவாள மாமுனிகளின் பெருமை அறியாது, குழப்பமடைந்து தவறிழைத்து விட்டேன். என்னை மன்னியுங்கள்” என்று அண்ணன் தன் கலக்கத்தை தெரிவித்தார். அன்போடு அந்த சன்யாசி “நான் பாஷ்யகாரர் (ஸ்ரீ ராமாநுஜர்), இந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் முதலியாண்டான். நான் ஆதிசேஷன். இங்கு மாமுனிகளாக அவதாரம் செய்திருக்கிறேன். நீரும் உமது சொந்தங்களும் சிஷ்யர்களாக அடைந்து உய்யப் பாருங்கள்” என்று சொன்னார். உடனே அண்ணனுக்கு ச்வப்னம் கலைந்து திடுக்கிட்டு விழிக்கிறார். மிகுந்த பூரிப்புடன் தன் சகோதரர்களிடம் இதைத் தெரிவிக்கிறார். உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஆய்ச்சியாரை எழுப்பி ச்வப்னத்தில் கண்டதைச் சொல்கிறார். ஆய்ச்சியாரும் மாமுனிகள் தன்னை உய்வித்ததாகவும், ஆசீர்வதித்ததாகவும் அருளினார். அண்ணன் அதைக்கேட்டு மிகவும் அகமகிழ்ந்தார். உடனே சிங்கரையரிடமும் சென்று ச்வப்னம் பற்றிக் கூறினார். பிறகு காவிரிக்குச் சென்று தன் நித்ய அனுஷ்டானங்களைச் செய்கிறார்.

அடுத்து அண்ணன் தன திருமாளிகை அடைந்து, உத்தம நம்பி மற்றும் கந்தாடை திருமேனி சம்பந்திகளை அழைக்கிறார். பலர் அண்ணன் திருமாளிகையை அடைந்து இதே போல் தங்களுக்கும் அதே ச்வப்னம் வந்ததைச் சொல்லி ஆச்சர்யமடைந்தனர். எல்லோரும் எம்பா (ஆசார்யர் லக்ஷ்மணாசார் என்பாருடைய திருப்பேரனார்) என்னும் ஆசார்ய ச்ரேஷ்டரை அடைந்து விவரத்தை சொல்ல, எம்பா மிகவும் சீற்றமுற்றார். இன்னொரு ஜீயரிடம் தஞ்சம்புகுதல் நம் குடும்பத்திற்கு எந்த நன்மையும் செய்யது என்றார். இதையே அங்கு பலரும் வழிமொழிந்தனர்.

கந்தாடை திருமேனி சம்பந்திகளோடே அண்ணனும் ஜீயர் மடத்தை அடைந்து ஜீயரோடே தஞ்சம் புகுந்தனர். அண்ணன் தன்னுடைய சிஷ்யரான திருவாழியண்ணன் மற்றும் மாமுனிகளுடைய நெருங்கிய சிஷ்யரான சுத்த சத்வம் அண்ணனையும் மாமுனிகளை அடைய உடன் கூட்டிச்சென்றார். சுத்த சத்வம் அண்ணன் சதா மாமுனிகளுடய வைபவங்களை அண்ணனுக்கு சொல்லி வந்தார். ஆகவே அதுவே அண்ணனுக்கு சுத்த சத்வம் அண்ணாவின் உதவியை நாடக் காரணமாய் அமைந்தது. கோயில் அண்ணன் அடுத்து தன் திருமேனி சம்பந்திகளோடே மாமுனிகள் மடத்தை அடைந்தனர். அந்த சமயம் மாமுனிகள் திருமலை ஆழ்வார் மண்டபத்தில் காலக்ஷேபம் செய்து கொண்டிருந்தார். அண்ணன் குறுக்கிட விரும்பாமல், ஆய்ச்சியாரிடம் விஷயத்தைத் தெரிவிக்க, ஆய்ச்சியார் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை அனுப்பி மாமுனிகளிடம் சென்று விஷயத்தை தெரிவிக்கச் சொன்னார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் இதைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு மாமுனிகளிடம் தவறான செய்தியைச் சொன்னார் (அதாவது மாமுனிகளிடம் வாக்குவாதம் செய்வதற்காக வந்துள்ளனர் என்று சொல்லி விட்டார்). மாமுனிகள் குழப்பத்தைத் தவிர்க்க மடத்தின் புழைக்கடைக்கு சென்றார். இந்த சமயம் அண்ணனும், திருமேனி சம்பந்திகளும் வானமாமலை ஜீயரை அடைந்து தண்டன் சமர்ப்பித்தனர். ஆய்ச்சியார் அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரைத் தேடி விஷயத்தை வினவி பிறகு உண்மையான விஷயத்தை மாமுனிகளிடம் தெரிவித்தார். மாமுனிகள் அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரைத் திருத்திப் பணிகொண்டு, அண்ணனையும் அவர் திருமேனி சம்பந்திகளையும் வெகுவாக வரவேற்றார். கோயில் அண்ணனும் திருமேனி சம்பந்திகளும் ஜீயருடைய பாத கமலங்களில் விழுந்து வணங்கி பழங்கள், பூ முதலியவைகளை சமர்ப்பித்தனர். மாமுனிகள் “திருப்பல்லாண்டு” மற்றும் நம்மாழ்வாருடைய “பொலிக! பொலிக! பொலிக!” என்னும் திருவாய்மொழிப் பதிகத்துக்கும் சுருங்க விவரணம் அளித்தார். அண்ணன் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வாயிலாக தம்மையும் தம் குடும்பத்தினரையும் ஆச்ரயித்து ஜீயரின் சிஷ்யராக ஏற்கும்படி கேட்டுக்கொண்டார். மாமுனிகள் தனித்ததோர் ஒரு இடத்திற்கு சென்று அண்ணனை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வாயிலாக அழைத்தார். மாமுனிகள் அண்ணனிடம் “நீர் ஏற்கனவே வாதூல குலத்தில் பிறந்திருக்கிறீர் (முதலியாண்டான் திருவம்சத்தார்). இதுவே பெரிய திருவம்சமும், திருமாளிகையும் ஆகும். இப்படியிருக்க ஏன் தம்மிடம் தஞ்சம் புக விரும்புகிறீர்?” என வினவினார். அண்ணன் மிகவும் வற்புறுத்தி, இதற்கு முன்னால் ஜீயருடைய வைபவம் அறியாது தவறிழைத்தமைக்கு வருந்தி, தன ச்வப்ன விஷயங்களையும் தெரிவித்தார். மாமுனிகள் அதனை ஏற்று ஒருசிலரே எம்பெருமான் கிருபையால் ச்வப்னத்தில் கண்டருளி ஆணையிடுவான் என்று சொல்லி, மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னே ஸமாச்ரயணம் பெற வரச் சொன்னார். அண்ணன் அகமகிழ்ந்து ஏற்று குடும்பத்தோடு மடத்தை விட்டுக் கிளம்பினார்.

எம்பெருமான் பலர் ச்வப்னத்திலும் தன் அர்ச்சா சமாதியை (தன்னுடைய சங்கல்பமான அர்ச்சா திருமேனியில் யாரோடும் தொடர்பு கொள்வதில்லை என்பதை மீறி) விடுத்துத் தோன்றி, மாமுனிகளுக்கும் எனக்கும் வேறுபாடில்லை, எல்லோரும் உய்வு பெற அவருடைய திருப்பாத கமலங்களில் தஞ்சம் புகுவீர் என்று உரைத்தான்.

mamuni-koilannan-3மாமுனிகளும் கோயில் அண்ணனும் – அண்ணன் திருமாளிகை, ஸ்ரீரங்கம்

மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு எல்லோரும் பெரிய ஜீயர் மடத்தில் ஒன்று கூடினர். தன் குலப்பெருமைகளை நினைத்து செருக்குக் கொள்ளாமல் மாமுனிகளிடம் தஞ்சம் புக நினைத்த அண்ணன் மாமுனிகளை நெருங்கி, தனக்கும் உடனுள்ள மற்றையெல்லோருக்கும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து அருளுமாறு பிரார்த்தித்தார். மாமுனிகள் வானமாமலை (பொன்னடிக்கால்) ஜீயரிடம் ஏற்பாடுகளை செய்யச் சொல்லி ஆணையிட்டு, பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் (தாபம் – தோள்களில் திருச்சங்கு/திருச்சக்கரம் பொரித்தல், புண்டரம் – ஊர்த்வ புண்டரம், நாம – தாஸ நாமம் தரித்தல், மந்த்ரம் – ரஹஸ்ய த்ரய மந்த்ரங்கள், யாகம் – திருவாரதன க்ரமம்) செய்துவித்தார்.

உடனே மாமுனிகளுக்குப் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் நினைவு தோன்றி, அந்த பெரிய சபை முன்பே பொன்னடிக்கால் ஜீயரைக் காட்டி “பொன்னடிக்கால் ஜீயர் அடியேனுடைய பிராண ஸுஹ்ருது மற்றும் நலம் விரும்பி. தமக்கிருக்கும் அத்துணை பெருமைகளும் அவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும்” என்று அறிவித்தார். அண்ணனுக்கு மாமுனிகளின் உள்ளம் புரிந்து “தாங்கள் எங்களை பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு சிஷ்யராக்கி இருக்கலாம்” என்று கூறினார். மாமுனிகள் அகமகிழ்ந்து “தான் எப்படி எம்பெருமானின் ஆணையை மீற முடியும்?” என்று கேட்டார். ஆய்ச்சியாருடய திருமகனாரான அப்பாச்சியாரண்ணா உடனே எழுந்து, தன்னை பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் சிஷ்யராக ஏற்கச் செய்யுமாறு பிரார்த்தித்தார். மாமுனிகள் மிகவும் அகமகிழ்ந்து அவரை “நம் அப்பாச்சியாரண்ணாவோ?” எனப் புகழ்ந்தார். மாமுனிகள் தன் சிம்மாசனத்தில் வற்புறுத்தலாகப் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை எழுந்தருளச் செய்து , சங்க-சக்கரங்களைத் தந்து அப்பாசியாரண்ணாவிற்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்துவிக்கச் செய்தார். முதலில் மறுத்த பொன்னடிக்கால் ஜீயர் பிறகு மாமுனிகள் தனக்கு உள்ளம் குளிரும் எனக்கூற ஆணையை ஏற்றார். அப்பாசியாரண்ணாவுடனே அவரது திருச் சகோதரரான தாசரதியும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் பெற்றார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் சிம்மாசனத்தை விட்டுப் பணிவுடன் எழுந்து, மாமுனிகளுக்கு வெகு மரியாதையுடன் தன் ப்ரணாமங்களைத் தெரிவிக்கிறார். இதற்குப் பிறகு அண்ணனுடைய திருத்தம்பியாரான கந்தாடை அப்பன் என்பாரும், உடனிருந்த பலரும் மாமுனிகளிடம் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் பெற்றனர். அந்த சமயம், பெரிய பெருமாளின் ப்ரசாதம் வந்து சேருகிறது. மாமுனிகள் பிரசாதத்தை பெருமதிப்புடன் ஸ்வீகரித்தார். பிறகு எல்லோரும் சந்நிதிக்குச் சென்று மங்களாசாசனம் செய்து, மட்டத்திற்குத் திரும்பி, ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் விசேஷ ததியாரதனையை ஸ்வீகரிக்கின்றனர்.

ஒரு தினம் மாமுனிகள் சுத்த சத்வம் அண்ணா கோயில் அண்ணனோடு இருக்கும் பற்றுதலைப் புகழ்ந்தார். அதனாலே ஆண்ட பெருமாள் (கொமாண்டூர் இளையவில்லியாச்சானின் வழித்தோன்றலில் இருந்த பேரறிஞர்) என்பாரை அண்ணனுடைய சிஷ்யராகும்படியும், முழுமையாக அண்ணனுடைய சத் சம்ப்ரதாயத்தைப் பரப்பும் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடும்படியும் நியமித்தார்.
கோயில் அண்ணனின் திருமேனி சம்பந்தியான எறும்பி அப்பா அண்ணனின் புருஷகாரத்தில் மாமுனிகளை அடைந்து நெருங்கிய சிஷ்யரானார்.
அண்ணனின் திருக்குமாரரான கந்தாடை நாயன் சிறுவயதிலேயே அறிவில் சிறந்து விளங்கினார். ஒருசமயம் மாமுனிகள் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் சில விஷயங்களை விளக்க, நாயன் அதற்கு விசேஷ குறிப்புகளை நல்கினார். இது கண்டு பூரிப்படைந்த மாமுனிகள் கந்தாடை நாயனைத் தன் திருமடியில் அமரச் செய்து, புகழ்ந்து, சம்ப்ரதாயத்திற்குத் தலைவராய் விளங்க ஆசீர்வதித்தார். கந்தாடை நாயன் “பெரிய திருமுடி அடைவு” என்னும் சிறந்த கிரந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்.

பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் மாமுனிகளை அடைந்து சிஷ்யராகிறார். அவரும் முதலில் அண்ணனின் திருமாளிகையைத்தான் அடைந்தார், பிறகு இருவருக்கும் இடையே மிகுந்த மரியாதையான தொடர்பு நீடித்தது.

கோயில் அண்ணனை மாமுனிகள் பகவத் விஷயத்தை (நம்மாழ்வாரின் ஸ்ரீசூக்தியான திருவாய்மொழி மற்றும் அதன் வ்யாக்யானங்கள்) கந்தாடை அப்பன், திருக்கோபுரத்து நாயனார் பட்டர், சுத்த சத்வம் அண்ணன், ஆண்ட பெருமாள் நாயனார் மற்றும் அய்யனப்பா ஆகியோருக்கு உபதேசிக்குமாறு பணித்து, அண்ணனுக்கு “பகவத் சம்பந்த ஆசார்யர்” என்னும் பட்டம் சாற்றி, அண்ணனை முக்கியமான பகவத் விஷய ஆசார்யனாக நியமிக்கிறார். ஒருமுறை கந்தாடை நாயனும் (அண்ணனின் திருக்குமாரர்) ஜீயர் நாயனாரும் (மாமுனிகளுடைய பூர்வாச்ரமத் திருப்பேரனார்) பகவத் விஷயத்தை விஸ்தரமாக விவாதிப்பதைக் கண்ட மாமுனிகள், இருவரையும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் ஈடு வ்யாக்யானத்திற்கு அரும்பதம் அருளுமாறு பணித்தார்.

மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கத்தில் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் முன்னிலையில் பகவத்விஷயத்தை காலக்ஷேபம் செய்ய, மாமுனிகள் முன்பு ஒரு ஆணி-திருமூலத்தன்று ஸ்ரீ ரங்கநாதன் தோன்றி “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்” என்ற ஆச்சர்ய தனியன் சாதித்து மாமுனிகளைத் தன் ஆசார்யனாக ஏற்கிறார். உடனே இந்தத் தனியனை எல்லா திவ்ய தேசங்களிலும் நித்யப்படித் தொடக்கமாகவும் சாற்றுமுறையின்போதும் சேவிக்கக் கடவது என்று எம்பெருமானே சாதிக்கிறான். அதே சமயம் அண்ணன் திருமாளிகையில் அண்ணனின் தேவியாரும் மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களும் மாமுனிகளின் வைபவத்தை பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அச்சமயம் ஒரு சிறு குழந்தை அங்கு தோன்றி சிறியதான அதே தனியன் குறிக்கப்பட்ட திருவோலையைச் சமர்ப்பித்து மறைந்து போகிறது.

ஒருமுறை மாமுனிகள் அண்ணனிடம் திருவேங்கடமுடையானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்யும் விருப்பமா என்று கேட்டார். அச்சமயம் அப்பிள்ளை அண்ணனை “காவேரி கடவாத கந்தாடை அண்ணனாரோ” என்று பெருமிதமாய் புகழ்ந்தார். ஆனால் மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கநாதன் திருவேங்கடத்தில் நித்யசூரிகள் சந்திசெய்ய நின்றிருப்பதை சுட்டிக்காட்டினார். அண்ணன் அகமகிழ்ந்து மாமுனிகளிடம் திருவேங்கட யாத்திரைக்கு உத்தரவு பெற்றுக்கொண்டார். மாமுனிகள் அண்ணனை பெரியபெருமாள் சந்நிதிக்கு அழைத்துச் சென்று திருவேங்கட யாத்திரைக்கு பெருமானின் அனுமதியையும் ஆசீர்வாதத்தையும் பெற்று அருளி, உத்தம நம்பியையும் (பெரிய பெருமாளின் அந்தரங்க கைங்கர்ய பரர்) உடன் அனுப்பி அருளினார். அண்ணனுடன் பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் சேர்ந்து கொண்டனர். அப்போது அண்ணனுக்கு பல்லக்கு அளித்ததை அண்ணன் மறுத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடன் சேர்ந்து வரவே விருப்பம் தெரிவித்தார். இது அண்ணனின் பணிவை விளம்பிற்று. அண்ணன் திருமலையின் அடிவாரத்தை அடைந்தவுடன் அனந்தாழ்வான் (திருமலை அனந்தாழ்வானின் திருவம்சம்சதில் அப்போதிருந்து திருமலையில் கைங்கர்யம் செய்தவர்), பெரிய கேள்வி ஜீயர், ஆசார்ய புருஷர்கள், மற்றும் பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ஆடம்பரமாக வரவேற்றனர்.
அண்ணன் ரதோத்சவத்தில் கலந்துகொண்டு எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்தார். அண்ணன் ஸ்ரீபதரீகாச்ரமத்தில் கைங்கர்யம் செய்யும் அயோத்யா ராமானுஜ ஐய்யங்காரை தண்டன் சமர்ப்பித்தார். அயோத்யா ராமானுஜ ஐய்யங்கார் மாமுனிகளை தஞ்சம்புக எண்ணினார், ஆனால் அனந்தாழ்வான் அண்ணனை ஆச்ரயித்தால் மாமுனிகள் மிகவும் அகமகிழ்வார் எனக் கூறினார். ஐய்யங்கார் மிகுந்த பூரிப்புடன் தன்னை ஆசிர்வதிக்குமாறு அண்ணனை வேண்ட, அவ்வாறே அண்ணன் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்தருளினார். திருவேங்கடமுடையானும் ஐயங்காரின் அண்ணன் சம்பந்தத்தை ஆமோதித்து “கந்தாடை ராமானுஜ ஐயங்கார்” என்று ஐயங்காருக்கு பட்டம் சாற்றியருளினார். கந்தாடை ராமானுஜ ஐயங்கார் குறிப்படத்தக்க பல கைங்கர்யங்களைச் செய்கிறார்.

அண்ணன் திருவரங்கம் திரும்ப முடிவுசெய்து திருவேங்கடமுடையானின் ஆணையைப் பெற்றார். அப்போது எம்பெருமான் தன்னுடைய வஸ்த்ரத்தை அண்ணனுக்கு அருளினார், அண்ணன் மிகவும் மகிழ்ந்து அதையேற்றார். எம்பெருமான், ஐயங்கார் அண்ணனுக்குப் பல்லக்கு சமர்ப்பித்ததை ஏற்கச்செய்து, அதிலேயே அண்ணன் ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தார். வரும் வழியில் பல திவ்யதேசத்தில் மங்களாசாசனம் செய்து, எறும்பியப்பாவையும் அவரது மூத்தோரையும் எறும்பி என்னும் இடத்தில் சந்தித்தார். காஞ்சிபுரத்தில் அண்ணன் சாலைக் கிணற்றிலிருந்து (எம்பெருமானார் தேவப்பெருமாளுக்கு தீர்த்த கைங்கர்யம் செய்ய உபயோகித்த கிணறு) தீர்த்தம் பூரிக்க விரும்பினார். அண்ணன் மகிழ்ச்சியுடன் இந்த கைங்கர்யத்தைச் செய்து, அப்பாசியாரண்ணாவை இந்த கைங்கர்யத்தைத் தொடருமாறு நியமித்தார்.

அண்ணன் காஞ்சீபுரத்திலிருந்து புறப்பட்டு ஸ்ரீபெரும்புதூர் மற்றும் அதனருகே உள்ள திவ்யதேசங்களுக்கு சென்றுவர உத்தேசமானார். தேவப்பெருமாளின் நியமனதைக் கேட்டறிந்தார். அந்த சமயம் தேவப்பெருமாள் திருவாராதனம் கண்டருளிக் கொண்டிருந்தான். தளிகை (போகம்) சமர்ப்பித்த பிறகு தேவப் பெருமாள் அண்ணனை முன்னேயழைத்து தான் சாற்றியிருந்த வஸ்த்ரம், புஷ்பமாலை, சந்தனம், மற்றும் பூண் (வாசனை த்ரவ்யம்) முதலியவற்றை அண்ணனிடம் தந்தருளி மாமுனிகளிடம் சமர்ப்பிக்குமாறு அருளினான். அண்ணனுக்கு விசேஷமாக வழியனுப்பி வைக்கப்பட்டது. அண்ணன் விடைபெற்று கச்சிக்கு வைத்தான் மண்டபத்தில் எழுந்தருளி மாமுனிகள் வைபவத்தை காலக்ஷேபம் செய்தார். அங்கிருந்த பெரியோர்கள் தேவப் பெருமாள் மாமுனிகளை “அண்ணன் ஜீயர்” (கோயில் அண்ணனின் ஆசார்யன் மாமுனிகள்) என்று பிரமிப்புடன் அருளுவதைக் கூறினர். அதேபோல் பெரிபெருமாளும் “ஜீயர் அண்ணன்” (பெரிய ஜீயரின் சிஷ்யர் கோயில் அண்ணன்) என்று அருளுவதையும் அச்சமயம் மாமுனிகள் காலம் கடந்ததால் ஸ்ரீரங்கம் திரும்புமாறு அண்ணனுக்கு செய்தி அனுப்பினார். அண்ணன் ஆணையை சிரமேற்கொண்டு, ஸ்ரீபெரும்பூதூரையும், மற்ற திவ்யதேசங்களயும் நோக்கி வணங்கி, ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தார்.
பெரிய ஜீயர் அண்ணனின் திருமாளிகை வந்து சேர்கிறார், அப்போது திருமாலை தந்த பெருமாள் பட்டர் மற்றும் கோயில் கைங்கர்யபரர்கள் பெரிய பெருமாளின் ப்ரசாதமும் மாலையும் கொண்டு வருகின்றனர். எல்லோரும் அண்ணனை வெகுவாக வரவேற்கின்றனர். மாமுனிகள் அண்ணனை ஆசீர்வதித்தார். அங்கிருந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தேவப்பெருமாள் அண்ணனை “அண்ணன் ஜீயர்” என்று அருளியதைக் கூறினர். மாமுனிகள் இதனைக்கேட்டு பூரிப்படைந்து தனக்கு அண்ணன் சிஷ்யராக வாய்த்ததை நினைத்து அகமகிழ்ந்தார். ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் “அண்ணன் ஜீயர்’ என்பது “ஸ்ரீய:பத்தி” (எம்பெருமான் பிராட்டி போன்று) சப்தத்திற்கு நிகராய் இருப்பதைக் குறிப்பிடுகின்றார். எம்பெருமான் பிராட்டி போன்று ஜீயரும் அண்ணனும் அவரவர் ப்ரபாவங்களை புகழுமாறு உள்ளனர்.

மாமுனிகள் அந்திம காலத்தில் ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திற்குத் தன் தள்ளாமையையும் பொருட்படுத்தாமல் வியாக்யானம் அருளிக் கொண்டிருந்தார். ஏன் இவ்வளவு ச்ரமதோடு இதைச் செய்ய வேண்டும் என்று அண்ணன் வினவ, “இதை உமது புத்ர பௌத்ரர்களுக்காக எழுதுகிறேன்” என்று பெரும் கருணையுடன் கூறினார்.

படையெடுப்பின் போது கோயில் அண்ணன் இழந்த முறைகள் மற்றும் பஹுமானங்களயும் மீட்டுக் கொடுத்து மாமுனிகள் பேருபகாரம் செய்தார்.

எறும்பியப்பா (மாமுனிகளின் சிஷ்யர்) தனது பூர்வ தினசர்யாவில் (மாமுனிகளின் நித்ய கைங்கர்யங்களை கூறும் க்ரந்தம்) அழகான ஒரு விஷயத்தை எடுத்துரைக்கிறார்.

ஸ்லோகம் 4:

பார்ச்வத: பாணிபத்மாப்யாம் பரிக்ருஹ்ய பவத்ப்ரியௌ |
விந்யஸ்யந்தம் சநைர் அங்க்ரீ ம்ருதுலௌ மேதிநீதலே ||

விளக்கம்:
எறும்பியப்பா மாமுனிகளிடம் “தேவரீர் உம்முடைய இரண்டு  பிரியமான சிஷ்யர்களான கோயில் அண்ணன் மற்றும் கோயில் அப்பன் ஆகியோரை அருகில் வைத்து, அவர்களை தேவரீரின் ம்ருதுவான கைகளால் இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு, ம்ருதுவான திருவடிகளால் இந்த பூமியில் நடக்கிறீரே”.

mAmunigaL-aNNan-appan(இதனை கோயில் அப்பன் திருமாளிகையில் சித்திரமாய்க் காணலாம்)

திருமழிசை அண்ணாவப்பங்கார் தமது தினசர்யா வ்யாக்யானத்தில் இரு பிரியமான சிஷ்யர்கள் என்பது கோயில் அண்ணனையும் கோயில் அப்பனையும் குறிக்கும் என குறிப்பிடுகின்றார். இங்கு ஒரு ஐயம் எழும்; பாஞ்சராத்ர தத்வ ஸம்ஹிதையில் கூறியபடி ஸந்யாஸியான மாமுனிகள் எப்பொழுதும் கையில் திரிதண்டத்தை ஏந்திக் கொண்டிருக்க வேண்டமோ?

அண்ணாவப்பங்கார் இதை மிக அழகாக விளக்குகிறார் :

  • முற்றும் உணர்ந்த ஸந்யாஸி  ஒரு ஸந்யாஸி சில காரணங்களினால் த்ரிதண்டத்தை ஏந்தவில்லையெனில் குறையாகாது;
  • ஒரு ஸந்யாஸி பகவானையே த்யானித்து, ஒழுக்கத்துடனும், சாஸ்த்ர விஷயங்களை முறையாகத் தனது ஆசார்யனிடம் பயின்று, பகவத் விஷய ஞானம் பெற்று, புலன்களை ஒடுக்கி இருக்குமளவில் த்ரிதண்டமாவது அவசியமில்லை;
  • எம்பெருமானை ஸாஷ்டாங்கமாக சேவிக்கும்போது த்ரிதண்டமானது இடைஞ்சலாக இருக்கக்கூடும்; அந்நேரத்தில் த்ரிதண்டமாவது அவசியமில்லை

மாமுனிகளே அண்ணனை தமது பாசுரத்தில் அழகாய் விவரிக்கிறார்:

எக்குணத்தோர் எக்குலத்தோர் எவ்வியல்வோர் ஆயிடினும்
அக்கணத்தே நம்மிறைவராவரே
மிக்கபுகழ்க் காரார் பொழில் கோயில் கந்தாடை அண்ணனென்னும்
பேராளனை அடைந்த பேர்

விளக்கம்:

கோயில் அண்ணனிடம் சரண் புகுந்தோர் எந்த குணம், குலம், பண்பு  உடையோராயினும் அப்பொழுதே என் தலைவர் ஆவார்.

இவ்வாறாக கோயில் அண்ணனுடைய ப்ரபாவங்கள் சிலவற்றை அனுசந்தித்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர் என்பதனையும் பார்த்தோம். நாமும் அவரது கமலபாதங்களில் நமக்கும் அவ்வாறே ஆசார்யாபிமானம் சிறிதளவாவது பெற ப்ரார்த்திப்போம்.

கோயில் கந்தாடை அண்ணன் தனியன்:

ஸகல வேதாந்த ஸாரார்த்த பூர்ணாசயம்
விபுல வாதூல கோத்ரோத்பவாநாம் வரம்
ருசிர ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர பாதாச்ரயம்
வரத நாராயணம் மத் குரும் ஸம்ச்ரயே

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமாநுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/10/16/koil-kandhadai-annan/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பொன்னடிக்கால் ஜீயர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:
ஸ்ரீ வரதநாராயண குரவே நம:

ponnadikkal-jiyarபொன்னடிக்கால் ஜீயர் – வானமாமலை

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் – திருவல்லிக்கேணி

திருநக்ஷத்ரம் : புரட்டாசி , புனர்பூசம்

அவதார ஸ்தலம் : வானமாமலை

ஆசார்யன்: அழகிய மனவாள மாமுனிகள்

பரமபதம் அடைந்த ஸ்தலம் : வானமாமலை

க்ரந்தங்கள்: திருப்பாவை ஸ்வாபதேசம் முதலியன

பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் பூர்வாச்ரமப் பெயர் “அழகிய வரதர்”. வானமாமலை ஜீயர், வானாத்ரி யோகி, ராமாநுஜ ஜீயர், ராமாநுஜமுனி என்று இவருக்கு பல திருநாமங்கள் உண்டு. இவர் அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் முதல் சிஷ்யர் மட்டுமல்லாது ப்ரதான சிஷ்யருமாவார்.

அழகிய வரதரான இவர் அழகிய மணவாள மாமுனிகளுக்கு க்ருஹஸ்தராய் எழுந்தருளியிருந்த காலத்தே சிஷ்யரானார். முதல் சிஷ்யரும் இவர்தான். அழகிய வரதர் உடனே சந்யாஸாச்ரமம் ஏற்று வெகுகாலம் மாமுனிகளோடே தங்கி, கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். மாமுனிகளின் சிறந்த சிஷ்ய செல்வத்துக்கு இவர் முதலடி இட்டமையால் இவருக்கு பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்ற திருநாமம் வழங்கலாயிற்று. இவர் பாரத தேசம் முழுவதும் பல இடங்களில் தோதாத்ரி மடங்களை நிறுவி நம் சம்பிரதாயத்தை விஸ்தாரம் செய்தார்.

மாமுனிகள் திருமலை திவ்யதேசத்து யாத்திரைக்கு முதல் முறையாக செல்ல, அப்போது பெரிய கேள்வியப்பன் ஜீயர் ஸ்வப்னத்தில் ஒரு க்ருஹஸ்தர் சயனித்திருக்க அவர் திருவடி நிலையில் ஒரு சந்யாசியையும் கண்டார். உடனே கேள்வியப்பன் ஜீயர் இது குறித்து விசாரிக்க, அதற்கு அங்கிருந்தோர்கள் “ஈட்டுப் பெருக்கர்” என்கிற அழகிய மனவாளாப்பெருமாள் நாயனார்  மற்றும் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்று கூறினர்.

பல ஆசார்யர்கள் மாமுனிகளை தரிசிக்கப் பொன்னடிக்கால் ஜீயரே புருஷகரமாக இருந்தார். பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் புருஷகாரத்தாலேயே மாமுனிகளை தர்சிக்க , பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் மகிழ்வோடு அவர்களை ஆதரித்து, கைங்கர்யத்தையும் தந்து அருளினார்.

கந்தாடை அண்ணனும் அவர் திருமேனி சம்பந்திகளும் மாமுனிகளுக்குச் சிஷ்யர்கள் ஆன பின்னே , பொன்னடிக்கால் ஜீயரைத் தன் “ப்ராண ஸுக்ருத்” என்றும், தனக்குக் கிடைத்திருக்கும் எல்லாப் பெருமைகளும் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்றும் அருளினார். அப்பாச்சியாரண்ணா மாமுனிகளை அணுகி சிஷ்யராக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்ட, மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை அழைத்துத் தன் ஆசனத்தில் அவரை அமரச்செய்து , தன் திருவாழி – திருச்சக்கரத்தையும் (திருச்சங்கு – திருச்சக்கரம்) கொடுத்து அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கு திருவிலச்சினை (சமாச்ரயணம்) செய்யுமாறு கட்டளை இட்டார் . முதலில் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் சங்கோஜத்துடன் இதை மறுத்தார். ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து மாமுனிகள் வலியுறுத்த அவ்வாரே அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கும் அவருடன் வந்துருந்த சிலருக்கும் சமாச்ரயணம் செய்து  மாமுனிகள் கட்டளையை பூர்த்தி செய்துவித்தார். மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் அஷ்டதிக்கஜங்களை நியமித்தார். அவர்கள் – சோளசிம்ஹபுரம் மஹார்யர் (தொட்டாசார்யர்), சமரபுங்கவாசார்யர், சுத்தசத்வம் அண்ணா, ஞானக்கண்ணாத்தான், ராமானுஜம் பிள்ளை , பள்ளக்கால் சித்தர், கோஷ்டிபுரத்தய்யர் மற்றும் அப்பாச்சியாரண்ணா.

மாமுனிகள் அப்பாச்சியாரண்ணாவை ஸ்ரீரங்கத்தை விட்டுக் காஞ்சிபுரம் செல்லுமாறு பணிக்க, அதை கேட்டு அவர் மனம் நொந்தார். உடனே மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஆராதித்த தன் பழைய ராமாநுஜனை (தீர்த்த சொம்புக்கு நம் சம்ப்ரதாயத்தில் வழங்கப்படும் சொல்) அப்பாச்சியாரண்ணாவை ஏற்கச்செய்து, தன்னைப்போல் இரண்டு அர்ச்சா திருமேனிகளை செய்து ஒன்றை ஆசார்யரான பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் மற்றொன்றை சிஷ்யரான அப்பாச்சியாரண்ணாவுக்கும் தந்தருளினார்.

பிறகு தெய்வநாயகன் எம்பெருமான் (வானமாமலை) சேனைமுதலியார் வாயிலாக “பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலை எழுந்தருளி கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்” என்று ஒரு ஸ்ரீமுகத்தை மாமுனிகளுக்கு விண்ணப்பித்தார்.  உடனே இதை பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு மாமுனிகள் தெரிவித்தார். அதன் பிறகு தன் முதலிகள் எல்லோரையும் (பொன்னடிக்கால் ஜீயர் உட்பட) பெரிய பெருமாள் முன்னிலையில் தினம் 100 பாசுரக்ரமமாக 4000 திவ்யப்ரபந்தத்தை அந்வயிக்குமாறு பணிக்க, அவ்வாறே பெரிய பெருமாள் திருச்செவி சாற்றுகிறார் (பெரிய பெருமாள் கேட்கிறார்). “அணியார் பொழில் சூள் அரங்கநகரப்பா” என்று முதலிகள் (சிஷ்யர்கள்) செவிப்பதைக்கேட்டு பெருமான் மனம் குளிர தன் சந்நிதியிலிருந்து அரங்கநகரப்பனை (ஸ்ரீ லக்ஷ்மிநாராயண விக்ரஹம்) பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு வழங்கி வானமாமலை எழுந்தருளப்பண்ணுமாரு பணித்தார். மேலும் பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கு தனிப்ரசாதமும், ஸ்ரீசடகோபமும் அளித்தார். மாமுனிகள் மேற்கொண்டு பொன்னடிக்கால் ஜீயரை மடத்துக்கு வரச்செய்து விசேஷ ததியாராதனை செய்து வானமாமலைக்கு வழியனுப்பி வைக்கிறார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலையில் தங்கிப் பல கைங்கர்யங்களை செய்து வந்தது மட்டுமின்றி அருகிலிருக்கும் நவ திருப்பதி, திருக்குறுங்குடி கைங்கர்யங்களையும் ஏற்றார். மேலும் பதரீகாச்ரமத்திற்கும் யாத்திரை சென்றார். இந்த மார்க்கத்தில் இவருக்கு பல சிஷ்யர்கள் கிடைத்து அவர்களுக்கு காலக்ஷேபமும், கைங்கர்யங்களையும் நல்கினார்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மேலும் ஒரு நெடிய வடதேச யாத்திரை மேற்கொண்டார். அப்பொழுது மாமுனிகள் இந்த நில உலகைத் துறந்து பரமபதம் சென்று திருநாடு அலங்கரித்தார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் யாத்திரை முடித்துக்கொண்டு திரும்புகையில் திருமலையை அடைந்தபோது விஷயம் தெரிந்து மிகவும் கலக்கமுற்றார். அதனால் சில காலம் திருமலையிலேயே தங்கி இருந்தார். மேலும் அங்கிருந்து தான் யாத்திரையின் பொது சேகரித்த செல்வங்களோடு ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தார். அங்கு ஜீயர் நாயனாரையும் (பூர்வாச்ரமத்தில் மாமுனிகளின் திருப்பேரனார் ) சில ஸ்ரீவைஷ்னவர்களையும் தண்டன் சமர்ப்பித்து தன் ஆசார்யனை பிரிந்து தான் வாடும் சோகத்தை பகிர்ந்துகொண்டார். அப்பொழுது மாமுனிகளின் ஆணைப்படி அவருடைய உபதண்டம் (தன் தண்டத்தின் மீதம்), திருவாழி மோதிரம் மற்றும் பாதுகைகளும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரிடம் சமர்ப்பிக்க பட்டன. இப்பொழுதும் வானமாமலை ஜீயர்கள் உற்சவ காலங்களில் மாமுனிகளின் திருவாழி மோதிரத்தை அணிகிறார்கள். அதன் பிறகு வானமாமலையில் தொடர்ந்து கைங்கர்யங்களை மேற்கொண்டார்.

அக்காலத்தில் வானமாமலையில் ஸ்ரீவரமங்கை நாச்சியாருக்கு உற்சவ விக்ரஹம் எழுந்தருளப்பண்ணவில்லை. ஒரு முறை தெய்வநாயகன் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் ஸ்வப்பனத்தில் எழுந்தடருளி திருமலையிலிருந்து நாச்சியாரை எழுந்தருளப்பண்ணுமாறு ஆணையிட்டார். எனவே பொன்னடிக்கால் ஜீயர் திருமலைக்கு யாத்திரை புறப்பட்டு அடைந்தார். அப்பொழுது திருமலை நாச்சியார் ஸ்வப்பனத்தில் எழுந்தருளி “அப்பா, எம்மை வானமாமலைக்கு எழுந்தருளப்பண்ணி தெய்வநாயகனோடு திருக்கல்யாணம் செய்து வெய்யும்” என தன் சங்கல்பத்தை தெரிவித்தாள். இதே போல் திருமலை ஜீயர்களின் ஸ்வப்பனத்திலும் எழுந்தருளினாள். இதையேற்ற ஜீயர்கள் அவ்வாறே பொன்னடிக்கால் ஜீயரிடம் அர்ச்சா திருமேனியை ஒப்படைத்தனர். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தானே தாயாரை எம்பெருமானுக்குக் கன்னிகாதானம் செய்து கொடுக்கிறார். தெய்வனாயகனும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை பெரியாழ்வாரைப்போலே “மாமனாராக” கொள்கிறார். இன்றும் இந்த வைபவம் வானமாமலையில் கொண்டாடப்படுகின்றது.

இதன் பிறகு பல திருநக்ஷத்ரங்கள் வாழ்ந்து பல சத்தான உபதேசங்களை எல்லோருக்கும் நல்கி , பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தன் ஆசார்யரான அழகிய மணவாளமாமுனிகளை த்யானித்து தன் சரம திருமேனியைத் துறந்து திருநாடு அலங்கரித்தார் (பரமபதம் அடைந்தார்). அவர் நியமித்த அடுத்த ஜீயர் ஸ்வாமிகளைத் தொடர்ந்து இன்றுவரை வானமாமலையில் ஆசார்ய பரம்பரை தொடர்ந்து வருகிறது.

நாமும் பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் திருவடியை இதேபோல் எம்பெருமான் மற்றும் ஆசார்ய சம்பந்தத்துக்காகப் பிரார்த்திப்போம்!!!

பொன்னடிக்கால் ஜீயரின் தனியன்:

ரம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர பாதரேகா மயம் ஸதா
ததா யத்தாத்ம ஸத்தாதிம் ராமானுஜ முநிம் பஜே

இப்போது நாம் தொட்டாசார்யர் ஸ்வாமி அருளிய முக்யமான சம்ஸ்க்ருத அருளிசெயல்களை அனுபவிக்கலாம். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மங்களாசாஸனம் மற்றும் பிரபத்தி ஆகியவை அவருடைய பெருமைகளை பெரிதும் பறைசாற்றுகின்றன. இதற்கான மூலமும் மற்றும் அதற்கான தென்திருப்பேரை உ.வே. அரவிந்தலோசனன் ஸ்வாமி அவர்களின் எளிய தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் கீழ்க்கண்ட தொடர்பில் காண்க:

http://www.kaarimaaran.com/downloads/PrapathiMangalasasanam.pdf

ஸ்ரீ வானமாமலை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியை பற்றிய மங்களாசாஸனம் – ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ தொட்டையங்கார் அப்பை என்னும் மஹாசார்யர் அருளிச்செய்தது

  1. அழகிய மணவாள மாமுனிகளுடய அருளுக்கு இருப்பிடமானவரும், கருணைக்குக் கடல்போல் இருப்பவரும், தூய மனதுடையவரும், பிறந்தது முதலாகவே நல்லொழுக்கத்தையும் ஞானத்தையும் உடையவரும், அழகிய வரதர் என்னும் பெயரை உடையவருமான வாநமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  2. அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் தயையால் பெறப்பட்ட நற்குணக் கூட்டங்களுக்கு கடல்போல் இருப்பவரும், முனிவர்களுக்குத் தலைவரும், எங்கள் குலத்திற்கு நாதருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு எப்பொழுதும் வணக்கம் உரித்தாகுக.
  3. அழகிய மணவாள மாமுனிகளுடைய திருவடித்தாமரைகளில் வண்டுபோல் இருப்பவரும், கருணை நிறைந்த மனதுடையவரும், அடியேனுடைய மனதாகிற சந்த்ரகாந்தக்கல்லுக்கு முழுமதி போன்றவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  4. வாத்சல்யம், சீலம், ஞானம் முதலான நற்குணங்களுக்கு கடல் போன்று இருப்பவரும், அழகிய மாமுனிகளை தனக்கு ப்ராணனாக கொண்டிருப்பவருமான ராமாநுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  5. எவருடைய அனாதரத்தால் பிரம்மச்சர்ய-சந்யாஸாச்ராமங்களுக்கு நடுவிலுருக்கும் மற்றய இரண்டு ஆச்ரமங்களும் வெட்கத்தை அடைந்தனவோ, அந்த வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன். (வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமி பிரம்மச்சர்ய ஆச்ரமத்திலிருந்து நேரே சந்யாஸாச்ரமத்திற்கு ச்வீகாரம் செய்தவர். எனவே நடுவில் இருக்கும் ஆஸ்ரமங்கள் வெட்கம் அடைந்தனவாம். )
  6. அழகிய மணவாளமாமுனிகளின் அருளுக்கு முதல் இலக்கானவரும், காமம் முதலிய தோஷங்களைக் களைபவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்.
  7. நற்குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவரும், விருப்பு வெறுப்பு ஆகியவைகளிலிருந்து விடுபட்டவரும், தாமரை இதழ் போன்ற திருக்கண்களையுடையவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்.
  8. வைராக்கியமாகிற செல்வமானது வாயுகுமாரனிடத்தில் உற்பத்தியை அடைந்தது. பின்பு அது சந்தனு புத்ரரான பீஷ்மரிடம் நன்கு வளர்ச்சியை அடைந்து அது இப்பொழுது வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை அடைந்து பலவிதமாகப் பிரகாசிக்கிறது. அந்த ஜீயர் ஸ்வாமியை நாம் எப்பொழுதும் கண்களால் கண்டு களிப்போம்.
  9. யாருடைய வ்யாக்யானமானது வித்வத் ஜனங்களின் மனதை கவர்ந்திழுக்கக்கூடியதோ, யாருடைய நித்யானுஷ்டேயங்களான நற்கிரிசைகள் மற்ற யதிவரர்களுக்கு முன்னுதாரணமாக இருக்கின்றனவோ, அத்தகையவரும், குற்றமற்றவரும், ஞானம் முதலிய நற்குணங்கள் நிறைந்தவரும், அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித்தாமரையினை ஆச்ரயித்தவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை ஸேவிக்கிறேன்.
  10. யாருடைய கோஷ்டியில் அருகில் இருக்கும் பக்ஷிகளானது “ச்ரியப்பதியான நாராயணனே வேதாந்தப் பிரதிபாத்யன், பரம் ஜ்யோதி, பரம் தத்த்வம், எப்பொழுதுமுள்ளவன்” என்றும், “மற்ற நான்முகன் தொடக்கமான தேவர்கள் அவனுக்கு சேஷபூதர்கள்” என்று ஒன்றுக்கொன்று பேசுகின்றனவோ, அந்த ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை வணங்குகின்றேன்.
  11. காருண்யமாகிற அம்ருத அலைகள் விளங்காநிற்கும் எவருடைய கடைக்கண் பார்வைக்கு இலக்கானவர்கள் அர்த்தபஞ்சக ஞானம் பெற்ற வித்வான்களில் தலைவராக ஆவாரோ, அத்தகைய ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமி, சிஷ்யர்களுக்கு கற்பகவ்ருக்ஷம் போன்றும், ஸ்ரீ வானமாமலை திவ்ய தேசத்திற்குச் சிறந்த பல கைங்கர்யங்களைச் செய்து கொண்டும் சிறந்து விளங்குகின்றார்.
  12. எலும்பு. நரம்பு, கொழுப்பு, உதிரம், சதை இவற்றின் கூட்டுரவானதும், மாறுபாடுடையதும், அழியக்கூடியதுமான, இந்த நான் அல்லாத உடம்பில், நான் என்ற எண்ணத்தை உடையவனும், தன்னை நோக்கிக்கொண்டு போரும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலும் பாராமுகமாக இருப்பவனுமாகிய அடியேன் இடத்திலும் எவர் அருள்புரிந்தாரோ, அத்தகைய வானமாமலை திவ்ய க்ஷேத்தரத்திற்கு நிதியான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்
  13. வித்யை விளையாடுமிடமாக இருப்பவரும், வைராக்யமாகிற கொடியானது ஓய்வெடுக்கும் கல்பகவ்ருக்ஷம் போன்றும், உயர்ந்த காந்தி பொருந்திய குணங்களாகிற் ரத்னங்களை வைக்கும் பெட்டி போன்றும் இருப்பவரும், எம்பெருமானால் நியமிக்கப்பட்ட ஆசார்ய பீடத்தை நிர்வஹிப்பதிலும் உறுதிபூண்டவரும், ஸ்ரீ வானமாமலை எம்பெருமானிடத்தில் எப்பொழுதும் ஈடுப்பட்டு இருப்பவருமான வானமாமலை எம்பெருமானிடத்தில் எப்பொழுதும் ஈடுபட்டிருப்பவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியை ஆஸ்ரயிக்கிரேன்.
  14. அழகிய மனவாளமாமுனிகளின் தயைக்கு இருப்பிடமானவரும், வைராக்கியம் முதலிய நற்குணங்களுக்கு கடல் போன்றிருப்பவரும், ஸ்ரீதெய்வனாயகப்பெருமானுடய திருவடிகளில் மிகுந்த அன்புடயவருமான ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியை எப்பொழுதும் வணங்குகின்றேன்.

வானமாமலை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியை பற்றிய பிரபத்தி – ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ தொட்டையங்கார் அப்பை என்னும் மஹாசார்யர் அருளிச்செய்தது

  1. அப்போதலர்ந்த செந்தாமரையை ஒத்த அழகு பொருந்தியவரும், காண்போர் கண்களுக்கு ஆனந்தத்தை கொடுப்பவனாகவும், சம்சாரக்கடலை தாண்டுவிப்பதில் வல்லமை உடவனாகவுமிருக்கும் வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை சரணமாகப்பற்றுகிறேன்.
  2. மணவாள மாமுனிகளுடய கருணையினால் பெருமை பெற்றவரும், காமம் முதலிய தோஷங்களை அழிக்கக்கூடியவரும், நற்குணங்களுக்குக் கடல் போன்றிருப்பவருமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய, அடிபணிந்தார்க்கு கல்பகவ்ருக்ஷம் போன்றிருக்கும் திருவடிகளை சரணமாகப்பற்றுகிறேன்.
  3. மனைவி மக்கள் இவர்களாலே உருவாகும் இவ்வுலக சுகத்தை, சிறையிலுண்டாகும் வேதனைக்குச் சமமாக நினைத்து, அழகிய மணவாள மாமுனிகளின் திருவடியிணையை ஆச்ரயித்த வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாக பற்றுகிறேன்.
  4. முதலில் விரக்தியான கொடி ஹனுமானிடத்தில் உண்டானது. பின்னர் ஆசார்ய ச்ரேஷ்டரான வானமாமலை ஜீயரை அடைந்து பணைத்துத் தழைத்து ஆயிரம் கிளைகளாக வளர்ந்து அழகாக விளங்குகிறது. அந்த வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை கதியாக பற்றுகிறேன்.
  5. யதிஷ்ரேஷ்டரான மணவாள மாமுனிகளின் உகப்புக்காக வானமாமலை திவ்யதேசதிற்கு சிறந்த மண்டப-கோபுராதி கைங்கர்யத்தை ஆதிசேஷனைப்போல் நன்ராக செய்தவரான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை ப்ராபகமாகப் பற்றுகிறேன்.
  6. செவிக்கினிய அமுதமாய், தமிழ் மொழியில் வேதத்தின் அர்த்தத்தை வெளியிட்ட நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை நல்லோர்க்கு வண்மையோடு உபதேசித்தவரான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன்.
  7. யாருடைய திருநாம சங்கீர்த்தனமானது, சம்ஸாரமாகிற பாம்பினுடைய விஷத்தைப் போக்கும் மந்த்ரமோ, ஜீவாத்மாக்களுக்கு பரமபுருஷனான எம்பெருமானோடு சாம்யத்தை அளிக்கவல்லதோ, அந்த ராமனுஜ ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன்.
  8. எவைகளை நினைத்த மாத்திரத்திலே, அநாதிகால சம்ஸாரதால் உண்டான பாவக்குவியலானது அழிவை அடையுமோ அத்தகையவைகளும், சாதுக்களாலே வணங்கப்படுபவைகளும், பரமபாவனத்வத்தை ஸ்வரூபமாக உடையவைகளுமான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  9. புனிதமான எந்த ஸ்ரீபாததீர்த்தமானது ஜனங்களுடைய கலிகாலமாகிற வாயுவினால் கிளர்ந்து தாபத்ரயமாகிற நெருப்பை அணைக்கவல்லதோ, எந்த ஸ்ரீபாததூளியானது, மனிதனின் அழுக்குகளைப போக்கவல்லதோ, அத்தகைய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  10. வாதூலகுலதிலகராய், வரதார்யன் என்கிற திருநாமத்தை உடையவராய், வாத்சல்யம் முதலான குணங்களுக்கு கடல் போன்றிருப்பவராய், அனைத்து ஆத்ம குணங்களோடு கூடியிருப்பவருமான, அப்பாசியாரண்ணா, எந்தத் திருவடிகளில், தன்னை ரக்ஷிக்கும் பரத்தை சமர்ப்பிதாரோ, அந்த வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.
  11. நல்லொழுக்கங்களுக்குப் பிறப்பிடமாய், சமதமாதி நற்குணங்களுக்கு எல்லை நிலமாய் நல்லோர்களால் வணங்கப்படுபவராய், வேதாந்தசாரத்தை அறிந்ததனால் பெருமைப் படைத்தவரான போரேற்று  நாயனாராலே நன்கு பூஜிக்கப்பட்டவைகளான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியினுடைய திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன் (போரேற்று நாயனார் என்பார் ஒன்றான வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியின் அஷ்டதிக்கஜங்களிலே ஒருவர்)
  12. வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியிடத்திலுள்ள வாயுபுத்ரரான ஸ்ரீ ஹனுமான் – ஸ்ரீ பீஷ்மர் இவர்களுடையதை விஞ்சியதாயுள்ளது. இவரிடமிருக்கும் பக்தி சடகோபர் முதலான ஓராண்வழி சம்பிரதாயத்தை அனுஸரித்ததாக இருக்கிறது. இவர் யதிஸ்ரேஷ்டரான நாதமுனி யாமுனமுனி ஆகியோரின் ஞானத்திற்கு ஒத்ததான உயர்ந்த ஞானத்தையுடையவர். ஆகையால் இத்தகைய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு சமமாக இந்த ஜகத்தில் யவருளர்? ஒருவருமில்லை என்றபடி!
  13. ஆதிசேஷனைப்போலே வானமாமலை ஸ்ரீ தெய்வநாயகப்பெருமாளுக்கு கைங்கர்யம் செய்பவராகவும், அவ்வெம்பெருமானின் அடியார்களைப் பூஜிப்பதில் குலசேகர ஆழ்வாரைப்போலே ப்ரீதியை உடையவராகவும், தன் ஆசார்யருடைய திருவடித்தாமரைகளை அர்சிப்பதில் மதுரகவியாழ்வாரைப்போலே சிறந்து விளங்குபவராகவும் நற்குணங்களுக்கு ஒரே இருப்பிடமாகவும் ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமி எழுந்தருளியிருக்கிறார்.
  14. முன் காலத்தில் ச்ரியப்பதியானவன் தானே, ஆசார்யனாகவும் சிஷ்யனாகவும் இரண்டு திருமேனிகளை எடுத்துக்கொண்டான். அதில் சிஷ்யன் நரன், ஆசார்யன் நாராயணன். இப்பொழுது அவர்களில் ஒருவர் கருணைக்கடலான மணவாள மாமுனிகளாகவும், மற்றொருவர் அவருடைய சிஷ்யர்களில் தலைவராகிய வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வாமியாய் விளங்குகின்றனர்.

அடியேன் மகிழ்மாறன் ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/09/30/ponnadikkal-jiyar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://guruparamparai.wordpress.com
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org