Author Archives: andalrajagopalan

திருமாலை ஆண்டான்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

thirumalai-andan

திருநக்ஷத்ரம் : மாசி  மகம்
அவதார ஸ்தலம் : திருமாலிருஞ்சோலை
ஆசார்யன் : ஆளவந்தார்
சிஷ்யர்கள் :  எம்பெருமானார் (கிரந்த காலக்ஷேப  சிஷ்யர்)

ஆளவந்தாரின் பிரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவர் திருமாலை ஆண்டான். இவர்  மாலாதாரர் என்றும் ஸ்ரீ குணபூர்ணர் என்றும் வேறு பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறார்.

ஆளவந்தார் தமது ஐந்து பிரதான சிஷ்யர்களை அழைத்து அவர்களை எம்பெருமானாருக்கு நமது சம்பிரதாயத்தின் பல அம்சங்களையும் கற்றுத்தருமாறு பணித்தார். அந்த விதத்தில் திருமாலை ஆண்டானுக்கு திருவாய்மொழியின் அர்த்த விசேஷங்களைக் கற்றுத்தரும் பொறுப்பு திருமாலை ஆண்டானுக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆளவந்தார் பரமபதம் அடைந்தபொழுது ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்த எம்பெருமானாரை, திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி திருமாலை ஆண்டானிடம் அழைத்துச் சென்று அவரிடம் நம்மாழ்வார்  அருளிய திருவாய்மொழியின் அர்த்த விசேஷங்களை அறிந்து கொள்ளுமாறு பணித்தார்.

திருமாலை ஆண்டான் எம்பெருமானாருக்குத் திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை எல்லாம் தாம் ஆளவந்தாரிடம் கற்றுக்கொண்டபடி ஸாதித்தார். அப்போது இடையிடையே சில பாசுரங்களுக்குத் தமக்குத் தோன்றிய அர்த்தங்களை (ஆண்டானின் அர்த்தங்களிலிருந்து வேறுபட்டவை) எம்பெருமானார் எடுத்துரைத்தார். அது கேட்டு திருமாலை ஆண்டான் எம்பெருமானார் தனக்குத் தோன்றிய அர்த்தங்களை  எல்லாம் கூறுகிறார் தவிர அவையெல்லாம் ஆளவந்தாரிடம் தாம் கேட்டவை அல்ல என்று எண்ணினார்.  ஒருமுறை திருவாய்மொழி 2.3.3  “அறியாக் காலத்துள்ளே” பாசுரத்தில் அர்த்தத்தை விளக்கும்போது,  ஆழ்வார்,  எம்பெருமான் தனக்கு நிறைந்த ஞானத்தைக் கொடுத்தருளியபோதும் தம்மை இந்த உடலோடே இந்த ஸம்ஸாரத்திலேயே இருக்க வைத்துவிட்டாரே என்று வருத்தப்படுவதாக கூறினார் . ஆனால் எம்பெருமானார் அதை வேறு விதமாகப் பார்த்து, (பாசுரத்தின் இரண்டாவது வரியை முதலில் வைத்து ) அர்த்தத்தைக் கூறினார். அதாவது, ஆழ்வாரின்  இந்த பதிகம் (10 பாசுரங்கள்) அவருடைய ஆனத்தையே காட்டுவதாகவே அமைந்துள்ளது. அதில் இப்பாசுரத்தில் ஆழ்வார் தாம் இதுவரை சம்சாரத்தில் உழன்றுகொண்டிருந்ததாகவும் ஆனால் திடீரென்று எம்பெருமான் தன்னை வாழ்த்திவிட்டதாகவும் சந்தோஷத்தோடே கூறுவதாகவும் சொன்னார்.  இதைக்கேட்டு வருத்தமுற்ற ஆண்டான் தாம் இதுவரை இந்த மாதிரி அர்த்தத்தை ஆளவந்தாரிடம் கேட்டது இல்லை என்றும், எம்பெருமானார் புதிது புதிதாக அர்த்தங்களை தாமே உருவாக்குகிறார் என்றும் அது எவ்விதம் விச்வாமித்ரர் திரிசங்கு மஹாராஜாவிற்காக ஒரு புதிய லோகத்தைத் தோற்றுவித்தாரோ அது போன்று உள்ளது என்று கூறினார். அத்துடன் அவருக்குத் தன் காலக்ஷேபத்தையும் நிறுத்திவிட்டார். அதைக் கேள்விப்பட்ட திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி உடனே திருக்கோஷ்டியூரிலிருந்து ஸ்ரீரங்கம் விரைந்து ஆண்டானிடம்   நடந்ததைக் கேட்டறிந்தார். அதற்கு எம்பெருமானார் தொடர்ந்து தாம் ஆளவந்தாரிடம் கேட்டறியாத புது புது அர்த்தங்களை சொல்லிக்கொண்டு வருவதாக ஆண்டான் கூறினார். ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சியைப் பற்றி முழுவதும் சொன்னபோது, நம்பி தாம் அந்த அர்த்தத்தை ஆளவந்தாரிடம் கேட்டிருப்பதாகவும், அந்த பாசுரத்திற்கு அது நியாயமான விளக்கமே என்றும் கூறினார். மேலும் அவர் எம்பெருமான் எவ்வாறு சாந்தீபனியிடம் கற்றுக்கொண்டாரோ அது போன்றே ராமானுஜரும் உம்மிடம் திருவாய்மொழி கற்றுக்கொள்கிறார் என்றும், மேலும் ஆளவந்தாரின் ஹ்ருதயத்தில் இல்லாத எந்தக் கருத்தையும் அவர் சொல்ல மாட்டார் என்றும்,  எனவே ராமானுஜருக்குத் தெரியாத எதையும் நீர் கற்றுக் கொடுப்பதாக எண்ண வேண்டாம் என்றும்  கூறினார்.  பின்பு அவர் ஆண்டானையும் பெரிய நம்பியையும் எம்பெருமானாரின்  மடத்துக்கு அழைத்துவந்து ஆண்டானிடம் தொடர்ந்து கற்றுக் கொள்ளும்படி எம்பெருமானாரிடம் வேண்டிக் கொண்டார். தொடர்ந்து வேறு  ஒரு பாசுரத்திற்கு எம்பெருமானார் ஆண்டானின் அர்த்ததிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு அர்த்தத்தைக் கூறும்போது, ஆண்டான் எம்பெருமானாரிடம் நீர் ஆளவந்தாரைச் சந்திக்காமலே உமக்கு இந்த அர்த்தங்கள் எல்லாம் எவ்வாறு தெரிந்தது எனக் கேட்க , அதற்கு எம்பெருமானார் தாம் ஆளவந்தாருக்கு ஏகலவ்யன் போன்றவர் என்று சொன்னார் (துரோணாசார்யாரை நேரில் சந்தித்து கற்றுக் கொள்ளாமல் எல்லாக் கலைகளையும் கற்றுக் கொண்டவன் ஏகலவ்யன்). எம்பெருமானாரின் பெருமைகளை உணர்ந்த ஆண்டான் அவரை வணங்கி தாம் ஆளவந்தாரிடமிருந்து கேட்காமல் இழந்ததை எம்பெருமானாரிடமிருந்து அறிந்து கொண்டதை எண்ணி மிகவும் ஸந்தோஷம் அடைந்தார்.

ஆண்டானுக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட பல முக்கிய சுவாரஸ்யமான/வித்யாசமான குறிப்புகளை நாம் வ்யாக்யானங்களிலிருந்து காண முடிகிறது. அவற்றுள் சில:

  • திருவாய்மொழி 1 .2 – நம்பிள்ளை வ்யாக்யானம் : “வீடு மின் முற்றவும்”  பதிகம் முன்னுரை – இந்தப் பதிகத்தின் காலக்ஷேபத்தின் போது தாம் ஆளவந்தாரிடம்  கேட்டதுபோல, எம்பெருமானாருக்கு ப்ரபத்தி (சரணாகதி) யோகத்தைப் பற்றி விளக்கினார்.  அதையே எம்பெருமானாரும் ஏற்றுக் கொண்டார். ஆனால் பிற்காலத்தில் அவர் ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுதி முடித்தவுடன் இந்தக் கருத்தை மாற்றி இந்தப் பதிகம் பக்தி யோகத்தைப் பற்றி விளக்குவதாகக் கூறினார். ஏனெனில் ப்ரபத்தி என்பது மிகவும் ரஹஸ்யமானது என்றும் சுலபமாக விபரீத அர்த்தம் பண்ணைக் கூடியது என்றும் கூறினார். எம்பெருமானார் இதை  ஸாத்ய  பக்தியாக விளக்கினார் (என்னுடைய முயற்சியால் நான் இந்த பக்தியைப் பண்ணுகிறேன் என்ற எண்ணம் ஒரு துளியும் இல்லாமல் எம்பெருமானின் சந்தோஷத்திற்காக மட்டுமே இந்த பக்தியை ஆத்மார்த்தமாகப்  பண்ணுவது). இந்த  ஸாத்ய  பக்தி என்பது உபாய/ஸாதன பக்தியிலிருந்து வேறு பட்டது ஆகும் (பொதுவாக பக்தி யோகம் என்றே குறிப்பிடப்படுகிறது). எம்பாரும் எம்பெருமானாரைப் பின்பற்றி இவ்வாறே விளக்குகிறார்.
  • திருவாய்மொழி 2 .3 .1 – நம்பிள்ளை வ்யாக்யானம் – “தேனும் பாலும் கன்னலும்  அமுதுமொத்தே – கலந்தொழிந்தோம்” என்ற பாசுரத்தை விளக்கும் போது தாம் ஆளவந்தாரிடம் கேட்டபடி, ஆழ்வார் , எம்பெருமானும் தாமும் இயற்கையாக தேனும் தேனும், பாலும் பாலும், கலப்பது போலக் கலந்தோம் என்று கூறுவதாக விளக்கினார். ஆனால் எம்பெருமானார் அதற்கு ஆழ்வார், எம்பெருமானும் தாமும், தேன் பால் கற்கண்டு  போன்ற சுவையான பதார்தங்களைக் கலந்தால் கிடைக்கும் அமுதமான சுவையை  கலந்து அனுபவித்ததாக விளக்கினார்.
  • நாச்சியார்  திருமொழி  1 .1 .6 – வ்யாக்யானம் – ஆண்டானுடைய ஆசார்ய பக்தியைப் பெரியவாச்சான் பிள்ளை குறிப்பிடுகிறார். ஆண்டான் வழக்கமாகக் கூறுவாராம்: நாம் இந்த உடம்பையும் அது சார்ந்தவைகள் மீதுள்ள பற்றையும் விட்டொழிக்கவேண்டும் என்றாலும் இந்த உடலை புறக்கணிக்கக் கூடாது. ஏனெனில் இந்த உடலால் தான் நான்  ஆளவந்தாரின் சம்பந்தம் கிடைக்கப் பெற்றேன் என்பாராம்.

சரமோபாய நிர்ணயத்தில் (எம்பெருமானாரின் பெருமைகளை பற்றிச் சொல்லும் க்ரந்தம்) திருமாலை ஆண்டான் பொலிக பொலிக பாசுரத்தின் (திருவாய்மொழி 5.2) அர்த்தங்களை காலக்ஷேபம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போது “திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி அந்த கோஷ்டியினரைப் பார்த்து, இந்த பாசுரத்தால் குறிக்கப்படுபவர் எம்பெருமானாரே” என்று கூறியதாக நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை குறிப்பிடுகிறார். இதைக் கேட்ட ஆண்டானும் மிகவும் களிப்புற்று இனித் தாம் எம்பெருமானாரையே ஆளவந்தாராகக் (அவருடைய ஆசார்யன்) கருத்தப்போவதாகக் கூறினார். இந்த விஷயம் http://ponnadi.blogspot.in/2012/12/charamopaya-nirnayam-ramanujars-acharyas.html என்ற வலைத்தளத்திலும் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆளவந்தார் மற்றும் எம்பெருமானாரிடத்தில் மிகவும் பற்றுயுடைய  திருமாலைலை ஆண்டானின் திருவடித்தாமரைகளை ஆச்ரயிப்போம் !!

திருமாலை ஆண்டான்  தனியன்

ராமாநுஜ முநீந்த்ராய  த்ராமிடீ  ஸம்ஹிதார்த்தம் |
மாலாதர குரும் வந்தே வாவதூகம்  விபஸ்சிதம் ||

அடியேன் ஆண்டாள் ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/02/24/thirumalai-andan/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

nampillai-goshti1நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி – நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் (இடப் பக்கத்தில் இருந்து மூன்றாவது)

திருநக்ஷத்திரம் : ஐப்பசி அவிட்டம்
அவதாரஸ்தலம் : ஸ்ரீரங்கம்
ஆசார்யன்  : அவருடைய தகப்பனார் (பட்டர்), நம்பிள்ளை
சிஷ்யர் : வலமழகியார்
பரமபதம் அடைந்த இடம்  :  ஸ்ரீரங்கம்
அவர் எழுதிய நூல்கள் :  திருவாய்மொழி 125000  படி வ்யாக்யானம் ,  பிஷ்ட பசு நிர்ணயம், அஷ்டாக்ஷர  தீபிகை, ரஹஸ்ய த்ரயம், த்வய பீடக்கட்டு,  தத்வ விவரணம், ஸ்ரீவத்ச விம்சதி முதலியவை

இவர் பராசர பட்டரின் குமாரன் என்றும் பேரன் என்றும் சொல்லப்படுகிறார். இவர்  முதலில் உத்தண்டபட்டர் என்று பெயரிடப்பட்டு பிற்காலத்தில் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் என்று புகழப்பட்டார்.

பின் குறிப்பு: பெரிய திருமுடி அடைவு என்னும் நூலில் இவர் பராசர பட்டரின் குமாரன் என்றும், 6000 படி  குரு பரம்பரை ப்ரபாவத்தில்  இவர் கூரத்தாழ்வானின் பேரன் என்றும் அறியப்படுகிறார். பட்டோலையில் இவர் வேத வ்யாஸ பட்டரின் கொள்ளுப்பேரன் என்றும் அறியப்படுகிறார்.இவ்வாறு சில அபிப்ராய பேதங்கள் இருந்தாலும் அவர் நம்பிள்ளையின் அன்பிற்குப் பாத்திரமான சிஷ்யரானார்.

ஸ்ரீரங்கத்தில் நம்பிள்ளையின் காலமே ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தின் மிகுந்த பெருமை வாய்ந்த பொற்காலமாகக் கருதப்பட்டது. ஏனென்றால் அந்தக்காலத்தில் தான் எந்தவிதமான இடையூறுகளும் இல்லாமல் தொடர்ந்து பகவதனுபவம் கிடைத்தது. நம்பிள்ளைக்கு அப்போது ஏராளமான சிஷ்யர்களும் தொண்டர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபங்களைத் தவறாமல் கேட்டு வந்தனர். இருந்தாலும் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டருக்கு நம்பிள்ளையிடம் ஒரு அனுகூலமான மனப்பான்மை  இல்லை.இவர் உயர்ந்த பரம்பரையிலிருந்து வந்ததால் கர்வம் நிறைந்து ஆரம்பத்தில் நம்பிள்ளையை மதிக்காதவராக இருந்தார்.

ஒருமுறை நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் மன்னரின் அரசவைக்குச் சென்று கொண்டு இருந்தார். வழியில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரைச் சந்தித்து அவரையும் மன்னரின் அரசவைக்கு வருமாறு அழைத்தார். ஜீயருக்கு பட்டர் குடும்பத்தின் மீது இருந்த மிகுந்த மரியாதையின் காரணமாக அவருடன் சென்றார். மன்னர் அவர்களை வரவேற்று நன்கு உபசரித்து மரியாதைகள் செய்து அவர்களை நல்ல இருக்கைகளில் அமரச் செய்தார். மன்னர் நன்கு படித்தவராக விளங்கியதால் பட்டரின் அறிவாற்றலைத் தெரிந்து  கொள்ள ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து அவரிடம் ஒரு கேள்வி  கேட்டார். அரசர் கேட்டார் “ஸ்ரீராமன் தன்னை ஒரு மனிதப் பிறவியாகவும் தசரதனின் அன்பான பிள்ளையாகவும் சொல்லிக் கொண்டவன், எப்படி ஜடாயுவின் இறுதி காலத்தில் அவருக்கு ஸ்ரீவைகுண்டம் செல்ல ஆசீர்வாதம் வழங்கினான்? இது மாறுபாடான கருத்தல்லவோ?” என்றார். பட்டர் இதைக் கேட்டு ஒரு பொருத்தமான காரணத்தைக் கூற முடியாமால் பேசமுடியாமல் வாயடைத்து நின்றார்.  அதற்குள் மன்னர் வேறு வேலைகளால் கவனம் கலைந்தார். அதற்குள் பட்டர் ஜீயரைப் பார்த்து இதற்கு நம்பிள்ளை எவ்வாறு விளக்கம் அளிப்பார் எனக் கேட்டார். அதற்கு ஜீயர், நம்பிள்ளை “ஸத்யேன லோகான் ஜயதி” என்ற ச்லோகத்தின் மூலம் அதை விளக்குவார் என்றும், அதற்கு அர்த்தம் — ஒரு முழுமையான ஸத்யவானாகில், அவனால் எல்லா உலகங்களையும் கட்டுப்படுத்த முடியும். எனவே ஸத்யத்தினால் மட்டுமே அவரால் எல்லா உலகங்களையும் ஜயிக்க முடிந்தது என்கிறார். மன்னர் திரும்பி வந்ததும் இதை பட்டரே அவரிடம் விளக்கினார். மன்னரும்  சிறந்த அறிவாற்றல் மிக்கவராகையால்  இதனைப் புரிந்து கொண்டு பட்டருக்கு வேண்டிய செல்வத்தைக் கொடுத்து அவரை கௌரவித்தார். பட்டர் உடனே நம்பிள்ளையின் மேல் ஏற்பட்ட நன்றியாலும் பக்தியாலும் ஜீயரிடம் அவரை நம்பிள்ளையிடம் அழைத்துச் செல்லுமாறு கூறி உடனே நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்குச்  சென்று   தனக்கு மன்னரிடமிருந்து கிடைத்த அத்தனை செல்வத்தையும் அவருடைய திருவடிகளில் ஸமர்ப்பித்து, அவருடைய பாடங்களிலிருந்து ஒரு சிறிய விளக்கம் மூலமாகக் கிடைத்ததே அச்செல்வம் என்று கூறி அனைத்தையும் அவருக்கே ஸமர்ப்பித்தார். பின்பு அவர் நம்பிள்ளையிடம் “நான் இத்தனை நாளகத் தங்களுடைய விலை மதிப்பற்ற வழிகாட்டுதலை இழந்தே போனேன்” என்று கூறினார். அதன் பின்பு அவர் , “இந்த நொடியிலிருந்து அடியேன் தங்களுக்குக் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களை எல்லாம் தங்களிடமிருந்து அறிந்து கொள்வேன்” என்று உறுதியாகக் கூறினார். உடனே நம்பிள்ளை பட்டரைத் தழுவிக்கொண்டு அவருக்கு  நம்முடைய ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களைத் தெளிவுறக் கற்றுக் கொடுத்தார்.   நம்பிள்ளை பட்டருக்குத் திருவாய்மொழி முழுவதும் கற்றுக் கொடுத்தார். பட்டரும் அவைகளைத் தினமும் காலையில் கற்றுக் கொண்டு பிறகு அதை பற்றியே சிந்தித்து அவற்றின் அர்த்தங்களை எல்லாம் விரிவாக இரவில் எழுதி வைப்பார். காலக்ஷேபம் முடிந்ததும் பட்டர் தாம் எழுதி வைத்திருப்பதை நம்பிள்ளையின்  பாதார விந்தங்களில் சமர்ப்பித்தார். பட்டரின் மிக விரிவான அதாவது 125000 படி நீளமான மஹாபாரதத்துக்கு இணையான அளவில் இருந்த அவரின் விளக்க உரைகளைப் பார்த்து நம்பிள்ளை சிறிது கலங்கினார். ஏனென்றால் இவ்வளவு விரிவான மிக நீண்ட விளக்க உரையை மக்கள் படித்தால், அவர்கள் குரு சிஷ்யர்கள் இடையேயான கற்றுக்கொடுத்தல் , கற்றுக்கொள்ளுதல் மற்றும் கற்றுக் கொடுக்கும் விதம் இவைகளைப் புறக்கணித்து, அப்புத்தகத்தை வெறுமனே படித்து விட்டு அவரவர்களுடைய சொந்த முடிவுகளுக்கு  வந்து விடுவார்களே என்று மனம் கலங்கினார். பின் நம்பிள்ளை பட்டரிடம்  சொன்னார் – இது போன்று பிள்ளான் 6000  படி (விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் அளவு) வ்யாக்யானம் எழுதியபோது அவர் எம்பெருமானாரின் உத்தரவு பெற்ற பின்பே  அதை எழுதினார் என்று விளக்கினார். ஆனால் இப்போது பட்டர் இந்த வ்யாக்யானத்தை எழுதுவதற்கு முன் நம்பிள்ளையிடம் உத்தரவு பெறவில்லை. ஆனால் பட்டர் தான் நம்பிள்ளை ஸாதித்ததைமட்டுமே   எழுதியதாகவும் தான் ஸ்வயமாக எதுவுமே எழுதவில்லை என்றும் கூறினார். இறுதியில் நம்பிள்ளை அந்த க்ரந்தத்தை   வெளியிட ஒப்புக் கொள்ளாமல் அதை அழித்துவிட்டார்.

(குறிப்பு:- யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவம் என்ற நூலில் குறிப்பிடப்பட்டதுபோல் ஒரு ஆசார்யன் பரமபதம் அடைந்துவிட்டால் அவருடைய சிஷ்யர்கள் மற்றும் குமாரர்கள்  தங்களுடைய தலையைச் சிரைத்துக் கொள்ள வேணும் என்றும், மற்றவர்கள் அதாவது ஆசார்யர்களின் நேரடி சிஷ்யர்களாக இல்லாமல் அவரை ஆச்ரயித்தவர்களாக இருந்தால் அவர்கள் தங்களுடைய உடல் மற்றும் முகத்தில் உள்ள உரோமத்தை மழித்துவிடவேண்டும்)  நம்பிள்ளை பரமபதம் அடைந்தபோது சிஷ்யர்கள்  போல நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டரும் தன்னுடைய தலையைச் சிரைத்துக் கொண்டார். இதைப் பார்த்த பட்டருடைய ஒரு சகோதரர் “கூரத்தாழ்வான் பரம்பரையில் பிறந்த ஒருவர் நம்பிள்ளை பரமபதித்தற்கு எதற்குத் தன்னுடைய தலையைச் சிரைத்துக் கொள்ளவேண்டும்?” என வினவினார்.  இதைக் கேட்ட பட்டர் மிகவும் கேலியாக “ஓ ! நான் கூரேசர் பரம்பரையைப் பழித்துவிட்டேன். நீ இதை எப்படி சரி செய்யப்போகிறாய்?” என்று கேட்டார். இதைச் சகித்துக் கொள்ள முடியாமல் பட்டருடைய சகோதரரும் நேரே நம்பெருமாளிடம் போய் முறையிட்டார். நம்பெருமாளும் பட்டரை வரவழைத்து அர்ச்சக முகனே தாம் உயிரோடு இருக்கும்போது (பெருமாளே பராசர பட்டர் மற்றும் அவருடைய சந்ததியினருக்குத் தந்தை) ஏன் இவ்வாறு செய்தீர்? என வினவ, அதற்கு பட்டர் தன்னுடைய அச்செயலுக்கு மன்னித்துவிடுமாறு கூறினார். மேலும் அவர், கூரேசர் பரம்பரையில் வந்த  எவருக்கும் இருக்கும் இயற்கையான குணம்  போன்று, (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடம் சரணாகதி பண்ணுவது) தாமும் நம்பிள்ளையிடம் முழுவதும் சரணாகதி பண்ணி, தம்முடைய உடல் மற்றும் முகத்தில் உள்ள ரோமத்தை  மழித்து இருக்கவேண்டும். மாறாக தான் ஒரு சிஷ்யர்கள்/குமாரர்கள் போன்று தான்  தலையை மட்டும் மழித்து விட்டு மிகக் குறைந்த அனுஷ்ட்டானத்தையே பண்ணியதாகச் சொல்லி “இதற்காக நம்பெருமாளே தேவரீர் வருத்தப்படுகிறீரா?” என வினவினார்.  நம்பெருமாள் நம்பிள்ளையிடம் பட்டருக்கு இருந்த அளப்பற்ற ப்ரதிபத்தியைக் கண்டு பேரானந்தம் கொண்டு பட்டருக்குத் தம்முடைய தீர்த்தம், மாலைப் பிரஸாதம் மற்றும் வஸ்த்ரங்களைக்  கொடுத்து கௌரவித்தார். இத்தகைய பெருமை மிக்கவர் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர்.

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டரைப் பற்றி வ்யாக்யானங்களில் குறிப்பிடப்பற்றவற்றைப் பார்ப்போம்.:

  • திருவாய்மொழி  – 9-3 :- நம்பிள்ளை ஈடு ப்ரவேசம் (முன்னுரை) : இந்தப் பதிகத்தில் நம்மாழ்வார் நாராயண நாமத்தின் (மற்றும் மந்த்ரத்தின்) மகிமையைப் பற்றிச் சொல்கிறார். முக்கியமான மூன்று வ்யாபக மந்திரங்கள் (பகவானின் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தன்மையைக் குறிப்பது) அதாவது அஷ்டாக்ஷரம் (ஓம் நமோ நாராயணாய) ஷடாக்ஷரம் (ஓம் நமோ விஷ்ணவே) மற்றும் த்வாதசாக்ஷரம் (ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய) நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் சொல்கிறார்; ப்ரணவத்தினுடைய அர்த்தம், நம:வின் அர்த்தம் மற்றும் பகவானின் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தன்மை எல்லாம் இந்த மூன்று வ்யாபக மந்திரங்களில் கூறப்பட்டிருந்தாலும் ஆழ்வாருடைய ஹ்ருதயம் /மனம் நாராயண மந்திரத்திற்கருகிலேயே இருந்தது. குறிப்பு: இந்த நாராயண மந்திரத்தின் முக்கியத்துவம் ஸ்ரீ பிள்ளைலோகாசார்யரின் முமுக்ஷுபடியின் துவக்கத்திலேயே சொல்லப்பட்டுள்ளது.

வார்த்தமாலை என்ற நூலிலும் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

  • 216  – நம்பிள்ளைக்கும் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீருக்கும் நடந்த ஒரு உரையாடலை இதை காட்டுகிறார் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர். ஜீயர் நம்பிள்ளையிடம் கேட்கிறார் ” ஒவ்வொரு முமுக்ஷுவும் ஆழ்வாரைப் போன்று (எம்பெருமானை மட்டுமே பற்றிக்கொண்டு அவனை மட்டுமே சிந்தித்துக்கொண்டு) இருக்க வேண்டாமா? ஆனால் நமக்கு இன்னும் பிற விஷயங்களில் ஆசை /பற்று வைத்துக்கொண்டு உள்ளோமே. ஆழ்வாரைப் போன்ற  கதி ( பரமபதத்தில் கைங்கர்ய பிராப்தி) நமக்கு எப்போது ஏற்படும் ?” என்று.அதற்கு நம்பிள்ளை , நமக்கு எல்லாம் இந்த சரீரத்தில்  ஆழ்வாரைப் போன்று நிலை ஏற்படாவிட்டாலும்கூட  மிகவும் பரிசுத்தமான நம் ஆசார்யர்களின் க்ருபையால் பகவான் நமக்கு அதே ஆசையை (ஆழ்வாரைப் போன்று) நாம் மரணித்து பரமபதம் அடைவதற்கு முன் நம்முள் ஏற்படுத்திவிடுவான் என்று பதிலுரைத்தார். எனவே நாம் எல்லோரும் பரமபதம் அடைவதற்கு முன் எல்லோரும் ரொம்ப சுத்தமானவர்களாக ஆகி எம்பெருமானுக்கு சாஸ்வதமான கைங்கர்யத்திலேயே நாம் ஊன்றி விடுவோம்
  • 410  – ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் எப்படி  இருக்க வேண்டும் என்று நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை சொல்கிறார்:
    • இந்த உலகில் வாழும் சம்சாரிகளிடத்தில் நாம் ஏதேனும் குறை கண்டால் , நமக்கு,  அவனை பகவான் போன்று மாற்றி அமைக்கும்/காட்டும் திறமை இல்லாததால் அவைகளை  அலட்சியப்படுத்திவிடவேண்டும் .
    • ஸாத்விகர்களிடத்தில் (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்தில்) குறைகள் கண்டால் அவைகளையும் அலட்சியப்படுத்திவிடவேண்டும். ஏனெனில் அவர்கள் எப்பொழுதும் பகவானையே அண்டி இருப்பவர்கள்/சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் ஆகையால் அவர்கள் தங்களின் குறைகளை பகவானின் துணையோடு சரிபடுத்திக் கொண்டுவிடுவார்கள்.
    • ஸாமான்ய மனிதர்கள்  தங்களின் மீது ஏதோ ஒரு ரசாயனக் கலவையை பூசிக்கொள்வதன் மூலம் தங்கள் மேல் நெருப்பு பற்றிக் கொள்ளாமல் காத்துக் கொள்வது போல் நாமும் நம்மை  பகவத் ஞானத்தினால் போர்த்தி கொண்டு லௌகீக பற்றுக்களிலிருந்து நம்மைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
    • நமக்கு இரண்டு விதமான ஞானம் வேண்டும்
      1 ) நமக்கு அந்த பரமபதம் அடைவது ஒன்றே குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். 2) இந்த ஸம்ஸார பந்தத்திலிடுந்து முற்றிலும் விடுபடவேண்டும் என்ற ஞானம் (ஸம்ஸாரமே அறியாமையின் இருப்பிடம்)  இந்த  ஸம்ஸார  பந்தத்தில் துளி பற்று இருந்து விட்டாலும் கூட அதுவே நம்மை இங்கேயே இருத்தி விடும்.

இவ்வாறாக நாம் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டரைப் பற்றியும் அவரது மேன்மையையும் பற்றி சிறிது அறிந்து கொண்டோம். அவர் மிக சிறந்த ஞானி மற்றும் நம்பிள்ளையின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவர். எனவே நாம் அவருடைய திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து, நமக்கும் சிறிதளவாவது அவரைப் போன்று பாகவத நிஷ்டை ஏற்பட வேண்டுமென்று பிரார்த்திப்போம்!

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் தனியன்

லோகாசார்ய பதாஸக்தம் மத்யவீதி நிவாஸிநம்  |
ஸ்ரீவத்சசிஹ்னவம்சாப்திஸோமம் பட்டார்யாமாச்ரயே ||

அடியேன் ஆண்டாள் ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/20/naduvil-thiruvidhi-pillai-bhattar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

nampillai-goshti1நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டியில் ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள்

திருநக்ஷத்ரம்: கார்த்திகை பரணி (யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில் ஹஸ்தம் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது)

அவதார ஸ்தலம்: ஸ்ரீரங்கம்

ஆசார்யன் : நம்பிள்ளை

சிஷ்யர்கள்: ஈயுண்ணி பத்மநாப பெருமாள் -அவருடைய திருக்குமாரன்)

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் நம்பிள்ளையின் ப்ரியமான சிஷ்யர். அவர் சிரியாழ்வான் அப்பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். இவர் மூலமாகத்தான் திருவாய்மொழியின் ஈடு மஹா வ்யாக்யானம் மணவாள மாமுனிகளுக்குக் கிடைத்தது.

“ஈதல்” என்றால் தமிழில் கொடுத்தல், தர்மம், கருணை, அன்பு என்று பலவேறு அர்த்தங்கள் உடையது. “உண்ணுதல்” என்றால் சாப்பிடுதல் என்று பொருள். ஈயுண்ணி என்றால் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு உணவு கொடுத்த பின்பே தான் உண்ணுபவர் என்று பொருள்.

நம்பிள்ளை ஒரு சமயம் பகவத் காலக்ஷேப விஷயங்களை எல்லோருக்கும் எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருந்தார். அந்தக் காலமே ஸ்ரீரங்கத்தின் பொற்காலம் என்று கூறலாம். ஏனென்றால் நம்பிள்ளையின் சிறந்த ஞானத்தாலே அங்கு எல்லோரும் பகவத் அனுபவங்களில் ஊறித் திளைத்துக் கொண்டிருந்தனர். எம்பருமானின் எல்லையற்ற கருணையாலும், அவருடைய ஆசார்யனின் (நஞ்சீயர்) பரிபூர்ண க்ருபையாலும் நம்பிள்ளை மிகச் சிறந்த ஞானத்தைப் பெற்று இருந்தார். அவர், ஆழ்வார்கள் பாசுரங்களில் கூறப்பட்ட அழகான விஷயங்களை எல்லாம், ஸ்ரீ ராமாயணத்திலிருந்தும் இதிகாச புராணங்களிலிருந்தும் உதாரணங்களை எடுத்துக் காட்டி மிக அழகாக விளக்கினார்.

நம்பிள்ளையின் மற்றுமோர் பிராதான சிஷ்யர் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை. வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தன் ஆசார்யன் நம்பிள்ளையிடம் பகலில் கேட்டறிந்து கொண்ட திருவாய்மொழி காலக்ஷேபங்களை எல்லாம் தினமும் இரவு நேரத்தில் பதிவெடுத்துக் கொண்டிருப்பார். தனது காலக்ஷேபத்தை முடித்துக் கொண்ட நம்பிள்ளை ஒரு நாள் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருமாளிகைக்குச் சென்றார். அங்கே ஓலைச் சுவடிகளில் தன்னுடைய திருவாய்மொழி காலக்ஷேபத்தின் போது ,தான் உரைத்த வார்த்தைகளை அக்ஷரம் பிசகாமல் பூரணமாக வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை பதிவு பண்ணியிருந்ததைப் பார்த்து மிகுந்த ஆனந்தம் அடைந்தார். ஆனாலும் தன்னுடைய உத்தரவு இல்லாமல் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை எழுதி இருந்ததைப் பார்த்து கொஞ்சம் வருத்தம் அடைந்தார். அவர் தன்னுடைய அபிப்ராய பேதத்தை வெளியிட்டாலும் வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளையின் ஆழ்ந்த விச்வாஸத்தால் தேறி ஸமாதானம் அடைந்தார். திருவாய்மொழியின் இந்த வ்யாக்யானமே “ஈடு 36000 படி” என்று பிரபலமானது. அதன் பின்னால் இந்த ஓலைப் பிரதிகளை ஈயுண்ணி மாதவப்பெருமாளிடம் கொடுத்து எதிர்கால சந்ததியர்களுக்குக் கற்பிக்குமாறு பணித்தார். இந்த சரித்திரம் https://guruparamparaitamil.wordpress.com/2015/09/23/vadakku-thiruvidhi-pillai/ என்ற இணைய தளத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் தன்னுடைய திருக்குமாரர் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாளுக்கு இவைகளை கற்றுக் கொடுத்தார். பத்மநாபப் பெருமாளுடைய திருநக்ஷத்ரம் ஸ்வாதி. பத்மநாபப் பெருமாள் தன்னுடைய சிஷ்யர் நாலூர் பிள்ளைக்கு இதை உபதேசித்தார்.

நாலூர் பிள்ளை நாலூரானின் (கூரத்தாழ்வானின் சிஷ்யர்) வம்சத்தவர். இவர் மேல்பாடகம் (தொண்டை நாடு) என்ற ஊரில் அவதரித்தார். இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் பூசம் (புஷ்யம்). இவர் ஸுமந:கோசேலர், கோல வராகப் பெருமாள் நாயனார், ராமானுஜ தாசர், அருளாளர் திருவடி ஊன்றியவர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார். இவருடைய சிஷ்யர்கள் நாலூராச்சான் பிள்ளை, திருப்புளிங்குடி ஜீயர் மற்றும் திருக்கண்ணங்குடி ஜீயர் ஆவார்கள்.

திருப்புளிங்குடி ஜீயர் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சரிதம் என்ற க்ரந்தத்தை எழுதியுள்ளார்.

நாலூர் பிள்ளையின் அபிமான சிஷ்யரும், புதல்வனும் ஆவார் நாலூராச்சான் பிள்ளை. இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் மார்கழி பரணி. இவர் தேவராஜாச்சான் பிள்ளை, தேவேசர், தேவாதிபர் மற்றும் மேல்னாடு ஆச்சான் பிள்ளை என்றும் அழைக்கப்பட்டார். நாலூராச்சான் பிள்ளை அவருடைய தகப்பனாரின் திருவடித் தாமரைகளிலே ஈடு 36000 படி கற்றுக் கொண்டார். இவருடைய சிஷ்யர்கள் திருநாராயணபுரத்து ஆய், இளம்பிளிசைப் பிள்ளை மற்றும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை ஆவார்கள்.

நாலூர் பிள்ளை மற்றும் நாலூராச்சான் பிள்ளை இருவரும் திருநாராயணபுரத்தில் தான் வசித்து வந்தார்கள்.

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை குரகுலோத்தம தாஸரின் ஆணைப்படி திருவாய்மொழிக்கான அர்த்த விசேஷங்களை அறிந்து கொள்ள காஞ்சிபுரத்திற்குச் சென்றார். அந்த சமயம் நாலூர் பிள்ளை மற்றும் நாலூராச்சான் பிள்ளை இருவரும் காஞ்சிபுரத்திற்கு வந்து சேர்ந்தனர். மூவரும் தேவப்பெருமாளின் முன் சந்தித்துக் கொண்டார்கள். அப்போது அர்ச்சகர் வாயிலாக தேவப் பெருமாள் அவர்களுக்கு பிள்ளை லோகாசார்யார் எம்பெருமானின் அவதாரமே என்றும், திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு ஈடு வ்யாக்யானத்தைக் கற்றுக் கொடுக்குமாறும் நாலூர் பிள்ளைக்கு ஆணையிடுகிறார். அப்போது தன்னால் இது முடியுமோ (வயோதிகத்தால்) என தேவப் பெருமாளை வினவ அதற்கு அவர் “அப்படியென்றால் உம்முடைய குமாரர் (நாலூராச்சான் பிள்ளை) கற்றுக் கொடுக்கட்டும் ஏன் என்றால் அவர் சொல்வதும் நீர் சொல்வதும் ஒன்றே” என்று கூறினார். அதன் பின்னால் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை நாலூராச்சான் பிள்ளையிடமிருந்து ஈடு வ்யாக்யானத்தைக் கற்றுக் கொண்டு ஆழ்வார் திருநகரிக்குத் திரும்பி அங்கு அதை மணவாள மாமுனிகளுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். மாமுனிகளே பின்பு “ஈட்டுப் பெருக்கர் ” (ஈடு வ்யாக்யானத்தைபோற்றி வளர்த்தவர்) என மிகவும் பிரபலமாக விளங்கினார்.

நாலூர் பிள்ளையோ நாலூராச்சான் பிள்ளையோ திருமொழிக்கும் பெரியாழ்வார் திருமொழிக்கும் வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார்கள் என்று சொல்வதுண்டு.

மாமுனிகள் தன்னுடைய உபதேச ரத்னமாலை 48, 49 பாசுரங்களில் ஈடு வ்யாக்யானத்தைப் பற்றி அழகாக விளக்குகிறார்.

  • 48 வது பாசுரத்தில் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஈடு வ்யாக்யானத்தை பதிவு செய்ததையும், நம்பிள்ளை அதை எடுத்து ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் கொடுத்ததையும் குறிப்பிடுகிறார்.
  • 49 வது பாசுரத்தில் ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடமிருந்து அவரது குமாரர் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் கற்றுக் கொண்டதையும் அவரிடமிருந்து நாலூர் பிள்ளை மற்றும் நாலூராச்சான் பிள்ளை கற்றுக் கொண்டு பின்பு அவர்களிடமிருந்து திருவாய்மொழிப் பிள்ளை மற்றும் திருநாராயணத்து ஆய் போன்றோர் கற்றுக் கொண்டதையும் குறிப்பிடுகிறார்.

இப்படியாக நாம் இதுவரை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளைப் பற்றி ஓரளவு தெரிந்து கொண்டோம். அவர் மிகப் பெரிய பண்டிதராகவும் நம்பிள்ளையின் ஆத்ம சிஷ்யராகவும் விளங்கினார். நாமும் நமக்கும் அவரைப் போன்று சிறிதளவாவது பாகவத நிஷ்டை கிடைக்க வேண்டும் என்று அவருடைய திருவடித் தாமரைகளில் பிரார்த்திப்போமாக. இந்தப் பதிவில் மேலும் நாம் எவ்வாறு ஈடு வ்யாக்யானம் நம்பிள்ளையிடமிருந்து மணவாமாமுனிகளுக்குக் கிடைத்தது என்றும் பார்த்தோம்.

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் தனியன்

லோகாசார்ய பதாம்போஜ ஸம்ஸரயம் கருணாம்புதிம் |
வேதாந்த த்வய ஸம்பன்னம் பதவார்யம் அஹம்பஜே ||

ஈயுண்ணி பத்மனபாப் பெருமாள் தனியன்

மாதவாசார்ய ஸத்புத்ரம் தத்பாதகமலாச்ரிதம் |
வாத்ஸல்யாதி குணைர் யுக்தம் பத்மநாப குரும் பஜே ||

நாலூர் பிள்ளை தனியன்

சதுர்க்ராம குலோத்பூதம் த்ராவிட பிரஹ்ம வேதிநம் |
யஜ்ஞார்ய வம்சதிலகம் ஸ்ரீவராஹமஹம் பஜே ||

நாலுராச்சான் பிள்ளை தனியன்

நமோஸ்து தேவராஜாய சதுர்க்கிராம நிவாஸினே |
ராமானுஜார்ய தாஸஸ்ய ஸுதாய குணஸாலினே ||

அடியேன் ஆண்டாள் ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/21/eeynni-madhava-perumal/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பெரியவாச்சான் பிள்ளை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருநக்ஷத்ரம்: ஆவணி ரோகிணி
அவதார ஸ்தலம்: சங்கநல்லூர் (சேங்கனூர்)
ஆசார்யன்: நம்பிள்ளை
சிஷ்யர்கள்:  நாயனாரச்சான்  பிள்ளை, வாதிகேசரிஅழகிய மணவாள ஜீயர், பரகால  தாசர் முதலியவர்கள்

க்ருஷ்ணரின் அவதாரமாக,  சேங்கனூரில் இருந்த யாமுனர்  என்பவருக்கு  பிறந்த இவர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை என்றே அழைக்கப்பட்டார். இவர் நம்பிள்ளையின் பல சிஷ்யர்களுள் முதன்மையானவராகத் திகழ்ந்து அவரிடமிருந்தே எல்லா சாஸ்திர அர்த்தங்களையும் கற்றுக கொண்டார். நம்பிள்ளையின் அனுகிரஹத்தால் நம்முடைய சம்ப்ரதாயத்தின் ப்ரஸித்தி பெற்ற ஆச்சார்யனாகத் திகழ்ந்தார்.

periyiavachanpiLLai-nampillai

பெரியவாச்சான் பிள்ளை, நம்பிள்ளை

பெரிய திருமொழி 7-10-10 இல் குறிப்பிட்டுள்ளபடி திருக்கண்ணமங்கை எம்பெருமான் , திருமங்கையாழ்வார் பாசுரங்களின் அர்த்த விசேஷங்களைக் கலியன் வாயிலாகக் கேட்க விரும்பினார். எனவே அருளிச்செயலின் அர்த்த விசேஷங்களைக் கற்பதற்காக கலியன் நம்பிள்ளையாகவும், எம்பெருமான் பெரியவாச்சான் பிள்ளையாகவும் அவதாரம் செய்ததாக பெரியோர்கள் நிர்வாகம்.  இவருக்கு வ்யாக்யானச் சக்கரவர்த்தி என்றும் அபய ப்ரத ராஜர் என்றும்  வேறு சிறப்புப் பெயர்களும் உண்டு. நாயனாராச்சான் பிள்ளையை தன் ஸ்வீகார புத்ரராக ஏற்றுக் கொண்டார்.

இவர் வாழ்ந்த காலத்தில், பின்வரும் ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அருளி உள்ளார்

  • 4000 திவ்ய பிரபந்தம் (அருளிச்செயல்  பாசுரங்கள்) – எல்லாவற்றுக்கும் இவர் வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார். அவற்றுள் பெரியாழ்வார் திருமொழியிலிருந்து சுமார் 400 பாசுரங்களின் வ்யாக்யானங்கள் தொலைந்துபோக அவற்றுக்கு மட்டும் மாமுனிகள் வ்யாக்யானம்  அருளியுள்ளார்.
  • ஸ்தோத்ர க்ரந்தங்கள் – இவர் பூர்வாசார்யர்களின் ஸ்தோத்ர ரத்னம், சதுச்லோகி, கத்யத்ரயம் , மற்றும் ஜிதந்தே ஸ்தோத்ரம் போன்றவைகளுக்கு வ்யாக்யானம்  அருளியுள்ளார்.
  • ஸ்ரீராமாயணம் – ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து முக்கியமான  சில ச்லோகங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அவற்றுற்கு விளக்கமான வ்யாக்யானத்தை ஸ்ரீராமாயண தனி ச்லோகியில்  எழுதியுள்ளார். இவருடைய விபீஷண சரணாகதி பற்றிய புலமைமிக்க மிகச் சிறந்த விளக்கங்களுக்காக இவர்  அபய ப்ரத ராஜர் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டார்.
  • இவர் மாணிக்க மாலை, பரந்த ரஹஸ்யம், ஸகல பிரமாண தாத்பர்யம் போன்ற பல ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களை எழுதியுள்ளார். அவைகள் ரஹஸ்ய த்ரயம் பற்றி மிகச் சிறப்பாக விளக்குகின்றன.ர ஹஸ்ய த்ரயம் பற்றிய விளக்கங்களை ஏடு படுத்தியதில் இவர் முதன்மையாகத் திகழ்ந்தார். பிள்ளை லோகாசார்யார் நம்பிள்ளை மற்றும் பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் விளக்கங்களிருந்து முக்கியமான ஸாராம்சத்தைக் கொண்டு தன்னுடைய அஷ்டாதச ரஹஸ்ய கிரந்தத்தை எழுதினர்.

அருளிச்செயல் மற்றும் ராமாயணத்தில் அவருக்கிருந்த புலமை/திறமை அவருடைய  பாசுரப்படி ராமாயணம் என்ற க்ரந்தத்திலிருந்து அறியப்படுகிறது. இந்த நூலில் அவர் அருளிச் செயலிலிருந்தே வார்த்தைகளைக் கையாண்டு ராமாயணம் முழுவதையும் ரத்தினச் சுருக்கமாக எழுதியுள்ளார்.

இவருடைய பெருமைகளை வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயருடன் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியின் மூலம் மேலும் தெரிந்து கொள்ளலாம். வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் பூர்வாச்ரமத்தில் (ஸந்யாஸி ஆவதற்கு முன்பு) பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் திருமாளிகையில் திருமடப்பள்ளி கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் ஞானத்தில் (கல்வி கேள்விகளில்) சிறந்தவராக இல்லாவிட்டாலும் அவருடைய ஆசார்யனிடத்தில் அபார அன்பும் பக்தியும் கொண்டிருந்தார். ஒரு நாள் திருமாளிகையில் சில ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் வேதாந்த விஷயமாக விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் அவர்களிடம் எந்த விஷயம் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டார். அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் இவருடைய அறிவின்மை காரணமாக மிகவும்  கடுமையாகப் பேசி “முசல கிசலயம்” என்ற இல்லாத ஒரு க்ரந்த்ததை பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறினார்கள். இதை அப்படியே தன்னுடைய ஆசார்யனிடம்  தெரிவித்தார். அதன் பின்பு இவர் மேல் மிகவும் கருணை கொண்டு இவருடைய ஆசார்யன் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அவருக்கு எல்லாவற்றையும் கற்றுத் தர முடிவு செய்தார். சில வருடங்கள் கழித்து அவர் எல்லா சாஸ்திரங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்து, ஸந்யாஸியாகி “வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்”  என்று அழைக்கப்பட்டார். பின்பு நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தில் நிறைய கிரந்தங்களை எழுதினார்.

பெரிய பெருமாள், பெரிய பிராட்டி, பெரிய திருவடி, பெரியாழ்வார் பற்றும் பெரிய கோயில் என்பதைப் போல , தன்னுடைய பெருமைகளால் ஆச்சான் பிள்ளையும் பெரிவாச்சான் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். மணவாள மாமுனிகள் தன்னுடைய “உபதேச ரத்தின மாலை” என்ற க்ரந்தத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளைக்காகவே இரண்டு பாசுரங்கள் எழுதியுள்ளார்.

பாசுரம் 43:

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவியிடப்
பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அதனால்
இன்பா வருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளை சொன்னது
இருபத்து நாலாயிரம்.

உரை –  நம்பிள்ளை தம்முடைய கருணையினால் பெரியவாச்சான் பிள்ளையிடம் திருவாய்மொழிக்கு உரை எழுதப் பணிக்கிறார். அதை மனதில்  கொண்டு பெரியவாச்சான் பிள்ளையும், சகல வேதங்களின் சாரமான திருவாய்மொழிக்கு  மிகவும் அனுபவிக்கத்தகுந்த ஒரு வ்யாக்யானம் எழுதினார் . 24000 ஸ்லோகங்கள் அடங்கிய ஸ்ரீ ராமாயணத்தைப் போன்றே 24000 படிகள் கொண்டதாக
எழுதினார்.

பாசுரம் 46:

பெரியவாச்சான்பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும்
தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால்
அரிய அருளிச்செயல் பொருளை ஆரியர்கட்கிப்போது
அருளிச்செயலாய்த் தறிந்து.

உரை – பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் வ்யாக்யானத்தினாலே தான் பிற்காலத்தில் உள்ளவர்கள் அருளிச்செயலின் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ளவும் அதன் உண்மையான அர்த்தங்களைப் பரப்பவும் முடிந்தது. இவருடைய வ்யாக்யானம் நமக்குக் கிடைக்காமல் போயிருந்தால் யாராலும் அருளிச்செயலின் அர்த்தத்தையறிந்து கொண்டிருக்கவே முடியாது.

மேலும் மாமுனிகள் தம்முடைய 39 வைத்து பாசுரத்தில், திருவாய்மொழியின் பிரதான 5 வ்யாக்யான கர்த்தாக்களில் இவரும் ஒருவர் என்றும்அந்த வ்யாக்யானங்களைப் பாதுகாத்து நம்மிடையே பரப்பியிராவிட்டால் நம்மால் அருளிச்செயலின் அர்த்தங்களைப் புரிந்து கொண்டே இருக்க முடியாது என்று குறிப்பிடுகிறார்.

அவருடைய வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட சில நிகழ்வுகளை வார்த்தை மாலை என்ற க்ரந்த்தத்தின் மூலமும் நம் பூர்வாசார்யர்களின்  க்ரந்தங்களின் மூலமும் அறிந்து கொள்ளலாம். அவைகளில் சில கீழே:

  1. “நாம் எல்லோரும் “எம்பெருமானின் கிருபைக்குப் பாத்திரர்களா அல்லது அவருடைய லீலைக்குப் பாத்திரர்களா?” என்று ஒருவர் கேட்க,
    அதற்கு பெரியவாச்சான் பிள்ளை “அகப்பட்டோம் என்றிருந்தால் க்ருபைக்கு விஷயம் உடன்பட்டோம் என்றிருந்தால் லீலைக்கு விஷயம் [நாம் எல்லோரும் இந்த சம்சார சாகரத்தில் பிடிபட்டு உழல்கிறோமே என்று நினைத்தால் நாம் எம்பெருமானின் க்ருபைக்குப் பாத்திரர்கள். ஆனால் நாம் எல்லோரும் இந்த சம்சார சாகரத்தில் மிகவும் சந்தோஷமாக இருப்பதாக எண்ணினால் அப்போது நாம் எம்பெருமானின் லீலைக்குப் பாத்திரர்களாகிறோம்]” என்கிறார்.
  2. இன்னொருவர் கேட்கிறார் “பாரதந்த்ரியம் என்றால் என்ன” என்று. பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் பதில் “எம்பெருமானின் சக்தியில் முழுமையாகச் சார்ந்து இருப்பது, உபாயாந்தரங்களை முழுவதுமாக விட்டு விடுவது (சுய முயற்சியும் சேர்த்து), எப்பொழுதும் பகவத் கைங்கர்ய மோக்ஷத்திற்காகவே ஏங்குவது. இவையே பாரதந்த்ரியம்”.
  3. மற்றொருவர்  கேட்கிறார்.  “உபாயம் என்றால் என்ன?  நாம் நம்முடைய எல்லாவிதமான பற்றுதல்களையும் விடுவதா அல்லது அவனைப் பிடித்துக் கொள்வதா”. பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் பதில “இரண்டுமே உபாயம் அல்ல. எம்பெருமானே நாம் விடுவதற்கும் பிடித்துக் கொள்வதற்கும் ஏதுவாகிறான். அவனே உபாயம்”.
  4. ஒரு சமயம் பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் பந்துக்களில் ஒருவர் அவரிடம் ” நான் மிகவும் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். நான் அநாதி காலம் இந்த சம்சார சாகரத்தில் உழன்று கொண்டுச் கர்மங்களை சேர்த்துக் கொண்டு இருக்கிறேன். எனக்கு எம்பெருமான் எப்படி மோக்ஷம் அளிப்பான்”. அதற்கு அவர் பதிலுரைக்கிறார “நாம் எல்லோரும் எம்பெருமானின் சொத்து, அவன் நம்மை எப்பொழுது சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறானோ அப்போது நம் கர்மாக்களை எதுவும் பார்க்காமல் நம்மை சேர்த்துக் கொள்வான்” என்று கூறினார்.
  5. ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் இன்னொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனிடம் குறை காணும் பொழுது, பெரியவாச்சான் பிள்ளை “எமன் தன்னுடைய வேலையாட்களிடம் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் குறையைப் பார்க்காது அவர்களிடமிருந்து தள்ளியே  இருக்கச் சொல்கிறார். பிராட்டியும் சொல்கிறாள் ‘ந கஸ்ச்சின் ந அபராத்யாதி‘ – பிறரிடம் குற்றம் காணாதீர்கள். எம்பெருமான் ‘என்னுடைய பக்தர்கள் குற்றம் செய்தாலும் அதுவும் நன்மைக்கே’ என்கிறான். ஆழ்வார் பெருமானின் பக்தர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களைக் கொண்டாட வேண்டும் என்கிறார். இவர்கள் எல்லோரும் பக்தர்களைக் கொண்டாடும் பொழுது, பக்தர்களை நிந்திக்கவும் ஒருவர் வேண்டுமே, அதை நீரே செய்யக் கடவது” என்கிறார்.
  6. ஒரு முறை பாகவதர்களின் பெருமைகளை பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது  வேறு ஒருவர் எம்பெருமான் விஷயமாகப் பேச உடனே பெரியவாச்சான் பிள்ளை விசேஷ விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது  எதற்கு சாமான்ய விஷயங்களைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்று கூறினாராம்.
  7. ஒவ்வொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனும் அருளிச்செயலில் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் தனியன்

ஸ்ரீமத் க்ருஷ்ண ஸமாஹ்வாய  நமோ யாமுன ஸுனவே
யத் கடாஷை லக்ஷ்யானாம் ஸுலப: ஸ்ரீதரஸ் ஸதா

யாமுனரின் திருக்குமாரரும், யாருடைய கடாக்ஷம் எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாராயணனின் கிருபையையும் நமக்கு எளிதாக அளிக்க வல்லதோ அந்தப் பெரியவாச்சான் பிள்ளையை வணங்குகிறேன் .

நாம் எல்லோரும் அவருடைய திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு  அவருடைய அர்ப்பணிப்பை எப்பொழுதும் ஞாபகத்தில் கொள்வோமாக.

அடியேன் ஆண்டாள் ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: https://guruparamparai.wordpress.com/2013/10/05/periyavachan-pillai/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ச்ருத ப்ரகாசிகா பட்டர்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருநக்ஷத்ரம்: தெரியவில்லை

அவதார ஸ்தலம்: ஸ்ரீரங்கம்

ஆசார்யன்:  வேத வ்யாஸ பட்டர், நடாதூர் அம்மாள்

நூல்கள்: ச்ருத  ப்ரகாசிகை , ச்ருத ப்ரதீபிகை,  வேதார்த்த ஸங்கிரஹத்திற்கு வியாக்யானம் (தாத்பர்ய தீபிகை) , சரணாகதி கத்யம் மற்றும்  ஸுபால உபநிஷத்திற்கு வ்யாக்யானம் , சுக பக்ஷீயம்

வேத வ்யாஸ பட்டருக்குப் திருப்பேரனாராக அவதரித்த இவர் ஸுதர்சன ஸூரி (ஸுதர்சன பட்டர்) என்று பெயர் சூட்டப்பெற்று நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் மிகப் பெரிய பண்டிதராக விளங்கினார். இவரே ஸ்ரீ பாஷ்யத்திற்கு ச்ருத ப்ரகாசிகை மற்றும்  ச்ருத ப்ரதீபிகை என்ற மிக முக்கியமான, மிக ஆழமான வ்யாக்யானங்களை எழுதியவர் ஆவார். நடாதூர் அம்மாள் வாயிலாக எம்பெருமானாரிடமிருந்து கேட்டறிந்த கொள்கைகளை அப்படியே விளக்கமாக அருளிச்செய்தார் என்று விளங்குமாறு அவைகளுக்கு அந்தப் பெயர்களை இட்டார்.

அம்மாளிடமிருந்து ஸ்ரீ பாஷ்யத்தைக் கற்றுக் கொள்வதற்காக பட்டர் காஞ்சிபுரம் சென்றார்.  பட்டருடைய அபரிமிதமான ஞானத்தையும் அறிவுக்கூர்மையையும் கண்டு வியந்த அம்மாள் , காலஷேபத்திதின் போது அவருடைய வருகைக்காகக் காத்திருந்து  அவர் வந்த பின் தான் அவர் தன்னுடைய காலஷேபத்தைத்  தொடங்குவார். ஆனால் அங்கிருந்த அம்மாளின் சில சிஷ்யர்கள்   பட்டருடைய உயந்த குடும்பப் பின்னணியினால் தான் அம்மாள் தங்கள் மேல் பாரபட்சமாக நடந்து கொள்கிறார் என்று சொல்ல ஆரம்பித்தனர். அம்மாள் பட்டருடைய பெருமைகளை மற்றவர்களுக்கு உணர்த்துவதற்காக ஒரு நாள் தன்னுடைய காலஷேபத்தை நடுவில் நிறுத்திவிட்டு, தான் அன்று கூறிக்கொண்டிருந்த விஷயமாக முதல் நாள் தான் என்ன கூறினார் என்பதை விளக்கும்படி அங்கிருந்த எல்லோரையும் பார்த்துக் கேட்டார். மற்ற எல்லோரும் ஒன்றும் கூறாமல் மௌனமாய் இருக்க பட்டர் மட்டும் மிக அழகாக ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் விளக்கினார். அதன் பிறகு தான் அம்மாளின் சிஷ்யர்கள் பட்டருடைய பெருமைகளைப் புரிந்து கொண்டனர்.

நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை போன்றோர் எப்படி திவ்ய ப்ரபந்தத்திற்கு வ்யாக்யானம் எழுதி அதன் மிக ஆழமான அர்த்த விசேஷங்களை நிலை நாட்டினார்களோ அதைப் போன்று பட்டரும் ஸ்ரீ பாஷ்யம், வேதார்த்த ஸங்கிரஹம் போன்றவைகளுக்கு வ்யாக்யானம் எழுதி ஸமஸ்க்ருத வேதாந்தத்தின்  ஆழமான  அர்த்த விசேஷங்களை நிலை நாட்டினார்.

இப்படியாக நாம் ச்ருத ப்ரகாசிகா பட்டருடைய பெருமைகளையும் அவருடைய வாழ்க்கையைப் பற்றியும் ஓரளவு அனுபவித்தோம். அவர் மிகப் பெரிய பண்டிதராகவும் நடாதூரம்மாளின் நெருங்கிய சிஷ்யராகவும் விளங்கினார்.

அவரைப் போன்று   நாமும் ஒரு சில துளியாவது  பாகவத நிஷ்டயைப் பெற வேணுமென்று அவருடைய திருவடித் தாமரைகளில் பிரார்த்திப்போம்.

ச்ருத  ப்ரகாசிகா பட்டருடைய தனியன்:

யதீந்த்ரக்ருத பாஷ்யார்த்தா யத் வ்யாக்யாநேந   தர்சிதா:
வரம் ஸுதர்சனார்யம் தம் வந்தே கூர குலாதிபம்

அடியேன் ஆண்டாள் ராமாநுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/04/16/srutha-prakasika-bhattar/

வலைத்தளம் – https://guruparamparaitamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org